![\"\"](\"https:\/\/www.omnesmag.com\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Pixabay-1024x677.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\nWracaj\u0105c do domu, podczas porannej kawy i tost\u00f3w z oliw\u0105 i czosnkiem, Don Enrique otworzy\u0142 magazyn na raport o hieroglifach. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie mia\u0142o to nic wsp\u00f3lnego z archeologi\u0105, ale by\u0142o jednym z tych magazyn\u00f3w o parapsychologii i tajemnicach, i t\u0142umaczy\u0142o, jak staro\u017cytni Egipcjanie rozszyfrowywali umys\u0142y. Wygl\u0105da na to, \u017ce wed\u0142ug rzekomych bada\u0144 izraelskiego uniwersytetu, potrafili oni odczytywa\u0107 my\u015bli poprzez muzykalno\u015b\u0107 zda\u0144 swoich rozm\u00f3wc\u00f3w. Podobno nasze m\u00f3zgi s\u0105 przygotowane do przekazywania i odbierania za pomoc\u0105 j\u0119zyka m\u00f3wionego znacznie wi\u0119kszej ilo\u015bci informacji, ni\u017c w zasadzie jeste\u015bmy \u015bwiadomi. Zaszyfrowane, poni\u017cej s\u0142\u00f3w, w zale\u017cno\u015bci od intonacji m\u00f3wi\u0105cego, ka\u017cdy z nas jest w stanie wyemitowa\u0107 seri\u0119 fal spoza s\u0142yszalnego spektrum, kt\u00f3re zawieraj\u0105 znacznie wi\u0119cej informacji ni\u017c chcieliby\u015bmy si\u0119 podzieli\u0107. Innymi s\u0142owy, istoty ludzkie nie potrafi\u0105 pierwotnie k\u0142ama\u0107, a j\u0119zyk, jaki znamy dzisiaj, by\u0142by sposobem manipulowania komunikacj\u0105, maskowania jej g\u0142o\u015bnymi d\u017awi\u0119kami, by inni nie wiedzieli, co naprawd\u0119 my\u015blimy. Uczeni uznali, \u017ce by\u0142 to w istocie wielki roz\u0142am ludzko\u015bci, kt\u00f3ry tradycja ustna przekazywa\u0142a przez tysi\u0105clecia, a kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej skrystalizowa\u0142 si\u0119 w opowie\u015bciach o Adamie i Ewie w Ksi\u0119dze Rodzaju. Pierwszym grzechem by\u0142o nic innego jak k\u0142amstwo, brak komunikacji cz\u0142owieka z bli\u017anim, bariera, kt\u00f3ra oddzieli\u0142a ludzko\u015b\u0107 i z\u0142ama\u0142a pierwotn\u0105 harmoni\u0119, w kt\u00f3rej zostali\u015bmy stworzeni.<\/p>\n\n\n\n
Ten ci\u0105g pseudonaukowych opowie\u015bci, w po\u0142\u0105czeniu z faktem, \u017ce nie spa\u0142 ca\u0142\u0105 noc, pogr\u0105\u017cy\u0142 staruszka w stuporze, z kt\u00f3rego obudzi\u0142 si\u0119 dopiero, gdy zadzwoni\u0142 telefon.<\/p>\n\n\n\n
-Mmm. Witam - odpowiedzia\u0142 sennie.<\/p>\n\n\n\n
-Tato, Weso\u0142ych \u015awi\u0105t, co u Ciebie? (jak mi powie, \u017ce nie zostaje z dzie\u0107mi, to w\u0142\u0105cza pralk\u0119 i robi prasowanie za kto wie).<\/p>\n\n\n\n
Wra\u017cenie odpowiedzi by\u0142o najdziwniejsze. Wraz z g\u0142osem c\u00f3rki pytaj\u0105cej go, jak si\u0119 ma, Don Enrique nie s\u0142ysza\u0142, ale \"czu\u0142\" kolejne na\u0142o\u017cone na siebie zdanie, w kt\u00f3rym grozi\u0142a, \u017ce nie zrobi mu prania, je\u015bli nie zajmie si\u0119 wnukami.<\/p>\n\n\n\n
-Dzie\u0144 dobry, moje dziecko. Tak, zostan\u0119 z dzie\u0107mi, ale nie b\u0105d\u017a taki!<\/p>\n\n\n\n
-Co to znaczy: \"Nie stawiaj mnie tak, tato? A sk\u0105d wiesz, \u017ce dzwoni\u0119 z pro\u015bb\u0105 o pozostanie jako opiekunka do dziecka (dzi\u0119ki Bogu, \u017ce powiedzia\u0142a tak, bo opcja te\u015bciowej przyprawia mnie o md\u0142o\u015bci).<\/p>\n\n\n\n
Ale co powiedzie\u0107 o te\u015bciowej, jest s\u0142odka? No dalej, przyprowad\u017a ich tutaj, nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107, \u017ceby ich zobaczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie, \u017ce jest kochana, tato, o co chodzi, kto powiedzia\u0142 inaczej (nie m\u00f3wi\u0142em nic o te\u015bciowej, prawda? Wczoraj wieczorem wypi\u0142am wi\u0119cej wina ni\u017c powinnam i j\u0119zyk mi si\u0119 rozlu\u017ania...) Wi\u0119c zostajesz z dzie\u0107mi? Jeste\u015b pewna, \u017ce nic ci nie jest? Wydajesz si\u0119 dziwny...<\/p>\n\n\n\n
-Daj spok\u00f3j, daj spok\u00f3j, tak, nic mi nie jest. Czekam na ciebie.<\/p>\n\n\n\n
Oboje od\u0142o\u017cyli s\u0142uchawk\u0119 z poczuciem, \u017ce prze\u017cyli jedn\u0105 z najdziwniejszych rozm\u00f3w telefonicznych w swoim \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej pojawi\u0142a si\u0119 jego c\u00f3rka Carmeli z dw\u00f3jk\u0105 potomstwa, 10-letnim Pablito i 2-letni\u0105 Aitan\u0105. Najstarszy natychmiast rzuci\u0142 si\u0119 jej na szyj\u0119:<\/p>\n\n\n\n
-(Uwielbiam przychodzi\u0107 do twojego domu, bo pozwalasz nam je\u015b\u0107 wszystko, czego zabrania nam moja matka i kradn\u0119 monety, kt\u00f3re wypadaj\u0105 ci ze spodni i zostaj\u0105 pod poduszk\u0105 twojego fotela).<\/p>\n\n\n\n
-Witaj Pablo, to \u015bwietnie - powiedzia\u0142 dziadek, czu\u0142y i zaskoczony atakiem szczero\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
-Przepraszam, tato - przeprasza Carmeli - to spotkanie w pracy mojego m\u0119\u017ca, a niania zadzwoni\u0142a do nas dzi\u015b rano, \u017ceby powiedzie\u0107, \u017ce jego rodzice maj\u0105 pozytywny test i nie mo\u017ce przyj\u015b\u0107 (To lepiej, bo w ten spos\u00f3b oszcz\u0119dzam troch\u0119 pieni\u0119dzy i, szczerze m\u00f3wi\u0105c, b\u0119d\u0119 bardziej spokojna przy nim ni\u017c przy tej ma\u0142ej dziewczynce. Swoj\u0105 drog\u0105, co za czosnkowy zapach, jak mam to powiedzie\u0107, \u017ceby go nie urazi\u0107:)?<\/p>\n\n\n\n
-Dzie\u0144 dobry, moje dziecko, nie jestem obra\u017cony. Jestem sama w domu i nikomu nie przeszkadzam swoim czosnkiem wtartym w chleb.<\/p>\n\n\n\n
-Ach... W\u0142a\u015bnie mia\u0142am powiedzie\u0107, jak dobrze pachnie w twoim domu dieta \u015br\u00f3dziemnomorska (jeez, czy ja to powiedzia\u0142am na g\u0142os? Nie degustuj\u0119 ponownie wina z wczorajszego wieczoru). Wkr\u00f3tce wr\u00f3cimy. Aitana ma w torbie swoje potito (jest do kitu z przemys\u0142owym jedzeniem, wiem, nie zjad\u0142abym go; ale gdzie znajd\u0119 czas, \u017ceby zrobi\u0107 jej domowy gulasz).<\/p>\n\n\n\n
-Go, id\u017a spokojnie - powiedzia\u0142a na po\u017cegnanie, ko\u0144cz\u0105c wpycha\u0107 do domu w\u00f3zek, w kt\u00f3rym spa\u0142a ma\u0142a Aitana.<\/p>\n\n\n\n
Widz\u0105c na stole ezoteryczne pismo, zacz\u0105\u0142 \u0142\u0105czy\u0107 kropki mi\u0119dzy pochodzeniem tych g\u0142os\u00f3w a rzekom\u0105 ludzk\u0105 zdolno\u015bci\u0105 do rozszyfrowania tego, co my\u015bl\u0105 inni, i postanowi\u0142 dalej to sprawdza\u0107.<\/p>\n\n\n\n
-C\u00f3\u017c, Pablito, co chcesz dzi\u015b robi\u0107? Czy chcesz i\u015b\u0107 na spacer?<\/p>\n\n\n\n
-Oczywi\u015bcie, dziadku, cokolwiek powiesz - zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 s\u0142yszalnie wnuk, cho\u0107 zdanie by\u0142o zakodowane: \"Co za draka wychodzi\u0107 z dziadkiem i siostr\u0105 ogl\u0105da\u0107 kaczki, ja chc\u0119 tylko le\u017ce\u0107 na kanapie i ogl\u0105da\u0107 kresk\u00f3wki\".<\/p>\n\n\n\n
Na bardziej ni\u017c szczer\u0105 odpowied\u017a wnuka, oczy Don Enrique ogromnie si\u0119 rozszerzy\u0142y, a on sam u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, potwierdzaj\u0105c, \u017ce nadal posiada ten pierwotny dar \"s\u0142uchania\" prawdy, kt\u00f3r\u0105 inni ukrywaj\u0105. Bez wahania postanowi\u0142 wi\u0119c wyj\u015b\u0107 na ulic\u0119, by dalej bada\u0107, w jakim stopniu jest w stanie odgadywa\u0107 my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n
-No dalej Pablo, nie zdejmuj p\u0142aszcza, wychodzimy i nie martw si\u0119, to b\u0119dzie tylko na chwil\u0119, a ja ci to wynagrodz\u0119 kupuj\u0105c ci s\u0142odycze.<\/p>\n\n\n\n
-Nie trzeba, dziadku, wczoraj wieczorem ju\u017c sporo zjad\u0142em (jak udaj\u0119, \u017ce nie jestem zainteresowany, to kupuj\u0105 mi najdro\u017csze s\u0142odycze. Zawsze dzia\u0142a).<\/p>\n\n\n\n
Staruszek st\u0142umi\u0142 \u015bmiech na zakodowan\u0105 odpowied\u017a wnuka, gdy\u017c zabra\u0142 w\u00f3zek z dziewczynk\u0105 i zamkn\u0105\u0142 za sob\u0105 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
Gdy dotar\u0142 do drzwi, min\u0105\u0142 Paco, s\u0105siada z pokoju, kt\u00f3ry przywita\u0142 go serdecznie:<\/p>\n\n\n\n
-Weso\u0142ych \u015awi\u0105t, Enrique (b\u0119d\u0119 mi\u0142a dla niego i jego wnuk\u00f3w, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy zapomnia\u0142, \u017ce wci\u0105\u017c jestem mu winna loteri\u0119, kt\u00f3rej kupili\u015bmy po\u0142ow\u0119 i nie wygrali\u015bmy). Jak\u0105 dw\u00f3jk\u0119 przystojnych dzieci masz przy sobie, jak dobrze Ci towarzysz\u0105!<\/p>\n\n\n\n
-Oh Paco, Paco. My\u015bla\u0142em, \u017ce jeste\u015b roztargniona, ale wydaje mi si\u0119, \u017ce to, czym jeste\u015b, to troch\u0119 czepianie si\u0119 i pi\u0142ka - odpar\u0142, gdy w odpowiedzi na t\u0119 odpowied\u017a uszczypn\u0105\u0142 policzki zdziwionej twarzy. Zobaczymy, kiedy zap\u0142acisz mi te 10 euro, kt\u00f3re jeste\u015b mi winien.<\/p>\n\n\n\n
Pablito spojrza\u0142 na dziadka z dziwnym wyrazem twarzy, gdy\u017c ten z niezwyk\u0142ym u\u015bmiechem na twarzy wyszed\u0142 na ulic\u0119, szukaj\u0105c ludzi, z kt\u00f3rymi m\u00f3g\u0142by porozmawia\u0107. W drodze do parku sprzedawca kasztan\u00f3w pozdrawia\u0142 go z daleka:<\/p>\n\n\n\n
-(Zobaczymy, czy staruszek z wnukami co\u015b u mnie kupi, od rana nie mia\u0142em ani jednego klienta).<\/p>\n\n\n\n
Na co Don Enrique odpowiedzia\u0142, staj\u0105c przed ni\u0105, patrz\u0105c na ni\u0105 z g\u00f3ry i z do\u0142u i m\u00f3wi\u0105c: \"Stary ja? Ty jeste\u015b stary, a kasztany, kt\u00f3re sprzedajesz, s\u0105 stare!<\/p>\n\n\n\n
Przechodz\u0105c obok ko\u015bcio\u0142a parafialnego, zobaczy\u0142 Andrzeja, m\u0142odego ksi\u0119dza, kt\u00f3rego nie widzia\u0142 od pogrzebu \u017cony. Zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 wi\u0119c do niego, by dalej testowa\u0107 swoje nowe moce.<\/p>\n\n\n\n
-Weso\u0142ych \u015awi\u0105t, Don Enrique - przywita\u0142 si\u0119 proboszcz.<\/p>\n\n\n\n
Zdziwiony, \u017ce nie us\u0142ysza\u0142 nic wi\u0119cej ni\u017c te cztery s\u0142owa, starzec odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
-Weso\u0142ych \u015awi\u0105t... i czego jeszcze?<\/p>\n\n\n\n
-Weso\u0142ych \u015awi\u0105t i to wszystko, czy to ma\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
-Widzisz, ludzie m\u00f3wi\u0105, \u017ce Weso\u0142ych \u015awi\u0105t,<\/em> ale w rzeczywisto\u015bci m\u00f3wi\u0105 to tylko dla samego m\u00f3wienia. Jedni chc\u0105 by\u0107 po prostu mili, inni chc\u0105 wykorzysta\u0107 komercyjn\u0105 si\u0142\u0119 przyci\u0105gania \u015awi\u0105t, dobrych emocji... Co ma w sobie gratulacja, bo Wigilia ju\u017c za nami?<\/p>\n\n\n\n -Hahaha. To prawda, \u017ce Bo\u017ce Narodzenie jest wykorzystywane w du\u017cej mierze do sprzeda\u017cy dymu i luster, dlatego wielu ludzi uwa\u017ca je za puste \u015bwi\u0119to, ale jego znaczenie jest bardzo g\u0142\u0119bokie. Kiedy m\u00f3wi\u0119 Weso\u0142ych \u015awi\u0105t<\/em>To znaczy Weso\u0142ych \u015awi\u0105t<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Gdy po raz drugi wypowiedzia\u0142 te s\u0142owa, Don Enrique poczu\u0142 wielkie wzruszenie, jakby przyjemny dreszcz, kt\u00f3ry przebieg\u0142 mu po kr\u0119gos\u0142upie, i mrowienie, kt\u00f3re \u0142askota\u0142o skronie. Pow\u00f3d\u017a pomys\u0142\u00f3w z umys\u0142u ksi\u0119dza zala\u0142a wtedy jego serce:<\/p>\n\n\n\n (Powiedz Weso\u0142ych \u015awi\u0105t,<\/em> Don Enrique, to \u017cyczy\u0107 wszystkiego najlepszego. Wiem. Wiem, \u017ce trudno jest nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 bez tego, kt\u00f3ry by\u0142 wszystkim w naszym \u017cyciu, wiem, \u017ce umys\u0142 buntuje si\u0119 przeciwko Bogu, kt\u00f3rego obwiniamy za odebranie nam os\u00f3b, kt\u00f3re kochamy. Ale Bo\u017ce Narodzenie jest odpowiedzi\u0105 na to zrz\u0119dzenie, bo nie tylko B\u00f3g nie jest okrutny za dopuszczenie do \u015bmierci, ale postanowi\u0142 przyj\u015b\u0107 osobi\u015bcie, aby j\u0105 pokona\u0107 i nas od niej uwolni\u0107. Staj\u0105c si\u0119 dzieckiem w czasie Bo\u017cego Narodzenia, stawia si\u0119 na naszym miejscu, bierze na siebie nasz b\u00f3l, nasze cierpienie... I otwiera przed nami niebo, aby\u015bmy wszyscy mogli si\u0119 kiedy\u015b ponownie spotka\u0107 z Tym, kt\u00f3ry jest ca\u0142\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i z wszystkimi naszymi bliskimi. I dlatego nie m\u00f3wimy tego tylko na Wigili\u0119, ale od dzi\u015b do dobrze stycznia, bo Bo\u017ce Narodzenie jest tak wspania\u0142e, \u017ce musimy je \u015bwi\u0119towa\u0107 tygodniami i gratulowa\u0107 sobie tego. Wiem, \u017ce trudno jest powiedzie\u0107 to wszystko tutaj, na \u015brodku ulicy i tylko w dw\u00f3ch s\u0142owach, Don Enrique, ale jak chcia\u0142bym, \u017ceby\u015b zrozumia\u0142 wszystko, co to znaczy powiedzie\u0107 Weso\u0142ych \u015awi\u0105t,<\/em>)<\/p>\n\n\n\n Don Enrique przyj\u0105\u0142 wiadomo\u015b\u0107 ksi\u0119dza, przyt\u0142oczony jej g\u0142\u0119boko\u015bci\u0105. To prawda - zastanawia\u0142 si\u0119 - \u017ce \u015bmier\u0107 \u017cony zgorszy\u0142a jego egzystencj\u0119 i \u017ce my\u015bla\u0142, i\u017c B\u00f3g, je\u015bli istnieje, by\u0142by potworem za to, \u017ce j\u0105 zabra\u0142. I to prawda, \u017ce je\u015bli \u015bwi\u0119ta s\u0105 tylko \u015bwi\u0119tem konsumpcji i bycia razem, to trac\u0105 sw\u00f3j urok, gdy nie mamy pieni\u0119dzy, zdrowia lub gdy brakuje nam ludzi, kt\u00f3rych kochamy. Ale je\u015bli spojrzymy na ni\u0105 w jej prawdziwym znaczeniu, je\u015bli jeste\u015bmy szczerzy, gdy j\u0105 obchodzimy, jest ona powodem do prawdziwej rado\u015bci, nie przez jeden dzie\u0144, ale przez wiele.<\/p>\n\n\n\n Rozmowa obudzi\u0142a ma\u0142\u0105 Aitan\u0119, kt\u00f3ra budzi\u0142a si\u0119 w swoim kombinezonie. Kiedy zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce jest obok dziadka i zobaczy\u0142a \u015bwi\u0105teczne dekoracje na zewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a, obdarzy\u0142a go najlepszym z u\u015bmiech\u00f3w i p\u00f3\u0142j\u0119zykiem przekaza\u0142a mu czu\u0142e \"Weso\u0142ych \u015awi\u0105t\", w kt\u00f3rym dziadek rozszyfrowa\u0142, co m\u00f3wi\u0142a bez s\u0142\u00f3w: (Lubi\u0119 na ciebie patrze\u0107 i ci\u0119 s\u0142ucha\u0107, lubi\u0119 by\u0107 z tob\u0105 i \u017ce opowiadasz mi historie i \u017ce zabierasz mnie, \u017ceby zobaczy\u0107 kaczki. T\u0119skni\u0119 za babci\u0105, ale b\u0119d\u0105c z Tob\u0105 zapominam, \u017ce jej nie ma. Kocham Ci\u0119 bardziej dziadku:)!<\/p>\n\n\n\n -Bardzo dobrze, ma\u0142a, chyba zrozumia\u0142a\u015b - odpowiedzia\u0142 m\u0142ody proboszcz, przytulaj\u0105c dziewczynk\u0119 - Weso\u0142ych \u015awi\u0105t! Widzisz, jakie dwa pi\u0119kne s\u0142owa, dziadku?<\/p>\n\n\n\n -Dwa s\u0142owa, tak - odpowiedzia\u0142 starzec - ale jakie dwa g\u0119ste s\u0142owa. Dzi\u0119kuj\u0119 za nieco lepsze ich wyja\u015bnienie.<\/p>\n\n\n\n -Dzi\u0119kuj\u0119, prawie nic nie powiedzia\u0142am....<\/p>\n\n\n\n W drodze ze spaceru do domu Don Enrique nakarmi\u0142 wnuki i wys\u0142a\u0142 je na drzemk\u0119 na kanapie. Gdy ogl\u0105da\u0142 wiadomo\u015bci w telewizji, wci\u0105\u017c zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad s\u0142owami ksi\u0119dza, przysn\u0105\u0142 i zadzwoni\u0142 telefon:<\/p>\n\n\n\n -Mmm, witam - odpowiedzia\u0142 sennie staruszek.<\/p>\n\n\n\n -Tato, dzie\u0144 dobry. Jak si\u0119 masz?<\/p>\n\n\n\n -C\u00f3\u017c, tutaj jestem nieco zszokowany. Ale co to znaczy dzie\u0144 dobry, dzie\u0144 dobry, dzie\u0144 dobry?<\/p>\n\n\n\n -Nie tato, jest 11 rano, nie spa\u0142e\u015b dobrze z powodu kolacji? No, w ka\u017cdym razie zadzwoni\u0119, czy mo\u017cesz zosta\u0107 z dzie\u0107mi, bo mam obiad z pracy m\u0119\u017ca...<\/p>\n\n\n\n Don Enrique spojrza\u0142 na sof\u0119, by\u0142a pusta, nie by\u0142o na niej \u015bladu po wizycie wnuk\u00f3w, a na stole le\u017ca\u0142y resztki \u015bniadania, kt\u00f3re jad\u0142, czytaj\u0105c czasopismo. C\u00f3rka dzwoni\u0142a teraz do niego z pro\u015bb\u0105, by zosta\u0142 z dzie\u0107mi, bo tak naprawd\u0119 nigdy ich tam nie by\u0142o. Zrozumia\u0142, \u017ce jego ostatnie godziny, zdolno\u015b\u0107 rozszyfrowywania umys\u0142\u00f3w, rozmowa z s\u0105siadem, z kasztanow\u0105 dziewczyn\u0105, z ksi\u0119dzem... wszystko to by\u0142o tylko zabawnym snem, aczkolwiek bardzo odkrywczym.<\/p>\n\n\n\n -Tak, c\u00f3rko, tak, przyprowad\u017a je tutaj, czekam z niecierpliwo\u015bci\u0105. I b\u0119dzie im tu lepiej ni\u017c u jakiejkolwiek niani, prawda? I lepiej ni\u017c u te\u015bciowej! hahaha.<\/p>\n\n\n\n -Oczywi\u015bcie, tato, jak z tob\u0105, z nikim. Dzi\u0119ki, b\u0119d\u0119 za jaki\u015b czas.<\/p>\n\n\n\n -I Weso\u0142ych \u015awi\u0105t!<\/p>\n\n\n\n -Tak jest, tato - odpowiedzia\u0142a dziwnie c\u00f3rka - Weso\u0142ych \u015awi\u0105t!<\/p>\n\n\n\n Od\u0142o\u017cywszy s\u0142uchawk\u0119, Don Enrique wsta\u0142 i nie zak\u0142adaj\u0105c kapci, podszed\u0142 do panelu grzewczego i zmniejszy\u0142 go o stopie\u0144. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 do r\u0119ki portret \u017cony, kt\u00f3rego rama wisia\u0142a nad kredensem, uca\u0142owa\u0142 go i szepn\u0105\u0142 czule: Weso\u0142ych \u015awi\u0105t Karmelino!<\/p>\n\n\n\n Natychmiast rozbrzmia\u0142a w nim odpowied\u017a \u017cony: \"Weso\u0142ych \u015awi\u0105t dla ciebie te\u017c, Enrique (ale wiedz tylko, \u017ce b\u0119dzie ci zimno!)\".<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" La ma\u00f1ana de Navidad amaneci\u00f3 algo fr\u00eda, aunque soleada. Don Enrique se abrig\u00f3, como de costumbre, m\u00e1s de la cuenta para bajar a por el peri\u00f3dico y el pan del desayuno: camiseta interior, camisa de micropana, jersey de lana, abrigo de pa\u00f1o grueso, guantes y bufanda. M\u00e1s que suficiente por muy invierno que sea, en […]<\/p>\n","protected":false},"author":40,"featured_media":17534,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[47],"tags":[],"class_list":["post-17533","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-firmas"],"yoast_head":"\n