Drog\u0105 idzie m\u0142ody, ledwie dwudziestoletni m\u0119\u017cczyzna, nios\u0105cy przy siodle osio\u0142ka z jego paku\u0142ami i kilkoma seronami, w kt\u00f3rych niesie niezb\u0119dne do podr\u00f3\u017cy rzeczy. Na szczycie zwierz\u0119cia, dumna ze swojego \u0142adunku, kobieta, prawie dziewczynka, prawie doros\u0142a, je\u015bli jeszcze nie jest. J\u00f3zef, zaniepokojony, wci\u0105\u017c spogl\u0105da na swoj\u0105 dziewicz\u0105 \u017con\u0119: \"Czy wszystko w porz\u0105dku, czy chcesz, aby\u015bmy odpocz\u0119li? \"Nie martw si\u0119 J\u00f3zefie - u\u015bmiecha si\u0119 Maryja - Dziecko i Ja mamy si\u0119 dobrze. Chyba zm\u0119czony ch\u00f3d os\u0142a u\u015bpi\u0142 go. Ju\u017c prawie si\u0119 nie rusza\"; ale J\u00f3zef nie uspokaja si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
We wsi jest zbyt du\u017ce zamieszanie. Szukaj\u0105 spokojniejszego miejsca, by cieszy\u0107 si\u0119 swoj\u0105 prywatno\u015bci\u0105. Docieraj\u0105 do jaskini wyposa\u017conej w stajnie i narz\u0119dzia, gdzie si\u0119 zatrzymuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Prawie wszystko jest zaaran\u017cowane przez Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105. Prawie wszystko, poniewa\u017c s\u0105 rzeczy, kt\u00f3re Pan pozostawia Swojej Matce do zorganizowania, a teraz, gdy narodziny wydaj\u0105 si\u0119 bliskie, to Ona przejmuje inicjatyw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Podczas gdy J\u00f3zef zdejmuje z osio\u0142ka siod\u0142o i wk\u0142ada rzeczy do \u015brodka, Maryja czy\u015bci i porz\u0105dkuje stajni\u0119. Usuwa brudn\u0105 s\u0142om\u0119 i przygotowuje pod\u0142og\u0119 z czystej s\u0142omy, na kt\u00f3rej rozk\u0142ada rozmaryn jako dywan. W tle znajduje si\u0119 \u017c\u0142\u00f3bek, kt\u00f3ry wype\u0142nia swoim mi\u0119kkim p\u0142aszczem jako materacem, na kt\u00f3rym rozk\u0142ada tkanin\u0119 z nici, kt\u00f3r\u0105 przygotowa\u0142a dla niej matka. To w\u0142a\u015bnie kapral b\u0119dzie wita\u0142 Dziecko.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu przygotowa\u0144 wreszcie siadaj\u0105 do odpoczynku. W tle stoi uparcie potulny mu\u0142 oraz odwa\u017cny i \u0142agodny w\u00f3\u0142, kt\u00f3ry oferuje im ochron\u0119 i towarzystwo. Siedz\u0105c na ziemi, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce, J\u00f3zef i Maryja rozmawiaj\u0105 niskim g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
Ci dwoje rozmawiali, czy te\u017c modlili si\u0119, gdy Maryja \u015bcisn\u0119\u0142a r\u0119ce J\u00f3zefa:<\/p>\n\n\n\n
-Wydaje mi si\u0119, \u017ce on ju\u017c tu jest.<\/p>\n\n\n\n
Powietrze sta\u0142o si\u0119 rzadsze, ksi\u0119\u017cyc na chwil\u0119 stan\u0105\u0142 w miejscu i dokona\u0142 si\u0119 cud! Niemal bez zauwa\u017cenia przez Maryj\u0119, Dzieci\u0105tko przesz\u0142o z Jej \u0142ona na krzew rozmarynu, by z krzewu rozmarynu powr\u00f3ci\u0107 na Jej bok.<\/p>\n\n\n\n
W ten spos\u00f3b, tak po prostu, ziemia otrzyma\u0142a nap\u0142yw Boga w czasie, ol\u015bniewaj\u0105c\u0105 obecno\u015b\u0107 bosko\u015bci w zwyk\u0142ym \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n
Z do\u015bwiadczeniem, kt\u00f3re p\u0142ynie z mi\u0142o\u015bci matki, Maryja bierze Syna w ramiona, trzyma Go delikatnie przy piersi, gest, kt\u00f3ry powt\u00f3rzy po latach u st\u00f3p Krzy\u017ca, i ca\u0142uje Go, sw\u00f3j pierwszy poca\u0142unek Boga uczynionego cz\u0142owiekiem!<\/p>\n\n\n\n
- M\u00f3j Syn i m\u00f3j B\u00f3g!<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze \u0142zy mi\u0142o\u015bci spadaj\u0105 na g\u0142\u00f3wk\u0119 Dziecka, jak chrzest.<\/p>\n\n\n\n
Jezus, odwieczne S\u0142owo Ojca, nowonarodzone dziecko milczy. Dziewica, niepomna na wszystko, patrzy na Syna, kt\u00f3ry u\u015bmiecha si\u0119 i przywo\u0142uje wspomnienia, kt\u00f3re zachowa\u0142a w swoim sercu. Wspomnienia sprzed dziewi\u0119ciu miesi\u0119cy, gdy Archanio\u0142 Gabriel z\u0142o\u017cy\u0142 jej najbardziej zaskakuj\u0105c\u0105 propozycj\u0119, jak\u0105 kiedykolwiek otrzyma\u0142a istota ludzka: \"Czy chcesz by\u0107 Matk\u0105 Boga, czy chcesz by\u0107 wsp\u00f3\u0142odkupicielk\u0105 ludzko\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
Teraz we tr\u00f3jk\u0119 s\u0105 sami w katedrze w Betlejem w pogodnej eksplozji mi\u0142o\u015bci. Stworzenie zosta\u0142o stworzone do mi\u0142o\u015bci i doskonali si\u0119 w darze z siebie, dlatego mi\u0142o\u015b\u0107 jest darmowym darem mi\u0142o\u015bci otrzymanym od Boga, przyj\u0119tym z pokor\u0105. Anio\u0142owie z podziwem kontempluj\u0105 strumie\u0144 mi\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rym afirmuje si\u0119 ta \u015awi\u0119ta Rodzina.<\/p>\n\n\n\n
Ludzie przychodz\u0105 do stajni. Kobiety owini\u0119te w p\u0142aszcze nios\u0105 kosze z jedzeniem; inne, m\u0142odsze, z haftowanymi prze\u015bcierad\u0142ami, aby owin\u0105\u0107 Dziecko; szorstcy m\u0119\u017cczy\u017ani, ze wsi, aby u\u017cyczy\u0107 r\u0119ki w czymkolwiek, co jest potrzebne, i dzieci, wiele dzieci, o kt\u00f3rych nikt nie wie, sk\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142y. To ci, kt\u00f3rzy poszli do nieba zanim si\u0119 urodzili. Jedni dlatego, \u017ce chcia\u0142a tego Matka Boska, inni dlatego, \u017ce ich matki nie otworzy\u0142y dla nich ramion i musieli schroni\u0107 si\u0119 w ramionach Matki Rodzaju. Czekali na Niego od dawna, a teraz, nareszcie, mog\u0105 si\u0119 Nim cieszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przez obrze\u017ca wsi przemieszcza si\u0119 kolorowa karawana. S\u0105 to kr\u00f3lowie, albo magowie, czy co\u015b w tym stylu. Z powag\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 ich randze wchodz\u0105 do stajenki, pozdrawiaj\u0105 Matk\u0119, ca\u0142uj\u0105 stopy Dzieci\u0105tka w adoracji - poznanie Boga jest nierozerwalnie zwi\u0105zane z adoracj\u0105 - i zgodnie ze wschodnim zwyczajem podchodz\u0105 do ojca, aby go obj\u0105\u0107 i z\u0142o\u017cy\u0107 mu dary: z\u0142oto, aby ukoronowa\u0107 Kr\u00f3la, kadzid\u0142o, aby odda\u0107 cze\u015b\u0107 Bogu, mirr\u0119, aby zabalsamowa\u0107 Odkupiciela.<\/p>\n\n\n\n
Jak dalej potoczy\u0142a si\u0119 ta historia, my\u015bl\u0119, \u017ce po wielu perypetiach rodzina osiad\u0142a w Nazarecie i mieszka\u0142a tam przez wiele lat; ale to inny rozdzia\u0142, teraz cieszymy si\u0119 tym jednym.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Por el camino avanza un hombre joven, apenas veinte a\u00f1os, lleva del ronzal un borrico con su albarda y unos serones en los que transporta lo imprescindible para el viaje. Encima del animal, orgulloso de su carga, una mujer, casi una ni\u00f1a, casi cumplida, si no lo est\u00e1 ya. Jos\u00e9, preocupado, no deja de mirar […]<\/p>\n","protected":false},"author":969,"featured_media":27141,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[47],"tags":[599],"class_list":["post-27140","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-firmas","tag-familia"],"yoast_head":"\n