\"Ale tylko Tw\u00f3j g\u0142os s\u0142ysz\u0119 i wznosi si\u0119 on \/ Tw\u00f3j g\u0142os z lotem i precyzj\u0105 strza\u0142y\". G\u0142os ma t\u0119 praktyczn\u0105 moc, jak podsumowuje w tych wersach Neruda: czyni s\u0142owo s\u0142yszalnym i szczeg\u00f3lnym, umie przypisa\u0107 mu w\u0142asn\u0105 osobliwo\u015b\u0107, osobliwo\u015b\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 osobie, kt\u00f3ra je wypowiada.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142os, po\u0142\u0105czenie charakterystycznych d\u017awi\u0119k\u00f3w, pami\u0119ci i emocji, dojrzewa w nas, wznosi si\u0119 z p\u0142uc do gard\u0142a, wystrzeliwuje z ust jak strza\u0142a w kierunku celu, wchodzi w przestrze\u0144 wsp\u00f3ln\u0105 i dociera do innych, ujawniaj\u0105c nie tylko to, co zamierzamy powiedzie\u0107, ale tak\u017ce to, co chcieliby\u015bmy ukry\u0107. W tym g\u0142os jest lojalny, zbyt lojalny wobec nas, a\u017c do zdrady.<\/p>\n\n\n\n
Po \u0142acinie, vox<\/em> oznacza d\u017awi\u0119k, ton i jest jak most \u0142\u0105cz\u0105cy dwa brzegi, umo\u017cliwiaj\u0105cy zwi\u0105zek. Cz\u0119sto u\u017cywany jako synonim s\u0142owa, orzeczenia i zdania, vox<\/em> wskazuje r\u00f3wnie\u017c na \u015bpiew, taki jak u syren (G\u0142osy Sirenum<\/em>), a nawet czarowanie: u Horacego np. voces sacrae<\/em> to magiczne formu\u0142y, sposoby uzdrawiania. G\u0142os mo\u017ce te\u017c uzdrawia\u0107, zdaje si\u0119 sugerowa\u0107 poeta.<\/p>\n\n\n\n Tak intymne dla nas, sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na tym, \u017ce zosta\u0142o ograbione przez seri\u0119 popularnych powiedze\u0144: \"przeka\u017c g\u0142os\", \"us\u0142ysz g\u0142os\", \"daj g\u0142os\", \"daj g\u0142os bez g\u0142osu\", wszystkie wyra\u017cenia, kt\u00f3re eksponuj\u0105 ich relacyjny potencja\u0142. Albo u\u017cywamy g\u0142osu serca i g\u0142osu krwi, tak jakby nasze organy same chcia\u0142y by\u0107 s\u0142yszane, bezpo\u015brednio, bez po\u015brednictwa.<\/p>\n\n\n\n Od razu wida\u0107, \u017ce jego przeznaczeniem s\u0105 s\u0142owa. Ale w tym przeznaczeniu ma szczeg\u00f3lny magnetyzm: broni s\u0142owa przed dryfowaniem w stron\u0119 abstrakcji, niczym chmury, kt\u00f3re przelatuj\u0105 nad naszymi g\u0142owami bez naszej troski, dobre do tworzenia takich felieton\u00f3w jak ten, i uwalnia nas od ryzyka logocentryzmu, czyni\u0105c nasz spos\u00f3b m\u00f3wienia (w\u0142a\u015bnie) konkretnym, cielesnym. Ze swoj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 \"dok\u0142adno\u015bci\u0105\" g\u0142os jest cielesno\u015bci\u0105 m\u00f3wienia, kt\u00f3ra znajduje si\u0119 pomi\u0119dzy cia\u0142em a s\u0142owem, jest wymian\u0105 pomi\u0119dzy cia\u0142em a s\u0142owem.<\/p>\n\n\n\n Stawia tylko jeden warunek: prosi\u0107 o wys\u0142uchanie. A zak\u0142adaj\u0105c s\u0142uchanie, otwiera si\u0119 na uznanie r\u00f3\u017cnicy: s\u0142owo, kt\u00f3re kierujesz do mnie, nie jest oddzielone od tego, co rzeczywiste, poniewa\u017c wypowiadasz je teraz. Wyj\u0105tkowe jak ty, jak ciekawo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 karmi, jak relacja, kt\u00f3r\u0105 nawi\u0105zuje z drugim cz\u0142owiekiem.<\/p>\n\n\n\n Pewnego razu by\u0142 sobie kr\u00f3l, opowiada Calvino, kt\u00f3ry, aby nie ryzykowa\u0107 utraty w\u0142adzy, sko\u0144czy\u0142 na tym, \u017ce zredukowa\u0142 si\u0119 do wi\u0119\u017ania w swoim pa\u0142acu, siedz\u0105c na swoim tronie i trzymaj\u0105c si\u0119 swojego ber\u0142a. Zablokowany strachem przed byciem ofiar\u0105 spisku, po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 tylko jednemu zaj\u0119ciu - s\u0142uchaniu, kt\u00f3re wkr\u00f3tce przerodzi\u0142o si\u0119 w obsesj\u0119 kontrolowania ka\u017cdego najmniejszego ha\u0142asu. Dop\u00f3ki nie us\u0142ysza\u0142 \u015bpiewaj\u0105cego g\u0142osu... G\u0142osu, kt\u00f3ry pochodzi\u0142 od osoby, wyj\u0105tkowej i niepowtarzalnej jak wszyscy ludzie. Calvino podkre\u015bla: g\u0142os, kt\u00f3ry zawsze manifestuje to, co w cz\u0142owieku najbardziej ukryte i najprawdziwsze.<\/p>\n\n\n\n Ten g\u0142os zmieni\u0142 losy kr\u00f3lestwa. Jak? Na mocy intuicji kr\u00f3la: g\u0142os wskaza\u0142 mu, \u017ce istnieje \u017cywa osoba, gard\u0142o, klatka piersiowa i historia, inna ni\u017c wszystkie, kt\u00f3ra zaprasza go do wyj\u015bcia z siebie, z klatki. I s\u0142ucha\u0142 tego.<\/p>\n\n\n\n Zdarza si\u0119 to kr\u00f3lowi i mo\u017ce zdarzy\u0107 si\u0119 nam.<\/p>\n\n\n\n Przyjemno\u015b\u0107, jak\u0105 wytwarza g\u0142os we w\u0142asnym istnieniu, poci\u0105ga nas i porusza. Sk\u0142ania nas do my\u015blenia, \u017ce nasze jest inne od ka\u017cdego innego i jest zaproszone do wyra\u017cania siebie, do wymiany. To mo\u017ce by\u0107 pocz\u0105tek nowej \u015bwiadomo\u015bci tego, co to znaczy by\u0107 w \u015bwiecie, czym jest zwi\u0105zek.<\/p>\n\n\n\n G\u0142os ma jeszcze jedn\u0105, ostatni\u0105 cech\u0119: opiera si\u0119 czasowi, pozostaje odci\u015bni\u0119ty w pami\u0119ci s\u0142uchowej i nadal dotrzymuje nam towarzystwa, nawet je\u015bli jego w\u0142a\u015bciciel go zgubi lub si\u0119 oddali. To musi by\u0107 jego zakl\u0119cie.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00abPero solo tu voz escucho y sube \/ tu voz con vuelo y precisi\u00f3n de flecha\u00bb. La voz tiene este poder pr\u00e1ctico, como resume Neruda en estos versos: hace que la palabra sea audible y especial, y sabe asignarle su propia singularidad, una singularidad propia de la persona que la pronuncia. La voz, combinaci\u00f3n de […]<\/p>\n","protected":false},"author":9,"featured_media":11179,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[47],"tags":[],"class_list":["post-11176","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-firmas"],"yoast_head":"\n