- Tato, mo\u017cesz mi opowiedzie\u0107 jak\u0105\u015b histori\u0119? Ale d\u0142uga, jutro jest dziewi\u0119tnasty marca i nie ma szko\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u015amiej\u0105c si\u0119, ojciec odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
- Dobrze znasz te daty, prawda, Juanito... No c\u00f3\u017c, zobaczmy, pozw\u00f3l, \u017ce pomy\u015bl\u0119 o jednej, podczas gdy ty za\u0142o\u017cysz pi\u017cam\u0119.<\/p>\n\n\n\n
- Tatusiu, nie m\u00f3w mamusi, ale wol\u0119 twoje opowie\u015bci, jej s\u0105 troch\u0119 nudne, nie ma w nich zamk\u00f3w, bitew, potwor\u00f3w i czarnego charakteru do schwytania....<\/p>\n\n\n\n
Z chytrym \u015bmiechem ojciec odpowiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
- Mam ju\u017c jedn\u0105, ale tym razem nie b\u0119dzie ona o zamkach, bitwach, potworach czy z\u0142oczy\u0144cy do z\u0142apania. Dzi\u015b opowiem wam o wyj\u0105tkowej.<\/p>\n\n\n\n
- Wi\u0119c o co chodzi?<\/p>\n\n\n\n
- Wiele, wiele lat temu \u017cy\u0142 w skromnej wiosce ch\u0142opiec w wieku oko\u0142o dwunastu lat, bardzo cnotliwy, o wielkim sercu. Codziennie rano pomaga\u0142 ojcu w warsztacie stolarskim, a popo\u0142udniami lubi\u0142 bawi\u0107 si\u0119 z kolegami. Ale ten ch\u0142opiec mia\u0142 bardzo szczeg\u00f3ln\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107: ka\u017cdy kawa\u0142ek drewna lub k\u0142ody, kt\u00f3ry znalaz\u0142, rze\u017abi\u0142 i zamienia\u0142 w co\u015b u\u017cytecznego; na przyk\u0142ad w zabawk\u0119, \u0142y\u017ck\u0119 lub inne narz\u0119dzie domowe.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego popo\u0142udnia, spaceruj\u0105c po sadzie, natkn\u0105\u0142 si\u0119 na du\u017cy pie\u0144 drzewa oliwnego, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce spad\u0142 z drzewa drwala. By\u0142 zachwycony, bo od dawna szuka\u0142 takiego rozmiaru, \u017ceby zrobi\u0107 sobie ma\u0142y baga\u017cnik do przechowywania narz\u0119dzi. Poniewa\u017c by\u0142 to bardzo ci\u0119\u017cki pie\u0144, poszed\u0142 do domu na pe\u0142nej pr\u0119dko\u015bci, aby poszuka\u0107 taczki. <\/p>\n\n\n\n
Kiedy wr\u00f3ci\u0142, znalaz\u0142 k\u0142od\u0119 nietkni\u0119t\u0105 i odetchn\u0105\u0142 g\u0142\u0119boko z wielk\u0105 ulg\u0105. Wracaj\u0105c do domu, zatrzyma\u0142 si\u0119 na wiejskim targu, aby kupi\u0107 co\u015b, co zam\u00f3wi\u0142 dla niego ojciec, a kiedy czeka\u0142 na obs\u0142ug\u0119, us\u0142ysza\u0142 za sob\u0105 m\u0142odych rodzic\u00f3w lamentuj\u0105cych, \u017ce nie maj\u0105 do\u015b\u0107 pieni\u0119dzy, aby kupi\u0107 zabawkow\u0105 \u0142\u00f3d\u017a dla swojego m\u0142odego syna. <\/p>\n\n\n\n
Rozpozna\u0142 te g\u0142osy, wiedzia\u0142 kim s\u0105. By\u0142a to bardzo biedna rodzina mieszkaj\u0105ca w pobli\u017cu rzeki, niedaleko jego domu. W drodze do domu wpad\u0142 na pewien pomys\u0142. Zamiast u\u017cywa\u0107 k\u0142ody do zrobienia buta, pomy\u015bla\u0142 o wyrze\u017abieniu \u0142odzi, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142by podarowa\u0107 ch\u0142opcu. <\/p>\n\n\n\n
Wszed\u0142 do swojego domu, przywita\u0142 si\u0119 z rodzicami i zjad\u0142 z nimi kolacj\u0119. Kiedy rodzice poszli spa\u0107, uda\u0142 si\u0119 po cichu do warsztatu ojca. Tam, obok k\u0142ody, pod os\u0142on\u0105 jasnej pochodni czeka\u0142y na niego wszystkie jego narz\u0119dzia. Przez ca\u0142\u0105 noc rze\u017abi\u0142 k\u0142od\u0119 i zrobi\u0142 pi\u0119kn\u0105 \u0142\u00f3d\u017a. <\/p>\n\n\n\n
Kiedy mia\u0142 j\u0105 gotow\u0105, zeszlifowa\u0142 j\u0105 i zanim kogut zapia\u0142, wyj\u0105\u0142 z kieszeni kawa\u0142ek materia\u0142u i zrobi\u0142 z niego \u017cagiel. Niebo si\u0119 rozpogodzi\u0142o i zanim kury zacz\u0119\u0142y si\u0119 dobija\u0107 o swoje ziarna kukurydzy, zgasi\u0142 pochodni\u0119, zabra\u0142 \u0142\u00f3d\u017a i bez \u015bladu wr\u00f3ci\u0142 do swojego pokoju.<\/p>\n\n\n\n