Graciano podni\u00f3s\u0142 tempo, gdy poprawia\u0142 sw\u00f3j szalik. Jak\u017ce zimno by\u0142o tego wczesnego ranka. W\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 do kieszeni, \u017ceby sprawdzi\u0107, czy wychodz\u0105c zabra\u0142 klucz do domu. \"W po\u015bpiechu zapomina si\u0119 o wszystkim\" - pomy\u015bla\u0142, przypominaj\u0105c sobie czas, kiedy, r\u00f3wnie\u017c w \u015brodku nocy, zostawi\u0142 w \u015brodku sw\u00f3j klucz. Tak zimnej nocy jak ta nie nale\u017ca\u0142o sp\u0119dza\u0107 na otwartej przestrzeni. Pomy\u015bla\u0142 o Petrze. Mo\u017ce to by\u0142a jej ostatnia noc. Ta energiczna staruszka. Ile\u017c to razy zabiera\u0142a jego jedzenie do zakrystii: \"Graciano, je\u015bli b\u0119d\u0119 nieostro\u017cna, nie b\u0119dziesz jad\u0142 przez wiele dni\" - mawia\u0142a do niego.<\/p>\n\n\n\n
Gdy dotar\u0142a ze \u015bwiat\u0142em do ma\u0142ego domku, podesz\u0142a do drzwi i zapuka\u0142a. Drzwi otworzy\u0142a ma\u0142a c\u00f3rka Petry - Klara.<\/p>\n\n\n\n
- Dzi\u0119kuj\u0119, ojcze. O tej godzinie nie wiedzia\u0142em, czy do niej dzwoni\u0107, ale tak bardzo si\u0119 upiera\u0142a... Od kilku dni prawie si\u0119 nie odzywa\u0142a i ca\u0142e popo\u0142udnie prosi\u0142a, \u017cebym do niej zadzwoni\u0142.<\/p>\n\n\n\n
- Dobrze si\u0119 spisa\u0142a\u015b, moje dziecko. Nie mam w\u0142asnych dni ani nocy. Wszystkie nale\u017c\u0105 do Pana.<\/p>\n\n\n\n
Klara spojrza\u0142a na niego z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, a wzi\u0105wszy od niego gruby p\u0142aszcz, zaprowadzi\u0142a go do pokoju, w kt\u00f3rym le\u017ca\u0142a jej matka.<\/p>\n\n\n\n
Petra by\u0142a male\u0144k\u0105 staruszk\u0105. Wydawa\u0142a si\u0119 zagubiona w\u015br\u00f3d tylu koc\u00f3w i poduszek. Zacisn\u0119\u0142a mocno w d\u0142oni r\u00f3\u017caniec i wpatrywa\u0142a si\u0119 w drzwi. Gdy us\u0142ysza\u0142a kroki i zobaczy\u0142a wchodz\u0105c\u0105 c\u00f3rk\u0119, wype\u0142ni\u0142o j\u0105 \u017cycie. Jakby skupi\u0142a w swoich oczach ca\u0142e \u017cycie, jakie jej pozosta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
- Przynios\u0142e\u015b Graciano?<\/p>\n\n\n\n
- Tak, matko. Oto ojciec Graciano - ulgowy u\u015bmiech roz\u015bwietli\u0142 jego pomarszczon\u0105 twarz i zdawa\u0142 si\u0119 nape\u0142nia\u0107 spokojem. Graciano wszed\u0142 do pokoju i ostro\u017cnie podszed\u0142 do chorej kobiety. Klara wysz\u0142a, zamykaj\u0105c drzwi.<\/p>\n\n\n\n
- Witaj, Petra. Dobry wiecz\u00f3r, Petra. Twoja c\u00f3rka powiedzia\u0142a mi, \u017ce jest jej gorzej i przyszed\u0142em tu, aby udzieli\u0107 ostatnich obrz\u0119d\u00f3w i udzieli\u0107 jej komunii - Don Graciano pobo\u017cnie udzieli\u0142 sakramentu, a po udzieleniu komunii usiad\u0142 obok niej. Petra wygl\u0105da\u0142a na zadowolon\u0105 i z\u0142apa\u0142a go za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
- Ile rzeczy od momentu przyjazdu do miasta, pami\u0119tasz? \u015awie\u017co wy\u015bwi\u0119cony i z miasta. Tutaj m\u00f3wili, \u017ce nie przystosujesz si\u0119 do tak ci\u0119\u017ckiego, emerytalnego \u017cycia - u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Graciano.<\/p>\n\n\n\n
- Tutaj znalaz\u0142em rodzin\u0119, kt\u00f3rej B\u00f3g dla mnie chcia\u0142. Ka\u017cdy z moich parafian i tych, kt\u00f3rzy odmawiaj\u0105 bycia parafianami - przytakn\u0119\u0142a Petra.<\/p>\n\n\n\n
- By\u0142em bardzo szcz\u0119\u015bliwy, Graciano. Teraz, gdy zbli\u017ca si\u0119 koniec, rozumiem, \u017ce B\u00f3g wszystko robi dobrze. Wysz\u0142am za m\u0105\u017c m\u0142odo i straci\u0142am czworo dzieci, zanim urodzi\u0142am Manuela i Klar\u0119. My\u015bla\u0142am, \u017ce nigdy nie uporam si\u0119 z tak wielkim b\u00f3lem. Potem ci\u0119\u017cka praca, za\u0142atwienie moim dzieciom studi\u00f3w za granic\u0105 i choroba Antoniego.<\/p>\n\n\n\n
- Pami\u0119tam go na w\u00f3zku inwalidzkim z kijem w r\u0119ku. Gdy kto\u015b zagradza\u0142 mu drog\u0119 lub przeszkadza\u0142, uderza\u0142 go ni\u0105 - za\u015bmia\u0142a si\u0119 \u0142agodnie Petra.<\/p>\n\n\n\n
- Tak, ile\u017c mieli\u015bmy k\u0142opot\u00f3w z tym b\u0142ogim garotem. Nawet z nim spa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
- Czy bardzo ci\u0119 boli, Petra?<\/p>\n\n\n\n
- Wiele, ale nie obchodzi mnie to. Mam wiele lat i wielk\u0105 wiar\u0119. B\u00f3g nauczy\u0142 mnie tego, czego nie ma w ksi\u0119gach: \u017cy\u0107, a wi\u0119c i umrze\u0107, kiedy On tego chce - Graciano spojrza\u0142 na ni\u0105 z czu\u0142o\u015bci\u0105 i nie ukrywaj\u0105c \u0142ez, kt\u00f3re zaczyna\u0142y moczy\u0107 mu twarz. Ta kobieta, jak wszystkie z jej pokolenia, by\u0142a siln\u0105 kobiet\u0105. Ile\u017c to lekcji wci\u0105\u017c jej udzielali. To by\u0142o m\u0105dre pokolenie, urodzone, by podtrzymywa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
- Mo\u017cna by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym w cierpieniu, Graciano. Moje dzieci tego nie rozumiej\u0105 i mo\u017cliwe, \u017ce to dlatego, \u017ce mia\u0142y wszystko tak \u0142atwo. A \u017cycie uczy tak\u017ce poprzez b\u00f3l. By\u0107 mo\u017ce brakuje im do\u015bwiadczenia, \u017ce nic nie wiedz\u0105. Wydaje im si\u0119, \u017ce mog\u0105 zrobi\u0107 wszystko. Wierz\u0105, \u017ce nauka i ich inteligencja mog\u0105 wszystko naprawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
- A, czy\u017c nie - u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Graciano. Lubi\u0142, gdy m\u00f3wi\u0142a. Uczy\u0142 si\u0119 od niej. Nigdy nie znudzi\u0142o mu si\u0119 s\u0142uchanie.<\/p>\n\n\n\n
- Nie, oczywi\u015bcie, \u017ce nie. W tym \u017cyciu tylko nadawanie znaczenia i warto\u015bci rzeczom przynosi szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
- Jaki jest sens b\u00f3lu, Petra?<\/p>\n\n\n\n
- Ach... Graciano, dobrze o tym wiesz, ale zmuszasz mnie do m\u00f3wienia. Nie, nie u\u015bmiechaj si\u0119. Znamy si\u0119 od wielu lat. Jad\u0142a\u015b u mnie w domu wi\u0119cej razy ni\u017c pami\u0119tam. Towarzyszy\u0142a\u015b mi na pogrzebie kilkorga moich dzieci i mojego m\u0119\u017ca. Nigdy nie zapomnia\u0142em jednej rzeczy, kt\u00f3r\u0105 powiedzia\u0142e\u015b na pogrzebie ma\u0142ego ch\u0142opca: \"W \u017cyciu i w \u015bmierci nale\u017cymy do Boga\".<\/p>\n\n\n\n
- To wynika z Pisma \u015awi\u0119tego.<\/p>\n\n\n\n
- Nie wiem, nie uczy\u0142am si\u0119 czyta\u0107. Ale ile tam jest prawdy. Nie ma strachu dla tego, kt\u00f3ry wie, \u017ce jest synem Tego, kt\u00f3ry kocha go najbardziej.<\/p>\n\n\n\n
- Czy czujesz si\u0119 kochana przez Boga, Petra?<\/p>\n\n\n\n
- Tak. W ka\u017cdym b\u00f3lu krzycza\u0142am na niego i z\u0142o\u015bci\u0142am si\u0119. Ale zawsze wiedzia\u0142em, \u017ce jest przy mnie. Cierpienie ze mn\u0105. On nadaje sens bezsensowi. On nas w pewien spos\u00f3b kszta\u0142tuje. Tak jak m\u00f3j m\u0105\u017c robi\u0142 to z rze\u017abami. Z uderzeniami, z twardo\u015bci\u0105. Aby nas uwolni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
- Darmowy?<\/p>\n\n\n\n
- Tak, za darmo. Trzymamy si\u0119 tak wielu rzeczy, kt\u00f3re si\u0119 wydarzy\u0142y. Nastawiamy swoje serca na tak wiele rzeczy, kt\u00f3re nie s\u0105 warte uwagi. A jednak w nieszcz\u0119\u015bciu u\u015bwiadamiamy sobie, \u017ce liczy si\u0119 tylko mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i mi\u0142o\u015b\u0107 do innych. To w\u0142a\u015bnie oznacza bycie wolnym. Nie b\u0119d\u0105c przywi\u0105zanym do niczego w swoim sercu. Odejd\u0119 dzi\u015b w pokoju. Dzi\u0119ki moim wadom wiem, \u017ce moje \u017cycie by\u0142o takie, jak On chcia\u0142, \u017ceby by\u0142o. Martwi\u0119 si\u0119 tylko o swoje dzieci i wnuka. Moje dzieci s\u0105 tak zaj\u0119te rzeczami, kt\u00f3re s\u0105 bezwarto\u015bciowe. M\u00f3j najstarszy, maj\u0105c spraw\u0119 z wirusem, zwariowa\u0142. \"Mamo, liczy si\u0119 tylko zdrowie\" - powiedzia\u0142 do mnie na drugi dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
- I co mu powiedzia\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
- Powiedzia\u0142am mu, \u017ce jest \u017cebrakiem. Wyobra\u017a sobie, \u017ce wk\u0142adasz swoje szcz\u0119\u015bcie i pewno\u015b\u0107 siebie w co\u015b, co wiesz, \u017ce stracisz. A druga, Klara, to dobra dziewczyna, ale chce sama wszystko prowadzi\u0107. Nie rozumie, \u017ce drog\u0105 do szcz\u0119\u015bcia jest pos\u0142usze\u0144stwo Bogu i wype\u0142nianie jego woli. Zale\u017cy jej tylko na pieni\u0105dzach i wygodzie. Powinna by\u0142a ich lepiej nauczy\u0107, gdy byli dzie\u0107mi.<\/p>\n\n\n\n
- Poznanie sensu \u017cycia to kilkuletnia praktyka, Petra.<\/p>\n\n\n\n
- My\u015blisz, \u017ce kiedykolwiek zrozumiej\u0105 - westchn\u0119\u0142a - Myli\u0142am si\u0119 w tym jako matka. Nigdy nie uczy\u0142em ich cierpienia. Zawsze, gdy mieli niepowodzenia, robi\u0142em wszystko, by je oddali\u0107. A kiedy przyszed\u0142 b\u00f3l, pozwoli\u0142am im patrze\u0107 w inn\u0105 stron\u0119. Nigdy nie uczy\u0142am ich, jak sobie z tym radzi\u0107. Powinienem by\u0142 ich uczy\u0107. Bo potem trafiali na wyboje i nie wiedzieli, czego si\u0119 trzyma\u0107. Dla nich modlitwa to recytowanie ma\u0142ych s\u0142\u00f3w na pe\u0142nej pr\u0119dko\u015bci. Nie wiedz\u0105, kim jest Jezus. Nie wiedz\u0105, co znaczy Krzy\u017c. Nie nauczy\u0142em ich oferowa\u0107, jak uczy\u0142a mnie matka. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce to zbyt trudne nauczanie. My\u015bla\u0142em, \u017ce nie zrozumiej\u0105, dop\u00f3ki nie b\u0119d\u0105 mieli silniejszej wiary. A jednak, jak daleko zaszli.<\/p>\n\n\n\n
- Oni maj\u0105 jeszcze czas na poznanie Boga, Petra. M\u00f3dlmy si\u0119 za nich i za ich wnuka. Gdy Ciebie zabraknie, b\u0119d\u0119 im nadal towarzyszy\u0142. Ale mo\u017cesz pom\u00f3c z nieba, bo zadanie jest du\u017ce - u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Petra.<\/p>\n\n\n\n
- Dzi\u0119kuj\u0119, Graciano. Graciano zacz\u0105\u0142 si\u0119 modli\u0107, a Petra mu towarzyszy\u0142a. Najpierw mi\u0119kko, a potem z nieba.<\/p>\n\n\n\n
Po pocieszeniu c\u00f3rki i obiecaniu, \u017ce wr\u00f3ci z samego rana, Graciano ponownie wyszed\u0142 na mr\u00f3z. Teraz jednak zapomnia\u0142 poprawi\u0107 szalik, a nawet zapi\u0105\u0107 p\u0142aszcz.<\/p>\n\n\n\n
Kszta\u0142ci\u0107 w cierpieniu... kszta\u0142ci\u0107 i dawa\u0107 powody, pomy\u015bla\u0142. Ale jak, jak wyt\u0142umaczy\u0107 wielk\u0105 tajemnic\u0119 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i cierpienia? Spo\u0142ecze\u0144stwo nie rozumie b\u00f3lu i \u015bmierci, bo nie rozumie \u017cycia. Gratian pomy\u015bla\u0142 o aborcji. Pomy\u015bla\u0142 o eutanazji. Pomy\u015bla\u0142 o materializmie, kt\u00f3ry tak cz\u0119sto widzia\u0142 i o ch\u0142odzie wobec wszystkiego, co transcendentne. Pomy\u015bla\u0142 o tylu ludziach, dla kt\u00f3rych \u017cycie takie jak Petry, bez jako\u015bci, nie mia\u0142o sensu. Pomy\u015bla\u0142 o tych, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce B\u00f3g jest jak d\u017cin w lampie, kt\u00f3ry musi spe\u0142ni\u0107 wszystko, czego pragniemy, a jak nie, to precz. Zamiast zrozumie\u0107, \u017ce On jest Bogiem, a my s\u0142abymi stworzeniami. Jak pokaza\u0107 to wszystko innym, skoro ani nie pytaj\u0105, ani nie dbaj\u0105 o to? Graciano poczu\u0142 si\u0119 bardzo ma\u0142y i wtedy zadzwoni\u0142 dzwon ko\u015bcielny. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 jak to robi\u0105 kochankowie i zmieni\u0142 drog\u0119. Nie wr\u00f3ci\u0142by ju\u017c do domu tej nocy. Poszed\u0142by do domu swojego ojca. Do ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym, w ma\u0142ym tabernakulum, mieszka Pan wszystkiego. Prosi\u0142 Go o \u0142ask\u0119, pomoc i pocieszenie, aby nast\u0119pnego dnia z rado\u015bci\u0105 stawi\u0107 czo\u0142a ogromnemu zadaniu, kt\u00f3re B\u00f3g mu powierzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
W spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym nie przypisuje si\u0119 \u017cadnej warto\u015bci \u017cyciu ludzkiemu, kt\u00f3re nie cieszy si\u0119 \"jako\u015bci\u0105\" wed\u0142ug wsp\u00f3\u0142czesnych standard\u00f3w, ro\u015bnie potrzeba reflektor\u00f3w, latarni, kt\u00f3re o\u015bwietlaj\u0105 i nadaj\u0105 sens bezsensowi. Odnalezienie sensu w cierpieniu pomaga nam prze\u017cy\u0107 je w najbardziej humanitarny spos\u00f3b. Dlatego tak wa\u017cne jest zag\u0142\u0119bienie si\u0119 w t\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107. Ile razy s\u0142yszeli\u015bmy od naszych starszych \"ofiaruj to\", gdy mieli\u015bmy niepowodzenie. Czy rozumiemy, co to znaczy?<\/p>\n\n\n\n
W naszym spo\u0142ecze\u0144stwie coraz bardziej potrzebne jest wychowanie w cierpieniu. Nauczy\u0107 dzieci, na miar\u0119 ich mo\u017cliwo\u015bci, \u017ce cierpienie jest cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia. Naiwno\u015bci\u0105 by\u0142oby s\u0105dzi\u0107, \u017ce mo\u017cemy pozbawi\u0107 nasze dzieci do\u015bwiadczenia b\u00f3lu i wa\u017cne jest, aby pokaza\u0107 im, jak si\u0119 w tych chwilach zachowa\u0107, czego si\u0119 trzyma\u0107 i jak sobie radzi\u0107. Wielka jest frustracja, gdy nie wiemy, jak poradzi\u0107 sobie z w\u0142asnym b\u00f3lem lub b\u00f3lem tych, kt\u00f3rzy nas otaczaj\u0105. Rozmowa z dzie\u0107mi, stosownie do ich okoliczno\u015bci i zdolno\u015bci pojmowania, bez ukrywania przed nimi tego, z czym pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej si\u0119 zetkn\u0105, oznacza wyposa\u017cenie ich w umiej\u0119tno\u015bci pozwalaj\u0105ce stawi\u0107 czo\u0142a tym chwilom. Zaskakuj\u0105ce jest te\u017c to, jak dzieci rozumiej\u0105 tajemnic\u0119 b\u00f3lu i jak staj\u0105 si\u0119 silne i empatyczne, gdy pomagamy im si\u0119 z nim zmierzy\u0107, a nie zaprzecza\u0107 mu, jakby nie istnia\u0142. Edukacja w tym zakresie jest bardzo pozytywna. Z drugiej strony smutne jest to, jak wielu wierz\u0105cych nie chce uczy\u0107 swoich ma\u0142ych dzieci o krzy\u017cu, w obawie przed zniszczeniem ich wra\u017cliwo\u015bci. Jest to wr\u0119cz hipokryzja w spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym gry wideo i filmy s\u0105 przepe\u0142nione bezsensown\u0105 przemoc\u0105. Nauczenie ofiarowania naszego b\u00f3lu, oparcia si\u0119 na modlitwie, na odmawianiu r\u00f3\u017ca\u0144ca i sakrament\u00f3w, na mi\u0142o\u015bci i wsparciu najbli\u017cszych. Wszystkie te narz\u0119dzia B\u00f3g nam zostawi\u0142, aby\u015bmy mogli go odnale\u017a\u0107 w b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cliwe jest znalezienie rado\u015bci w b\u00f3lu. Mo\u017cliwe jest znalezienie nadziei tam, gdzie wydaje si\u0119, \u017ce nie ma ju\u017c nic do zrobienia. A jest to mo\u017cliwe, bo Chrystus istnieje. Bo Chrystus zmartwychwsta\u0142 i uwolni\u0142 nas od \u015bmierci i cierpienia, podejmuj\u0105c je w swoim planie odkupienia. A zrobi\u0142 to przez pos\u0142usze\u0144stwo. By\u0142 bowiem pos\u0142uszny a\u017c do \u015bmierci, nawet \u015bmierci na krzy\u017cu. Rzeczywi\u015bcie, istnieje zwi\u0105zek mi\u0119dzy pos\u0142usze\u0144stwem a cierpieniem. A nie pos\u0142usze\u0144stwo jako zwyk\u0142e podporz\u0105dkowanie si\u0119 czy bierna akceptacja. Ale pos\u0142usze\u0144stwo jako afirmacja. Jako pozytywne dzia\u0142anie, kt\u00f3re potwierdza co\u015b wi\u0119kszego, nawet je\u015bli czasem nie jest to jasne: mi\u0142o\u015b\u0107 Boga we wszystkich okoliczno\u015bciach i Jego mi\u0142osn\u0105 trosk\u0119 o ka\u017cdego. Chrystus by\u0142 pos\u0142uszny a\u017c do \u015bmierci, bo do ko\u0144ca umi\u0142owa\u0142 swoich. Jego pos\u0142usze\u0144stwo by\u0142o doskona\u0142e, zrodzone z Mi\u0142o\u015bci. Nie ograniczy\u0142 si\u0119 do przyj\u0119cia \"tego, co przysz\u0142o na jego drog\u0119\", ale poszed\u0142 dalej, widz\u0105c w cierpieniu okazj\u0119 do potwierdzenia czego\u015b wi\u0119kszego: mi\u0142o\u015bci do Ojca w mi\u0142o\u015bci do ludzi.<\/p>\n\n\n\n
Chrystus nauczy\u0142 si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa przez cierpienie. To stwierdzenie jest bardzo odkrywcze. Pos\u0142usze\u0144stwo, kt\u00f3re rodzi si\u0119 z mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re potwierdza, wymaga od nas cierpienia. Wymaga \u015bmierci dla nas samych. Wymaga to od nas, aby\u015bmy przestali patrze\u0107 na siebie, a spojrzeli na Niego. To, paradoksalnie, jest \"\u0142atwiejsze\" dla nas w b\u00f3lu. Jest nam \u0142atwiej, gdy nie mamy ju\u017c nic. Kiedy jest tylko my i On. Musimy by\u0107 \"zniszczeni\", aby On m\u00f3g\u0142 nas odbudowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Stajemy si\u0119 podobni do Chrystusa tylko wtedy, gdy pozwalamy Mu dzia\u0142a\u0107 w nas. A my pozwalamy Mu dzia\u0142a\u0107 tylko przez do\u015bwiadczenie umierania dla siebie. Je\u015bli mieli\u015bmy takie do\u015bwiadczenie, to zrozumiemy. Dla tych, kt\u00f3rzy nigdy nie do\u015bwiadczyli w\u0142asnego upadku jest to niezrozumia\u0142e. To w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy brakuje nam wszystkiego, co wydawa\u0142o si\u0119 nam wa\u017cne, mo\u017cemy naprawd\u0119 zobaczy\u0107 nasze serce. Czego, a raczej Kogo potrzebujemy przede wszystkim.<\/p>\n\n\n\n
Cierpienie, samo w sobie, jest z\u0142em, a z\u0142o to brak dobra. Cierpienie to brak dobra fizycznego i\/lub duchowego. Prawdziwym i najwi\u0119kszym cierpieniem jest brak Boga, gdy\u017c bez Niego nie mo\u017ce istnie\u0107 \u017cadne dobro. Dlatego Jezus Chrystus zwyci\u0119\u017cy\u0142 cierpienie na krzy\u017cu. Bo On wzi\u0105\u0142 to na siebie w taki spos\u00f3b, \u017ce w ka\u017cdym b\u00f3lu mo\u017cemy si\u0119 z Nim identyfikowa\u0107. W ka\u017cdym b\u00f3lu jeste\u015bmy z Nim. Nie ma ju\u017c ca\u0142kowitej nieobecno\u015bci. Bezsens mo\u017ce mie\u0107 znaczenie, warto\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Chrystus nie wyeliminowa\u0142 cierpienia cz\u0142owieka, poniewa\u017c szanuje ludzk\u0105 wolno\u015b\u0107, a tak\u017ce natur\u0119 zniszczon\u0105 przez grzech. Dop\u00f3ki nie nadejdzie godzina Sprawiedliwo\u015bci i koniec czasu, b\u0119dziemy \u017cy\u0107 z b\u00f3lem i \u015bmierci\u0105. Jezus Chrystus nie wyeliminowa\u0142 cierpienia, ale przekszta\u0142ci\u0142 je u jego najg\u0142\u0119bszych korzeni. Uczestniczy\u0142 w cierpieniu a\u017c do skrajno\u015bci, do tego stopnia, \u017ce wdziera\u0142 si\u0119 do niego swoj\u0105 Obecno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Kto nigdy nie zada\u0142 sobie pytania o warto\u015b\u0107 w\u0142asnego \u017cycia, temu bardzo trudno jest zrozumie\u0107 sens cierpienia i \u015bmierci. Umiera si\u0119 tak, jak si\u0119 \u017cy\u0142o. Problemem dzisiejszego spo\u0142ecze\u0144stwa nie jest to, \u017ce nie ceni chorych, czy \u017ce nie szanuje \u015bmierci, bo to \"koniec\", problemem dzisiejszego spo\u0142ecze\u0144stwa jest przede wszystkim to, \u017ce nie ceni w\u0142asnego istnienia. Spotykamy ludzi zatwardzia\u0142ych, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 tak, jakby byli zwyk\u0142\u0105 materi\u0105 i bardzo trudno jest otworzy\u0107 dla nich horyzont nadziei. Dla nich to ju\u017c koniec. Tym ludziom powinni\u015bmy najpierw zada\u0107 pytanie, jaki jest sens ich istnienia, aby otworzy\u0107 ich na znalezienie sensu w ich ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n
Czasami my\u015blimy, \u017ce B\u00f3g jest d\u017cinem z lampy, kt\u00f3ry musi nam przyzna\u0107 to, czego chcemy, je\u015bli tylko wystarczaj\u0105co mocno poprosimy. Prawie nie ma dzi\u015b kazania o czynieniu woli Bo\u017cej, jakakolwiek by ona nie by\u0142a. Ca\u0142a Biblia jest pe\u0142na fragment\u00f3w zach\u0119caj\u0105cych lud Bo\u017cy do wype\u0142niania woli Bo\u017cej. Nasze \u017cycie jest dla Boga, aby wype\u0142nia\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105. To prawda, \u017ce mo\u017cemy si\u0119 modli\u0107 o usuni\u0119cie tego czy innego cierpienia lub o rozwi\u0105zanie naszych problem\u00f3w. Ale modlitwa i zaufanie do Boga musz\u0105 by\u0107 zawsze nastawione na przyj\u0119cie Jego woli. Z\u0142o\u015b\u0107 na Boga, gdy przychodzi cierpienie, polega na tym, \u017ce nie chcemy pu\u015bci\u0107 wodze naszego \u017cycia, bo chcemy po swojemu, albo na tym, \u017ce b\u0142\u0119dnie rozumiemy, \u017ce cierpienie jest Bo\u017cym nakazem.<\/p>\n\n\n\n
Jako spo\u0142ecze\u0144stwo mo\u017cemy wiele pom\u00f3c. Po pierwsze, jak zaznaczyli\u015bmy, poprzez kszta\u0142cenie naszych dzieci od najm\u0142odszych lat w kierunku zrozumienia sensu cierpienia. Ale tak\u017ce poprzez promowanie solidarno\u015bci, opiek\u0119 nad chorymi, inwestowanie w szkolenie personelu medycznego, w opiek\u0119 paliatywn\u0105... Musimy zmieni\u0107 obraz, jaki cz\u0119sto przedstawia si\u0119 osobom starszym, oddaj\u0105c im ich przestrze\u0144 oraz znaczenie i warto\u015b\u0107, jak\u0105 maj\u0105 w obliczu kultury m\u0142odo\u015bci i materializmu. Musimy zmieni\u0107 warto\u015b\u0107, jak\u0105 nadajemy \u017cyciu, pozna\u0107 warto\u015b\u0107 cierpienia i \u015bmierci.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Graciano apret\u00f3 el paso mientras se arreglaba la bufanda. Qu\u00e9 fr\u00edo hac\u00eda aquella madrugada. Se meti\u00f3 la mano en el bolsillo para comprobar si hab\u00eda cogido la llave de su casa al salir. \u201cCon las prisas todo se olvida\u201d pens\u00f3 acord\u00e1ndose de aquella vez en la que, requerido tambi\u00e9n en plena noche, se hab\u00eda dejado […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":18142,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[552,548],"tags":[599],"class_list":["post-18141","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-educacion","category-foco","tag-familia"],"yoast_head":"\n