Kilka fragment\u00f3w Starego Testamentu jasno pokazuje, \u017ce kontrola nad morzem by\u0142a bosk\u0105 prerogatyw\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, \u017bydzi patrzyli na morze ze strachem: reprezentowa\u0142o ono chaos i by\u0142o domen\u0105 tak przera\u017caj\u0105cych potwor\u00f3w morskich jak Lewiatan (zob. Job 41). Jednak kilka psalm\u00f3w wyra\u017ca Bo\u017c\u0105 kontrol\u0119 nad morzami i falami: zobacz Psalmy 89, 9, 93, 4, a przede wszystkim 107, 28-29, kt\u00f3ry jest cz\u0119\u015bci\u0105 dzisiejszego psalmu. Lecz oni wo\u0142ali do Pana w swoim utrapieniu, a On wyrwa\u0142 ich z k\u0142opotu. \u0141agodnym powiewem uciszy\u0142 burz\u0119, a fale morskie si\u0119 uspokoi\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
To mo\u017ce pom\u00f3c nam zrozumie\u0107 zdumienie uczni\u00f3w, opisane w dzisiejszej Ewangelii, gdy Jezus uspokaja fale. \"Ogarn\u0105\u0142 ich strach i m\u00f3wili do siebie: \"Ale kto to jest? Nawet wiatr i morze s\u0105 mu pos\u0142uszne!\".<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Innymi s\u0142owy, zaczynali dostrzega\u0107 bosk\u0105 moc Jezusa. \u017be m\u00f3g\u0142 uspokoi\u0107 fale kilkoma s\u0142owami: \"Cisza, b\u0105d\u017a cicho!\",<\/em> -M\u00f3g\u0142 jedynie zasugerowa\u0107, \u017ce sam by\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b boski. Tylko B\u00f3g mo\u017ce wyznaczy\u0107 granice morza (jak uczy dzisiejsze pierwsze czytanie) i tylko On mo\u017ce uspokoi\u0107 jego furi\u0119.<\/p>\n\n\n\n Epizod ten jest jednym ze sposob\u00f3w, w jaki Chrystus stopniowo objawia\u0142 swoj\u0105 bosko\u015b\u0107 uczniom za pomoc\u0105 boskiej pedagogiki. Gdyby pr\u00f3bowa\u0142 zrobi\u0107 to wszystko od razu na pocz\u0105tku swojej s\u0142u\u017cby, albo by Mu nie uwierzyli, albo, gdyby to zaakceptowali, rzuciliby si\u0119 przed Nim na ziemi\u0119 i nie odwa\u017cyliby si\u0119 powsta\u0107. B\u00f3g okazuje swoj\u0105 moc zar\u00f3wno przez jej ujawnianie, jak i ukrywanie, tak jak wtedy, gdy da\u0142 Moj\u017ceszowi tylko przeb\u0142ysk swojej boskiej chwa\u0142y, poniewa\u017c by\u0142o to wszystko, co m\u00f3g\u0142 znie\u015b\u0107 (zob. Wj 33). <\/p>\n\n\n\n Pozorny sen Jezusa w \u0142odzi by\u0142 z pewno\u015bci\u0105 oznak\u0105 jego prawdziwego cz\u0142owiecze\u0144stwa. Da\u0142 z siebie tak wiele dla t\u0142um\u00f3w, \u017ce by\u0142 wyczerpany, tak zm\u0119czony, \u017ce m\u00f3g\u0142 spa\u0107 w \u015brodku burzy. Ale ujawni\u0142o to r\u00f3wnie\u017c Jego bosko\u015b\u0107. B\u00f3g jest najlepszym mo\u017cliwym nauczycielem, kt\u00f3ry czuwa i objawia swoj\u0105 moc zgodnie z naszymi s\u0142abo\u015bciami i potrzebami.<\/p>\n\n\n\n Ale boskie stworzenie wykracza poza materialny wszech\u015bwiat. W rzeczywisto\u015bci Jego duchowe stworzenie lub ponowne stworzenie jest jeszcze wi\u0119kszym dzie\u0142em. Jak uczy nas dzisiejsze drugie czytanie, bycie \"w Chrystusie\" oznacza bycie \"nowym stworzeniem\". B\u00f3g stwarza nas na nowo przez \u0142ask\u0119. Tak jak ogromna jest w\u0142adza Jezusa nad widzialnym stworzeniem, tak jeszcze bardziej okazuje On swoj\u0105 moc, przemieniaj\u0105c nas przez \u0142ask\u0119. Ucisza burze nami\u0119tno\u015bci i z\u0142a w naszym \u017cyciu, aby\u015bmy mogli \u017cy\u0107 w pokoju Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz\u00a0Luis Herrera Campo<\/strong>\u00a0oferuje sw\u00f3j\u00a0nanomilia<\/a><\/em>Kr\u00f3tkie, jednominutowe rozwa\u017cania do tych niedzielnych czyta\u0144.<\/p>\n\n\n\nHomilia na temat czyta\u0144 z 12. niedzieli czasu zwyk\u0142ego (B)<\/h2>\n\n\n\n