Mateuszowa relacja o chrzcie Jezusa, wielkim \u015bwi\u0119cie, kt\u00f3re dzi\u015b obchodzimy, umieszcza wydarzenia nad Jordanem w bardzo \u017cydowskim kontek\u015bcie. Ewangelia Mateusza zosta\u0142a napisana specjalnie dla \u017byd\u00f3w, zar\u00f3wno nawr\u00f3conych z judaizmu, jak i tych jeszcze nie nawr\u00f3conych, aby przekona\u0107 ich, \u017ce Jezus jest Mesjaszem, za kt\u00f3rym t\u0119sknili. I to wida\u0107 w sposobie, w jaki opisuje chrzest Chrystusa przez Jana.<\/p>\n\n\n\n
Tekst, kt\u00f3ry dzi\u015b czytamy, poprzedzony jest w dzisiejszej Ewangelii relacj\u0105 z pos\u0142ugi Chrzciciela, w kt\u00f3rej uderza on w religijnych przyw\u00f3dc\u00f3w Izraela, faryzeuszy i saduceuszy, nazywaj\u0105c ich \"rasa \u017cmij\".<\/em>. W wersji \u0141ukasza, Jan m\u00f3wi tak. \"do tych, kt\u00f3rzy przychodzili, aby przyj\u0105\u0107 chrzest\".<\/em>w og\u00f3le. Ograniczaj\u0105c to upomnienie do religijnej elity Izraela, Mateusz podchodzi do chrztu Chrystusa z punktu widzenia odnowy Izraela (podczas gdy \u0141ukasz przyjmuje bardziej uniwersaln\u0105 perspektyw\u0119).<\/p>\n\n\n\n Jezus wyja\u015bni p\u00f3\u017aniej, w Kazaniu na G\u00f3rze (co nie dziwi w wersji Mateusza), \u017ce przyszed\u0142 \"da\u0107 pe\u0142ni\u0119\".<\/em> (w j\u0119zyku greckim: plerosai<\/em>) do prawa (Mt 5,17). A w relacji Mateusza, kiedy Jan opiera si\u0119 przed udzieleniem mu chrztu, nasz Pan nalega u\u017cywaj\u0105c dok\u0142adnie tego samego s\u0142owa: \"Wypada, aby\u015bmy w ten spos\u00f3b wype\u0142nili (plerosai) wszelk\u0105 sprawiedliwo\u015b\u0107\".<\/em> (Mt 3,15).<\/p>\n\n\n\n \"Sprawiedliwo\u015b\u0107\" (dikaiosun\u00e9) to s\u0142owo kluczowe w ca\u0142ej Biblii. B\u0119dzie on du\u017co wykorzystywany przez \u015bw. Paw\u0142a. W najlepszym wypadku mo\u017ce odnosi\u0107 si\u0119 do \u015bwi\u0119tych, \"sprawiedliwych\" m\u0119\u017cczyzn, jak \u015bw. J\u00f3zef (Mt 1,19). Ale mo\u017ce te\u017c by\u0107 \u017ale zrozumiana, je\u015bli my\u015blimy, \u017ce mo\u017cemy by\u0107 przyjemni Bogu przez nasze w\u0142asne uczynki i rytualne ofiary (\u0141k 18,11-12). Zasadniczo odnosi si\u0119 do wierno\u015bci prawu Bo\u017cemu. Jezus jest \"sprawiedliwym\" par excellence (Dz 22, 14). Sprawiedliwo\u015b\u0107 cz\u0119sto wi\u0105za\u0142a si\u0119 z eliminacj\u0105 grzechu: sk\u0142adano Bogu ofiary, by odpokutowa\u0107 za grzechy, by by\u0107 przed nim w stanie sprawiedliwym. To w\u0142a\u015bnie starotestamentowe ofiary stara\u0142y si\u0119 zrobi\u0107, bez powodzenia, w opinii Paw\u0142a. Jezus nalega na chrzest Janowy, aby da\u0107 do zrozumienia, \u017ce cho\u0107 by\u0142 bezgrzeszny, wchodzi w ludzki grzech, tak jak wchodzi w wod\u0119, aby zosta\u0107 w niej oblany lub \"nas\u0105czony\". On we\u017amie nasze grzechy na siebie. Jak prorokuje Izajasz w swoich wizjach \"cz\u0142owieka bole\u015bci\", przewiduj\u0105c cierpi\u0105cego Mesjasza, Jezusa, \"s\u0142uga m\u00f3j usprawiedliwi wielu\".<\/em> (Iz 53:11). On jest naprawd\u0119 sprawiedliwy, bezgrzeszny, w stanie sprawiedliwo\u015bci przed Bogiem (jest Bogiem) i mo\u017ce uczyni\u0107 nas sprawiedliwymi i bezgrzesznymi. <\/p>\n\n\n\n Zrozumienie Mateuszowej relacji o chrzcie w jej \u017cydowskim kontek\u015bcie daje nam wielk\u0105 nadziej\u0119. Jezus rozpoczyna swoj\u0105 publiczn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 tym niezwyk\u0142ym epizodem, w kt\u00f3rym objawia si\u0119 Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta, a Jezus zostaje og\u0142oszony Synem Bo\u017cym. Ale precyzyjnie skupia si\u0119 na spe\u0142nieniu nadziei Starego Testamentu. To, czego nie mog\u0142y osi\u0105gn\u0105\u0107 liczne ofiary Izraela, osi\u0105gnie Jezus: pojednanie ludzko\u015bci z Ojcem niebieskim.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz\u00a0Luis Herrera Campo<\/strong>\u00a0oferuje sw\u00f3j\u00a0nanomilia<\/a><\/em>kr\u00f3tkie jednominutowe refleksje do tych lektur.<\/p>\n\n\n\nHomilia na temat czyta\u0144 na uroczysto\u015b\u0107 Chrztu Pa\u0144skiego (A)<\/h2>\n\n\n\n