C\u00f3rki \u015bw. Kamila zosta\u0142y za\u0142o\u017cone w 1892 roku w Rzymie przez b\u0142ogos\u0142awionego Luigiego Tezz\u0119 i \u015bwi\u0119t\u0105 Giuseppin\u0119 Vannini. Siostra Ruby, trzecia z jedena\u015bciorga rodze\u0144stwa, pozna\u0142a zgromadzenie, gdy mia\u0142a zaledwie 16 lat. <\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b mieszka we wsp\u00f3lnocie z 6 innymi siostrami ze zgromadzenia w pierwszym domu za\u0142o\u017conym przez C\u00f3rki \u015bw. Kamila w dzielnicy Termini w Rzymie, dzielnicy, kt\u00f3ra cho\u0107 znajduje si\u0119 w centrum miasta, nie cieszy si\u0119 zbyt dobr\u0105 reputacj\u0105. Opr\u00f3cz tradycyjnych \u015blub\u00f3w ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa, mniszki kamilianki sk\u0142adaj\u0105 czwarty \u015blub - s\u0142u\u017cby chorym, nawet z nara\u017ceniem w\u0142asnego \u017cycia.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Siostra Maria Ruby wita nas z u\u015bmiechem od ucha do ucha. Ci\u0119\u017cko by\u0142o nam si\u0119 tu dosta\u0107. Nie dlatego, \u017ce nie chc\u0105 rozmawia\u0107, ale dlatego, \u017ce zawsze s\u0105 bardzo zaj\u0119te. W ko\u0144cu, w pobli\u017cu rzymskiej dzielnicy Termini, umawiamy si\u0119 na p\u00f3\u0142 godziny, aby wymieni\u0107 si\u0119 wra\u017ceniami i pozna\u0107 si\u0119 nawzajem.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Pochodz\u0119 z Kolumbii, mam 42 lata, pochodz\u0119 z 11-osobowej rodziny i jestem trzecim dzieckiem. Zawsze mieszkali\u015bmy w wiosce \"Aguas claras\" w gminie Timan\u00e1, kt\u00f3ra nale\u017cy do departamentu Huila w Kolumbii. Moi rodzice wychowali mnie i moje rodze\u0144stwo w prostej i prawdziwej wierze chrze\u015bcija\u0144skiej.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
-Pozna\u0142am j\u0105 25 lat temu. By\u0142am bardzo m\u0142oda i szczerze m\u00f3wi\u0105c, zanim pozna\u0142am siostry, nigdy nie my\u015bla\u0142am o zostaniu zakonnic\u0105. Je\u015bli ju\u017c, to mia\u0142am w sercu wielkie pragnienie pomagania biednym i chorym. Czu\u0142am w sobie t\u0119 sk\u0142onno\u015b\u0107 do najbardziej pokrzywdzonych. W mojej wiosce, kt\u00f3ra by\u0142a bardzo biedna, widzia\u0142am potrzeb\u0119, aby kto\u015b opiekowa\u0142 si\u0119 wieloma lud\u017ami, kt\u00f3rzy tam mieszkali, nie pobieraj\u0105c od nich zbyt du\u017cych op\u0142at, poniewa\u017c mo\u017cliwo\u015bci ekonomiczne ludzi by\u0142y bardzo nier\u00f3wne; ci, kt\u00f3rzy mieli pieni\u0105dze, mogli sobie pozwoli\u0107 na pewne rodzaje opieki, ale by\u0142o tak wielu, kt\u00f3rzy nie mogli sobie na to pozwoli\u0107. Pragnienie pomagania ludziom bez \u015brodk\u00f3w do \u017cycia zaw\u0142adn\u0119\u0142o moim sercem.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
-Kiedy by\u0142am ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0105, zakonnica Zwiastowania przyby\u0142a do wioski z misj\u0105 powo\u0142aniow\u0105, a wszyscy ludzie w wiosce, w tym moja matka chrzestna bierzmowania, powiedzieli, \u017ce pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0119 do klasztoru i pami\u0119tam, \u017ce posz\u0142am do mojej matki, bardzo zdeterminowana, aby powiedzie\u0107 jej: \"Nie wst\u0105pi\u0119 do klasztoru, aby straci\u0107 najlepsze lata mojego \u017cycia\". Wygl\u0105da na to, \u017ce Pan mia\u0142 inne plany...<\/p>\n\n\n\n
Wiele lat p\u00f3\u017aniej, w 1995 roku, ksi\u0105dz diecezjalny, ojciec Emiro, przyni\u00f3s\u0142 do wioski ide\u0119 \"Focolare\", wymy\u015blon\u0105 przez Chiar\u0119 Lubich, za\u0142o\u017cycielk\u0119 Ruchu Focolare, i chcia\u0142 rozpocz\u0105\u0107 t\u0119 podr\u00f3\u017c z 7 rodzinami w wiosce, w tym z moj\u0105. W ten spos\u00f3b pozna\u0142em Ruch i dzi\u0119ki nim i dzia\u0142aniom, kt\u00f3re przeprowadzili\u015bmy, na przyk\u0142ad Mariapolis<\/em> w kt\u00f3rych uczestniczy\u0142em, pozna\u0142em Jezusa, kt\u00f3ry jest ukryty w ka\u017cdym cz\u0142owieku i kt\u00f3ry by\u0142 tak\u017ce we mnie. To odkrycie wype\u0142ni\u0142o moje serce, ale nadal czu\u0142em w sobie g\u0142\u0119bokie pragnienie opieki nad chorymi i ubogimi, kt\u00f3re nie dawa\u0142o mi spokoju.<\/p>\n\n\n\n Nie wiem, co ojciec Emiro we mnie widzia\u0142. Po prostu wyra\u017ca\u0142am swoje pragnienie pomagania innym, ale jednocze\u015bnie by\u0142am bardzo normaln\u0105 dziewczyn\u0105 z wioski, mieszkaj\u0105c\u0105 z rodzicami, mia\u0142am swojego ch\u0142opaka, swoje marzenia: chcia\u0142am studiowa\u0107 medycyn\u0119 lub piel\u0119gniarstwo. Ojciec Emiro zapyta\u0142 mnie, czy chcia\u0142abym pozna\u0107 jakie\u015b siostry zakonne, kt\u00f3re pracowa\u0142y w s\u0142u\u017cbie zdrowia i mo\u017ce mog\u0142abym co\u015b z nimi zrobi\u0107. Kiedy o tym my\u015bl\u0119, wydaje mi si\u0119, \u017ce dostrzeg\u0142 we mnie co\u015b, czego ja wtedy nie widzia\u0142am. <\/p>\n\n\n\n B\u0119d\u0105c z siostrami zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce mam w sobie wielk\u0105 pustk\u0119, czego\u015b mi brakuje. Widzia\u0142am \u015bwiat\u0142o w oczach si\u00f3str i pewnego dnia powiedzia\u0142am do jednej z nich - siostry Fabioli, kt\u00f3ra zmar\u0142a rok temu - \"Chc\u0119 tego, co ty masz, a czego ja nie mam\". Wtedy zacz\u0119\u0142a mi wyja\u015bnia\u0107 Bo\u017ce wezwanie, powo\u0142anie. <\/p>\n\n\n\n -Teraz zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, jakie to wspania\u0142e: to dar, z kt\u00f3rego nie zdajesz sobie sprawy dopiero po jakim\u015b czasie. Wtedy tego nie rozumia\u0142em, ale poszed\u0142em porozmawia\u0107 z prze\u0142o\u017conym i wst\u0105pi\u0142em do nowicjatu. Ale, jak powiedzia\u0142em wcze\u015bniej, gdyby B\u00f3g nie postawi\u0142 ojca Emiro w moim \u017cyciu, nigdy nie dotar\u0142bym tam, gdzie jestem dzisiaj. Dlatego tak wa\u017cne jest dawanie szansy tym, kt\u00f3rzy wiedz\u0105 wi\u0119cej od nas. Je\u015bli kto\u015b przeczuwa, \u017ce mo\u017ce mie\u0107 powo\u0142anie do \u017cycia konsekrowanego, ma\u0142\u017ce\u0144skiego lub kap\u0142a\u0144skiego, wa\u017cne jest, aby poradzili mu dobrzy ludzie, kt\u00f3rzy rozumiej\u0105 wi\u0119cej, kt\u00f3rzy s\u0142u\u017c\u0105 jako przewodnicy, aby zrobi\u0107 ten krok.\u00a0<\/p>\n\n\n\n -Mo\u017cna to podsumowa\u0107 nast\u0119puj\u0105cym zdaniem: \".Niech nawiedza ci\u0119 Bo\u017ce mi\u0142osierdzie, aby\u015b nawiedza\u0142 Go w tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105\".<\/em>. Kiedy by\u0142em postulantem lub nowicjuszem, to nasze siostry opiekowa\u0142y si\u0119 chorymi i ubogimi, podczas gdy my, postulanci, odbywali\u015bmy formacj\u0119.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Od samego pocz\u0105tku zrozumia\u0142em, \u017ce ten charyzmat polega na byciu \"Jezusem Mi\u0142osiernym dla cierpi\u0105cego Jezusa\". To przemieni\u0142o mnie ca\u0142kowicie; otrzymany dar przemienia ciebie; nie mog\u0119 ju\u017c powiedzie\u0107, \u017ce w ci\u0105gu dnia jestem taki, a kiedy k\u0142ad\u0119 si\u0119 spa\u0107, jestem inny; zawsze jestem taki sam, poniewa\u017c charyzmat jest w tobie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Po mojej pierwszej profesji przebywa\u0142em w domu w Grottaferrata przez 7 lat i czu\u0142em w sercu s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re bardzo mnie wype\u0142ni\u0142y: \"jak jednemu z tych najmniejszych uczynili\u015bcie, tak i Mnie\u015bcie uczynili\". I ten charyzmat troski o ubogich, chorych i najbardziej potrzebuj\u0105cych przejawia si\u0119 we wszystkich okazjach, kiedy musz\u0119 ukl\u0119kn\u0105\u0107 i s\u0142u\u017cy\u0107, \u017cy\u0107 mi\u0142osierdziem wobec siebie i innych, w rado\u015bci, w pracy lub na studiach. <\/p>\n\n\n\n Zabawn\u0105 rzecz\u0105 by\u0142 ma\u0142y kryzys, kt\u00f3ry mia\u0142am, kiedy poproszono mnie o studiowanie piel\u0119gniarstwa. \"Musicie by\u0107 piel\u0119gniarkami\", powiedziano nam. Ja, troch\u0119 zdenerwowana, posz\u0142am do Matki Prze\u0142o\u017conej i powiedzia\u0142am jej: \"Ale dlaczego prosisz mnie, abym by\u0142a piel\u0119gniark\u0105, skoro ju\u017c jestem kim\u015b innym? Jestem kobiet\u0105 konsekrowan\u0105, nie powinnam by\u0107 nikim innym\". Ale z czasem zrozumia\u0142am, \u017ce to ca\u0142kowite oddanie mojej duszy na s\u0142u\u017cb\u0119 najbardziej potrzebuj\u0105cym w tamtym czasie oznacza\u0142o studiowanie piel\u0119gniarstwa, a tym samym mo\u017cliwo\u015b\u0107 bycia obecnym z moim charyzmatem w szpitalu, aby zaj\u0105\u0107 si\u0119 wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 os\u00f3b i lepiej s\u0142u\u017cy\u0107, poniewa\u017c niekt\u00f3re konkretne us\u0142ugi wymagaj\u0105 wi\u0119kszego profesjonalizmu, trzeba wiedzie\u0107, jak nosi\u0107 chorych, jak zmienia\u0107 pozycj\u0119 ludzi, wiedzie\u0107, co robi\u0107 z punktu widzenia opieki zdrowotnej, co powiedzie\u0107 pacjentowi... Wkr\u00f3tce zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce wszystko to by\u0142o bogactwem, kt\u00f3re przysz\u0142o mi s\u0142u\u017cy\u0107 ubogim.<\/p>\n\n\n\n W 2018 roku wr\u00f3ci\u0142em do szpitala, tym razem jako osoba odpowiedzialna, i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142o to bardzo intensywne i poruszaj\u0105ce do\u015bwiadczenie, poniewa\u017c widzia\u0142em cierpienie chorych, ale tak\u017ce trosk\u0119, jak\u0105 personel wk\u0142ada\u0142 w opiek\u0119 nad nimi, a tak\u017ce widzia\u0142em w\u0142asne cierpienie, kt\u00f3re nie wystarcza\u0142o, aby zaspokoi\u0107 ich potrzeby. Wzi\u0105\u0142em te wszystkie uczucia i zanios\u0142em je Panu, kt\u00f3ry by\u0142 w kaplicy i odda\u0142em Mu je.<\/strong><\/p>\n\n\n\n -Od 2019 roku mieszkam w tym domu (dzielnica Termini), kt\u00f3ry zach\u0119ca nas do \u017cycia naszym charyzmatem wobec ubogich i m\u0142odych; jest to dom, kt\u00f3ry jest ca\u0142kowicie po\u015bwi\u0119cony poruszaniu sumie\u0144 nowych pokole\u0144, aby bez strachu szli do tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105. Przyjmujemy ich i proponujemy dzia\u0142ania, kt\u00f3re motywuj\u0105 ich do tej sk\u0142onno\u015bci do tych, kt\u00f3rzy cierpi\u0105, poniewa\u017c wszyscy boimy si\u0119 b\u00f3lu i \u015bmierci, a nikt nie chce stawi\u0107 czo\u0142a tym kwestiom.<\/p>\n\n\n\n Robi\u0105c to - przyjmuj\u0105c m\u0142odych ludzi - dla mnie jest to okazja, aby wiele si\u0119 od nich nauczy\u0107, a dla nich, aby zosta\u0107 wzbogaconym przez ubogich, kt\u00f3rych spotykamy, przez nieuleczalnie chorych, kt\u00f3rych odwiedzamy, przez starsze pary, kt\u00f3re mieszkaj\u0105 opuszczone w tych du\u017cych budynkach... chodzi o nowe formy ub\u00f3stwa, poniewa\u017c w tych budynkach jest tak wielu biednych ludzi, a czasami nawet nie wiemy, ilu z nich mieszka w \u015brodku. Nie jest to ub\u00f3stwo materialne, ale ub\u00f3stwo relacji, poniewa\u017c nie maj\u0105 nikogo u swego boku.<\/p>\n\n\n\n -Zacz\u0119li\u015bmy w 2012 roku od ma\u0142ej grupy, kiedy dwie siostry zacz\u0119\u0142y uczestniczy\u0107 w spotkaniach dla m\u0142odzie\u017cy organizowanych przez parafi\u0119. Od tego czasu to w\u0142a\u015bnie poczta pantoflowa przyci\u0105gn\u0119\u0142a wszystkich m\u0142odych ludzi: to oni przychodz\u0105, do\u015bwiadczaj\u0105, a nast\u0119pnie wielu z nich decyduje si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107 jako wolontariusze. Kiedy jeste\u015bmy z nimi, staramy si\u0119 pokaza\u0107 im potrzeb\u0119 mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 maj\u0105 ubodzy, a odwiedzaj\u0105c bezpo\u015brednio niekt\u00f3rych ubogich na pocz\u0105tku, rozumiej\u0105, \u017ce ubodzy cz\u0119sto \"pojawiaj\u0105 si\u0119\" jako papiery rzucone na ziemi\u0119; je\u015bli znajdziesz kawa\u0142ek papieru na ulicy, po prostu nadepniesz na niego bez zastanowienia. W ten sam spos\u00f3b ubodzy cz\u0119sto jawi\u0105 si\u0119 jako kto\u015b, kto nie ma ju\u017c godno\u015bci, ale nie dlatego, \u017ce j\u0105 utracili, ale dlatego, \u017ce im jej nie dajemy. Nie patrzymy na niego z szacunkiem, z jakim powinni\u015bmy.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n Kiedy przychodz\u0105 m\u0142odzi ludzie, widz\u0105 to, co robi\u0105 siostry, czyli dbanie o ich cia\u0142a z wielkim szacunkiem - jak mawia\u0142 \u015bw. Kamil: \"jak matka o chore dziecko\" - i w ten spos\u00f3b widz\u0105 ca\u0142y proces i to, jak siostry o nich dbaj\u0105: piel\u0119gnacja, czyszczenie, k\u0105piel, wszystko zosta\u0142o przygotowane szczeg\u00f3\u0142owo, z tak wielk\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105, z tak wielk\u0105 trosk\u0105, a potem krem, broda, w\u0142osy..... <\/p>\n\n\n\n Bardzo pi\u0119knym do\u015bwiadczeniem by\u0142 ch\u0142opiec, kt\u00f3ry nie czu\u0142 si\u0119 godny pomaga\u0107 ubogim, poniewa\u017c mia\u0142 pewne problemy osobiste. Widzieli\u015bmy, jak podszed\u0142 do biednego cz\u0142owieka - mo\u017ce nawet nie czu\u0142 si\u0119 zdolny do czynienia dobra komu\u015b - ale ch\u0142opiec zacz\u0105\u0142 pomaga\u0107 mu w sprz\u0105taniu, zacz\u0105\u0142 oddawa\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci, a ten biedny cz\u0142owiek pozwoli\u0142 si\u0119 kocha\u0107, pozwoli\u0142 si\u0119 odnale\u017a\u0107. W ko\u0144cu jeden otrzyma\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107, a drugi pozwoli\u0142 si\u0119 kocha\u0107 i widzieli\u015bmy, jak obaj si\u0119 przemienili: m\u0119\u017cczyzna z czystymi ubraniami, ca\u0142y umyty, i ch\u0142opiec, pe\u0142en tego do\u015bwiadczenia, pytaj\u0105cy, kiedy mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107. Istnieje wiele \u015bwiadectw m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy lecz\u0105c rany innych, lecz\u0105 tak\u017ce swoje w\u0142asne rany. <\/p>\n\n\n\n Innym dzia\u0142aniem, kt\u00f3re z nimi prowadzimy, jest us\u0142uga chiropodyczna. M\u00f3wimy m\u0142odym ludziom, \u017ce jest to okazja do wzajemnego poznania si\u0119. Nie chodzi tylko o to, co robimy (mycie st\u00f3p, obcinanie paznokci, nak\u0142adanie kremu itp.), ale o fakt bycia z nimi, s\u0142uchania ich historii i w ten spos\u00f3b staje si\u0119 to wa\u017cnym momentem. Ubodzy s\u0105 zwykle bardzo wdzi\u0119czni za t\u0119 us\u0142ug\u0119, a my m\u00f3wimy: \"Dzi\u0119kujemy za przybycie i danie nam tej mo\u017cliwo\u015bci\". <\/p>\n\n\n\n Za\u0142o\u017cenie \u017ce\u0144skiego zgromadzenia zakonnego \"C\u00f3rek \u015bw. Kamila\" ma swoje pocz\u0105tki w \"Zakonie Ministr\u00f3w Chorych\" lub \"Kamilian\u00f3w\", za\u0142o\u017conym w 1591 roku przez \u015bwi\u0119ty<\/a> Camilo de Lellis<\/a>M\u0142ody W\u0142och z trudnym dzieci\u0144stwem i niesamowit\u0105 histori\u0105 nawr\u00f3cenia, \u015bw. Kamil zosta\u0142 beatyfikowany w 1742 r. i kanonizowany w 1746 r. przez Benedykta XIV. \u015aw. Kamil zosta\u0142 beatyfikowany w 1742 r. i kanonizowany w 1746 r. przez Benedykta XIV.<\/p>\n\n\n\n W 1886 r. Leon XIII og\u0142osi\u0142 \u015bw. Kamila, wraz ze \u015bw. Janem Bo\u017cym, opiekunami wszystkich chorych i szpitali katolickiego \u015bwiata oraz powszechnym patronem chorych, szpitali i personelu szpitalnego. <\/p>\n\n\n\n Duch \u015bw. Kamila, od samego pocz\u0105tku za\u0142o\u017cenia jego Zakonu, gromadzi\u0142 m\u0119\u017cczyzn i kobiety wok\u00f3\u0142 jego idea\u0142u s\u0142u\u017cby. W tym sensie na przestrzeni dziej\u00f3w powsta\u0142y r\u00f3\u017cne grupy, instytucje religijne i ruchy \u015bwieckich, kt\u00f3re dzi\u015b nadal podtrzymuj\u0105 pragnienie \u015bw. Kamila, by \"troszczy\u0107 si\u0119 i uczy\u0107, jak si\u0119 troszczy\u0107\". <\/p>\n\n\n\nCo oznacza dla ciebie to s\u0142owo?<\/h2>\n\n\n\n
Jaki jest charyzmat C\u00f3rek \u015awi\u0119tego Kamila?<\/h2>\n\n\n\n
Jak teraz \u017cyjesz t\u0105 charyzm\u0105 na co dzie\u0144?<\/h2>\n\n\n\n
Jak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cowa?<\/h2>\n\n\n\n
Historia Zgromadzenia<\/h2>\n\n\n\n