Jeste\u015bmy w liturgicznym okresie Adwentu, okresie chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei. Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja to nie to samo, co optymizm. Optymizm to stan umys\u0142u, kt\u00f3ry daje nam pozytywne spojrzenie na przysz\u0142o\u015b\u0107, na siebie, na otaczaj\u0105cy nas \u015bwiat, ale ten stan umys\u0142u mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107 lub znikn\u0105\u0107, je\u015bli zmieni\u0105 si\u0119 lub zmieni\u0105 si\u0119 okoliczno\u015bci, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na nasze \u017cycie. Choroba, niepowodzenie finansowe, pora\u017cka, rozczarowanie w mi\u0142o\u015bci, tak wiele rzeczy mo\u017ce zniszczy\u0107 optymistyczny nastr\u00f3j i sprawi\u0107, \u017ce zniknie, przynajmniej chwilowo. <\/p>\n\n\n\n
Natomiast nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska nie zmienia si\u0119, nie znika, nie zawodzi, bo opiera si\u0119 na wierze w Boga i w mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa do nas, kt\u00f3ra trwa na wieki. Nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska jest delikatnym i s\u0142odkim darem Boga, cnot\u0105 nadprzyrodzon\u0105. Nadzieja opiera si\u0119 na boskim synostwie. A w czym pok\u0142adamy nadziej\u0119? Poniewa\u017c \u015bwiat oferuje nam wiele po\u017c\u0105danych d\u00f3br dla naszych pragnie\u0144, kt\u00f3re zapewniaj\u0105 nam wzgl\u0119dne szcz\u0119\u015bcie, i nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska jest r\u00f3wnie\u017c ukierunkowana na te dobra ziemskie, ale t\u0119sknoty chrze\u015bcijanina si\u0119gaj\u0105 niesko\u0144czenie dalej i nawet je\u015bli te po\u017c\u0105dane dobra ziemskie nas zawiod\u0105, nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska nie znika, poniewa\u017c opiera si\u0119 i jest ukierunkowana na sam\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105 i na dobra wieczne, kt\u00f3re B\u00f3g nam obieca\u0142: na cieszenie si\u0119 nimi w pe\u0142ni, z niesko\u0144czon\u0105 rado\u015bci\u0105. <\/p>\n\n\n\n
To najwy\u017csze dobro pozwala nam patrze\u0107 na niepowodzenia, choroby, a nawet \u015bmier\u0107 ze skrzyd\u0142ami nadziei, co zach\u0119ca nasze serca do wzniesienia si\u0119 do Boga, naszego Ojca. Kultura, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b oddychamy, ma tendencj\u0119 do \u015bmiania si\u0119 ze \u015bmierci, tak jak to robi Halloween, albo do ukrywania jej, bo si\u0119 jej boi, nie widz\u0105c rozwi\u0105zania. <\/p>\n\n\n\n
Chrze\u015bcija\u0144ska nadzieja natomiast ka\u017ce nam patrze\u0107 na to ze smutkiem, ale z pociech\u0105 przysz\u0142ego \u017cycia wiecznego i zmartwychwstania. Ta nadzieja ka\u017ce nam wo\u0142a\u0107 do Pana: \"Ty jeste\u015b moj\u0105 si\u0142\u0105\" (Ps 42,2), gdy wszystko idzie \u017ale. <\/p>\n\n\n\n