Marek opisuje cz\u0142owieka biegn\u0105cego na spotkanie Jezusa, kt\u00f3ry jest w drodze do Jerozolimy. Mateusz m\u00f3wi, \u017ce to m\u0142odzieniec, dlatego nazywamy go \"bogatym m\u0142odzie\u0144cem\"; \u0141ukasz m\u00f3wi, \u017ce to notable. Dla Marka natomiast jest tylko \"jeden\" i tylko on m\u00f3wi, \u017ce biegnie. Jest jedyn\u0105 postaci\u0105 w Ewangelii, kt\u00f3ra biegnie w stron\u0119 Jezusa. Zacheusz biegnie, ale w stron\u0119 drzewa jaworowego, z ciekawo\u015bci, by zobaczy\u0107 Jezusa. Ten m\u0142ody cz\u0142owiek reprezentuje ka\u017cdego cz\u0142owieka spragnionego prawdy, absolutu, zbawienia. Kl\u0119ka przed Jezusem, jak Abraham, kt\u00f3ry pobieg\u0142 w kierunku trzech postaci b\u0119d\u0105cych Bogiem, kt\u00f3re go odwiedzi\u0142y, i z\u0142o\u017cy\u0142 przed nimi pok\u0142on.<\/p>\n\n\n\n
Jego pytanie trafia w sedno tego, co go niepokoi, a czego nie mo\u017ce mu zapewni\u0107 jego bogactwo, m\u0142odo\u015b\u0107 i szlachetno\u015b\u0107: co musz\u0119 zrobi\u0107, aby mie\u0107 \u017cycie wieczne? Wzywa go \"Dobry nauczyciel\"<\/em>Pokaza\u0142, \u017ce jest uczniem ch\u0119tnym do nauki. <\/p>\n\n\n\n Jezus, kt\u00f3ry jest mistrzem s\u0142uchania, nie pozwala upu\u015bci\u0107 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re do Niego kierujemy, i pomaga m\u0142odzie\u0144cowi zrozumie\u0107, \u017ce powiedzia\u0142 wielk\u0105 rzecz. \"Dlaczego nazywasz mnie dobrym, tylko B\u00f3g jest dobry!\".<\/em>. Nie\u015bwiadomie nazwa\u0142 Jezusa w najbardziej odpowiedni spos\u00f3b, nie\u015bwiadomie ujawniaj\u0105c jego bosko\u015b\u0107. \"Znacie przykazania.<\/em> To nie jest pytanie, ale potwierdzenie, bo on doskonale o tym wie. I wymienia tylko przykazania wobec bli\u017aniego jako drog\u0119 do \u017cycia wiecznego. M\u0142ody cz\u0142owiek jest potulny, a za drugim razem nazywa go tylko \"Mistrz\"<\/em>i wyznaje mu, \u017ce przez ca\u0142e \u017cycie zachowywa\u0142 przykazania.<\/p>\n\n\n\n Cz\u0119sto w Ewangelii Jana deklarowana jest mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa do uczni\u00f3w, a w szczeg\u00f3lno\u015bci do umi\u0142owanego ucznia. Ale ten m\u0142ody cz\u0142owiek jest jedynym, o kt\u00f3rym m\u00f3wi si\u0119, \u017ce Jezus \"kocha\u0142 go\".<\/em>. Jezus pokaza\u0142 temu m\u0142odzie\u0144cowi, z utkwionymi w niego oczami, \u017ce kocha go mi\u0142o\u015bci\u0105 niesko\u0144czon\u0105. B\u00f3g kocha ka\u017cdego z nas w ten spos\u00f3b, jeszcze zanim nas stworzy\u0142 i powo\u0142a\u0142 do p\u00f3j\u015bcia za Nim. Nie czeka na pozytywn\u0105 odpowied\u017a na wezwanie do kochania nas. Jego powo\u0142anie jest raczej konsekwencj\u0105 tej mi\u0142o\u015bci. <\/p>\n\n\n\n Bogactwa, dobra, same w sobie dobre i \u015bwi\u0119te dla Boga, dla nas i dla innych, mog\u0105 by\u0107 przeszkod\u0105 w na\u015bladowaniu Jezusa, je\u015bli nie ma gotowo\u015bci do oderwania si\u0119, kt\u00f3re jest wtedy stokrotnie warte. <\/p>\n\n\n\n Ten m\u0142ody cz\u0142owiek odchodzi smutny, ale Jezus nie os\u0105dza go i m\u00f3wi swoim uczniom, \u017ce nic nie jest niemo\u017cliwe dla Boga, kt\u00f3ry potrafi sprawi\u0107, \u017ce wielb\u0142\u0105d przejdzie przez ucho igielne. Wtedy B\u00f3g mo\u017ce pom\u00f3c temu m\u0142odemu cz\u0142owiekowi dojrze\u0107. Do zwrotu. Odda\u0107 swoje bogactwa na s\u0142u\u017cb\u0119 Ewangelii. Opowiedzie\u0107 w pierwszej osobie o tym, co go spotka\u0142o z Jezusem, jak czu\u0142 si\u0119 kochany przez Jego spojrzenie i jak by\u0142o mu smutno, \u017ce nie m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107 kroku, o kt\u00f3ry prosi\u0142. Kto\u015b wyobrazi\u0142 sobie, \u017ce tym m\u0142odym cz\u0142owiekiem mo\u017ce by\u0107 sam Marek, bogaty i szlachetny, kt\u00f3ry potajemnie podpisze swoj\u0105 Ewangeli\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz\u00a0Luis Herrera Campo<\/strong>\u00a0oferuje sw\u00f3j\u00a0nanohomilia<\/em>kr\u00f3tkie, jednominutowe refleksje do tych lektur<\/p>\n\n\n\nHomilia w jednej minucie<\/h2>\n\n\n\n