Ksi\u0119ga M\u0105dro\u015bci m\u00f3wi o mi\u0142o\u015bci Boga do grzesznych ludzi: \"Ty litujesz si\u0119 nad wszystkimi, bo wszystko mo\u017cesz, i pomijasz grzechy ludzi, aby mogli si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107\", i wyja\u015bnia Jego metod\u0119: \"Poprawiasz stopniowo tych, kt\u00f3rzy upadaj\u0105\". Jezus uwidacznia t\u0119 mi\u0142osiern\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 tak\u017ce w spotkaniu z Zacheuszem w Jerychu, kt\u00f3re jest ostatnim osobistym spotkaniem z Jezusem, jakie \u0141ukasz relacjonuje przed Jego wjazdem do Jerozolimy na swoj\u0105 m\u0119k\u0119. Nied\u0142ugo wcze\u015bniej bogacz odszed\u0142 smutny, a Jezus zauwa\u017cy\u0142, \u017ce trudno jest bogatemu wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, ale dla Boga nawet to jest mo\u017cliwe. Nawr\u00f3cenie Zacheusza jest potwierdzeniem. \u0141ukasz przedstawia go jako \"g\u0142\u00f3wnego celnika\", cz\u0142owieka u progu sukcesu zawodowego, nale\u017c\u0105cego do kategorii znienawidzonej przez nar\u00f3d wybrany. Ze swej strony ma pragnienie zobaczenia, kim jest Jezus, i pokazuje, \u017ce jest wolny od ewentualnych drwin czy krytyki wsp\u00f3\u0142obywateli: wspina si\u0119 na li\u015bciaste drzewo. Jego dzia\u0142anie okre\u015blaj\u0105 czasowniki ruchu: \"stara\u0142 si\u0119 widzie\u0107, bieg\u0142, wspina\u0142 si\u0119\", ale o czynno\u015bci widzenia, dzi\u0119ki kt\u00f3rej wspi\u0105\u0142 si\u0119 na drzewo jaworowe, m\u00f3wi tylko Jezus, kt\u00f3ry \"podni\u00f3s\u0142 oczy\". Bo spojrzenie Jezusa jest na pierwszym miejscu. Zacheusz go nie zna\u0142, Jezus go uprzedza, nazywa go po imieniu, bo zna go od zawsze. <\/p>\n\n\n\n
Spojrzenie Jezusa na nas jest sta\u0142e, Jego wezwanie po imieniu i zaproszenie do \u017cycia z Nim w intymno\u015bci dzieje si\u0119 \"dzisiaj\", jest odbiciem w czasie wieczno\u015bci: \"Dzisiaj musz\u0119 pozosta\u0107 w Twoim domu... Dzisiaj sta\u0142o si\u0119 zbawienie tego domu\". Na nasz\u0105 nie\u015bmia\u0142\u0105 pr\u00f3b\u0119 podej\u015bcia, by\u0107 mo\u017ce z ciekawo\u015bci, odpowiada spojrzeniem pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci, znajomo\u015bci\u0105 naszego imienia i zaproszeniem do wsp\u00f3lnego posi\u0142ku. \"Trzeba\" t\u0142umaczy czasownik \"deo\", kt\u00f3rym Jezus manifestuje, \u017ce plan Ojca musi si\u0119 wype\u0142ni\u0107. Musi zajmowa\u0107 si\u0119 sprawami swego Ojca, musi cierpie\u0107 z r\u0105k w\u0142adc\u00f3w ludu... I musi szuka\u0107 zagubionej owcy: przyszed\u0142 dla grzesznik\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Metoda, kt\u00f3rej u\u017cywa, nie jest metod\u0105 kazania czy napominania: nie prosi Zacheusza o nawr\u00f3cenie jako warunek wej\u015bcia do jego domu: idzie z nim i ku niemu, grzesznikowi w drodze, i przez swoj\u0105 przyjazn\u0105 obecno\u015b\u0107, swoje spojrzenie ujawniaj\u0105ce spojrzenie Ojca, swoje wsp\u00f3\u0142czucie, swoje niepubliczne pot\u0119pienie jego grzechu, otwiera serce Zacheusza na nawr\u00f3cenie. Sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na to nie tylko uczucia, ale konkretne i widoczne gesty restytucji i ja\u0142mu\u017cny, zwr\u00f3cenia uwagi na tych samych biedak\u00f3w, kt\u00f3rych wcze\u015bniej okrad\u0142. Jak pisze Pawe\u0142 do Tesaloniczan, to B\u00f3g dzia\u0142a w nas dobrze i dlatego prosi: \"Aby B\u00f3g nasz uczyni\u0142 was godnymi swego powo\u0142ania i moc\u0105 swoj\u0105 doprowadzi\u0142 do ko\u0144ca ka\u017cdy cel do czynienia dobra\". <\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo<\/strong> oferuje sw\u00f3j nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\n