O wra\u017cliwym m\u0119\u017cczy\u017anie lub kobiecie m\u00f3wi si\u0119, \u017ce czuj\u0105 nawet to, co niezauwa\u017calne. Osoba wra\u017cliwa to taka, kt\u00f3ra rozwija w sobie zdolno\u015b\u0107 odczuwania. Odczuwanie w sensie aktywnym (potrafi doceni\u0107 rzeczy) i odczuwanie w sensie pasywnym (potrafi \u0142atwo odczu\u0107 to, co go otacza). <\/p>\n\n\n\n
Nieczu\u0142o\u015b\u0107 natomiast to zablokowanie zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re ucina sam przep\u0142yw cz\u0142owieka ku zewn\u0119trzu. Niewra\u017cliwa osoba to taka, kt\u00f3ra nie docenia ani nie pozwala sobie na stymulacj\u0119 przez wielopostaciowe bogactwo otaczaj\u0105cego nas wszech\u015bwiata. <\/p>\n\n\n\n
Zmys\u0142y s\u0105 dowodem na istnienie \u015bwiata zewn\u0119trznego, kt\u00f3ry nieustannie prowokuje i pobudza \u015bwiat wewn\u0119trzny: powietrze, kt\u00f3rym oddychamy, kolory, kt\u00f3re obserwujemy, szmery, kt\u00f3re s\u0142yszymy. <\/p>\n\n\n\n
\u015awiat umo\u017cliwia nam zachowanie i wzmocnienie. Poprzez zmys\u0142y otwieramy si\u0119 na \u015bwiat i jeste\u015bmy w stanie go uwewn\u0119trzni\u0107 poprzez obrazy. Zmys\u0142y s\u0105 osadzone w ludzkiej cielesno\u015bci, tak \u017ce organy zewn\u0119trzne, kt\u00f3re reprezentuj\u0105 ka\u017cdy ze zmys\u0142\u00f3w, stanowi\u0105 podstawowe otwarcie cz\u0142owieka na \u015bwiat fizyczny i cielesny, bezw\u0142adny i o\u017cywiony, widzialny i patentowany. Z drugiej strony, niewidzialny<\/em> jest daleki od tego pierwszego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re charakteryzuje ludzi cielesnych.<\/p>\n\n\n\n Jest to klasyczny temat w badaniu cz\u0142owieka i jego korzeni poznawczych, odwo\u0142anie si\u0119 do rzeczywisto\u015bci zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zamieszkuj\u0105 cielesne ograniczenia cz\u0142owieka: oczu, kt\u00f3re widz\u0105, uszu, kt\u00f3re s\u0142ysz\u0105, dotyku, kt\u00f3ry dotyka, zapachu, kt\u00f3ry pachnie i smaku, kt\u00f3ry smakuje. Te zmys\u0142y obrazuj\u0105 tajemnic\u0119 cz\u0142owieka. Nie jest trudno wskaza\u0107 pi\u0119\u0107 zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re zdobi\u0105 cz\u0142owieka (3+2). <\/p>\n\n\n\n W\u015br\u00f3d zmys\u0142\u00f3w mo\u017cemy wyr\u00f3\u017cni\u0107 trzy g\u0142\u00f3wne, zapewniaj\u0105ce jakiekolwiek do\u015bwiadczenie innych: wzrok, s\u0142uch i dotyk. Wynikiem tej potr\u00f3jnej czu\u0142ej wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnej jest w\u0142a\u015bnie konfiguracja obrazu, z jego figur\u0105 wizualn\u0105, w\u0142asnym d\u017awi\u0119kiem (lub nie) i charakterystyczn\u0105 fizyczn\u0105 faktur\u0105. Malarz, kt\u00f3ry maluje obraz, potrzebuje tych zmys\u0142\u00f3w, by zaw\u0142adn\u0105\u0107 zewn\u0119trznym pejza\u017cem lub uwodz\u0105c\u0105 go wewn\u0119trzn\u0105 intuicj\u0105. <\/p>\n\n\n\n Ponadto istniej\u0105 dwa ciekawie uzupe\u0142niaj\u0105ce si\u0119 zmys\u0142y zwi\u0105zane z nosem i ustami: zapach i smak, kt\u00f3re przenikaj\u0105 do nas przez w\u0119ch (zapach) i j\u0119zyk (smak). Czy teraz w tym pi\u0119ciok\u0105cie sensowno\u015bci mo\u017cna odkry\u0107 jaki\u015b porz\u0105dek? Do czego odnosi si\u0119 ten drugi poziom sens\u00f3w? a posteriori<\/em>?<\/p>\n\n\n\n Od pocz\u0105tkowego tr\u00f3jk\u0105ta wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 podstawowy i kszta\u0142tuj\u0105cy charakter dotyku. Wszystkie zmys\u0142y, tak naprawd\u0119, s\u0105 aktywowane i ranione przez dzia\u0142anie dotyku, czyli przez kontakt z bod\u017acem, kt\u00f3ry przenika w jaki\u015b spos\u00f3b przez narz\u0105dy, by wst\u0119pnie skonfigurowa\u0107 percepcj\u0119. <\/p>\n\n\n\n Oczy s\u0105 dramatycznie mocny<\/em>Jeste\u015bmy w stanie zobaczy\u0107 z mniejszymi lub wi\u0119kszymi szczeg\u00f3\u0142ami panoram\u0119 otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata. Wzrok pozwala na cudowne posiadanie rzeczy i terytori\u00f3w. Widzia\u0142em to; by\u0142em \u015bwiadkiem; moje oczy mnie nie zwodz\u0105. Pierwsza prawda o \u015bwiecie jest nam dana przez oczy. Dlatego \u015blepota jest prawdziwym dramatem dla cz\u0142owieka, kt\u00f3ry w swoim wn\u0119trzu pragnie pozna\u0107 i otworzy\u0107 si\u0119 na prawd\u0119. <\/p>\n\n\n\n Jednak spo\u015br\u00f3d trzech zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re mo\u017cemy nazwa\u0107 pierwotnymi, w cz\u0142owieku wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zmys\u0142 s\u0142uchu i umiej\u0119tno\u015b\u0107 s\u0142uchania. S\u0142uch jest zmys\u0142em zmys\u0142\u00f3w. S\u0142uchanie zwi\u0105zane jest z umiej\u0119tno\u015bci\u0105 wypowiadania s\u0142\u00f3w przez cz\u0142owieka, czyli z w\u0142adz\u0105 j\u0119zykow\u0105 cz\u0142owieka. <\/p>\n\n\n\n S\u0142owo wypowiadane jest po to, aby je us\u0142ysze\u0107 - nie zobaczy\u0107. I w\u0142a\u015bnie twarz, kt\u00f3r\u0105 widzimy z ustami w ruchu i kt\u00f3r\u0105 s\u0142yszymy poprzez s\u0142owo, przenosi nas w nieznany \u015bwiat znacze\u0144 i opowie\u015bci. Zostajemy przeniesieni do \u015bwiata sensu, a raczej do tego \u015bwiata, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce widzieli\u015bmy, ale kt\u00f3ry jest w oczekiwaniu na sens. Dlatego oczy, kt\u00f3re nie s\u0142ysz\u0105, mog\u0105 przera\u017ca\u0107, natomiast uszy, kt\u00f3re widz\u0105, s\u0105 najlepszym racjonalnym lekarstwem na nauk\u0119 patrzenia i znalezienie decyduj\u0105cej perspektywy sensu. S\u0142uch jest wi\u0119c organem zmys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n I to jest w\u0142a\u015bnie znaczenie pojawienia si\u0119 dw\u00f3ch brakuj\u0105cych zmys\u0142\u00f3w: w\u0119chu i smaku. Przej\u015bcie od pierwszego podstawowego poziomu zmys\u0142\u00f3w do drugiego poziomu pochodnego odbywa si\u0119 dzi\u0119ki bezprecedensowemu po\u015brednictwu ucha, zdolnego do s\u0142uchania albo milczenia milcz\u0105cego, albo dyskursu m\u00f3wionego. <\/p>\n\n\n\n Ucho otwiera nas na - by\u0107 mo\u017ce milcz\u0105c\u0105 - opowie\u015b\u0107, nawet je\u015bli jest ona najprostsza na \u015bwiecie. Na przyk\u0142ad, \"S\u0142o\u0144ce wznosi si\u0119 nad horyzontem ka\u017cdego ranka, aby o\u017cywi\u0107 kolory \u015bwiata\".<\/em> Znale\u017ali\u015bmy ju\u017c pierwszy sens kosmologiczny, kt\u00f3ry porywa nasze serca! Wtedy, te dwa inne zmys\u0142y umieszczaj\u0105 nas dok\u0142adnie w obr\u0119bie szacowanie<\/em> (lub wyceny) rzeczy. <\/p>\n\n\n\n Wiemy, \u017ce nie wszystko ma przyjemny aromat. Ani \u017ce wszystkie rzeczy nadaj\u0105 si\u0119 do spr\u00f3bowania. Ale w g\u0142\u0119bszym sensie wszystko na \u015bwiecie ma zapach i smak. S\u0142o\u0144ce, na przyk\u0142ad, ani nie pachnie, ani nie smakuje. Posiada jednak zmys\u0142 intymny, czyli sw\u00f3j zapach i sw\u00f3j smak. Cz\u0142owiek wra\u017cliwy to ten, kt\u00f3ry potrafi odkry\u0107 wewn\u0119trzny sens ukryty w rzeczach. Dlatego artysta odbiera zapachy i portretuje smaki (i niesmaki). Jaki by\u0142by zapach i smak s\u0142o\u0144ca? S\u0142o\u0144ce maluje dla naszych oczu kolory \u015bwiata i roz\u015bwietla ciemn\u0105 i ponur\u0105 atmosfer\u0119 nocy. Jest to pierwotny zmys\u0142 \u015bwiat\u0142a. To \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re Stw\u00f3rca oddzieli\u0142 od ciemno\u015bci w pierwszym dniu czasu \u015bwiata (Rdz 1,3-4).<\/p>\n\n\n\n I.F.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Se dice del hombre o la mujer sensibles que sienten hasta lo imperceptible. La persona sensible es aquella que desarrolla la capacidad de sentir. Sentir en un sentido activo (se hace capaz de apreciar las cosas) y sentir en un sentido pasivo (es capaz de sentir con facilidad lo que le rodea). La insensibilidad, por […]<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":18581,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[537],"tags":[599,396],"class_list":["post-18572","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recursos","tag-familia","tag-papa-francisco"],"yoast_head":"\n