Podziwia\u0142 kolor nieba o \u015bwicie i zmierzchu, migotanie ksi\u0119\u017cyca i gwiazd w nocy, kolor oczu bliskich. M\u00f3g\u0142 patrze\u0107 na ziemi\u0119, po kt\u00f3rej chodzi\u0142 i mierzy\u0107 przedmioty, kt\u00f3re obrabia\u0142 r\u0119kami. Potem post\u0119puj\u0105ca choroba oczu okrad\u0142a Bartymeusza z kolor\u00f3w, perspektywy, pi\u0119kna stworze\u0144. Nie mog\u0105c ju\u017c zarobi\u0107 na chleb, zosta\u0142 zmuszony do \u017cebrania. <\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y dzie\u0144 siedz\u0105c na poboczu tej drogi z Jerycha do Jerozolimy. S\u0142uchanie wiadomo\u015bci, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 po drodze. S\u0142ysza\u0142 o Jezusie Nazarejczyku przywracaj\u0105cym wzrok niewidomym, jak m\u00f3wi\u0142y proroctwa o Mesjaszu. Ojciec Timaeus zach\u0119ca\u0142 go: \"Przejdzie t\u0119dy, aby uda\u0107 si\u0119 do Jerozolimy. Zobaczysz: w swoich przypowie\u015bciach cz\u0119sto wspomina o Jerychu. Poprosisz go, by ci\u0119 uzdrowi\u0142. On jest Synem Dawida, Mesjaszem. Wielu b\u0119dzie chcia\u0142o go zobaczy\u0107 i us\u0142ysze\u0107. Nie pozw\u00f3l mu uciec. <\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142 rozwini\u0119te bardzo delikatne uszy. Od razu zauwa\u017cy\u0142 krzyk t\u0142umu i serce mu podskoczy\u0142o: kto idzie, kto to jest? To Jezus z Nazaretu! Bartymeusz zacz\u0105\u0142 wo\u0142a\u0107 z ca\u0142\u0105 si\u0142\u0105 tych lat ciemno\u015bci. Wyp\u0142akuje swoj\u0105 potrzeb\u0119, swoj\u0105 bied\u0119 po\u0142\u0105czon\u0105 z wiar\u0105 w Jezusa. Podczas miesi\u0119cy oczekiwania modli\u0142 si\u0119: \"Panie nieba i ziemi, da\u0142e\u015b mi wzrok i odebra\u0142e\u015b go, je\u015bli to po to, aby\u015bmy wiedzieli, \u017ce przyszed\u0142 Tw\u00f3j Mesjasz, obiecuj\u0119 Ci, \u017ce je\u015bli mnie uzdrowi, p\u00f3jd\u0119 za nim na koniec \u015bwiata\". To pragnienie nadaje jego g\u0142osowi nieposkromion\u0105 si\u0142\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Ci, kt\u00f3rzy otaczaj\u0105 Jezusa i odpowiadaj\u0105 za bezpiecze\u0144stwo Mistrza, wydaj\u0105 polecenia t\u0142umom. Pr\u00f3buj\u0105c powstrzyma\u0107 ha\u0142as, jaki robi, zbesztali go: jeste\u015b \u015blepy i b\u0119dzie pow\u00f3d, zosta\u0144 na dole, \u017cebrz\u0105c! Nie pami\u0119taj\u0105, \u017ce Jezus przyszed\u0142 dla grzesznik\u00f3w i przywr\u00f3ci\u0142 wzrok wielu niewidomym. <\/p>\n\n\n\n
S\u0105 pierwszymi niewidomymi, kt\u00f3rych Jezus uzdrawia, m\u00f3wi\u0105c do nich: \"Zawo\u0142ajcie go. Na te s\u0142owa zmieniaj\u0105 spos\u00f3b patrzenia na niego i staraj\u0105 si\u0119 na\u015bladowa\u0107 Mistrza: \"Rozchmurz si\u0119!\"<\/em>. M\u00f3wi\u0105 do niego: \"Wsta\u0144, on ci\u0119 wo\u0142a!\".<\/em>. To wezwanie i mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmowy z Jezusem sprawia, \u017ce Bartymeusz skacze na nogi. Niewa\u017cne, \u017ce zrzuca p\u0142aszcz. W nocy swoich oczu biegnie do Jezusa. A Mistrz uprzedza go: co chcesz, \u017cebym ci zrobi\u0142? Dla Jezusa wa\u017cne jest pragnienie i modlitwa Bartymeusza. Wielu, kt\u00f3rzy kazali niewidomemu by\u0107 cicho, milczy. Bartymeusz odpowiada: Mistrzu m\u00f3j, niechaj zn\u00f3w widzi! Jezus widzi \u015bwiat\u0142o wiary w jego sercu i nagradza go: Id\u017a, twoja wiara ci\u0119 ocali\u0142a! Oczy Mistrza i jego u\u015bmiech to pierwsze rzeczy, kt\u00f3re widz\u0105 jego nowe oczy. Kolory zn\u00f3w b\u0142yszcz\u0105. Jezus nie zaprosi\u0142 go do p\u00f3j\u015bcia za nim, powiedzia\u0142 mu: id\u017a, jeste\u015b wolny, mo\u017cesz wr\u00f3ci\u0107 do swojego starego \u017cycia. Ale Bartymeusz, wierny swojej obietnicy, idzie za nim ulic\u0105 pe\u0142en rado\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\nHomilia na czytania z niedzieli XXX. <\/h2>\n\n\n\n