To, co mia\u0142em w kieszeniach, to by\u0142y moje r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142em w drodze na uniwersytet w jeden z tych zimnych marcowych porank\u00f3w i moje r\u0119ce by\u0142y w kieszeniach. Moje r\u0119ce potrzebowa\u0142y ciep\u0142a, a kieszenie je zapewnia\u0142y. Ale ten obraz r\u0105k w kieszeniach bardzo rzuca\u0142 si\u0119 w oczy moim znajomym. Powiedzieli;<\/p>\n\n\n\n
- Do szko\u0142y chodzi si\u0119 lekko.<\/p>\n\n\n\n
Przeszed\u0142em 15-minutow\u0105 podr\u00f3\u017c poci\u0105giem na uczelni\u0119 z r\u0119kami w kieszeni i zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce rzeczywi\u015bcie nie idzie mi lekko, jak zauwa\u017cyli moi przyjaciele. To prawda, \u017ce by\u0142em bez plecaka i obserwacja moich przyjaci\u00f3\u0142 by\u0142a s\u0142uszna, ale przegapili pewien trik.<\/p>\n\n\n\n
Wcze\u015bniej czyta\u0142em \"Ogromne Minutiae\" Chestertona i przypomnia\u0142em sobie esej \"Co znalaz\u0142em w kieszeniach\" i postanowi\u0142em sprawdzi\u0107, co mam w kieszeni. G\u0142\u0119boko\u015b\u0107 moich kieszeni \u015bwiadczy\u0142a o tym, \u017ce by\u0142a to przepastna otch\u0142a\u0144 i nieznany skarb.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsz\u0105 rzecz\u0105 w mojej kieszeni by\u0142 bilet na poci\u0105g. By\u0142o na niej napisane wiele rzeczy, ale s\u0142owa Roma i Piazza del Popolo wystarczy\u0142y, by przyku\u0107 moj\u0105 uwag\u0119. Rzym, miasto wieczne i uniwersalne, kt\u00f3re \u0142\u0105czy ludzi. Potem rozejrza\u0142em si\u0119 po poci\u0105gu i zobaczy\u0142em ludzi wszystkich ras i us\u0142ysza\u0142em r\u00f3\u017cne j\u0119zyki, zar\u00f3wno te, kt\u00f3re mog\u0142em zrozumie\u0107, jak i te, kt\u00f3rych nie mog\u0142em. Widzia\u0142em te\u017c m\u0142odych i starych, r\u00f3\u017cne pokolenia. To jest Rzym, pomy\u015bla\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Chesterton por\u00f3wna\u0142 swoje kieszenie do British Museum w poszukiwaniu skarb\u00f3w, ja swoje por\u00f3wna\u0142em do Muzeum Watyka\u0144skiego, bo nast\u0119pn\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 znalaz\u0142em w kieszeni, by\u0142 bilet do Muzeum Watyka\u0144skiego ze zdj\u0119ciem Laoco\u00f6na.<\/p>\n\n\n\n
Laokon - troja\u0144ski kap\u0142an z mitologii greckiej, kt\u00f3ry wraz z dwoma synami zosta\u0142 zaatakowany przez dwa wielkie w\u0119\u017ce morskie. Historia za\u0142o\u017cenia Rzymu \u0142\u0105czy si\u0119 z histori\u0105 Laoco\u00f6na. Wtedy przypomnia\u0142em sobie, jak cywilizacja rzymska potrafi\u0142a budowa\u0107 na poprzednich cywilizacjach, a nie tylko je erodowa\u0107. To \"kod genetyczny\" Muzeum Watyka\u0144skiego, kt\u00f3ry pokazuje, \u017ce \"wielkie cywilizacje klasyczne i judeochrze\u015bcija\u0144skie nie s\u0105 sobie przeciwstawne, ale zbiegaj\u0105 si\u0119 w jednym planie Boga\". Wtedy przypomnia\u0142em sobie nasz\u0105 obecn\u0105 kultur\u0119, z jej obsesj\u0105 na punkcie anulowania wszystkiego, co j\u0105 poprzedza, i zrobi\u0142o mi si\u0119 smutno. Ale to nie trwa\u0142o d\u0142ugo, ucieszy\u0142em si\u0119 w chwili, gdy ponownie spojrza\u0142em na wizerunek na banknocie, bo jest on wyra\u017anym przyk\u0142adem i nadziej\u0105 dla naszych czas\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142em w kieszeni by\u0142 m\u00f3j czarny d\u0142ugopis. Wygl\u0105da\u0142o to jak grube fioletowe pi\u00f3ro. My\u015bla\u0142em o ciemno\u015bci, o \u015bmierci, o tym, co ukryte i co si\u0119 robi w tajemnicy jak modlitwa, post i ja\u0142mu\u017cna. Pomy\u015bla\u0142em o tych g\u0142\u0119bokich korzeniach, kt\u00f3re si\u0119gaj\u0105 coraz g\u0142\u0119biej w ziemi\u0119 i zdaj\u0105 si\u0119 \u017cywi\u0107 ciemno\u015bci\u0105. Paradoks utraty \u017cycia w celu jego ratowania. Gruby fiolet i czer\u0144. Poszed\u0142em na \u0142atwizn\u0119. Zako\u0144czy\u0142em my\u015bl\u0105, \u017ce wczoraj by\u0142a \u015aroda Popielcowa i \u017ce Mem\u00e9nto pulvis, Memento mori i Memento vivere s\u0105 ze sob\u0105 powi\u0105zane (pami\u0119taj, \u017ce jeste\u015b prochem, pami\u0119taj, \u017ce umrzesz i pami\u0119taj, \u017ceby \u017cy\u0107).<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142em, by\u0142a ksi\u0105\u017cka z esejami C. S. Lewisa. Przeczyta\u0142em zdanie, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142o: \"cho\u0107 Rozum jest Boski, ludzcy rozumowcy nie s\u0105\" i \u017ce \"je\u015bli chcemy by\u0107 racjonalni, nie od czasu do czasu, ale stale, musimy prosi\u0107 o dar Wiary\". Paradoks rozumu i wiary jasno wyja\u015bniony.<\/p>\n\n\n\n
Tak jak zacz\u0105\u0142em my\u015ble\u0107 o koncepcji paradoksu, tak nast\u0119pn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0142em z kieszeni by\u0142 m\u00f3j telefon. Otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107 od znajomego, kt\u00f3ry powiedzia\u0142: \"Wiem, z czego rezygnuj\u0119 w tym Wielkim Po\u015bcie: z mi\u0119sa i kurczaka\". Pomy\u015bla\u0142am sobie, \u017ce kurczak to nie mi\u0119so. Dopiero wtedy pojawi\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwy komunikat z gwiazdk\u0105: \"Wo\u0142owina i kurczak\". Ca\u0142y czas my\u015bla\u0142em o innym paradoksie. Jak g\u0142\u00f3d mo\u017ce nas nape\u0142ni\u0107. Jak abstynencja mo\u017ce uczyni\u0107 nas pe\u0142niejszymi. Paradoks chrze\u015bcija\u0144skiego postu.<\/p>\n\n\n\n
Pomy\u015bla\u0142em o innym: co by by\u0142o, gdyby\u015bmy jednocze\u015bnie rezygnuj\u0105c z pewnych rzeczy, postawili sobie za cel zdobycie pewnych rzeczy?<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy my\u015bla\u0142em, by\u0142em zmuszony wyj\u0105\u0107 z kieszeni drug\u0105 rzecz. Tkanka. Ten mi\u0119kki bia\u0142y papier, kt\u00f3ry w tych dniach jest sta\u0142ym prezentem. Potrzebowa\u0142am go po 15 minutach z bia\u0142\u0105 mask\u0105 nad doln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 twarzy. Pomy\u015bla\u0142em o wielu oczach, kt\u00f3re widzia\u0142em dzi\u0119ki temu, \u017ce g\u00f3rna cz\u0119\u015b\u0107 twarzy by\u0142a jedyn\u0105 ods\u0142oni\u0119t\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105. Przypomnia\u0142em sobie j\u0119zyk wschodnionigeryjski, kt\u00f3ry wyra\u017ca\u0142 poj\u0119cie mi\u0142o\u015bci jako patrzenie w oczy. Nie wiem ile masek mia\u0142em w kieszeni przez te ostatnie lata, ale na pewno mia\u0142em jedn\u0105 w kieszeni kr\u00f3tko przed.<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0119 powiedzie\u0107 o wszystkich rzeczach, kt\u00f3re mam w kieszeni, poniewa\u017c moja podr\u00f3\u017c poci\u0105giem si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. Przestrze\u0144 nie pozwala mi r\u00f3wnie\u017c na opowiedzenie o wizerunkach monet, kt\u00f3re mia\u0142em, ani o wizerunku Crocifisso m\u00f3wi\u0105cego do \u015bw. Tomasza, kt\u00f3ry dosta\u0142em dzie\u0144 wcze\u015bniej w Neapolu. To, co mog\u0119 powiedzie\u0107, to \u017ce moi znajomi mylili si\u0119, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce id\u0119 na lekko. Niewiele wiedz\u0105 o tym, co Chesterton nazwa\u0142 \"Enormous Minutiae\", czyli o tych drobiazgach o ogromnej warto\u015bci. Jak napisa\u0142 w przedmowie do ksi\u0105\u017cki: \"Nie pozw\u00f3lmy odpocz\u0105\u0107 oku, bo dlaczego oko ma by\u0107 tak leniwe? \u0106wiczmy oko, a\u017c nauczy si\u0119 dostrzega\u0107 zaskakuj\u0105ce fakty, kt\u00f3re biegn\u0105 przez krajobraz p\u0142aski jak malowany p\u0142ot. B\u0105d\u017amy sportowcami okularowymi. Uczmy si\u0119 pisa\u0107 wypracowania o bezpa\u0144skim kocie czy kolorowej chmurce.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lo que ten\u00eda en los bolsillos eran mis manos. Iba de camino a la universidad en una de esas ma\u00f1anas fr\u00edas de marzo y ten\u00eda las manos en los bolsillos. Las manos necesitaban calor y mis bolsillos me lo proporcionaban. Pero esta imagen de las manos en el bolsillo era muy llamativa para mis amigos. […]<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":19501,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[537],"tags":[16],"class_list":["post-19500","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recursos","tag-jovenes"],"yoast_head":"\n