Jezus jest wdzi\u0119czny za go\u015bcinno\u015b\u0107 Marty, kt\u00f3ra przyjmuje Go do swojego domu i robi wszystko, aby On wraz z uczniami m\u00f3g\u0142 odpocz\u0105\u0107 i nabra\u0107 si\u0142. Jezus dobrze zna Mart\u0119 i Mari\u0119. Dwie siostry maj\u0105 z Nim prost\u0105 i bezpo\u015bredni\u0105 relacj\u0119, kt\u00f3r\u0105 chcieliby\u015bmy na\u015bladowa\u0107. Zauwa\u017calne jest, \u017ce maj\u0105 one inny charakter: Marta jest ust\u0119puj\u0105ca i wychodz\u0105ca, Maria cicha i refleksyjna.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
W jej pracy z Mart\u0105 dzieje si\u0119 co\u015b, co mo\u017ce przydarzy\u0107 si\u0119 ka\u017cdemu. Je\u015bli jeste\u015bmy naciskani przez pilno\u015b\u0107, terminy, strach przed tym, \u017ce nie sprostamy zadaniu, ch\u0119\u0107 nie oszpecenia, nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 nadania priorytetu dw\u00f3m jednoczesnym pro\u015bbom, mo\u017cemy straci\u0107 cierpliwo\u015b\u0107, a przy okazji w\u0142a\u015bciw\u0105 perspektyw\u0119 na sprawy i sens tego, po co je robimy. <\/p>\n\n\n\n
Zajmujemy wi\u0119c centralne miejsce i zaczynamy protestowa\u0107, cho\u0107by tylko wewn\u0119trznie, wobec ludzi, od kt\u00f3rych oczekujemy pomocy, kt\u00f3ra nie nadchodzi. Wszystko ci\u0105gnie w d\u00f3\u0142 niecierpliwo\u015b\u0107: bracia, siostry, nawet B\u00f3g, kt\u00f3ry postawi\u0142 nas w tej sytuacji i nie odpowiada na modlitw\u0119 tak, jak by\u015bmy chcieli, zgodnie z naszym poleceniem. <\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli ponadto zdarza si\u0119 nam, tak jak Marcie, \u017ce patrz\u0105c na osob\u0119, kt\u00f3ra powinna nas zrozumie\u0107 i pom\u00f3c, odkrywamy, \u017ce cieszy si\u0119 ona \u017cyciem, robi to, co my chcieliby\u015bmy robi\u0107, ale nie mo\u017cemy, ogarnia nas wiktymizacja, spot\u0119gowana ukryt\u0105 zazdro\u015bci\u0105. Marta te\u017c chcia\u0142aby siedzie\u0107 i s\u0142ucha\u0107 Jezusa, ale uwa\u017ca, \u017ce nie mo\u017ce: jest zbyt wiele rzeczy do zrobienia. <\/p>\n\n\n\n
Jezus dwukrotnie powtarza swoje imi\u0119: \"Marta, Marta\"<\/em>Podobnie czyni w Ewangelii \u0141ukasza z Szymonem, gdy m\u00f3wi mu, \u017ce modli\u0142 si\u0119 za niego przed og\u0142oszeniem jego zaprzeczenia, i z Jerozolim\u0105, gdy objawia umi\u0142owanemu miastu, \u017ce chcia\u0142by zgromadzi\u0107 jej dzieci, jak kura gromadzi swoje piskl\u0119ta. Jest to spos\u00f3b na czu\u0142e powiedzenie jej, \u017ce kocha j\u0105 tak\u0105, jaka jest. <\/p>\n\n\n\n Kocha jej \u017cywio\u0142owy charakter, tak jak kocha cichy charakter Maryi. <\/p>\n\n\n\n Kocha swoj\u0105 prac\u0119 us\u0142ugow\u0105, ale w\u0142a\u015bnie dlatego pragnie dla niego wi\u0119kszego i trwalszego szcz\u0119\u015bcia, dlatego daje mu lekarstwo: musi z nim rozmawia\u0107, jak Maryja, s\u0142ucha\u0107 go, nie traci\u0107 go z oczu, gdy dla niego pracuje, kocha\u0107 go tak, jak on chce by\u0107 kochany. <\/p>\n\n\n\n Docenia jego jedzenie, ale bardziej cieszy si\u0119 jego pogodnym towarzystwem i mi\u0142o\u015bci\u0105 uwolnion\u0105 od jego wybuja\u0142ego ego: trzy razy m\u00f3wi\u0142 o sobie w kilku s\u0142owach: \"Moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105, powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\".<\/em>. <\/p>\n\n\n\n Cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142a Maryja, mo\u017cna najlepiej przet\u0142umaczy\u0107 z greki jako \"dobra cz\u0119\u015b\u0107\",<\/em> bez por\u00f3wnania. To bycie z Jezusem, kochanie Go, przed prac\u0105 i w trakcie pracy. Cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3ra nigdy nie jest stracona i kt\u00f3ra jest w stanie uczyni\u0107 dobrym ka\u017cdy czyn, ka\u017cdy dzie\u0144, ka\u017cd\u0105 prac\u0119, ka\u017cd\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119, ka\u017cdy apostolat, ka\u017cde \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\nHomilia na czytania z niedzieli 16.<\/h3>\n\n\n\n