Pablo, przewlekle chory od sz\u00f3stego roku \u017cycia, pacjent po przeszczepie, stale dializowany i z amputowan\u0105 nog\u0105, przeszed\u0142 prawie czterdzie\u015bci operacji na swoim ciele, a o nodze, kt\u00f3ra mu pozosta\u0142a, nie wie, jak d\u0142ugo b\u0119dzie jeszcze \u017cy\u0142a. Jednak je\u015bli jest co\u015b, co przekazuje, to jest to rado\u015b\u0107 \u017cycia i wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Bogu za ka\u017cdy dzie\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Rozmowa z tym profesorem na Uniwersytet Francisco de Vitoria<\/a> i badacz jest czym\u015b na kszta\u0142t dializy serca: nape\u0142nia tych, kt\u00f3rzy si\u0119 z nim stykaj\u0105, nadziej\u0105 i \"czyst\u0105 krwi\u0105\".<\/p>\n\n\n\n By\u0107 mo\u017ce dlatego nigdy nie przestaje si\u0119 u\u015bmiecha\u0107, a wraz z \"biorca przeszczepu<\/a>\"Zawsze znajdziesz u\u015bmiech, kt\u00f3ry towarzyszy ka\u017cdej z ich historii, niezale\u017cnie od tego, czy s\u0105 one trudne i pe\u0142ne fizycznego b\u00f3lu, czy \u017cyczliwe i zabawne, w kt\u00f3rych gwiazdorzy Amelia, cz\u0119\u015b\u0107 ich zespo\u0142u SAP (Sara - Amelia - Pablo).<\/p>\n\n\n\n -Wstaj\u0119 codziennie i jem \u015bniadanie z \u017con\u0105 i c\u00f3rk\u0105, odprowadzam c\u00f3rk\u0119 do szko\u0142y. Mam trzy pasje: nauczanie, leczenie w swojej praktyce i prowadzenie wyk\u0142ad\u00f3w, robi\u0119 wszystkie trzy i dostaj\u0119 za to wynagrodzenie. Zawsze jem z \u017con\u0105 lub z rodzicami. <\/p>\n\n\n\n To jest szcz\u0119\u015bcie. Proste rzeczy. <\/p>\n\n\n\n Choroba odbiera marzenia, ale zmusza do \u017cycia z dnia na dzie\u0144. Zrezygnowa\u0142am z nierealnej przysz\u0142o\u015bci, marze\u0144, w zamian za tera\u017aniejszo\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest realna. Nie ma sensu by\u0107 zgorzknia\u0142ym z powodu tego, czym nie jestem.<\/p>\n\n\n\n -Wkr\u00f3tce po tym, jak j\u0105 pozna\u0142em, Sara powiedzia\u0142a do mnie: \"Jak si\u0119 czujesz? Odpowiedzia\u0142em: \"S\u0142uchaj, ja nigdy nie czuj\u0119 si\u0119 dobrze. Nie wiem, jak wygl\u0105da dzie\u0144 bez b\u00f3lu, bez zm\u0119czenia\"... <\/p>\n\n\n\n W ko\u0144cu nie analizujesz tego. Wykorzystuj\u0119 czas, kiedy czuj\u0119 si\u0119 lepiej i odpoczywam, kiedy czuj\u0119 si\u0119 gorzej. Bo przecie\u017c nie b\u0119dzie lepiej, w razie w\u0105tpliwo\u015bci b\u0119dzie gorzej. Uwa\u017cam, \u017ce gdy mamy du\u017cy problem, to ma\u0142e znikaj\u0105. Nie przyjmuj\u0119 ma\u0142ych rzeczy tak dobrze, jak du\u017cych. M\u00f3wi\u0105 do mnie: \"Musimy odci\u0105\u0107 ci nog\u0119\". No c\u00f3\u017c, skup si\u0119, pozb\u0105d\u017a si\u0119 bzdur i skup si\u0119 na tym, co wa\u017cne. Gorzej radz\u0119 sobie z b\u00f3lem ucha.<\/p>\n\n\n\n Od 16 roku \u017cycia moje cia\u0142o nie jest autonomiczne. To normalne, \u017ce je\u015bli teraz umr\u0119, to Amelia nie b\u0119dzie mnie zbytnio pami\u0119ta\u0107. To mnie obci\u0105\u017ca. Ale mam ksi\u0105\u017cka<\/a>a blog<\/a>My\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017ce dowiedzie\u0107 si\u0119, kim by\u0142 jego ojciec i jak my\u015bla\u0142. I w g\u0142\u0119bi duszy my\u015bl\u0119, \u017ce rzeczy przyjd\u0105, kiedy b\u0119d\u0105 musia\u0142y przyj\u015b\u0107. Trzeba jak najlepiej wykorzysta\u0107 tera\u017aniejszo\u015b\u0107. To co robi\u0119, to przygotowuj\u0119 si\u0119 duchowo, w sumieniu. <\/p>\n\n\n\n Chcia\u0142bym umrze\u0107 w wieku 100 lat z dobr\u0105 g\u0142ow\u0105, ale poniewa\u017c nie jest to w mojej mocy, \u017cyj\u0119 w spokoju. To, czego nie robi\u0119, to tracenie czasu na to, co jest poza moimi r\u0119kami.<\/p>\n\n\n\n -Nie, nie ma mowy. Bez wiary nie widzia\u0142bym sensu swojego \u017cycia. Je\u015bli moje \u017cycie ko\u0144czy si\u0119 w dniu mojej \u015bmierci, to po co mam \u017cy\u0107 tym wszystkim, co nie jest ani przyjemne, ani wygodne? Tak naprawd\u0119 99,9 % ludzi, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105 mi, \u017ce maj\u0105 \u017ale, nie s\u0105 katolikami. No, a konkretnie - nie s\u0105 wierz\u0105cy. Jaki\u015b czas temu zrobi\u0142em magisterk\u0119 z akompaniamentu i s\u0105 dwie nogi<\/em> kt\u00f3re pacjent potrzebuje, by wyzdrowie\u0107: duchowo\u015b\u0107 i nadzieja. Duchowo\u015b\u0107 ma fundamentalne znaczenie.<\/p>\n\n\n\n -C\u00f3\u017c, od lat mam wra\u017cenie, \u017ce podpisa\u0142am czek in blanco i ju\u017c nie prosz\u0119, tylko dzi\u0119kuj\u0119. Jest takie powiedzenie, kt\u00f3re uwielbiam: \"Je\u015bli chcesz roz\u015bmieszy\u0107 Boga, powiedz mu o swoich planach\".<\/p>\n\n\n\n Po pierwsze, moja choroba nie pozwala mi na planowanie wielu rzeczy. Nie mieli\u015bmy nawet zaplanowanej Wielkanocy, bo nie wiedzieli\u015bmy, czy zostan\u0119 przyj\u0119ta. Od miesi\u0105ca nie by\u0142am w szpitalu, ani na ostrym dy\u017curze, ani na operacji, a to oznacza, \u017ce nied\u0142ugo przyjdzie moja kolej. Uczysz si\u0119 \u017cy\u0107 z dnia na dzie\u0144, co w ko\u0144cu jest najpi\u0119kniejsze. <\/p>\n\n\n\n Ewangelia naszego \u015blubu brzmia\u0142a \"ka\u017cdy dzie\u0144 ma sw\u00f3j dzie\u0144\". I uwa\u017cam, \u017ce jest to pi\u0119kne, bo m\u00f3wi: \"czym si\u0119 martwisz, skoro ma\u0142e ptaszki na polu jedz\u0105\". Brakuje nam wiary. W g\u0142\u0119bi serca brakuje nam pewno\u015bci siebie. To, co ma nadej\u015b\u0107, nadejdzie. I cokolwiek ma przyj\u015b\u0107, je\u015bli naprawd\u0119 mamy Boga z nami, to przyjdzie z \u0142ask\u0105 i si\u0142\u0105, by to znie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n -C\u00f3\u017c, Sara jest bardzo inteligentna i nie trzeba by\u0142o jej wiele t\u0142umaczy\u0107. Ok\u0142ama\u0142em j\u0105, m\u00f3wi\u0119 to z ironi\u0105, ok\u0142ama\u0142em j\u0105, bo nie wiedzia\u0142em po\u0142owy rzeczy, kt\u00f3re mnie potem spotkaj\u0105. Powiedzia\u0142em jej, kr\u00f3tko po tym jak si\u0119 poznali\u015bmy: \"S\u0142uchaj, moje \u017cycie b\u0119dzie bardzo skomplikowane, bo strac\u0119 nerk\u0119 i b\u0119d\u0119 musia\u0142 chodzi\u0107 na dializy\". Pe\u0142na zgoda. Nie liczy\u0142em na to, \u017ce odetn\u0105 mi nog\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142 guza, na cokolwiek. <\/p>\n\n\n\n Pewnego dnia powiedzia\u0142 do mnie: \"S\u0142uchaj, nie wiem, czy si\u0119 nadaj\u0119, ale zawsze b\u0119d\u0119\". A ja pomy\u015bla\u0142am: \"Wow, to \u015bwietnie\". I wtedy, ona jest bardzo silna, jest bardzo praktyczna. W dniu, w kt\u00f3rym przychodzi jej kolej, p\u0142acze, a potem zn\u00f3w powstaje, jak feniks. Bardzo \u0142atwo jest mie\u0107 tak\u0105 osob\u0119 u swego boku. S\u0105 dni, kiedy ona musi ci\u0105gn\u0105\u0107 ca\u0142y w\u00f3zek, bo ja nie mog\u0119 tego zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n -Uczucie ci\u0119\u017caru jest tam i jest to bardzo trudne uczucie. To jest bardzo skomplikowane. Odebra\u0142em moim rodzicom wiele szcz\u0119\u015bcia. S\u0105 zachwyceni, ale teraz, kiedy jestem ojcem i nic nie sta\u0142o si\u0119 mojej c\u00f3rce, nie chc\u0119 nawet my\u015ble\u0107 o tym, jak to jest, kiedy twoja c\u00f3rka traci nerk\u0119, ma odci\u0119t\u0105 nog\u0119... Nie chc\u0119 sobie tego nawet wyobra\u017ca\u0107. Pozbawi\u0142am moje rodze\u0144stwo dzieci\u0144stwa... A Sara tyle razy cierpia\u0142a. To nie jest \u0142atwe.<\/p>\n\n\n\n Przez ostatnie dwa lata nie pojecha\u0142am z nimi na wakacje, bo to taki k\u0142opot z prowadzeniem dializ, \u017ce w ko\u0144cu lepiej, \u017ceby oni pojechali, a ja zosta\u0142am tutaj. Wi\u0119c, oni jad\u0105 z ci\u0119\u017carem mojego pozostania tutaj, itp. To jest troch\u0119 ci\u0119\u017car.<\/p>\n\n\n\n Nie potrzebujemy wielkich rzeczy do szcz\u0119\u015bcia, wystarczy nam nasza tr\u00f3jka. W czwarte urodziny Amelii, kt\u00f3re by\u0142y w grudniu, powiedzieli\u015bmy jej: \"Amelia, powiedz nam, jaki plan chcesz zrealizowa\u0107, my go zrealizujemy, co tylko zechcesz\". Ona powiedzia\u0142a: \"Tylko my troje\". Takie jest \u017cycie. <\/p>\n\n\n\n Problem polega na tym, \u017ce wype\u0142niamy si\u0119 fajerwerkami i potrzebami, kt\u00f3re nas unieszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105, ale to dlatego, \u017ce si\u0119 w to anga\u017cujemy. Nie mog\u0119 jecha\u0107 na narty, ale nie \u017cyj\u0119 my\u015bl\u0105c, \u017ce musz\u0119 jecha\u0107 na narty. Nie mog\u0119 pojecha\u0107 latem do nie wiem gdzie, wi\u0119c nie \u017cyj\u0119 my\u015bl\u0105c o tym. Wi\u0119cej czasu po\u015bwi\u0119camy na my\u015blenie o tym, czego nie mo\u017cemy zrobi\u0107 lub co chcieliby\u015bmy zrobi\u0107, ni\u017c o tym, co mamy. <\/p>\n\n\n\n Gdyby\u015bmy byli \u015bwiadomi tego, co mamy i \u017cyli zakotwiczeni w tym, byliby\u015bmy o wiele szcz\u0119\u015bliwsi.<\/p>\n\n\n\n -Nie popadam w rozpacz, szczerze m\u00f3wi\u0105c. Czasami mam niepewno\u015b\u0107, czasami mam \u017cal... I w sumie to jest jedna z dobrych stron posiadania wiary, \u017ce nie wpadam w rozpacz.<\/p>\n\n\n\n Brakuje nam pewno\u015bci siebie. Je\u015bli mamy by\u0107 my\u015blami z wieczno\u015bci, to jest jaki\u015b pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego \u017cyjemy tym, czym \u017cyjemy. Zrozumia\u0142am, \u017ce choroba pomog\u0142a mi w \u015blepej wierze. <\/p>\n\n\n\n D\u0142ugo mi to zaj\u0119\u0142o, nie mia\u0142em jej przez ca\u0142e \u017cycie. W rzeczywisto\u015bci mia\u0142em czasy bardzo zimnej wiary i niezrozumienia jej. Zadawania sobie pytania: co dobrego B\u00f3g na to zsy\u0142a? Pewnego dnia zrozumia\u0142em, \u017ce B\u00f3g niczego nam nie zsy\u0142a. Wierz\u0119, \u017ce wiara jest darem, ale jest te\u017c prac\u0105. Je\u015bli lubimy U2, to znamy wszystkie piosenki U2, je\u015bli lubimy Madryt, to znamy wszystkie statystyki, je\u015bli lubimy cz\u0142owieka, to znamy ca\u0142e jego \u017cycie. Mamy wiar\u0119 i nie wiemy nic o Bogu... By\u0142em pod wra\u017ceniem, kiedy pojecha\u0142em do Kenii, \u017ceby pozna\u0107 ludzi, \u017ce byli tam muzu\u0142manie, kt\u00f3rzy doskonale znali Koran. A ja spotka\u0142em \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy znaj\u0105 Tor\u0119. My nie mamy poj\u0119cia o Biblii. I wiem, \u017ce nie wystarczy tylko zna\u0107 j\u0105 na pami\u0119\u0107, potem trzeba umie\u0107 j\u0105 zastosowa\u0107, ale zna\u0107 j\u0105 na pami\u0119\u0107 to ju\u017c krok do poznania. W ko\u0144cu to, czego nam brakuje, to pewno\u015b\u0107 siebie.<\/p>\n\n\n\n I wtedy dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce krzy\u017c obj\u0119ty wa\u017cy mniej ni\u017c ci\u0105gni\u0119ty. Nikt nie zabierze mi mojego krzy\u017ca. A B\u00f3g nie zsy\u0142a mi krzy\u017ca, kt\u00f3rego nie mam si\u0142y nie\u015b\u0107. A je\u015bli na dodatek to kocham... Kocham nie w masochistycznym sensie \"chc\u0119 wi\u0119cej\", ale w sensie \"mog\u0119 by\u0107 tylko Pablo Delgado i chc\u0119 by\u0107 Pablo Delgado\". Tego dnia, nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce staje si\u0119 lekki, ale wa\u017cy niesko\u0144czenie mniej.<\/p>\n\n\n\n -C\u00f3\u017c, ona mnie uczy. Kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu ze szpitala z amputowan\u0105 nog\u0105, powiedzia\u0142am do niej: \"Amelia, co ty na to? I pokazuj\u0119 jej p\u00f3\u0142torej nogi. Ona m\u00f3wi: \"Tato, tu tego nie ma, to nie boli\". A on zacz\u0105\u0142 klaska\u0107 w d\u0142onie. Pomy\u015bla\u0142em: \"To jest droga do celu. Zabrali mi b\u00f3l.<\/p>\n\n\n\n Albo pewnego dnia, kiedy powiedzieli mi, \u017ce mam guza, Sara powiedzia\u0142a do mnie: \"Powiesz dzisiaj Amelii? A ja jej odpowiedzia\u0142em: \"No c\u00f3\u017c, nie mam dzi\u015b si\u0142y\". Potem, kiedy si\u0119 bawili\u015bmy, zapyta\u0142a mnie: \"Tato, jeste\u015b chory? Odpowiedzia\u0142em: \"Codziennie jestem chory, a dzisiaj troch\u0119 bardziej, jestem po prostu zm\u0119czony\". A on powiedzia\u0142 do mnie: \"No to zdejm\u0119 ci nog\u0119\". Jak jestem zm\u0119czona i zestresowana, to zdejmuj\u0119 nog\u0119. Zrozumia\u0142a, \u017ce co\u015b jest ze mn\u0105 nie tak i powi\u0105za\u0142a to z moim zdrowiem. Oczywi\u015bcie nie wiedzia\u0142a, \u017ce mam guza, ale rozumia\u0142a, co si\u0119 ze mn\u0105 dzieje.<\/p>\n\n\n\n W styczniu mia\u0142am kolejn\u0105 powa\u017cn\u0105 operacj\u0119 i rozmawiaj\u0105c z Ameli\u0105, nagle zala\u0142am si\u0119 \u0142zami. Jedna z opcji by\u0142a taka, \u017ceby \u017ale wyj\u015b\u0107, nie wyj\u015b\u0107, albo wyj\u015b\u0107 bez n\u00f3g (bez drugiej). A Amelia, zaledwie czteroletnia, z\u0142apa\u0142a mnie za r\u0119k\u0119, spojrza\u0142a mi w oczy i powiedzia\u0142a: \"Tato, ojcowie nie p\u0142acz\u0105. Patrz\u0105 w niebo i modl\u0105 si\u0119\". Zosta\u0142em...<\/p>\n\n\n\nPewnie pytano ci\u0119 o to tysi\u0105ce razy, ale jak \u017cyjesz tak szcz\u0119\u015bliwie, zobaczywszy tyle razy \u015bmier\u0107 w twarz?<\/h2>\n\n\n\n
Czy codzienne \u017cycie ma swoje trudne momenty?<\/h2>\n\n\n\n
-Czy my\u015blisz, \u017ce bez wiary poradzi\u0142by\u015b sobie tak samo?<\/h2>\n\n\n\n
M\u00f3wisz, \u017ce nie wiesz, co to jest dzie\u0144 bez b\u00f3lu. Ten psalm \"Z g\u0142\u0119boko\u015bci wo\u0142am do Ciebie, Panie\" m\u00f3g\u0142by si\u0119 do Ciebie doskonale odnosi\u0107. Jak si\u0119 wo\u0142a do Boga z g\u0142\u0119boko\u015bci?<\/h2>\n\n\n\n
M\u00f3wisz mi\u0119dzy innymi, \u017ce Ciebie, Twoje rodze\u0144stwo lub Twoich rodzic\u00f3w \"dotkn\u0119\u0142a\" choroba, ale Sara j\u0105 \"wybra\u0142a\". Jak wyt\u0142umaczy\u0142e\u015b Sarze, \u017ce czeka j\u0105 \u017cycie, kt\u00f3re nie b\u0119dzie \u0142atwe?<\/h2>\n\n\n\n
Czy osoba chora mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 ci\u0119\u017carem?<\/h2>\n\n\n\n
Czy kiedy cz\u0142owiek jest wierz\u0105cy, rozpacza i jak wychodzi z tej rozpaczy?<\/h2>\n\n\n\n
Jak wyt\u0142umaczy\u0107 c\u00f3rce swoje cierpienie?<\/h2>\n\n\n\n
Kiedy bronisz \u017cycia, to czego bronisz?<\/h2>\n\n\n\n