Kiedy w dzisiejszym pierwszym czytaniu z Ksi\u0119gi Izajasza kr\u00f3l Achaz otrzymuje polecenie, by poprosi\u0107 o znak, zdaje si\u0119 okazywa\u0107 pokor\u0119 i opiera si\u0119, by to zrobi\u0107. Daleko mu jednak by\u0142o do pobo\u017cno\u015bci, a prorok wiedz\u0105c, \u017ce ta pokora jest tylko pozorna, traci cierpliwo\u015b\u0107. I tak daje mu znak od Boga. \"Panna\", \"almah\" po hebrajsku, kobieta w wieku ma\u0142\u017ce\u0144skim i rozrodczym, urodzi i nazwie swojego syna \"Immanuel\", imi\u0119 oznaczaj\u0105ce \"B\u00f3g jest z nami\". Niekt\u00f3rzy uczeni uwa\u017caj\u0105, \u017ce mia\u0142o to prawdopodobnie bezpo\u015brednie zastosowanie: ksi\u0119\u017cniczka, c\u00f3rka kr\u00f3la, mia\u0142a urodzi\u0107 dziecko, kt\u00f3rego narodziny zapewni\u0142yby ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 dynastii i tym samym pokaza\u0142yby, \u017ce B\u00f3g wci\u0105\u017c jest \"z\" swoim ludem. O ile jest to z pewno\u015bci\u0105 mo\u017cliwe, o tyle ciekawe jest to, \u017ce sama tradycja \u017cydowska nada\u0142a mu znaczenie bardziej znacz\u0105ce. W greckim t\u0142umaczeniu \u015bwi\u0119tych ksi\u0105g Izraela, dziele zwanym Septuagint\u0105 przygotowanym kilka wiek\u00f3w przed chrze\u015bcija\u0144stwem, hebrajskie \"almah\" jest t\u0142umaczone jako \"parthenos\", co jednoznacznie oznacza \"dziewica\". Znak ten jest coraz bardziej niezwyk\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Acazowi zaproponowano znak \"w g\u0142\u0119bi g\u0142\u0119bin lub na wysoko\u015bciach nieba\".<\/em>To znaczy tak wyj\u0105tkowy, \u017ce mo\u017ce si\u0119gn\u0105\u0107 poza \u015bmier\u0107 i wej\u015b\u0107 do nieba. W dzisiejszej Ewangelii widzimy, jak B\u00f3g wype\u0142nia ten znak i nadaje mu prawdziwe znaczenie. Dziewica rzeczywi\u015bcie pocz\u0119\u0142aby i urodzi\u0142a w cudowny spos\u00f3b. \"Znak\" wykracza\u0142 daleko poza zwyk\u0142\u0105 kontynuacj\u0119 dynastii. Nie tylko si\u0119ga\u0142 do nieba, ale z niego wyp\u0142ywa\u0142. W ko\u0144cu si\u0119gn\u0119\u0142aby poza \u015bmier\u0107. A B\u00f3g mia\u0142 \"by\u0107\" ze swoim ludem w spos\u00f3b, kt\u00f3rego nikt wcze\u015bniej sobie nie wyobra\u017ca\u0142. Tym samym czytamy: \"Pokolenie Jezusa Chrystusa by\u0142o takie\".<\/em><\/p>\n\n\n\n Jezus Chrystus jest ostatecznym znakiem. Jako \u017ce B\u00f3g uczyni\u0142 cz\u0142owieka, jest naprawd\u0119 Bogiem z nami, w najbardziej dos\u0142owny spos\u00f3b. Maryja jest dziewic\u0105, kt\u00f3ra pocz\u0119\u0142a. Znak \u017cycia Chrystusa mia\u0142by ostatecznie si\u0119ga\u0107 poza \u015bmier\u0107 poprzez zmartwychwstanie. I tak, w Nim mia\u0142aby te\u017c trwa\u0107 dynastia Dawidowa.<\/p>\n\n\n\n Tak bezprecedensowy by\u0142 ten znak, tak niespotykany, \u017ce J\u00f3zef nie by\u0142 na niego przygotowany. Przeczuwa\u0142, \u017ce Maryja pocz\u0119\u0142a \"z Ducha \u015awi\u0119tego\", czyli z Boga, ale czu\u0142 potrzeb\u0119 wycofania si\u0119 i przygotowywa\u0142 si\u0119 do dyskretnego rozstania z Maryj\u0105, stosuj\u0105c z najwi\u0119ksz\u0105 delikatno\u015bci\u0105 \u00f3wczesne prawa. Wtedy anio\u0142 Bo\u017cy objawi\u0142 mu, co si\u0119 sta\u0142o, i \u017ce zosta\u0142 wezwany do ochrony Maryi i dziecka, kt\u00f3re si\u0119 z niej narodzi i kt\u00f3re \"zbawi lud od jego grzech\u00f3w\". Nadzwyczajny znak Boga nie zmia\u017cd\u017cy\u0142 ludzkiej wolno\u015bci i po\u015brednictwa. Wr\u0119cz przeciwnie, wydoby\u0142o to z tego cz\u0142owieka to, co najlepsze. Wielk\u0105 trosk\u0105 J\u00f3zefa jest to, aby nie znies\u0142awi\u0107 kobiety. To te\u017c jest cz\u0119\u015b\u0107 znaku Bo\u017cego: szacunek i \u0142agodno\u015b\u0107 wobec kobiet. Jest to znak, kt\u00f3rego tak bardzo brakuje w naszym spo\u0142ecze\u0144stwie, a do kt\u00f3rego \u017cycia jeste\u015bmy dzi\u015b powo\u0142ani.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz\u00a0Luis Herrera Campo<\/strong>\u00a0oferuje sw\u00f3j\u00a0nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\nHomilia na czytania na IV niedziel\u0119 Adwentu<\/h2>\n\n\n\n