Dzisiejsza niedziela jest znana jako Niedziela Dobrego Pasterza, poniewa\u017c co roku ewangelia jest brana z Jana, rozdzia\u0142 10, w kt\u00f3rym Jezus m\u00f3wi o sobie jako o Dobrym Pasterzu. <\/p>\n\n\n\n
Znana jest r\u00f3wnie\u017c jako Niedziela Powo\u0142aniowa, poniewa\u017c w 1964 roku papie\u017c Pawe\u0142 VI ustanowi\u0142 ten dzie\u0144 jako szczeg\u00f3lny dzie\u0144 modlitwy o powo\u0142ania. <\/p>\n\n\n\n
Logika jest oczywista i znajduje si\u0119 w tych s\u0142owach proroka Jeremiasza, kiedy B\u00f3g m\u00f3wi: \"Dam wam pasterzy wed\u0142ug w\u0142asnego serca, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 was karmi\u0107 wiedz\u0105 i do\u015bwiadczeniem\".<\/em> (Jr 3,15). Pro\u015bmy Boga, aby da\u0142 nam prawdziwych pasterzy dusz, kt\u00f3rzy na\u015bladuj\u0105c Chrystusa, gotowi s\u0105 odda\u0107 \u017cycie za owce, opiekowa\u0107 si\u0119 s\u0142abymi, szuka\u0107 zagubionych i prowadzi\u0107 wszystkich na dobre pastwiska.<\/p>\n\n\n\n Izrael w czasach Jezusa by\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwem g\u0142\u0119boko agrarnym, a owce mia\u0142y ogromne znaczenie. Kr\u00f3l Dawidowy, namaszczony w\u0142adca z linii Dawida, by\u0142 postrzegany jako pasterz swojej trzody. Sam Dawid by\u0142 pasterzem, kiedy zosta\u0142 namaszczony na kr\u00f3la: \"Zabra\u0142em ci\u0119 z pastwiska, z pod\u0105\u017cania za trzod\u0105, aby\u015b by\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 mojego ludu - Izraela\".<\/em> (2 Sam 7:8). Izraelici potrafili by\u0107 bardzo delikatni wobec swoich owiec, co widzimy w przypowie\u015bci, kt\u00f3r\u0105 Natan opowiedzia\u0142 Dawidowi po wielkim grzechu Dawida. Prorok m\u00f3wi o biednym cz\u0142owieku, kt\u00f3ry mia\u0142 tylko jedn\u0105 owc\u0119. \"Karmi\u0142 j\u0105 i wychowywa\u0142 razem z nim i jego dzie\u0107mi. Jad\u0142a z jego chleba, pi\u0142a z jego kielicha i spoczywa\u0142a na jego \u0142onie; by\u0142a dla niego jak c\u00f3rka\".<\/em> (2 Sam 12:3).<\/p>\n\n\n\n Ale w dzisiejszej Ewangelii (J 10,1-10) Jezus dodaje nieco inny niuans. Jest On nie tylko Dobrym Pasterzem, jak wyja\u015bni, ale tak\u017ce drzwiami do owczarni, jedynym prawowitym sposobem wej\u015bcia i wyj\u015bcia z niej. Je\u015bli postrzegamy owczarni\u0119 jako Ko\u015bci\u00f3\u0142, miejsce, gdzie jeste\u015bmy karmieni i chronieni przed wilkami, to wchodzimy do niej tylko przez Chrystusa. Tak jak Chrystus wchodzi do nas przez Eucharysti\u0119, tak my wchodzimy do niego przez chrzest. Ale Jezus zach\u0119ca nas do \"wchodzenia i wychodzenia\" z owczarni, nie do opuszczania Ko\u015bcio\u0142a, ale w sensie wychodzenia poza jego oczywiste ograniczenia - parafi\u0119, \u017cycie domowe rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej - aby wyj\u015b\u0107 do \u015bwiata i da\u0107 \u015bwiadectwo naszej wierze. <\/p>\n\n\n\n Prowadzeni przez Jezusa, Dobrego Pasterza, wychodzimy, aby dawa\u0107 \u015bwiadectwo, z Jego s\u0142owem w sercu, ale wracamy do owczarni, aby by\u0107 odnowionymi, od\u017cywionymi i odnowionymi. Jezus m\u00f3wi nam tutaj o samej dynamice \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego: potrzebujemy parafii i \u017cycia domowego, ale nie mo\u017cemy pozosta\u0107 w nich zamkni\u0119ci, ale dawa\u0107 \u015bwiadectwo w naszej pracy i w naszym czasie wolnym. <\/p>\n\n\n\n Na koniec Jezus ostrzega nas przed fa\u0142szywymi nauczycielami, \".z\u0142odziej (...), kt\u00f3ry wchodzi tylko po to, by kra\u015b\u0107, zabija\u0107 i sia\u0107 spustoszenie\",<\/em> kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 uzyska\u0107 dost\u0119p do owczarni inaczej ni\u017c przez Niego. Wobec takich ludzi b\u0105d\u017amy jak rozs\u0105dne owce, o kt\u00f3rych m\u00f3wi Jezus.Nie p\u00f3jd\u0105 za obcym, ale b\u0119d\u0105 od niego ucieka\u0107, bo nie znaj\u0105 g\u0142osu obcych\".<\/em><\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz\u00a0Luis Herrera Campo<\/strong>\u00a0oferuje sw\u00f3j\u00a0nanomilia<\/a><\/em>Kr\u00f3tkie, jednominutowe rozwa\u017cania do tych niedzielnych czyta\u0144. <\/p>\n\n\n\nHomilia na czytania z IV Niedzieli Wielkanocnej (A)<\/h2>\n\n\n\n