Jak bardzo narzekamy. W rzeczywisto\u015bci ka\u017cdy j\u0119zyk ma r\u00f3\u017cne s\u0142owa opisuj\u0105ce r\u00f3\u017cne sposoby narzekania. Z pewno\u015bci\u0105 w dzisiejszych czytaniach jest wiele narzekania. Eliasz narzeka. Ma do\u015b\u0107 i prosi Boga, by odebra\u0142 mu \u017cycie. W swojej obronie mia\u0142 pow\u00f3d, by u\u017cala\u0107 si\u0119 nad sob\u0105. W\u0142a\u015bnie zmierzy\u0142 si\u0119 z 450 prorokami fa\u0142szywego boga Baala i chocia\u017c odni\u00f3s\u0142 zwyci\u0119stwo, czu\u0142 si\u0119 bardzo samotny: prze\u015bladowany i jedyny prorok broni\u0105cy prawdziwego Boga, podczas gdy wszyscy inni porzucili go, by czci\u0107 fa\u0142szywych bog\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cemy te\u017c zbyt wiele narzeka\u0107, cz\u0119sto na problemy pierwszego \u015bwiata. Skupiamy si\u0119 na tym, czego nie mamy, a za ma\u0142o na Bo\u017cych darach. Narzekanie na to, czego naszym zdaniem nie mamy, prowadzi nas do zw\u0105tpienia w Niego. Ale je\u015bli Mu zaufamy, On nas nie zawiedzie.<\/p>\n\n\n\n
Eliasz narzeka\u0142, ale B\u00f3g si\u0119 nim zaopiekowa\u0142. Da\u0142 mu cudowny chleb i wod\u0119, kt\u00f3re dwukrotnie pojawi\u0142y si\u0119 na kamieniu. Z tym chlebem i wod\u0105 by\u0142 w stanie i\u015b\u0107 40 dni i 40 nocy do g\u00f3ry Horeb, gdzie mia\u0142 spotka\u0107 Boga. Je\u015bli jeste\u015bmy wierni Bogu tak jak Eliasz, On da nam wszystko, czego potrzebujemy: w cudowny spos\u00f3b, gdy jest to konieczne, nawet je\u015bli zwykle u\u017cywa zwyk\u0142ych \u015brodk\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Cudowny pokarm, kt\u00f3ry zjad\u0142 Eliasz, cudowny chleb, kt\u00f3ry \u017bydzi jedli na pustyni, wszystkie wskazuj\u0105 na wi\u0119kszy cud, cud Eucharystia <\/a>o kt\u00f3rym Chrystus zaczyna m\u00f3wi\u0107 w dzisiejszej Ewangelii i kt\u00f3ry wyja\u015bni bardziej szczeg\u00f3\u0142owo w czytaniu w nast\u0119pn\u0105 niedziel\u0119. <\/p>\n\n\n\n Jeste\u015bmy zaproszeni do przygotowania naszych serc na ten dar. Jednym ze sposob\u00f3w na to jest w\u0142a\u015bnie rozwijanie w naszych duszach poczucia wdzi\u0119czno\u015bci. Nie doceniamy Eucharystii, poniewa\u017c nie jeste\u015bmy wystarczaj\u0105co wdzi\u0119czni. Narzekamy na to, czego nie mamy i dlatego gardzimy tym wielkim darem.<\/p>\n\n\n\n W Ewangelii pojawiaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c skargi. \"\u017bydzi szemrali na Niego, poniewa\u017c powiedzia\u0142: 'Ja jestem chlebem, kt\u00f3ry zst\u0105pi\u0142 z nieba'\". Ta skarga i odniesienie do chleba przypominaj\u0105 ka\u017cdemu \u017bydowi Izraelit\u00f3w na pustyni, kiedy B\u00f3g wyprowadzi\u0142 ich z Egiptu. Wtedy r\u00f3wnie\u017c narzekali na brak chleba. A kiedy dostali chleb, narzekali, \u017ce chc\u0105 mi\u0119sa. I narzekali, gdy nie by\u0142o wody. Za ka\u017cdym razem B\u00f3g dawa\u0142 im to, czego pragn\u0119li: chleb, mi\u0119so, wod\u0119. Przyj\u0119li dar, ale nie rozpoznali dawcy.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz Luis Herrera Campo oferuje swoje nanomilia<\/a>Kr\u00f3tkie, jednominutowe rozwa\u017cania do tych niedzielnych czyta\u0144.<\/p>\n\n\n\nHomilia na temat czyta\u0144 z 19. Niedzieli Zwyk\u0142ej (B)<\/h2>\n\n\n\n