Przesta\u0142am obcina\u0107 w\u0142osy, gdy Andrea wyrzuci\u0142a mnie z domu. Dwa lata p\u00f3\u017aniej, w bo\u017conarodzeniowym mrozie Pampeluny, mieszkaj\u0105c w jednym z tych ma\u0142ych samochod\u00f3w, w kt\u00f3rych trzeba wybiera\u0107, czy dotyka\u0107 dachu g\u0142ow\u0105, czy kierownicy kolanami, nie mia\u0142em ju\u017c si\u0142y, by okie\u0142zna\u0107 pornografi\u0119 i alkohol, dwie s\u0142abo\u015bci, w kt\u00f3re - wiem - moja dusza wlewa si\u0119 jak woda z manierki na pustyni; dwie wady, kt\u00f3re zainfekowa\u0142y mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 by\u0142em winien mojej \u017conie i moim dzieciom, Postanowi\u0142em jednak sprawi\u0107 sobie prezent epifanijny, co\u015b, co pomo\u017ce mi przewarto\u015bciowa\u0107 swoje \u017cycie w kierunku czego\u015b niewiele gorszego, a mianowicie dobrego rewolweru. Colt Cobra o wadze 150 gram\u00f3w, z luf\u0105 6-cio nabojow\u0105; urz\u0105dzenie przychylne mojej sytuacji.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy raz postanowi\u0142am go u\u017cy\u0107 w przeddzie\u0144 fiesty. Tego dnia zjad\u0142em \u015bniadanie w wiejskiej kafejce, gdzie nie wstydzi\u0142em si\u0119 ogoli\u0107 i na\u0142adowa\u0107 telefonu kom\u00f3rkowego; potem zaparkowa\u0142em na wzg\u00f3rzu z widokiem na zielon\u0105 dolin\u0119 w Nawarze, \u017ceby sp\u0119dzi\u0107 poranek na b\u0142\u0105dzeniu po internecie; w po\u0142udnie zjad\u0142em dwie kanapki z szynk\u0105, po czym w\u0142o\u017cy\u0142em nab\u00f3j do rewolweru i schowa\u0142em go do kieszeni, \u017ceby mie\u0107 go pod r\u0119k\u0105, gdy nadejdzie czas. Poszpera\u0142em w schowku w poszukiwaniu butelki, ale znalaz\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119. By\u0142 to stary prezent od Andrei, kt\u00f3rego nigdy nie otworzy\u0142em... \"Czy by\u0142oby daremne pr\u00f3bowa\u0107 przeczyta\u0107 go teraz i odwr\u00f3ci\u0107 nieco uwag\u0119 od horroru popo\u0142udnia?\", pr\u00f3bowa\u0142em, ale, jak to cz\u0119sto bywa z lektur\u0105 rozpocz\u0119t\u0105 lekkomy\u015blnie po obiedzie, zacz\u0105\u0142em zasypia\u0107...\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142em na ciemnej pustyni, pod firmamentem z tysi\u0105cem gorzkich oczu, piasek przesi\u0105ka\u0142 mi do skarpet, do kieszeni spodni i przypomnia\u0142em sobie: \"pistolet! Nie by\u0142o go. Zamiast tego mia\u0142em kul\u0119, kt\u00f3r\u0105 z zapa\u0142em zacisn\u0105\u0142em w pi\u0119\u015bci. Wiatr mnie poderwa\u0142, moja podw\u00f3jna skakanka sta\u0142a si\u0119 niewystarczaj\u0105ca i zacz\u0105\u0142em dr\u017ce\u0107. Z\u0142o\u017cy\u0142em r\u0119ce i chodzi\u0142em w k\u00f3\u0142ko. <\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142em okre\u015bli\u0107, ile czasu min\u0119\u0142o, zanim us\u0142ysza\u0142em warczenie podobne do Chewbacca. D\u017awi\u0119k zbli\u017cy\u0142 si\u0119, pojawi\u0142a si\u0119 sylwetka, potem kolejna; zapali\u0142a si\u0119 lampa i dostrzeg\u0142em trzech je\u017ad\u017ac\u00f3w na wielb\u0142\u0105dach jad\u0105cych spokojnie w moj\u0105 stron\u0119. <\/p>\n\n\n\n
- Jestem Baltazar - powiedzia\u0142 trzeci, gdy dotarli na miejsce. -Oferuj\u0119 ci wymian\u0119 za kul\u0119 w twojej d\u0142oni. <\/p>\n\n\n\n
Pozosta\u0142em oboj\u0119tny.<\/p>\n\n\n\n
- Widz\u0119 - skomentowa\u0142, schodz\u0105c ceremonialnie z wielb\u0142\u0105da.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142 wysokim, kr\u0119pym Afryka\u0144czykiem, ale jego bordowa szata i turban pozostawia\u0142y miejsce na \u017cyczliw\u0105 twarz, wi\u0119c zdziwi\u0142em si\u0119, gdy wzi\u0105\u0142 zamach na mnie i, poof, kopn\u0105\u0142 mnie w ty\u0142ek tak okazale, \u017ce zosta\u0142em powalony na pod\u0142og\u0119. Wsta\u0142em, bardzo zdziwiony, \u017ce czuj\u0119 fizyczny b\u00f3l w tym miejscu, mimo \u017ce w realu nie mia\u0142em nawet \u0142\u00f3\u017cka, z kt\u00f3rego m\u00f3g\u0142bym spa\u015b\u0107. Baltazar wzi\u0105\u0142 kolejny rozbieg, ale wtedy zrobi\u0142em unik, ale na pr\u00f3\u017cno, bo z szybkim obrotem kopn\u0105\u0142 mnie drug\u0105 nog\u0105 i powali\u0142 na ziemi\u0119, sprawiaj\u0105c, \u017ce po\u0142kn\u0105\u0142em troch\u0119 piasku. Nast\u0119pnie podskoczy\u0142, by przycisn\u0105\u0107 mnie swoim cia\u0142em, co zrobi\u0142 z nawi\u0105zk\u0105, odbieraj\u0105c mi kul\u0119 i zostawiaj\u0105c w zamian Colta Cobr\u0119.<\/p>\n\n\n\n
- Nie robi\u0119 tego dla siebie - powiedzia\u0142, wdrapuj\u0105c si\u0119 z powrotem na swojego wielb\u0142\u0105da - to dla Dziecka. Zale\u017cy mu na tobie - doda\u0142 z lekkim u\u015bmiechem, gdy ruszyli w drog\u0119. Przeszli kilka metr\u00f3w i wy\u0142\u0105czyli lamp\u0119. Wystarczy\u0142o \u015bwiat\u0142o wi\u0119kszej gwiazdy prowadz\u0105cej ich od horyzontu. <\/p>\n\n\n\n
Zn\u00f3w poczu\u0142am zimno, czas mija\u0142, zrozumia\u0142am, \u017ce umr\u0119, ale wtedy si\u0119 obudzi\u0142am. By\u0142a prawie p\u00f3\u0142noc; pomy\u015bla\u0142em o w\u0142\u0105czeniu ogrzewania, ale zrezygnowa\u0142em, nie by\u0142o sensu. W\u0142osy zas\u0142ania\u0142y mi twarz, a rewolwer wypad\u0142 z kieszeni; podnios\u0142em go w obawie przed odbiciem, wycelowa\u0142em w skro\u0144 i wystrzeli\u0142em, \"klik\". Zwolni\u0142em ponownie, znacznie bardziej zdenerwowany, i tak dalej a\u017c do pi\u0119ciu razy. Zanim spr\u00f3bowa\u0142em po raz sz\u00f3sty, zawaha\u0142em si\u0119. \"Ta kula nale\u017cy do Baltazara\" - powiedzia\u0142em do siebie ze zdziwieniem. <\/p>\n\n\n\n
Nagle u\u015bwiadomi\u0142em sobie, do jakiego domu wpad\u0142em: samoch\u00f3d pe\u0142en kurzu, resztki szynki na siedzeniu, wsz\u0119dzie papiery i puszki... \"Oto zjadam kolby \u015bwi\u0144, podczas gdy...\"; w\u0142o\u017cy\u0142em rewolwer do schowka i zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce nadszed\u0142 6 stycznia. \"Dlaczego nie stawi\u0119 temu czo\u0142a, tch\u00f3rzu\" - pyta\u0142am siebie we \u0142zach. Noc zamieni\u0142a si\u0119 w d\u0142ug\u0105 debat\u0119: \"Jak zebra\u0107 si\u0142y, \u017ceby odzyska\u0107 \u017cycie?\"; zaczyna\u0142o si\u0119 robi\u0107 jasno, gdy ustali\u0142em plan: podzi\u0119kowa\u0107 Baltazarowi, uczesa\u0107 si\u0119, a przede wszystkim poprosi\u0107 \u017con\u0119 o przebaczenie i pomoc. A kiedy s\u0142o\u0144ce wzesz\u0142o za wzg\u00f3rzami zamykaj\u0105cymi dolin\u0119, u\u015bmiechni\u0119ty, uruchomi\u0142em silnik.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dej\u00e9 de cortarme el pelo cuando Andrea me expuls\u00f3 de casa. Dos a\u00f1os despu\u00e9s, con el fr\u00edo de Pamplona en navidades, viviendo en uno de esos coches peque\u00f1os en los que debes elegir si tocar el techo con la cabeza o el volante con las rodillas, no ten\u00eda ya fuerzas para frenar la pornograf\u00eda y […]<\/p>\n","protected":false},"author":1030,"featured_media":17279,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[537],"tags":[764],"class_list":["post-17278","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recursos","tag-cuentos"],"yoast_head":"\n