Gabriel ju\u017c od jakiego\u015b czasu le\u017ca\u0142 na drobnym, z\u0142otym piasku pla\u017cy La Concha w San Sebastian, gdy wreszcie zobaczy\u0142, \u017ce przyby\u0142 jego przyjaciel. Mia\u0142 na sobie k\u0105piel\u00f3wki i lu\u017an\u0105 koszulk\u0119, rozmiar nied\u017awiedzia<\/em>Przez rami\u0119 ni\u00f3s\u0142 plecak. S\u0142o\u0144ce zasz\u0142o, na promenadzie zapala\u0142y si\u0119 latarnie, a spokojne fale morza kr\u0105\u017cy\u0142y po zatoce, jakby kre\u015bli\u0142 je kompas. Po sp\u0119dzeniu 12 lat prze\u017cytych razem w szkole, roz\u0142\u0105ka narzucona im przez pierwszy rok studi\u00f3w wydawa\u0142a si\u0119 dekad\u0105.<\/p>\n\n\n\n -Cz\u0142owieku, I\u00f1aki, jak ja si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce ci\u0119 widz\u0119! Jeste\u015b silniejszy, ech! Widz\u0119, \u017ce trafi\u0142e\u015b na si\u0142owni\u0119 - krzykn\u0105\u0142 Gabriel, gdy schowa\u0142 okulary z powrotem do ich etui, po\u0142o\u017cy\u0142 je ostro\u017cnie na piasku i wsta\u0142, by przygotowa\u0107 si\u0119 do ataku na przyjaciela, gdy ten sko\u0144czy schodzi\u0107 z rampy zegar\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Gabriel wskoczy\u0142 mu na szyj\u0119 i chwyci\u0142 go jak kraba, by przeci\u0105gn\u0105\u0107 go na ziemi\u0119. Pomys\u0142 zabawny, niemal czu\u0142y, zwa\u017cywszy, \u017ce Gabriel by\u0142 chudy jak szparag, podczas gdy I\u00f1aki wygl\u0105da\u0142 jak wyrze\u017abiony w br\u0105zie gladiator. Zamiast wi\u0119c wygina\u0107 plecy, wisia\u0142 tam jak kot przytulony do latarni na deptaku.<\/p>\n\n\n\n -Haha, Gabrielu, nawet mnie nie \u0142askoczesz. Lepiej pu\u015b\u0107, je\u015bli nie chcesz, \u017cebym ci\u0119 katapultowa\u0142 do morza - powiedzia\u0142 I\u00f1aki ze \u015bmiechem, przekona\u0142 go tym, a kiedy by\u0142 ju\u017c od niego wolny, kontratakowa\u0142 u\u015bciskiem, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce a\u017c chrupn\u0105\u0142 - Jak si\u0119 masz, wielka g\u0142owo? Du\u017co przeczyta\u0142e\u015b na swoim podw\u00f3jnym dyplomie z filozofii i prawa? Kto ci\u0119 wys\u0142a\u0142, \u017ceby\u015b tyle studiowa\u0142? Powinna\u015b by\u0142a przyjecha\u0107 do mnie do Madrytu studiowa\u0107 mechanik\u0119, naprawd\u0119 wiemy, jak si\u0119 tam dogada\u0107; gdybym ci powiedzia\u0142a.... <\/p>\n\n\n\n Usiedli i kontynuowali rozmow\u0119, kt\u00f3r\u0105 zawiesili pod koniec poprzedniego lata. Mija\u0142y godziny, \u0142apali si\u0119 na anegdotach i wspomnieniach, k\u0105pali si\u0119 w morzu (Gabriel zapomnia\u0142 r\u0119cznika, ale I\u00f1aki, kt\u00f3ry dobrze zna\u0142 roztargnienie przyjaciela, przyni\u00f3s\u0142 dwa w plecaku), a kiedy zn\u00f3w po\u0142o\u017cyli si\u0119 na piasku, oko\u0142o p\u00f3\u0142nocy, rozmowa wspi\u0119\u0142a si\u0119 na wy\u017cyny przyja\u017ani. Nagle przesz\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a w\u0142\u0105czona do tera\u017aniejszo\u015bci: \u015bmiech i pi\u0119\u015bci, wsp\u00f3lne marzenia i wiadra rzeczywisto\u015bci, przygody i kary; wszystko to nagromadzone zaufanie da\u0142o im przyjemn\u0105 i bezpieczn\u0105 atmosfer\u0119, kt\u00f3ra zach\u0119ca\u0142a do otwarcia serc. Nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy, Gabriel i I\u00f1aki byli poch\u0142oni\u0119ci t\u0105 poufn\u0105 rozmow\u0105, kt\u00f3ra brzmi jak szept strumienia, cho\u0107 takiego z wartkim nurtem i wodospadami.<\/p>\n\n\n\n -Czekaj, czekaj! Zobaczymy, czy ci\u0119 rozumiem, podsumujmy - powiedzia\u0142 Gabriel, unosz\u0105c r\u0119ce i rozpychaj\u0105c nimi powietrze, jakby chcia\u0142 powstrzyma\u0107 lawin\u0119 s\u0142\u00f3w wydobywaj\u0105c\u0105 si\u0119 z ust przyjaciela. Pozna\u0142e\u015b Sofi\u0119 w Muzeum Prado. Gdy wesz\u0142a\u015b tam przez pomy\u0142k\u0119, oczywi\u015bcie. <\/p>\n\n\n\n -Interesowa\u0142a mnie te\u017c sztuka...<\/p>\n\n\n\n -Tak. Poszli na kilka randek, zakocha\u0142e\u015b si\u0119 jak g\u0142upi i z jakiego\u015b cudownego powodu zgodzi\u0142a si\u0119 zosta\u0107 twoj\u0105 dziewczyn\u0105. Jest z Pampeluny, m\u00f3wi\u0142e\u015b? <\/p>\n\n\n\n -Tak, jest tam teraz ze swoj\u0105 rodzin\u0105, ale uwa\u017caj....<\/p>\n\n\n\n -Czekajcie na mnie, powiedzia\u0142em! W ci\u0105gu sze\u015bciu miesi\u0119cy masz najlepsz\u0105 dziewczyn\u0119 w Hiszpanii, ty szcz\u0119\u015bliwy draniu, a dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej idziesz na dyskotek\u0119, wypijasz kilka drink\u00f3w za du\u017co i ko\u0144czysz zaczepiaj\u0105c inn\u0105 dziewczyn\u0119, kt\u00f3rej nigdy wcze\u015bniej nie spotka\u0142e\u015b. Sofia oczywi\u015bcie si\u0119 dowiedzia\u0142a: dosta\u0142a zdj\u0119cia i przesta\u0142a odpowiada\u0107 na twoje wiadomo\u015bci, bo co innego mog\u0142a zrobi\u0107? Pisa\u0142e\u015b do niej codziennie przez miesi\u0105c i w ko\u0144cu rzuci\u0142e\u015b r\u0119cznik, prawda, mniej wi\u0119cej?<\/p>\n\n\n\n -Tak... to by\u0142o mniej wi\u0119cej tak. Zrozumiesz mnie lepiej, gdy i Ty znajdziesz dziewczyn\u0119: dziewczyn nie poznaje si\u0119 przez czytanie i czytanie. Je\u015bli chodzi o mnie, to co mog\u0119 powiedzie\u0107... Jestem najg\u0142upszym facetem, jakiego kiedykolwiek spotka\u0142em. Odda\u0142bym lew\u0105 r\u0119k\u0119, nie m\u00f3wi\u0119, \u017ceby\u015b odzyska\u0142 Sofi\u0119, nie zas\u0142uguj\u0119 na to, ale chcia\u0142bym przynajmniej m\u00f3c j\u0105 osobi\u015bcie przeprosi\u0107, wiesz? A to b\u0119dzie niemo\u017cliwe, bo jutro jedzie na jakie\u015b prace spo\u0142eczne do Tanzanii, potem wyje\u017cd\u017ca nie wiem gdzie; musia\u0142bym jej szuka\u0107 we wrze\u015bniu, je\u015bli ju\u017c. I nie wiem, czy b\u0119d\u0119 mia\u0142a si\u0142\u0119, by \u017cy\u0107 dalej do tego czasu... <\/p>\n\n\n\n Wida\u0107 by\u0142o, \u017ce to ostatnie mu umkn\u0119\u0142o, jego twarz pociemnia\u0142a, a udr\u0119ka ogarn\u0119\u0142a dzikie oczy. Atmosfera wydawa\u0142a si\u0119 oboj\u0119tna na te znaki: powietrze by\u0142o pogodne, wyspa Santa Clara wita\u0142a ich ciep\u0142ymi \u015bwiat\u0142ami ulicznymi, nie by\u0142o upa\u0142u i obok nich przechodzi\u0142 gruby m\u0119\u017cczyzna, bardzo wygodny w swoim kostiumie k\u0105pielowym, ale pokazuj\u0105cy brzuch tak ostentacyjny, \u017ce rozprasza\u0142 dw\u00f3ch przyjaci\u00f3\u0142, przywo\u0142uj\u0105c wspomnienie waniliowego flanu, kt\u00f3ry podawano im w poniedzia\u0142ki w szkole. Dzi\u0119ki tej nietypowej pauzie Gabriel wpu\u015bci\u0142 powietrze, kt\u00f3rego jego serce potrzebowa\u0142o do my\u015blenia. Zamiast wi\u0119c pope\u0142ni\u0107 zbrodni\u0119 przekazania radom i nadania odznaki, mia\u0142 na tyle roztropno\u015bci, by kopa\u0107 nieco g\u0142\u0119biej, udaj\u0105c, \u017ce nie s\u0142ysza\u0142 ostatniej uwagi, albo \u017ce wyda\u0142a mu si\u0119 ona jedynie literack\u0105 figur\u0105 mowy, czerpi\u0105c\u0105 z romantyzmu.<\/p>\n\n\n\n -Dlaczego wypi\u0142e\u015b za du\u017co na dyskotece?<\/p>\n\n\n\n I\u00f1aki by\u0142 zaskoczony i patrzy\u0142 na przyjaciela z pewnym podziwem. Nikomu nie m\u00f3wi\u0142 o przyczynach, nawet sobie. <\/p>\n\n\n\n -By\u0142 w trakcie ucieczki.<\/p>\n\n\n\n -Czyje?<\/p>\n\n\n\n -Kto to b\u0119dzie? Ode mnie. <\/p>\n\n\n\n -Dlaczego?<\/p>\n\n\n\n -C\u00f3\u017c, cz\u0142owieku, co mog\u0119 powiedzie\u0107... ze strachu. <\/p>\n\n\n\n Gabriel spojrza\u0142 w niebo. Wiedzia\u0142, \u017ce nie mo\u017ce zadawa\u0107 wi\u0119cej pyta\u0144, nie mia\u0142 prawa. Sumienie jego przyjaciela by\u0142o \u015bwi\u0119t\u0105 ziemi\u0105, a przed ni\u0105 musia\u0142 zdj\u0105\u0107 sanda\u0142y. W takich przypadkach lepiej by\u0142o udawa\u0107, \u017ce patrzy si\u0119 na gwiazdy i czeka\u0107.<\/p>\n\n\n\n -OK, powiem ci. Jeste\u015b dobry w wydobywaniu rzeczy z ludzi, wiesz o tym? To nic wielkiego, nie my\u015blcie, \u017ce jestem bardzo oryginalna... Gdy wyszli\u015bmy ze szko\u0142y zacz\u0105\u0142 si\u0119 regres. W szkole sz\u0142o mi dobrze, wiadomo, \u017ce mechanika to moja dzia\u0142ka. Problemy pojawi\u0142y si\u0119 w nocy, kiedy zosta\u0142em sam z telefonem kom\u00f3rkowym w moim pokoju w mieszkaniu.<\/p>\n\n\n\n I\u00f1aki przerwa\u0142 sobie, by z pewnym zapa\u0142em wzi\u0105\u0107 g\u0142\u0119boki oddech. Chcia\u0142 m\u00f3wi\u0107, ale trudno mu by\u0142o posk\u0142ada\u0107 my\u015bli w ca\u0142o\u015b\u0107. Podni\u00f3s\u0142 gar\u015b\u0107 piasku i zacz\u0105\u0142 go wypuszcza\u0107 stru\u017ck\u0105 na d\u0142o\u0144 drugiej r\u0119ki. Powtarzaj\u0105c ruch, wr\u00f3ci\u0142 do swojej opowie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n -Straci\u0142em du\u017co pieni\u0119dzy dzi\u0119ki hazardowi online. Tak, szkoda. Nie oceniaj mnie, co? To \u017ca\u0142osne. Pr\u00f3bowa\u0142am odzyska\u0107 i traci\u0142am wi\u0119cej... Nie chc\u0119 wchodzi\u0107 w szczeg\u00f3\u0142y, ale to by\u0142o straszne kilka miesi\u0119cy. Gdyby nie m\u00f3j ojciec, kt\u00f3ry mocno mn\u0105 potrz\u0105sn\u0105\u0142, gdy dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce \u017ale \u017cyj\u0119 w Madrycie, to teraz by\u0142bym zdominowany przez ten na\u0142\u00f3g. Jest do bani. B\u0119dziecie si\u0119 ze mnie \u015bmia\u0107, ale ja wci\u0105\u017c mam przeb\u0142yski tamtej wojny i czuj\u0119 si\u0119 zawstydzona, mam takie niskie nastroje, kt\u00f3re powali\u0142yby wielb\u0142\u0105da z n\u00f3g!<\/p>\n\n\n\n -Wydaje si\u0119, \u017ce to wp\u0142yn\u0119\u0142o na ciebie.<\/p>\n\n\n\n -Poza tym przesta\u0142em chodzi\u0107 na Msz\u0119, najpierw z lenistwa, jak s\u0105dz\u0119, ale potem zacz\u0119\u0142y si\u0119 pi\u0119trzy\u0107 inne grzechy i my\u015bl o p\u00f3j\u015bciu do spowiedzi stawa\u0142a si\u0119 coraz bardziej uci\u0105\u017cliwa. Kiedy pozna\u0142em Sofi\u0119 i zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 spotyka\u0107, zaprasza\u0142a mnie na niedzieln\u0105 Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, a ja chcia\u0142em i\u015b\u0107 tylko po to, \u017ceby z ni\u0105 by\u0107, \u017ceby patrze\u0107 na jej blond w\u0142osy, na jej szlachetne czo\u0142o, na jej l\u015bni\u0105ce ma\u0142e r\u0105czki, ale duma wzi\u0119\u0142a nade mn\u0105 g\u00f3r\u0119, nie mia\u0142em odwagi stan\u0105\u0107 przed w\u0142asnym sumieniem! Powiedzia\u0142am jej, \u017ce musz\u0119 si\u0119 uczy\u0107. Jakby si\u0119 zastanowi\u0107, to by\u0142a marna wym\u00f3wka, studia, ja, w niedziel\u0119?<\/p>\n\n\n\n -Z\u0142a wym\u00f3wka, masz racj\u0119 co do tego - pr\u00f3bowa\u0142 \u017cartowa\u0107 Gabriel, ale I\u00f1aki nie zwr\u00f3ci\u0142 na niego uwagi.<\/p>\n\n\n\n -Czy kiedykolwiek czu\u0142e\u015b, \u017ce wiesz, co musisz zrobi\u0107, ale nie mo\u017cesz zebra\u0107 si\u0142, by to zrobi\u0107? Tak? No c\u00f3\u017c, ci\u0119\u017cko mi si\u0119 podnie\u015b\u0107 - westchn\u0105\u0142 i opu\u015bci\u0142 piasek, by przy\u0142o\u017cy\u0107 d\u0142o\u0144 do brody. To zabawne, nigdy wcze\u015bniej nikomu tego nie m\u00f3wi\u0142am... I w miar\u0119 jak o tym opowiadam, dochodz\u0119 do wniosku, \u017ce moja postawa jest \u015bmieszna, wr\u0119cz dziecinna.<\/p>\n\n\n\n -Pod\u0105\u017cam za tob\u0105. <\/p>\n\n\n\n -Zna\u0142em swoje granice, wiesz o co mi chodzi? Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie jestem ju\u017c pewien, czy \u017cycie jest warte \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n -Nie dramatyzujmy! -Gabriel przerwa\u0142 mu z wyrzutem - znam ksi\u0119dza. Chod\u017amy teraz do niego, a ty si\u0119 wyspowiadasz. Polecasz i tyle, to takie proste!<\/p>\n\n\n\n -Haha, cz\u0142owieku, co ty m\u00f3wisz? Jest prawie 1:00 w nocy. Nie b\u0119dziemy budzi\u0107 biednego ksi\u0119dza o tej godzinie. <\/p>\n\n\n\n -Niekt\u00f3re rzeczy nie mog\u0105 czeka\u0107. Sam mi to powiedzia\u0142 jaki\u015b czas temu. Poza tym jutro b\u0119dziesz musia\u0142 pojecha\u0107 do Pampeluny, \u017ceby osobi\u015bcie przeprosi\u0107 Sofi\u0119, zanim wyjedzie do Tanzanii. Chod\u017a za mn\u0105! -powiedzia\u0142 Gabriel gwa\u0142townie, gdy skoczy\u0142 na nogi. W\u0142o\u017cy\u0142 koszul\u0119 i wsun\u0105\u0142 espadryle; porusza\u0142 si\u0119 z takim rozmachem, \u017ce I\u00f1aki na\u015bladowa\u0142 go mechanicznie, by\u0107 mo\u017ce my\u015bl\u0105c, \u017ce pora wraca\u0107 do domu. <\/p>\n\n\n\n Szli pod g\u00f3r\u0119 przez p\u00f3\u0142 godziny, k\u0142\u00f3c\u0105c si\u0119 g\u0142o\u015bno, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce okna dom\u00f3w s\u0105 na tyle grube, \u017ce s\u0105siedzi si\u0119 nie obudz\u0105.<\/p>\n\n\n\n -Nie przyznaj\u0119 si\u0119! -krzykn\u0105\u0142 I\u00f1aki, z coraz mniejszym przekonaniem. -Zostawi\u0119 ci\u0119 tam w hallu rezydencji i p\u00f3jd\u0119.<\/p>\n\n\n\n -R\u00f3b co chcesz! -odpowiedzia\u0142 Gabriel, nie daj\u0105c mu wytchnienia i przyspieszaj\u0105c kroku. -Przynajmniej pozw\u00f3l mi si\u0119 przyzna\u0107 - doda\u0142 w chwili natchnienia.<\/p>\n\n\n\n Doszli do Colegio Mayor, gdzie mieszka\u0142 ksi\u0105dz. Brama by\u0142a zamkni\u0119ta, \u015bwiat\u0142a zgaszone, na ulicy ani \u017cywej duszy. Zadzwonili na dzwonek. I\u00f1aki by\u0142 zdenerwowany i chcia\u0142 wyj\u015b\u0107; mrukn\u0105\u0142, ju\u017c wcze\u015bniej postanowi\u0142 zostawi\u0107 spowied\u017a na inny dzie\u0144. Gabriel zadzwoni\u0142 ponownie. Nagle wyszed\u0142 cz\u0142owiek w szlafroku i z twarz\u0105 znieczulonego zombie, kt\u00f3ry s\u0142ucha\u0142 wyja\u015bnie\u0144 z tak\u0105 sam\u0105 dziwno\u015bci\u0105, jak\u0105 wykaza\u0142by, gdyby przyjmowa\u0142 ambasador\u00f3w z Marsa. <\/p>\n\n\n\n -Ksi\u0105dz, teraz? -warkn\u0105\u0142, \"OK, wejd\u017a\" - zako\u0144czy\u0142, nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a. Otworzy\u0142 im bram\u0119, zostawi\u0142 w pokoju dla go\u015bci i poszed\u0142 na g\u00f3r\u0119 obudzi\u0107 ksi\u0119dza.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz by\u0142 mi\u0142ym, wysportowanym m\u0142odym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry od razu wsta\u0142, zapi\u0105\u0142 te nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 guziki sutanny, umy\u0142 twarz i zszed\u0142 do foyer. Gdy rozpozna\u0142 Gabriela i zobaczy\u0142 obok niego swojego przyjaciela, wyczu\u0142 o co chodzi i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. <\/p>\n\n\n\n -Przepraszam za godzin\u0119, ahem... mo\u017cesz si\u0119 wyspowiada\u0107? -zapyta\u0142 Gabriel, kt\u00f3ry nagle sta\u0142 si\u0119 bardzo nie\u015bmia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n -M\u0142ody ksi\u0105dz wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni fioletow\u0105 stu\u0142\u0119, jak magik wyci\u0105ga kr\u00f3liki z kapelusza, i pokonali drog\u0119 do konfesjona\u0142u przy wej\u015bciu do kaplicy. <\/p>\n\n\n\n Pi\u0119\u0107 minut p\u00f3\u017aniej Gabriel wyszed\u0142 roze\u015bmiany. I\u00f1aki, nie patrz\u0105c w g\u00f3r\u0119, by nie ryzykowa\u0107 spotkania z oczami przyjaciela, r\u00f3wnie\u017c wszed\u0142 do konfesjona\u0142u. Dziesi\u0119\u0107 minut p\u00f3\u017aniej ksi\u0105dz wr\u00f3ci\u0142 do swojego pokoju, aby dalej spa\u0107 z ma\u0142ymi anio\u0142kami, a I\u00f1aki wszed\u0142 do oratorium, aby odm\u00f3wi\u0107 Zdrowa\u015b Mario, kt\u00f3re zosta\u0142o mu narzucone jako pokuta. <\/p>\n\n\n\n Po powrocie do holu I\u00f1aki wytar\u0142 mankietem koszuli \u0142z\u0119 spod oka i spojrza\u0142 na Gabriela, kt\u00f3ry sta\u0142 w oczekiwaniu na niego, staraj\u0105c si\u0119 ukry\u0107 oczekiwanie. <\/p>\n\n\n\n -B\u0119dziemy \u015bwi\u0119towa\u0107, prawda? -zapyta\u0142 I\u00f1aki, jakby to by\u0142 najnormalniejszy pomys\u0142 na \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n Gabriel u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 z ulg\u0105. Znale\u017ali \u0142awk\u0119 z dobrym widokiem na zatok\u0119 i wypili kilka puszek Coca-Coli, kt\u00f3re I\u00f1aki schowa\u0142 w plecaku. <\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego ranka I\u00f1aki po\u017cegna\u0142 si\u0119 serdecznie z rodzicami (min\u0119\u0142y lata, odk\u0105d tak serdecznie ich u\u015bciska\u0142) i ruszy\u0142 na motorze, jego serce skwiercza\u0142o czyst\u0105, dotlenion\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, w drog\u0119 do Pampeluny. Chod\u017a, Sofio, je\u015bli B\u00f3g mi wybaczy\u0142, ty te\u017c b\u0119dziesz musia\u0142a by\u0107 dla mnie mi\u0142osierna - krzycza\u0142 w drodze - Jed\u017amy, Sofio, je\u015bli B\u00f3g mi wybaczy\u0142, ty te\u017c b\u0119dziesz musia\u0142a by\u0107 dla mnie mi\u0142osierna! Sz\u0142a szybko, czu\u0142a, \u017ce leci przez chmury, nigdy wcze\u015bniej nie mia\u0142a tyle ch\u0119ci do \u017cycia, co wtedy, tyle do odkrycia, tyle zmarnowanego czasu, id\u017amy dalej, podbijmy \u015bwiat! Ale prawym pasem porusza\u0142a si\u0119 ogromna ci\u0119\u017car\u00f3wka, kt\u00f3rej trasa przebiega\u0142a zygzakiem... I\u00f1aki przyspieszy\u0142, \u017ceby uciec, ci\u0119\u017car\u00f3wka zrobi\u0142a to samo, dojechali do ostrego zakr\u0119tu, asfalt by\u0142 mokry od niedawnego deszczu, ci\u0119\u017car\u00f3wka stukn\u0119\u0142a w tylne ko\u0142o motocykla i bum, wypadek by\u0142 straszny! <\/p>\n\n\n\n Pogrzeb odby\u0142 si\u0119 w ko\u015bciele Nuestra Se\u00f1ora del Coro. Gabriel siedzia\u0142 w czwartym rz\u0119dzie, w towarzystwie rodzic\u00f3w; tam wytrzyma\u0142 do ko\u0144ca, powstrzymuj\u0105c \u0142zy, zastanawiaj\u0105c si\u0119 dlaczego, walcz\u0105c z nowym, wulkanicznym rodzajem b\u00f3lu, kt\u00f3ry p\u0142on\u0105\u0142 w jego wn\u0119trzu. <\/p>\n\n\n\n Wychodz\u0105c, blondw\u0142osa dziewczyna o szlachetnym czole, ubrana w czarn\u0105 sukienk\u0119 ods\u0142aniaj\u0105c\u0105 dwa l\u015bni\u0105ce ramiona, przedstawi\u0142a si\u0119 jako Sofia. Poniewa\u017c podr\u00f3\u017cowa\u0142a sama, rodzice Gabriela zaprosili j\u0105, by towarzyszy\u0142a im na pogrzebie w ich samochodzie. Podr\u00f3\u017c odbyli w milczeniu. Gdy druga ceremonia dobieg\u0142a ko\u0144ca, Gabriel poczeka\u0142, a\u017c ludzie wyjd\u0105 i poprosi\u0142, by zosta\u0107 kilka minut przy grobie I\u00f1akiego. Jego rodzice i Sof\u00eda towarzyszyli mu, trzymaj\u0105c si\u0119 kilka metr\u00f3w dalej.<\/p>\n\n\n\n -To nie powinno ci si\u0119 przytrafi\u0107, I\u00f1aki. Nie dla ciebie - uci\u0105\u0142 jego g\u0142os. Postanowi\u0142, \u017ce rozmow\u0119 zostawi na nast\u0119pny dzie\u0144, na razie b\u0119dzie musia\u0142 ograniczy\u0107 si\u0119 do spraw zasadniczych. Przypuszczam, \u017ce chcesz, abym powiedzia\u0142a Sof\u00edi - poczu\u0142a aluzj\u0119 i podesz\u0142a do niego ostro\u017cnie, z godno\u015bci\u0105, aby stan\u0105\u0107 obok niego - w twoim imieniu, \u017ce podr\u00f3\u017cowa\u0142e\u015b do Pampeluny, jak m\u0119\u017cczyzna, aby prosi\u0107 j\u0105 o przebaczenie. <\/p>\n\n\n\n Sofia zarumieni\u0142a si\u0119 i otworzy\u0142a szeroko oczy. Gabriel obj\u0105\u0142 j\u0105 ramionami i powt\u00f3rzy\u0142 te s\u0142owa. Przytakn\u0119\u0142a, jej policzki zarumieni\u0142y si\u0119 i pozwoli\u0142a si\u0119 os\u0142oni\u0107 jego ramieniem. Nast\u0119pnie wr\u00f3ci\u0142a do miejsca, gdzie byli jej rodzice i poprosi\u0142a ich o chusteczk\u0119. <\/p>\n\n\n\n Gabriel sta\u0142 tam jeszcze przez kilka minut, wpatruj\u0105c si\u0119 w nagrobek, jakby w mentalnej rozmowie ze swoim przyjacielem. Na koniec obdarzy\u0142 j\u0105 p\u00f3\u0142u\u015bmiechem. <\/p>\n\n\n\n -Idziemy? -powiedzia\u0142, zwracaj\u0105c si\u0119 do rodzic\u00f3w i Sofii - kupi\u0119 ci col\u0119. <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Hay cosas que no pueden esperar Gabriel llevaba un buen rato recostado sobre la arena fina y dorada de la playa de la Concha, en San Sebasti\u00e1n, cuando por fin vio llegar a su amigo. Ven\u00eda con ba\u00f1ador, una camisa holgada, bear size, si se puede decir as\u00ed, y tra\u00eda una mochila al hombro. El […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":22545,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[537],"tags":[764],"class_list":["post-22544","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recursos","tag-cuentos"],"yoast_head":"\n