W dniu Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej czytamy w Ksi\u0119dze Przys\u0142\u00f3w hymn, w kt\u00f3rym Boska M\u0105dro\u015b\u0107 m\u00f3wi, \u017ce zosta\u0142a sp\u0142odzona od wieczno\u015bci, od pocz\u0105tku ziemi, kiedy nie by\u0142o g\u0142\u0119bin, \u017ar\u00f3de\u0142, wzg\u00f3rz i p\u00f3l. Nast\u0119pnie widzimy j\u0105 obok stw\u00f3rcy, gdy naprawia niebo, kondensuje chmury i wyznacza granice morzu. Jako architekt, jako rado\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3rego rozkosz\u0105 jest zamieszka\u0107 z lud\u017ami. Echa tego fragmentu znajduj\u0105 si\u0119 w Ewangeliach i u Paw\u0142a, gdy przedstawiaj\u0105 Jezusa jako bosk\u0105 M\u0105dro\u015b\u0107: dlatego od Justyna tradycja chrze\u015bcija\u0144ska widzi w tym hymnie prefiguracj\u0119 Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 w li\u015bcie do Rzymian (5, 1-5) opisuje w godnej podziwu syntezie post\u0119p \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego pod dzia\u0142aniem Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Przez wiar\u0119 zostali\u015bmy uczynieni sprawiedliwymi i dlatego jeste\u015bmy w pokoju z Ojcem przez Syna. Przez Syna mamy te\u017c dost\u0119p do Bo\u017cej \u0142aski, kt\u00f3ra daje nam mocn\u0105 nadziej\u0119 na wype\u0142nienie si\u0119 Jego planu. Pawe\u0142 dodaje mocne okre\u015blenie: \"chlubimy si\u0119\".<\/em> tej \u0142aski. Ale nawet je\u015bli chwalimy, to nie popadamy w z\u0142udzenie, \u017ce wszystko idzie g\u0142adko. Mamy uciski, ale nawet w nich si\u0119 chlubimy, ze wzgl\u0119du na do\u015bwiadczenie, \u017ce z ucisk\u00f3w rodzi si\u0119 cierpliwo\u015b\u0107, a dzi\u0119ki cierpliwo\u015bci cnoty staj\u0105 si\u0119 twardsze i w ten spos\u00f3b, wypr\u00f3bowane, sprawiaj\u0105, \u017ce odzyskujemy nadziej\u0119, kt\u00f3r\u0105 ju\u017c otrzymali\u015bmy jako dar, na pocz\u0105tku, z wiar\u0105. Silniejsza nadzieja, kt\u00f3ra przezwyci\u0119\u017ca pokus\u0119 \"rozczarowania\", poniewa\u017c jest z\u0142o\u017cona w Bogu, a nie w rzeczach ziemskich, i poniewa\u017c otrzymali\u015bmy mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, tak \u017ce nadzieja ju\u017c si\u0119 spe\u0142nia: mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca mieszka w nas dzi\u0119ki Duchowi \u015awi\u0119temu, kt\u00f3ry zosta\u0142 nam dany.<\/p>\n\n\n\n S\u0142owa Paw\u0142a zapraszaj\u0105 nas do zbadania historii naszego \u017cycia, rozpoznania dzia\u0142ania os\u00f3b boskich i pod\u0105\u017cania za nim z uleg\u0142o\u015bci\u0105, aby u\u0142atwi\u0107 dynamik\u0119, kt\u00f3r\u0105 Pawe\u0142 opisuje. <\/p>\n\n\n\n Jezus we fragmencie z Jana objawia nam g\u0142\u0119bok\u0105 jedno\u015b\u0107 trzech os\u00f3b. On zawsze m\u00f3wi\u0142 nam to, co us\u0142ysza\u0142 od Ojca, i tak samo czyni Duch \u015awi\u0119ty: bierze od Jezusa, a co jest z Syna, jest te\u017c z Ojca, i nam to og\u0142asza. Dzie\u0142o historii zbawienia jest wci\u0105\u017c otwarte i Duch \u015awi\u0119ty b\u0119dzie je prowadzi\u0142 dalej. On pomo\u017ce Ko\u015bcio\u0142owi zmierzy\u0107 si\u0119 z ka\u017cdym przysz\u0142ym wydarzeniem w \u015bwietle Objawienia i z \u0142ask\u0105 Odkupienia. Poniewa\u017c Jezus zna nasz\u0105 kondycj\u0119, wie, \u017ce nie mo\u017cemy \"obci\u0105\u017cenie\"<\/em> z rzeczami, kt\u00f3re chcia\u0142by nam powiedzie\u0107. Tym samym czasownikiem ewangelista opisuje Jezusa \"za\u0142adunek\".<\/em> krzy\u017c (19, 17). Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta stopniowo przygotowuje nas - jak wyja\u015bnia Pawe\u0142 Rzymianom - do tego, by\u015bmy mogli \"nie\u015b\u0107\" sw\u00f3j krzy\u017c i i\u015b\u0107 za Jezusem. Osobi\u015bcie i jako Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\nHomilia na czytaniach o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej<\/h3>\n\n\n\n