Wincenty de Paul urodzi\u0142 si\u0119 w 1581 roku, we francuskiej wiosce Pouy, obecnie nazywanej Saint-Vincent-de Paul.<\/p>\n\n\n\n
Niewiele wiadomo o jego m\u0142odo\u015bci. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 23 wrze\u015bnia 1604 roku, uzyskawszy licencjat z teologii.<\/p>\n\n\n\n
Do Pary\u017ca przyby\u0142 w 1608 roku i w okresie od 1608 do 1617 roku przeszed\u0142 g\u0142\u0119bok\u0105 przemian\u0119 wewn\u0119trzn\u0105 pod wp\u0142ywem kardyna\u0142a Pierre'a de B\u00e9rulle. W 1617 roku nast\u0105pi\u0142o jego \"nawr\u00f3cenie\" na nieewangelizowanych ubogich i najbardziej potrzebuj\u0105cych. <\/p>\n\n\n\n
W 1625 r. za\u0142o\u017cy\u0142 wsp\u00f3lnot\u0119 ksi\u0119\u017cy po\u015bwi\u0119con\u0105 ewangelizacji ubogich ch\u0142op\u00f3w, kt\u00f3ra odpowiada\u0142a na konkretn\u0105 potrzeb\u0119, gdy\u017c w \u00f3wczesnej Francji 85 % ludno\u015bci mieszka\u0142o na wsi. Wsp\u00f3lnota ta zajmowa\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c kszta\u0142ceniem duchownych. Nazwa\u0142 to Zgromadzenie Misji<\/em>Popularnie nazywane jest \"Misjonarzami \u015bw. Wincentego\", \"Wincentianami\" lub \"Lazarystami\" (poniewa\u017c Dom \u015bw. \u0141azarza w Pary\u017cu by\u0142 domem macierzystym Zgromadzenia a\u017c do Rewolucji Francuskiej). Kongregacja zosta\u0142a zatwierdzona przez papie\u017ca Urbana VIII 12 stycznia 1633 roku bull\u0105 Salvatoris nostri<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Za\u0142o\u017cy\u0142a te\u017c, wraz ze \u015bw. Louise de Marillac, wsp\u00f3lnot\u0119 s\u0142u\u017cby kobiet, zwan\u0105 C\u00f3rki Mi\u0142osierdzia<\/em>.<\/p>\n\n\n\n \u015aw. Wincenty de Paul by\u0142 prawdziwym gigantem dobroczynno\u015bci i geniuszem zdolno\u015bci organizacyjnych. Jego dzie\u0142a charytatywne by\u0142y pomy\u015blane ze strategi\u0105 planu bitwy. Jego zas\u0142ug\u0105 by\u0142o r\u00f3wnie\u017c to, \u017ce potrafi\u0142 bardzo dobrze dobiera\u0107 i szkoli\u0107 swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u015awi\u0119ty Wincenty de Paul zmar\u0142 w Pary\u017cu 27 wrze\u015bnia 1660 roku, a kanonizowany zosta\u0142 przez Klemensa XII 16 marca 1737 roku. Jego \u015bwi\u0119to obchodzone jest 27 wrze\u015bnia, w rocznic\u0119 \u015bmierci. dies natalis<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Jego dzie\u0142a zebrane s\u0105 w klasycznym wydaniu przez P. Coste, Saint Vincent de Paul. Correspondance, entretiens, documents<\/em>14 tom\u00f3w, Pary\u017c 1920-1925. S\u0105 to niemal wy\u0142\u0105cznie listy i notatki sporz\u0105dzone przez osoby uczestnicz\u0105ce w jego wyk\u0142adach. Napisa\u0142 oko\u0142o 30 000 list\u00f3w, z kt\u00f3rych do nas dotar\u0142o zaledwie 2500. <\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce na duchowo\u015b\u0107 \u015bw. Wincentego a Pauli mieli wp\u0142yw zar\u00f3wno kardyna\u0142 Pierre de B\u00e9rulle, jak i \u015bw. Franciszek Salezy. Opracowa\u0142 on bardzo osobist\u0105 syntez\u0119 duchowej doktryny tych dw\u00f3ch wielkich autor\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Jego duchowo\u015b\u0107 koncentruje si\u0119 na Bogu, Ko\u015bciele i ubogich, i zajmuje si\u0119 przede wszystkim tematami ascetycznymi: pokor\u0105, mi\u0142osierdziem, modlitw\u0105 itp. Jego d\u0105\u017ceniem jest osi\u0105gni\u0119cie gruntownej praktyki cn\u00f3t chrze\u015bcija\u0144skich w okoliczno\u015bciach \u017cycia codziennego. <\/p>\n\n\n\n B\u00f3g, kt\u00f3rego kontempluje, to S\u0142owo Wcielone, kt\u00f3re widzi obecne w ubogich. Dlatego pisze: \"B\u00f3g kocha ubogich, a wi\u0119c kocha tych, kt\u00f3rzy kochaj\u0105 ubogich; bo gdy si\u0119 bardzo kocha cz\u0142owieka, to czuje si\u0119 przywi\u0105zanie tak\u017ce do jego przyjaci\u00f3\u0142 i s\u0142ug. Tak wi\u0119c ma\u0142e towarzystwo Misji stara si\u0119 z mi\u0142o\u015bci\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 s\u0142u\u017cbie ubogim, kt\u00f3rzy s\u0105 ulubie\u0144cami Boga; dlatego mamy pow\u00f3d, by mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce z mi\u0142o\u015bci do nich B\u00f3g b\u0119dzie nas kocha\u0142. Po\u015bwi\u0119\u0107my si\u0119 z odnowion\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 s\u0142u\u017cbie ubogim, wr\u0119cz szukajmy najbardziej n\u0119dznych i opuszczonych, uznajmy przed Bogiem, \u017ce s\u0105 naszymi panami i \u017ce nie jeste\u015bmy godni odda\u0107 im naszych pokornych us\u0142ug\".<\/p>\n\n\n\n Dla \u015bw. Wincentego jego duchowi synowie powinni by\u0107 \"kartuzami w domu i aposto\u0142ami w terenie\". Od \u015bw. Franciszka Salezego bierze my\u015bl, \u017ce doskona\u0142o\u015b\u0107 nie polega na ekstazach, ale na wype\u0142nianiu woli Bo\u017cej. Wed\u0142ug \u015bw. Wincentego mi\u0142o\u015b\u0107 \"afektywna\" musi sta\u0107 si\u0119 \"mi\u0142o\u015bci\u0105 skuteczn\u0105\", kt\u00f3ra polega na \"czynieniu tego, co nakazuje i czego pragnie osoba kochana\". O tym w\u0142a\u015bnie zamierza m\u00f3wi\u0107 Nasz Pan, gdy m\u00f3wi:\u00a0Si quis diligit me, sermonem meum servabit<\/em>Je\u015bli kto\u015b mnie mi\u0142uje, b\u0119dzie zachowywa\u0142 moje s\u0142owo\".<\/p>\n\n\n\n Mi\u0142o\u015b\u0107 skuteczna jest najpewniejszym dowodem wszelkiej mi\u0142o\u015bci: \"Mi\u0142ujmy Boga, bracia, mi\u0142ujmy Boga, ale za cen\u0119 naszych r\u0105k, w pocie czo\u0142a. Bardzo cz\u0119sto bowiem tak wiele akt\u00f3w mi\u0142o\u015bci, \u017cyczliwo\u015bci i innych podobnych uczu\u0107 i praktyk czu\u0142ego serca, chocia\u017c s\u0105 bardzo dobre, s\u0105 jednak podejrzane, gdy nie dochodz\u0105 do praktyki skutecznej mi\u0142o\u015bci. Wielu bowiem, b\u0119d\u0105c pe\u0142nymi wielkich uczu\u0107, my\u015bli, \u017ce zrobili ju\u017c wszystko; a gdy znajd\u0105 si\u0119 w okazji do dzia\u0142ania, cofaj\u0105 si\u0119. Wielu zadowala si\u0119 \u0142agodnymi rozmowami, jakie prowadz\u0105 z Bogiem na modlitwie, ale gdy wychodzi z niej kwestia pracy dla Boga, cierpienia, umartwiania si\u0119, pomocy ubogim, szukania zagubionej owcy, znoszenia trud\u00f3w z rado\u015bci\u0105, przyjmowania choroby lub innego nieszcz\u0119\u015bcia, brakuje im niezb\u0119dnej odwagi.\" <\/p>\n\n\n\n \u015aw. Wincenty chce, aby jego duchowi synowie i c\u00f3rki byli lud\u017ami zdolnymi do znalezienia w s\u0142u\u017cbie bli\u017aniemu tego, co musieli porzuci\u0107 na modlitwie: \"Nie zostawia si\u0119 Boga dla Boga\".<\/p>\n\n\n\n Powo\u0142aniem Misjonarki Mi\u0142o\u015bci i C\u00f3rek Mi\u0142o\u015bci jest kocha\u0107 Boga i czyni\u0107 Go kochanym: \"Nie wystarczy mi kocha\u0107 Boga, je\u015bli nie kocha Go m\u00f3j bli\u017ani\". <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Vicente de Pa\u00fal naci\u00f3 en 1581, en el pueblo franc\u00e9s de Pouy, que en la actualidad se llama Saint-Vincent-de Paul. Su vida No se sabe mucho sobre su \u00e9poca juvenil. Fue ordenado sacerdote el 23 de setiembre de 1604, habiendo conseguido el Bachillerato en Teolog\u00eda. Lleg\u00f3 a Par\u00eds en 1608 y durante el periodo entre […]<\/p>\n","protected":false},"author":49,"featured_media":11329,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[548,550],"tags":[455,8],"class_list":["post-11320","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-foco","category-vocaciones","tag-sacerdotes","tag-santos"],"yoast_head":"\nJego dzie\u0142a<\/em><\/h4>\n\n\n\n
Jego duchowa doktryna<\/em><\/h4>\n\n\n\n