Cz\u0142owiek osi\u0105ga swoj\u0105 pe\u0142ni\u0119 tylko w spo\u0142ecze\u0144stwie. Natura ludzka jest jedyn\u0105 natur\u0105, kt\u00f3ra do spe\u0142nienia potrzebuje relacji spo\u0142ecznych. Wyja\u015bnia to Ksi\u0119ga Rodzaju, na pocz\u0105tku Biblii: \"Nie jest dobrze, aby cz\u0142owiek by\u0142 sam\" (Rdz 2,18), potrzebuje on \u017cy\u0107 w spo\u0142ecze\u0144stwie, odnosi\u0107 si\u0119 do innych, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 sw\u00f3j pe\u0142ny rozw\u00f3j jako osoba. Stworzona na obraz i podobie\u0144stwo Boga (Rdz 1, 26-27), osoba ludzka jest od pocz\u0105tku powo\u0142ana do \u017cycia spo\u0142ecznego.<\/p>\n\n\n\n
Do tego samego wniosku doszed\u0142, na podstawie rozumu, Platon (Rzeczpospolita<\/em>) i Arystotelesa (Polityka<\/em>). Podj\u0119te po wiekach odpowiednio przez \u015bw. Augustyna i \u015bw. Tomasza z Akwinu i wzbogacone przez Objawienie, le\u017c\u0105 u podstaw sensu \u017cycia i przekona\u0144 moralnych Zachodu, kultury europejskiej.<\/p>\n\n\n\n Ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 tego kierunku my\u015blenia nie by\u0142a spokojna. Autorzy, by\u0107 mo\u017ce przereklamowani, tacy jak Hobbes (XVII w.) czy Rousseau (XVIII w.), kwestionowali t\u0119 r\u00f3\u017cnicuj\u0105c\u0105 jako\u015b\u0107 osoby, jej niezb\u0119dn\u0105 towarzysko\u015b\u0107. Ich podej\u015bcia mo\u017ce nie by\u0142y zbyt konsekwentne, ale otworzy\u0142y drog\u0119 innym modelom my\u015blowym, pocz\u0105wszy od o\u015bwiecenia (XVIII w.), kt\u00f3re opar\u0142o idea\u0142y \u017cycia osobowego na naturze i rozumie, zsyntetyzowanym w nauce. Religia, Objawienie, pozostawa\u0142a poza sfer\u0105 spo\u0142eczn\u0105, zamkni\u0119ta w sumieniu ka\u017cdej jednostki i pozbawiona legitymacji do proponowania swojej wizji cz\u0142owieka i spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n Od tego momentu zaczyna si\u0119 zawrotna dynamika. Zaczyna si\u0119 od niefrasobliwego wk\u0142adu wsp\u00f3\u0142czesnej nauki, kt\u00f3ra podwa\u017ca godno\u015b\u0107 i wolno\u015b\u0107 cz\u0142owieka, i prowadzi do ponowoczesno\u015bci, kategorii obejmuj\u0105cej r\u00f3\u017cne totalitaryzmy spod tego czy innego znaku, kt\u00f3re pr\u00f3buj\u0105 przepisa\u0107 natur\u0119 cz\u0142owieka i jego godno\u015b\u0107 oraz narzuci\u0107 obywatelskie uniewa\u017cnienie tych, kt\u00f3rzy o\u015bmielaj\u0105 si\u0119 my\u015ble\u0107 w wolno\u015bci, nie przyjmuj\u0105c oficjalnej opowie\u015bci, a tym w\u0142a\u015bnie jest kultura. obudzony.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie pozosta\u0142 oboj\u0119tny na te kontrkulturowe pr\u0105dy, kt\u00f3re pomniejszaj\u0105 godno\u015b\u0107 osoby. Pierwsz\u0105 papiesk\u0105 encyklik\u0105 koryguj\u0105c\u0105 polityczno-filozoficzny dryf wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci by\u0142a encyklika Grzegorza XVI, Mirari vos (1832)<\/em>Nast\u0119pstwem tego mia\u0142a by\u0107 encyklika <\/strong>Quanta cura<\/em><\/strong> (1864) <\/strong>Piusa IX, na pewne formy liberalizmu, a tak\u017ce Pascendi<\/em> (1907) przez Piusa X<\/strong>przeciwko modernizmowi.<\/p>\n\n\n\n Od tego momentu pontyfikalna produkcja doktrynalna ma charakter ci\u0105g\u0142y. Ca\u0142y ten materia\u0142, w postaci encyklik, alokucji, list\u00f3w, adhortacji apostolskich, przem\u00f3wie\u0144 i innych interwencji, tworzy\u0142 stopniowo system o du\u017cej sp\u00f3jno\u015bci wewn\u0119trznej. Na pocz\u0105tku tego wieku (2004), za namow\u0105 Jana Paw\u0142a II, ca\u0142a ta doktryna, usystematyzowana i uporz\u0105dkowana epigrafami, zosta\u0142a zebrana w Kompendium Nauki Spo\u0142ecznej Ko\u015bcio\u0142a (DSI), <\/strong>podr\u0119cznik, kt\u00f3ry nie nale\u017cy do dziedziny ideologii, lecz do dziedziny teologii moralnej, maj\u0105cy na celu kierowanie post\u0119powaniem jednostek i organizacji ludzkich we wszystkich aspektach \u017cycia spo\u0142ecznego.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli Spo\u0142eczna doktryna Ko\u015bcio\u0142a<\/strong> ma na celu kierowanie post\u0119powaniem ludzi w kierunku ich pe\u0142nego rozwoju, ka\u017cde stowarzyszenie czy grupa spo\u0142eczna powinna czu\u0107 si\u0119 nim zainteresowana, a szczeg\u00f3lnie bractwa. W nich nale\u017cy zapewni\u0107 \u015brodki, aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 wprowadzony przez Chrystusa w trynitarne \u017cycie Boga i uczestniczy\u0107 w Jego komunii \u017cycia i mi\u0142o\u015bci, wraz z innymi m\u0119\u017cczyznami i kobietami w komunii \u015bwi\u0119tych. \"Oby wszyscy stanowili jedno, jak Ty i Ja jedno jeste\u015bmy\" (J 17, 1-22).<\/p>\n\n\n\n W bractwach podstawowe warto\u015bci \u017cycia spo\u0142ecznego - prawda, wolno\u015b\u0107, sprawiedliwo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 - maj\u0105 by\u0107 promowane i prze\u017cywane w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny; to jest ich misja. Je\u015bli bractwo mia\u0142oby odci\u0105\u0107 wewn\u0119trzne korzenie swojego socialitas<\/em>Gdyby \u017cy\u0142a poza komuni\u0105 z Bogiem w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, jej struktura jako grupy spo\u0142ecznej uleg\u0142aby denaturalizacji i rozpadowi. Nie by\u0142aby to ju\u017c grupa spo\u0142eczna, przestrze\u0144 humanizacji, ale uzale\u017cniaj\u0105ce \u015brodowisko, kt\u00f3re rozwi\u0105zuje si\u0119 w dialektyce w\u0142adzy-opozycji; kt\u00f3re g\u0142osi wolno\u015b\u0107, ale w kt\u00f3rym egoizm bierze g\u00f3r\u0119 nad dobrem wsp\u00f3lnym; kt\u00f3re skupia si\u0119 na kr\u00f3tkotrwa\u0142ym aktywizmie. Bez odwo\u0142ania si\u0119 do prawdziwego Boga, kt\u00f3ry gwarantuje indywidualno\u015b\u0107 i towarzysko\u015b\u0107, braterstwo oscylowa\u0142oby mi\u0119dzy pustk\u0105 indywidualistycznej samotno\u015bci a fa\u0142szywymi to\u017csamo\u015bciami.<\/p>\n\n\n\n W ka\u017cdej ze swoich sekcji Spo\u0142eczna doktryna Ko\u015bcio\u0142a<\/strong> wydaje si\u0119 by\u0107 specjalnie przystosowany do \u017cycia w bractwie. Warto j\u0105 zna\u0107, \u017cy\u0107 ni\u0105 i szerzy\u0107.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" El hombre llega a su plenitud solamente en sociedad. La naturaleza humana es la \u00fanica que necesita de la relaci\u00f3n social para completarse. As\u00ed lo explica el Libro del G\u00e9nesis, al comienzo de la Biblia: \u00abNo es bueno que el hombre est\u00e9 s\u00f3lo\u00bb (G\u00e9n. 2.18), precisa vivir en sociedad, relacionarse con los dem\u00e1s para alcanzar […]<\/p>\n","protected":false},"author":969,"featured_media":22085,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[47],"tags":[800,574,645,16],"class_list":["post-22081","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-firmas","tag-doctrina-social-de-la-iglesia","tag-espana","tag-hermandades","tag-jovenes"],"yoast_head":"\n