\"I sta\u0142o si\u0119, gdy tylko El\u017cbieta us\u0142ysza\u0142a pozdrowienie Maryi, \u017ce dziecko skoczy\u0142o w jej \u0142onie. El\u017cbieta zosta\u0142a nape\u0142niona Duchem \u015awi\u0119tym\". Przywitanie mi\u0119dzy dwojgiem spotykaj\u0105cych si\u0119 ludzi jest najbardziej spontaniczn\u0105 i naturaln\u0105 czynno\u015bci\u0105, a przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu nie zwracamy na ni\u0105 uwagi. Ale je\u015bli go brakuje lub jest troch\u0119 zimny, to odczuwamy to. Je\u015bli pozdrowienie jest szczere, komunikuje wiele rzeczy. Pozdrowienie Maryi, jej g\u0142os, co wi\u0119cej, prowokuje co\u015b niezwyk\u0142ego. Dziecko El\u017cbiety nie tylko sapie, co mo\u017ce by\u0107 wynikiem emocji matki, ale wr\u0119cz ta\u0144czy w jej \u0142onie. \u0141ukasz, opisuj\u0105c jej reakcj\u0119, u\u017cywa tego samego czasownika, kt\u00f3ry w grece LXX opisuje taniec kr\u00f3la Dawida przed Ark\u0105 Przymierza.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
G\u0142os Maryi i Jej pozdrowienie s\u0105 \u015brodkiem nap\u0142ywu Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry nape\u0142nia El\u017cbiet\u0119 i dociera do jej dziecka, poniewa\u017c ten radosny g\u0142os jest g\u0142osem osoby pe\u0142nej \u0142aski, na kt\u00f3r\u0105 zst\u0105pi\u0142 Duch \u015awi\u0119ty i cie\u0144 Najwy\u017cszego, a w niej ju\u017c mieszka Syn Bo\u017cy. G\u0142os jej pozdrowienia nabiera mocy g\u0142osu doros\u0142ego Jezusa, gdy wyp\u0119dza demony lub nakazuje \u0141azarzowi o\u017cy\u0107; gdy uzdrawia z daleka s\u0142ug\u0119 setnika i syna urz\u0119dnika Heroda; gdy przemienia wod\u0119 w wino, a chleb w swoje cia\u0142o, a wino w swoj\u0105 krew... g\u0142os Jezusa, S\u0142owa Bo\u017cego, nape\u0142nionego Duchem \u015awi\u0119tym, kt\u00f3ry uzdrawia i zbawia. Na razie kolej na Maryj\u0119, by da\u0107 g\u0142os nowo pocz\u0119temu w Jej \u0142onie cia\u0142u Jezusa. Jej g\u0142os manifestuje obecno\u015b\u0107 Boga uczynionego cz\u0142owiekiem. Ona jest no\u015bnikiem Ducha \u015awi\u0119tego, antycypacj\u0105 g\u0142osu Ko\u015bcio\u0142a sprawuj\u0105cego sakramenty.<\/p>\n\n\n\n
Pozdrowienie \u017cyczy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa i pokoju oraz uobecnia je. Dlatego Jezus powie swoim uczniom: \"Gdy wchodzisz do jakiego\u015b domu, pozdr\u00f3w go\" (Mt 10,12); \"gdy wchodzisz do jakiego\u015b domu, najpierw powiedz: 'Pok\u00f3j temu domowi'\" (\u0141k 10,5), i b\u0119dzie ich zach\u0119ca\u0142, by pozdrawiali tak\u017ce swoich wrog\u00f3w: \"A je\u015bli pozdrawiacie tylko swoich braci, c\u00f3\u017c czynicie nadzwyczajnego? Czy nawet poganie nie czyni\u0105 tego samego\" (Mt 5,47). Pozdrowienie jest bardzo wa\u017cne w listach Paw\u0142a. Ostatni rozdzia\u0142 Listu do Rzymian to poruszaj\u0105ca lista pozdrowie\u0144. \"Pozdrawiaj\u0105 was wszystkie Ko\u015bcio\u0142y Chrystusa\". Na ko\u0144cu Pierwszego Listu do Koryntian: \"Wiele pozdrowie\u0144, w Panu, od Akwili i Pryscylli oraz od Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry spotyka si\u0119 w ich domu\". Na zako\u0144czenie II Kor: \"Pozdrawiaj\u0105 was wszyscy \u015bwi\u0119ci\". Pozdrowienia otwieraj\u0105ce i zamykaj\u0105ce w zgromadzeniach liturgicznych odzwierciedlaj\u0105 przekonanie witaj\u0105cego jako nosiciela dobra i \u0142aski. Maryja, przyjaci\u00f3\u0142ka El\u017cbiety, nie mo\u017ce by\u0107 \u015bwiadoma, \u017ce u\u017cycza swojego g\u0142osu na pierwsze powitanie Jezusa, jej syna. \u017byje spontanicznym i szczerym pozdrowieniem przyja\u017ani, kt\u00f3ra jest przejawem mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n