{"id":22750,"date":"2022-08-16T09:54:31","date_gmt":"2022-08-16T08:54:31","guid":{"rendered":"https:\/\/omnesmag.com\/?p=22750"},"modified":"2022-08-18T10:43:07","modified_gmt":"2022-08-18T09:43:07","slug":"franz-reinisch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.omnesmag.com\/pl\/actualidad\/franz-reinisch\/","title":{"rendered":"Franz Reinisch: \"Wbrew sumieniu - z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 - nie mog\u0119 i nie b\u0119d\u0119 dzia\u0142a\u0142\"."},"content":{"rendered":"

W kwietniu 1534 r. by\u0142y lord kanclerz Thomas More i biskup Rochester John Fisher odm\u00f3wili podpisania uchwalonego przez parlament angielski \"Aktu Supremacji\", kt\u00f3ry czyni\u0142 kr\u00f3la Henryka VIII g\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a angielskiego. More i Fisher zostali straceni za odmow\u0119. Jan Pawe\u0142 II ustanowi\u0142 Tomasza More'a patronem w\u0142adc\u00f3w i polityk\u00f3w 31 pa\u017adziernika 2000 r.: \"Z \u017cycia i m\u0119cze\u0144stwa \u015bw. Tomasza More'a p\u0142ynie przes\u0142anie, kt\u00f3re przez wieki m\u00f3wi do m\u0119\u017cczyzn i kobiet wszystkich czas\u00f3w o niezbywalnej godno\u015bci sumienia\" - g\u0142osi\u0142o Motu Proprio jego proklamacji.<\/p>\n\n\n\n

Byli m\u0119czennicy sumienia \"przez wieki\", tak\u017ce w re\u017cimie narodowosocjalistycznym. Post\u0119powali zgodnie z nakazem sumienia, na przyk\u0142ad studenci Bia\u0142ej R\u00f3\u017cy i inni, kt\u00f3rzy odm\u00f3wili pos\u0142usze\u0144stwa antychrze\u015bcija\u0144skiemu i nieludzkiemu systemowi nazistowskiemu i zap\u0142acili za sw\u00f3j op\u00f3r \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\n

M\u0119czennik sumienia<\/h2>\n\n\n\n

Szczeg\u00f3lna forma odmowy polega\u0142a na odmowie z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi na wierno\u015b\u0107 Hitlerowi. Po \u015bmierci prezydenta Rzeszy Paula von Hindenburga 2 sierpnia 1934 roku zmieniono formu\u0142\u0119 przysi\u0119gi. Zamiast \"zawsze wiernie i w pe\u0142ni s\u0142u\u017cy\u0107 mojemu narodowi i Ojczy\u017anie\" poborowi mieli przysi\u0119ga\u0107, \"\u017ce oddam bezwarunkowe pos\u0142usze\u0144stwo F\u00fchrerowi Rzeszy i Narodu Niemieckiego, Adolfowi Hitlerowi\". <\/p>\n\n\n\n

Z 18 milion\u00f3w \u017co\u0142nierzy w Wehrmacht<\/em>W przeciwie\u0144stwie do szacowanych 30 tysi\u0119cy dezerter\u00f3w, tylko kilku odm\u00f3wi\u0142o z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi. R\u00f3\u017cne mog\u0105 by\u0107 powody dezercji, przysi\u0119ga natomiast zosta\u0142a odrzucona z powod\u00f3w sumienia. Opr\u00f3cz \u015awiadk\u00f3w Jehowy czy \"Badaczy Biblii\" - kt\u00f3rzy nie odrzucili konkretnie przysi\u0119gi Hitlera, ale s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w og\u00f3le - wed\u0142ug najnowszych bada\u0144 na ten donios\u0142y krok zdecydowa\u0142o si\u0119 oko\u0142o 20 katolik\u00f3w i dziewi\u0119ciu protestant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Obok Franza J\u00e4gerst\u00e4ttera i Josefa Mayr-Nussera, beatyfikowanych odpowiednio w 2007 i 2017 roku, najbardziej znanym z nich jest Franz Reinisch, kt\u00f3rego proces beatyfikacyjny przeszed\u0142 ju\u017c etap diecezjalny. Palloty\u0144ski ksi\u0105dz z Sch\u00f6nstatt, zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107 za \"podkopywanie si\u0142 obronnych\" (Wehrkraftzersetzung<\/em>) w lipcu 1942 i stracony 21 sierpnia tego samego roku, 80 lat temu.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c w 1939 roku i w domu rekolekcyjnym w Sch\u00f6nstatt Reinisch powiedzia\u0142: \"Nie mo\u017cna sk\u0142ada\u0107 przysi\u0119gi, przysi\u0119gi na narodowosocjalistyczny sztandar, na F\u00fchrer<\/em>. To jest grzech, bo by\u0142oby to jak sk\u0142adanie przysi\u0119gi zbrodniarzowi... Sumienie zabrania nam i\u015b\u0107 za autorytetem, kt\u00f3ry tylko dla podboju wprowadza na \u015bwiat zbrodni\u0119 i morderstwo. Takiemu zbrodniarzowi nie mo\u017cna sk\u0142ada\u0107 \u017cadnej przysi\u0119gi! Swoje przekonanie utrzyma\u0142 do ko\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

Powo\u0142anie<\/h2>\n\n\n\n

Franz Reinisch<\/a> urodzi\u0142 si\u0119 1 lutego 1903 roku w Feldkirch-Levis (Vorarlberg). Jego ojciec by\u0142 prawnikiem, wi\u0119c i on rozpocz\u0105\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie w Innsbrucku. Po 30-dniowych rekolekcjach w Wyhlen ko\u0142o Bazylei i w zwi\u0105zku z n\u0119dz\u0105 moraln\u0105, z jak\u0105 zetkn\u0105\u0142 si\u0119 podczas studi\u00f3w medycyny s\u0105dowej w Kilonii w 1923 r., obudzi\u0142o si\u0119 w nim pragnienie \"zdobywania dusz dla Chrystusa\". Postanowi\u0142 zosta\u0107 ksi\u0119dzem. Po trzech latach sp\u0119dzonych w seminarium w Brixen, Reinisch otrzyma\u0142 29 czerwca 1928 roku \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. <\/p>\n\n\n\n

Wkr\u00f3tce nawi\u0105zuje kontakt z ksi\u0119\u017cmi pallotynami w Salzburgu. W listopadzie wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu pallotyn\u00f3w w Untermerzbach ko\u0142o Bambergu. Poprzez pallotyn\u00f3w Franz Reinisch pozna\u0142 w sierpniu 1934 roku Sch\u00f6nstatt (do 1964 roku Ruch Sch\u00f6nstatt pozosta\u0142 \u015bci\u015ble zwi\u0105zany organizacyjnie z pallotynami). W ko\u0144cu odnalaz\u0142 swoje powo\u0142anie.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142a\u015bnie w tym czasie rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 konfrontacj\u0119 z narodowym socjalizmem. By\u0142 oburzony, \u017ce w zwi\u0105zku z tzw. \"R\u00f6hm-Putsch\" (\"Noc d\u0142ugich no\u017cy\") pod koniec czerwca 1934 roku re\u017cim kaza\u0142 mordowa\u0107 ludzi bez wyroku s\u0105dowego, ale tak\u017ce tym, \u017ce Hitler wbrew prawu mi\u0119dzynarodowemu w\u0142\u0105czy\u0142 Austri\u0119 do Rzeszy Niemieckiej. Podobnie jak Dietrich Bonhoeffer, Reinisch uznaje alternatyw\u0119: \"Albo nazista, albo chrze\u015bcijanin\", nie mo\u017cna by\u0107 jednym i drugim.<\/p>\n\n\n\n

Droga do m\u0119cze\u0144stwa<\/h2>\n\n\n\n

Wraz z wybuchem wojny, m.in. prze\u015bladowanie Ko\u015bcio\u0142a<\/a>. Franz Reinisch otrzyma\u0142 we wrze\u015bniu 1940 roku zakaz g\u0142oszenia kaza\u0144, co przypiecz\u0119towa\u0142o jego los: nie m\u00f3g\u0142 obj\u0105\u0107 stanowiska parafialnego, a wi\u0119c m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 powo\u0142any do wojska. 1 marca 1941 r. ks. Reinisch otrzyma\u0142 rozkaz przygotowania si\u0119 do poboru; w\u0142a\u015bciwy rozkaz p\u00f3j\u015bcia do wojska zosta\u0142 mu przes\u0142any w Wielki Wtorek 1942 r. <\/p>\n\n\n\n

Franz Reinisch przybywa do koszar Bad Kissingen 15 kwietnia 1942 roku, celowo o jeden dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej ni\u017c nakazano. Natychmiast deklaruje odmow\u0119 z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi na wierno\u015b\u0107 Hitlerowi i zostaje przewieziony do wi\u0119zienia Berlin-Tegel. Proces przed Trybuna\u0142em Wojskowym Rzeszy odby\u0142 si\u0119 7 lipca, ale wyrok \u015bmierci zapad\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej. Zosta\u0142 przeniesiony do wi\u0119zienia Brandenburg-G\u00f6rden na egzekucj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

W mowie ko\u0144cowej na procesie o\u015bwiadczy\u0142: \"Skazany nie jest rewolucjonist\u0105, wrogiem pa\u0144stwa i narodu, kt\u00f3ry walczy przemoc\u0105; jest katolickim ksi\u0119dzem, kt\u00f3ry u\u017cywa broni ducha i wiary. I wie, o co walczy. Franz Reinisch widzi swoj\u0105 \u015bmier\u0107 jako znak pokuty. Jego ziemskie \u017cycie ko\u0144czy si\u0119 w pi\u0105tek, 21 sierpnia 1942 roku o godzinie 5.03.<\/p>\n\n\n\n

Silni rodzice<\/h2>\n\n\n\n

Franz Reinisch jest jedynym katolickim ksi\u0119dzem, kt\u00f3ry odm\u00f3wi\u0142 z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi Hitlerowi, o czym wiedzia\u0142: \"Wiem, \u017ce wielu ksi\u0119\u017cy my\u015bli inaczej ni\u017c ja; ale niezale\u017cnie od tego, jak bardzo badam swoje sumienie, nie mog\u0119 doj\u015b\u0107 do innego wniosku. I wbrew sumieniu - z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 - nie mog\u0119 i nie b\u0119d\u0119 dzia\u0142a\u0107\". Jego rodzice potwierdzili jego decyzj\u0119; w li\u015bcie ojciec powiedzia\u0142 mu: \"Cierpienie jest kr\u00f3tkie i szybko przemija. Na ko\u0144cu narzuconego cierpienia jest wieczna rado\u015b\u0107. Finis tuus gloriosus erit! Koniec cierpienia i pocz\u0105tek wieczno\u015bci b\u0119dzie wspania\u0142y\". A jego matka: \"Nie mam nic do dodania, tylko powiem, \u017ce b\u0119d\u0119 si\u0119 modli\u0107 i po\u015bwi\u0119ca\u0107 jeszcze bardziej; b\u0105d\u017a silny, Franzl; niebo jest nasz\u0105 nagrod\u0105\".<\/p>\n\n\n\n

Proces beatyfikacyjny Franza Reinischa zosta\u0142 zamkni\u0119ty na etapie diecezjalnym w czerwcu 2019 r. Akta i dokumenty zosta\u0142y przes\u0142ane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. Jako m\u0119czennik (sumienia) do beatyfikacji nie jest potrzebny \u017caden cud. Do tego w\u0142a\u015bnie nawi\u0105zuje Manfred Scheuer, biskup Linzu i wiceprzewodnicz\u0105cy Konferencji Episkopatu Austrii, w godzinnym filmie dokumentalnym \"Pater Franz Reinisch - Der Film\" (Angela Marlier, 2016): m\u0119cze\u0144stwo Franza Reinischa wpisuje si\u0119 \"w lini\u0119 m\u0119czennik\u00f3w wczesnego Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rzy powiedzieli \"nie\" cesarzowi\" i kt\u00f3rzy wypisali credo m\u00f3wi\u0105c: \"wyrzekam si\u0119 z\u0142a\".<\/p>\n\n\n\n

\n