\"Istnieje sekretny zwi\u0105zek mi\u0119dzy powolno\u015bci\u0105 a pami\u0119ci\u0105, mi\u0119dzy szybko\u015bci\u0105 a zapominaniem\". To zdanie s\u0142ynnego czeskiego dramaturga Milana Kundery, kt\u00f3ry niedawno zmar\u0142 w Pary\u017cu, uderza\u0142o mnie przez ostatnie kilka tygodni. Przeczyta\u0142em je w eseju \"Remaining\" francuskiego polityka Fran\u00e7ois-Xaviera Bellamy'ego, w kt\u00f3rym analizuje on p\u0119dz\u0105cy \u015bwiat, w kt\u00f3rym \u017cyjemy i konsekwencje tego szybkiego tempa dla naszego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Czu\u0142em si\u0119 wyzwany.<\/p>\n\n\n\n
\u017byjemy w \u015bwiecie, kt\u00f3ry nieustannie przyspiesza, w ci\u0105g\u0142ym ruchu. Wszyscy cierpimy z powodu tej kultury po\u015bpiechu, kt\u00f3ra prowadzi nas do przemieszczania si\u0119 z miejsca na miejsce, bez marnowania czasu. Jak powiedzia\u0142 Michael Ende w filmie \"Momo\"., <\/em>Wydaje si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy uwi\u0119zieni przez szarych ludzi, kt\u00f3rzy okradaj\u0105 nas z czasu, kt\u00f3ry tak bardzo staramy si\u0119 zaoszcz\u0119dzi\u0107. Zmiana jest sta\u0142\u0105 w naszym \u015bwiecie. Nic nie pozostaje niezmienne. Tylko to, co si\u0119 zmienia, wydaje si\u0119 wa\u017cne, nawet je\u015bli jego jedyn\u0105 zalet\u0105 jest po prostu to, \u017ce jest nowe. Post\u0119p, rozw\u00f3j, sta\u0142 si\u0119 celem samym w sobie, nawet je\u015bli nie do ko\u0144ca wiemy, dok\u0105d ta \u015bcie\u017cka nas prowadzi. Wa\u017cne jest, aby i\u015b\u0107 naprz\u00f3d, gdziekolwiek si\u0119 udamy.<\/p>\n\n\n\n W rezultacie rozwin\u0119li\u015bmy rodzaj wstydu z powodu naszej przesz\u0142o\u015bci. Zrewidowali\u015bmy j\u0105, a to doprowadzi\u0142o nas do odrzucenia wszystkiego, co nie jest zgodne z naszym obecnym sposobem postrzegania rzeczywisto\u015bci. Jest to rewizjonizm narzucony przez kultur\u0119 woke.,<\/em> kt\u00f3ra odrywa nas od naszych w\u0142asnych korzeni i naszej w\u0142asnej historii.<\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b wpadli\u015bmy w pu\u0142apk\u0119 zawrotnej pr\u0119dko\u015bci, kt\u00f3ra prowadzi nas do zapomnienia. Pu\u0142apk\u0119, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 kultur\u0105 i propozycj\u0105 polityczn\u0105. I tak mamy fast food, \"fast food\".,<\/em> polityka marketingu i slogan\u00f3w zamiast d\u0142ugoterminowego zarz\u0105dzania, \u017cycie, kt\u00f3re jest bardziej zabawne i powierzchowne, mniej g\u0119ste i g\u0142\u0119bokie.<\/p>\n\n\n\n My, chrze\u015bcijanie, \u017cyjemy w tym \u015bwiecie i czujemy si\u0119 wyzwani przez to kulturowe tsunami. Fale rzucaj\u0105 nami dooko\u0142a i wszystko zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107 nam, \u017ce \u017cyjemy dok\u0142adnie w przesz\u0142o\u015bci, a co za tym idzie, nie ma dla nas miejsca w spo\u0142ecze\u0144stwie przysz\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c jedynym sposobem na przetrwanie wydaje si\u0119 by\u0107 do\u0142\u0105czenie do tej fali, surfowanie ponad ni\u0105, a nie pr\u00f3bowanie by\u0107 falami w \u015brodku fali.<\/p>\n\n\n\n A jednak rzeczywisto\u015b\u0107 jest taka, \u017ce, jak powiedzia\u0142 Chesterton, \"ka\u017cda epoka i ka\u017cda kultura jest ratowana przez ma\u0142\u0105 garstk\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy maj\u0105 odwag\u0119 by\u0107 niedzia\u0142aj\u0105cymi\". To nie przez pod\u0105\u017canie za mod\u0105 damy \u015bwiatu \u015bwiat\u0142o, ale przez zakotwiczenie si\u0119 w tym, co pozostaje, przez pozostanie sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n Dzisiejszy \u015bwiat potrzebuje m\u0119\u017cczyzn i kobiet, kt\u00f3rzy wnosz\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107, g\u0142\u0119bok\u0105 wiedz\u0119 o ludzkim sercu, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 kierowa\u0107 swoim \u017cyciem. Po\u015br\u00f3d nieustannie zmieniaj\u0105cych si\u0119 piask\u00f3w pustyni, podr\u00f3\u017cny odnajduje sw\u00f3j cel, patrz\u0105c na ska\u0142y, kt\u00f3re pozostaj\u0105 jako punkt odniesienia. Wielokrotnie zdarza\u0142o mi si\u0119, \u017ce w rozmowach z m\u0142odymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy poznali wiar\u0119 w m\u0142odym wieku, a nast\u0119pnie od niej odeszli, dzi\u0119kowali mi za to, \u017ce pozosta\u0142em, mimo \u017ce potykali si\u0119 w \u017cyciu. Dawa\u0142o im to poczucie bezpiecze\u0144stwa, s\u0142u\u017cy\u0142o jako punkt odniesienia.<\/p>\n\n\n\n Nasz Ko\u015bci\u00f3\u0142 potrzebuje m\u0119\u017cczyzn i kobiet, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 w domu i sp\u0119dzaj\u0105 swoje \u017cycie czekaj\u0105c na syna, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 dom. Podobnie jak ojciec w przypowie\u015bci o synu marnotrawnym, podobnie jak matka w piosence Ces\u00e1reo Gabaraina \"A mother never tires of waiting\", potrzebujemy m\u0119\u017cczyzn i kobiet, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 w domu i sp\u0119dzaj\u0105 \u017cycie czekaj\u0105c na syna, kt\u00f3ry opu\u015bci\u0142 dom..<\/em> M\u0119\u017cczy\u017ani i kobiety, kt\u00f3rzy pozostali i dlatego s\u0105 dziedzictwem pami\u0119ci.<\/p>\n\n\n\n Nasza religia sk\u0142ada si\u0119 z wdzi\u0119cznej pami\u0119ci. \u017byjemy z pami\u0119ci przekazywanej z ojca na syna o tym, co B\u00f3g dla nas uczyni\u0142. \"Szema, Izraelu! Istnieje ca\u0142kowity zwi\u0105zek mi\u0119dzy \"pami\u0119ci\u0105 i to\u017csamo\u015bci\u0105\", jak zatytu\u0142owa\u0142 jedn\u0105 ze swoich ksi\u0105\u017cek \u015bw. Kultywowanie pami\u0119ci, uspokajanie duszy, jest niezb\u0119dne do ewangelizacji naszego \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b bardziej ni\u017c kiedykolwiek potrzebujemy m\u0119drc\u00f3w, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 spojrze\u0107 na rzeczywisto\u015b\u0107 Bo\u017cymi oczami i kt\u00f3rzy dadz\u0105 nam klucze do naszej podr\u00f3\u017cy w tych zagmatwanych czasach. Ludzi, kt\u00f3rzy oderw\u0105 pozory wydarze\u0144 i ujawni\u0105 nam prawdziwe znaczenie tego, co si\u0119 nam przydarza. Ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 ukszta\u0142towani przez wiar\u0119 i kontempluj\u0105 \u015bwiat sercem Boga.<\/p>\n\n\n\n Musimy odzyska\u0107 m\u0105dro\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3ra pozostaje i w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce pozostaje, pozwala nam i\u015b\u0107 naprz\u00f3d, poniewa\u017c s\u0142u\u017cy jako przewodnik i punkt odniesienia, punkt orientacyjny, kt\u00f3ry wskazuje drog\u0119. Musimy i\u015b\u0107 naprz\u00f3d bez l\u0119ku, sterowa\u0107 \u0142odzi\u0105 naszego \u017cycia, wyp\u0142ywaj\u0105c na g\u0142\u0119bi\u0119 - \"Duc in altum!, <\/em>ze wzrokiem utkwionym w punkcie odniesienia, kt\u00f3ry si\u0119 nie porusza i kt\u00f3ry pomaga nam okre\u015bli\u0107 kierunek, w kt\u00f3rym musimy pod\u0105\u017ca\u0107.<\/p>\n\n\n\n Gwiazda Polarna zawsze pozostaje na niebie, prowadz\u0105c \u017ceglarzy.<\/p>\n\n\n\n Oby\u015bmy my, chrze\u015bcijanie, byli nocn\u0105 gwiazd\u0105, ska\u0142\u0105 na pustyni, trwa\u0142ym domem dla m\u0119\u017cczyzn i kobiet naszych czas\u00f3w!<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00abHay un secreto lazo entre la lentitud y el recuerdo, entre la velocidad y el olvido\u00bb. Esta frase del famoso dramaturgo checo Milan Kundera, recientemente fallecido en Par\u00eds, lleva golpe\u00e1ndome las \u00faltimas semanas. La le\u00ed en el ensayo \u00abPermanecer\u00bb, del pol\u00edtico franc\u00e9s Fran\u00e7ois-Xavier Bellamy, en el que analiza el mundo acelerado en el que vivimos […]<\/p>\n","protected":false},"author":45,"featured_media":36832,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[47],"tags":[680],"class_list":["post-36831","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-firmas","tag-evangelizacion"],"yoast_head":"\n