Kolonia, 15 listopada 1980 r. Jan Pawe\u0142 II w\u0142a\u015bnie przyby\u0142 do miasta s\u0142ynnej katedry, aby upami\u0119tni\u0107 7. setn\u0105 rocznic\u0119 \u015bmierci \u015bw. Alberta Wielkiego (ok. 1200 - 15-11-1280). Znany dzi\u015b pod tym przydomkiem, przez wsp\u00f3\u0142czesnych nazywany by\u0142 \"Niemcem\". Doczesne szcz\u0105tki \u015bw. Alberta spoczywaj\u0105 oko\u0142o 200 metr\u00f3w od katedry w ko\u015bciele \u015bw. Andreasa, prowadzonym przez dominikan\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Kl\u0119cz\u0105c przy grobie, Jan Pawe\u0142 II modli\u0142 si\u0119: \"Bo\u017ce, nasz Stw\u00f3rco, sprawco i \u015bwiat\u0142o ludzkiego ducha, Ty ubogaci\u0142e\u015b \u015bw. Alberta w jego wiernym na\u015bladowaniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Mistrza, g\u0142\u0119bok\u0105 znajomo\u015bci\u0105 wiary. Samo stworzenie by\u0142o dla niego objawieniem Twojej wszechmocnej dobroci, gdy uczy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119biej poznawa\u0107 i kocha\u0107 Ciebie w stworzeniach. Bada\u0142 r\u00f3wnie\u017c dzie\u0142a ludzkiej m\u0105dro\u015bci, a tak\u017ce pisma niechrze\u015bcija\u0144skich filozof\u00f3w, kt\u00f3re otworzy\u0142y mu drog\u0119 do spotkania z Twoim radosnym przes\u0142aniem. Ty szczeg\u00f3lnie uzdolni\u0142e\u015b go darem rozeznania do obrony przed b\u0142\u0119dem, do pog\u0142\u0119biania znajomo\u015bci prawdy i do szerzenia jej w\u015br\u00f3d ludzi. Dlatego uczyni\u0142e\u015b go nauczycielem Ko\u015bcio\u0142a i wszystkich ludzi\".<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnie Jan Pawe\u0142 II uda\u0142 si\u0119 do katedry, gdzie odby\u0142 spotkanie z profesorami uniwersyteckimi i studentami. Jego przem\u00f3wienie zapowiada\u0142o kluczowy temat dla jego nast\u0119pcy, Benedykta XVI: relacj\u0119 mi\u0119dzy wiar\u0105 a rozumem. Jan Pawe\u0142 II chwali\u0142 wysi\u0142ki Alberta Wielkiego w tym wzgl\u0119dzie: \"Albert dokona\u0142 godnego podziwu zaw\u0142aszczenia racjonalnej nauki, przenosz\u0105c j\u0105 do systemu, w kt\u00f3rym zachowuje i umacnia swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 specyfik\u0119, pozostaj\u0105c zorientowanym na cel wiary, od kt\u00f3rej otrzymuje swoje decyduj\u0105ce podej\u015bcie. W ten spos\u00f3b Albert osi\u0105ga status chrze\u015bcija\u0144skiego intelektualizmu, kt\u00f3rego zasady s\u0105 nadal aktualne\". Na zako\u0144czenie zasugerowa\u0142, \u017ce rozwi\u0105zanie \"pal\u0105cych pyta\u0144 o sens ludzkiej egzystencji\" jest mo\u017cliwe tylko \"w odnowionym zjednoczeniu my\u015bli naukowej z moc\u0105 wiary, kt\u00f3ra popycha cz\u0142owieka ku prawdzie\".<\/p>\n\n\n\n
\u015aw. Jan Pawe\u0142 II przedstawi\u0142 Alberta Wielkiego jako symbol pojednania nauki (lub rozumu) i wiary. W swoich czasach by\u0142 on pionierem w tych poszukiwaniach i mo\u017ce by\u0107 uwa\u017cany za pierwszego naukowca we wsp\u00f3\u0142czesnym znaczeniu tego terminu.<\/p>\n\n\n\n
Albert urodzi\u0142 si\u0119 w Lauingen nad brzegiem Dunaju w Szwabii (obecnie cz\u0119\u015b\u0107 Bawarii, licz\u0105ca nieco ponad 11 000 mieszka\u0144c\u00f3w). Jego \u017cycie jest przyk\u0142adem niezwyk\u0142ej mobilno\u015bci \u015bredniowiecza: w 1222 r. mieszka\u0142 ze swoim wujem w Wenecji i Padwie, gdzie studiowa\u0142 sztuki wyzwolone i prawdopodobnie medycyn\u0119. Rok p\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0142 do zakonu dominikan\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 nowicjat w Kolonii, gdzie studiowa\u0142 teologi\u0119 i przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Nast\u0119pnie naucza\u0142 i studiowa\u0142 w r\u00f3\u017cnych dominika\u0144skich szko\u0142ach klasztornych w Hildesheim, Fryburgu Bryzgowijskim, Ratyzbonie i Strasburgu.<\/p>\n\n\n\n
Podczas studi\u00f3w natkn\u0105\u0142 si\u0119 na prace Arystotelesa. Albert stara\u0142 si\u0119 pogodzi\u0107 naturaln\u0105 my\u015bl filozoficzn\u0105 greckiego filozofa z wiar\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105. Dzi\u0119ki niemu idee staro\u017cytno\u015bci powr\u00f3ci\u0142y do kultury europejskiej po wiekach zaniedba\u0144, co mia\u0142o mie\u0107 istotne reperkusje dla \u015bredniowiecznej i p\u00f3\u017aniejszej filozofii. To w\u0142a\u015bnie ucze\u0144 Alberta, Tomasz z Akwinu, mia\u0142 dokona\u0107 najwa\u017cniejszej syntezy filozofii arystotelesowskiej z religi\u0105 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, daj\u0105c znacz\u0105cy impuls filozofii scholastycznej. Tomasz by\u0142 uczniem Alberta w Pary\u017cu, gdzie ten ostatni przebywa\u0142 przez pi\u0119\u0107 lat od 1243 roku.<\/p>\n\n\n\n
Jego do\u015bwiadczenie na Uniwersytecie Paryskim pomog\u0142o Albertowi w kierowaniu \"Studium Generale\" swojego zakonu w Kolonii, kiedy powr\u00f3ci\u0142 tam w 1248 roku. By\u0142 to zal\u0105\u017cek Uniwersytetu Kolo\u0144skiego, za\u0142o\u017conego w 1388 roku, a Albert Wielki jest uwa\u017cany za jego prekursora. Dzi\u015b przed g\u0142\u00f3wnym budynkiem Uniwersytetu Kolo\u0144skiego stoi pomnik ku jego czci. W tym czasie po\u0142o\u017cono r\u00f3wnie\u017c kamie\u0144 w\u0119gielny pod s\u0142ynn\u0105 katedr\u0119 15 sierpnia 1248 roku.<\/p>\n\n\n\n
Ale jego tytu\u0142y Doktora Ko\u015bcio\u0142a, \"Magnus\" i \"doctor universalis\" odnosz\u0105 si\u0119 do jego rozleg\u0142ej wiedzy - dzi\u015b powiedzieliby\u015bmy encyklopedycznej - tego dominikanina, tak\u017ce w naukach przyrodniczych: wykorzysta\u0142 rozleg\u0142e podr\u00f3\u017ce, o kt\u00f3rych mowa powy\u017cej, aby obserwowa\u0107 przyrod\u0119. Prowadzi\u0142 mi\u0119dzy innymi badania botaniczne, mineralogiczne i metalurgiczne, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c si\u0119 systematycznymi opisami i eksperymentami alchemicznymi, takimi jak czysta reprezentacja arsenu. Osi\u0105gni\u0119cia te uczyni\u0142y go jednym z najwa\u017cniejszych \u015bredniowiecznych przyrodnik\u00f3w. Przez dwa lata by\u0142 nawet biskupem Ratyzbony (Regensburg): od 1260 do 1262 roku.<\/p>\n\n\n\n
\u017baden inny XIII-wieczny uczony nie przewy\u017csza\u0142 Alberta pod wzgl\u0119dem uniwersalno\u015bci zainteresowa\u0144, wiedzy i dorobku intelektualnego. Jako naukowiec wzmocni\u0142 filozoficzne podstawy teologii i by\u0142 zwolennikiem filozofii niezale\u017cnej od teologii. Wyprzedza\u0142 swoje czasy w takich dziedzinach jak botanika, zoologia, geografia, geologia, mineralogia, astronomia, fizjologia, psychologia i meteorologia.<\/p>\n\n\n\n
Zachowa\u0142o si\u0119 siedemdziesi\u0105t jego traktat\u00f3w, kt\u00f3re wype\u0142niaj\u0105 oko\u0142o 22 000 wydrukowanych stron. Instytut Albertusa Magnusa pracuje nad krytycznym wydaniem jego wszystkich dzie\u0142 od 1931 roku.<\/p>\n\n\n\n
Albert Wielki zosta\u0142 kanonizowany przez papie\u017ca Piusa XI w 1931 roku; jego nast\u0119pca, Pius XII, og\u0142osi\u0142 go patronem przyrodnik\u00f3w w 1941 roku.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Colonia, 15 de noviembre de 1980. Juan Pablo II acaba de llegar a la ciudad de la c\u00e9lebre Catedral para conmemorar el VII centenario del fallecimiento de san Alberto Magno (aprox. 1200 \u2013 15-11-1280). Conocido hoy por ese sobrenombre, sus contempor\u00e1neos le denominaban \u201cel alem\u00e1n\u201d. Los restos mortales de san Alberto reposan a unos 200 […]<\/p>\n","protected":false},"author":399,"featured_media":35370,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[36,39],"tags":[8],"class_list":["post-35368","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actualidad","category-cultura","tag-santos"],"yoast_head":"\n