Na ko\u0144cu ksi\u0119gi Izajasza znajduje si\u0119 mocne przes\u0142anie o uniwersalizmie zbawienia. B\u00f3g gromadzi \"narody z ka\u017cdego j\u0119zyka; przyjd\u0105, aby zobaczy\u0107 moj\u0105 chwa\u0142\u0119\". Po powrocie z wygnania lud jest przyt\u0142oczony wieloma trudno\u015bciami, a prorok wspiera go wizjami przysz\u0142o\u015bci pe\u0142nej nadziei: Bo\u017ce zbawienie przyjdzie, poprzez Izrael, do wielu innych lud\u00f3w. \"Dam im znak, a spo\u015br\u00f3d nich po\u015bl\u0119 rozbitk\u00f3w do narod\u00f3w: do Tarszisz, Libii i Lidii (\u0142ucznik\u00f3w), do Tombalu i Grecji, do odleg\u0142ych wybrze\u017cy, kt\u00f3re nigdy nie s\u0142ysza\u0142y mojej s\u0142awy ani nie widzia\u0142y mojej chwa\u0142y. Oni og\u0142osz\u0105 moj\u0105 chwa\u0142\u0119 narodom\". By\u0107 mo\u017ce Tarshish znaczy Hiszpania, i Tubal znaczy Cilicia. Ale maj\u0105 na my\u015bli wszystkie ludy, kt\u00f3re wraz z dzie\u0107mi Izraela p\u00f3jd\u0105 do Jerozolimy.<\/p>\n\n\n\n
Sam Jezus udaje si\u0119 do Jerozolimy. Pewien cz\u0142owiek zada\u0142 mu pytanie cz\u0119ste w debatach w\u015br\u00f3d rabin\u00f3w: ilu b\u0119dzie zbawionych? Jedni my\u015bleli: wszyscy \u017bydzi; inni m\u00f3wili: tylko niekt\u00f3rzy. Jezus nie wchodzi w kwesti\u0119 liczbow\u0105, ale podnosi ton na jako\u015b\u0107 zaanga\u017cowania. Czyni to za pomoc\u0105 dw\u00f3ch obraz\u00f3w bramy: bramy w\u0105skiej i bramy, kt\u00f3r\u0105 pan zamkn\u0105\u0142, w przypowie\u015bci, kt\u00f3rej t\u0142em jest zaproszenie na uczt\u0119: \"Pan wszech\u015bwiata przygotuje dla wszystkich lud\u00f3w na tej g\u00f3rze uczt\u0119 z bogatych smako\u0142yk\u00f3w\" (Iz 25, 6). Grecki czasownik u\u017cyty przez Jezusa to sport: \"rywalizowa\u0107\", aby wej\u015b\u0107 przez w\u0105sk\u0105 bram\u0119. Ufortyfikowane miasta mia\u0142y szerok\u0105 bram\u0119, przez kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o wjecha\u0107 \"na koniach, w rydwanach, w siod\u0142ach, na mu\u0142ach, na dromaderach\", oraz w\u0105sk\u0105 bram\u0119, przez kt\u00f3r\u0105 mog\u0142a wej\u015b\u0107 tylko jedna osoba naraz, z kt\u00f3rej korzystano, gdy szeroka brama by\u0142a ju\u017c zamkni\u0119ta. Aby wej\u015b\u0107 przez w\u0105sk\u0105 bram\u0119 trzeba by\u0142o by\u0107 pozbawionym niepor\u0119cznego baga\u017cu. Mo\u017ce to oznacza\u0107, \u017ce zbawienie przychodzi do ka\u017cdego cz\u0142owieka osobi\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Po wej\u015bciu do miasta i dotarciu do domu w\u0142a\u015bciciela, kt\u00f3ry zaprosi\u0142 na bankiet, drzwi jego domu mog\u0105 by\u0107 ju\u017c zamkni\u0119te. Wtedy ci, kt\u00f3rzy zostali na zewn\u0105trz, b\u0119d\u0105 pr\u00f3bowali doprowadzi\u0107 do jego otwarcia, ale pan domu powie, \u017ce ich nie zna. Wskazuj\u0105 na znajomo\u015b\u0107, kt\u00f3rej nie by\u0142o: nie znam was, m\u00f3wi im, dlatego nie otwieram mojego domu, mojej prywatno\u015bci, mojej uczty, dla obcych. Jezus odnosi si\u0119 do swoich wsp\u00f3\u0142czesnych, kt\u00f3rzy czcz\u0105 Boga swoimi ustami, ale ich serca s\u0105 daleko od niego. Przyjd\u0105 z ca\u0142ego \u015bwiata, aby zasi\u0105\u015b\u0107 przy stole Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, razem z patriarchami i prorokami Izraela, ale zostan\u0105 pomini\u0119ci. S\u0142owa te prowadz\u0105 nas do tego, aby\u015bmy nie brali za pewnik, \u017ce podobamy si\u0119 Bogu b\u0119d\u0105c w liczbie tych, kt\u00f3rzy s\u0105 chrze\u015bcijanami: my\u015bli, s\u0142owa i czyny musz\u0105 by\u0107 zgodne z sercem Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\n