![\"\"](\"https:\/\/www.omnesmag.com\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/20220904T0456-VATICAN-JOHN-PAUL-BEATIFICATION-1747628-1.jpg\")
Ko\u015bci\u00f3\u0142 posoborowy<\/h2>\n\n\n\n
W ksi\u0105\u017cce \"Dialogi z Paw\u0142em VI\" autorstwa francuskiego pisarza Jeana Guittona, papie\u017c Montini przewidzia\u0142 stan oczekiwania, otwarto\u015bci, odnowy, od kt\u00f3rego zale\u017ce\u0107 b\u0119d\u0105 owoce Soboru Watyka\u0144skiego II. Pawe\u0142 VI powiedzia\u0142 mi\u0119dzy innymi: \"Okres posoborowy b\u0119dzie, jak dobrze powiedziano, ci\u0105g\u0142ym tworzeniem. Sob\u00f3r otworzy\u0142 drog\u0119, zasia\u0142 ziarno, da\u0142 wskaz\u00f3wki. Ale historia uczy nas, \u017ce czasy po soborach s\u0105 czasami inercji i problem\u00f3w (...) Powtarzam raz jeszcze, \u017ce katolicy nie mog\u0105 ulega\u0107 pokusie kwestionowania wszystkiego w wyniku soboru; jest to wielka pokusa naszych wsp\u00f3\u0142czesnych; jest to wszechobecna pokusa w tym okresie historycznym; pokusa, by zacz\u0105\u0107 wszystko od nowa, zaczynaj\u0105c od zera\".<\/p>\n\n\n\n
Zgodnie z przewidywaniami Paw\u0142a VI, po Soborze pojawi\u0142y si\u0119 problemy. Tak zwany okres posoborowy objawi\u0142 si\u0119 kryzysem kap\u0142an\u00f3w, zakonnik\u00f3w i \u015bwieckich. Nie nadesz\u0142a upragniona wiosna, ale mroczna jesie\u0144 konfrontacji doktrynalnych i spadku powo\u0142a\u0144 kap\u0142a\u0144skich i zakonnych. O ile sesje Soboru by\u0142y prze\u017cywane z pewnym optymizmem wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a, to okres posoborowy charakteryzowa\u0142 si\u0119 kryzysem i trudno\u015bciami w jego stosowaniu. Pojawi\u0142y si\u0119 symptomy dezintegracji w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a spowodowane interpretacjami i ideami obcymi tekstom soborowym.<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 VI ubolewa\u0142 nad b\u0142\u0119dnymi interpretacjami tekst\u00f3w soborowych, eksperymentami z celebracj\u0105 Mszy \u015awi\u0119tej i pr\u00f3bami ca\u0142kowitej reformy Ko\u015bcio\u0142a, zar\u00f3wno w prawie, jak i w dogmatach. Pojawi\u0142y si\u0119 symptomy dezintegracji w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a spowodowane ideami obcymi literze Soboru.<\/p>\n\n\n\n
Czas kryzysu<\/h2>\n\n\n\n
W \"Memoria en torno a mis escritos\", <\/em>De Lubac krzycza\u0142 przeciwko autodestrukcyjnej i niewdzi\u0119cznej postawie niekt\u00f3rych ko\u015bcielnych, kt\u00f3rzy nie docenili wysi\u0142k\u00f3w podj\u0119tych podczas Soboru: \"Okres posoborowy by\u0142 czasem (i nadal jest) systematycznej i wielopostaciowej opozycji wobec papiestwa. Pawe\u0142 VI by\u0142 jej pierwsz\u0105 ofiar\u0105. Bardzo podziwia\u0142em tego papie\u017ca. Wydano na niego najbardziej sprzeczne os\u0105dy; cz\u0119sto by\u0142 niesprawiedliwie krytykowany, a czasem niegodnie oczerniany\".<\/p>\n\n\n\n W swoich Wspomnieniach Dani\u00e8lou ubolewa\u0142 nad przesi\u0105kaniem \u015bwiatowych i rozwi\u0105z\u0142ych idei do Ko\u015bcio\u0142a i przyzna\u0142, \u017ce po Soborze rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 paradoksalny czas kryzysu, b\u0119d\u0105cy konsekwencj\u0105 fa\u0142szywej interpretacji Soboru Watyka\u0144skiego II.<\/p>\n\n\n\n Historyk Jedin skrytykowa\u0142 nadu\u017cycia reformy liturgicznej, takie jak prawie ca\u0142kowite wyeliminowanie u\u017cycia \u0142aciny w obliczu wprowadzenia wulgarnego j\u0119zyka do kultu. Krytyce tej zdecydowanie sprzeciwi\u0142 si\u0119 sekretarz posoborowej komisji liturgicznej Annibale Bugnini.<\/p>\n\n\n\n Socjolog religii Arnaldo Nesti napisa\u0142, \u017ce reformy Rady i pr\u00f3by zmian by\u0142y bardziej pozorne ni\u017c rzeczywiste. W zwi\u0105zku z tym \"aby wszystko pozosta\u0142o takie, jakie jest, wszystko musi si\u0119 zmieni\u0107\", jak w powie\u015bci Tomasiego di Lampedusy \"Lampart\".<\/p>\n\n\n\n W tej delikatnej sytuacji Ko\u015bcio\u0142a Pawe\u0142 VI zmar\u0142 latem 1978 roku. <\/p>\n\n\n\n Jan Pawe\u0142 I przeszed\u0142 do historii ze wzgl\u0119du na kr\u00f3tki pontyfikat, sw\u00f3j u\u015bmiech i bycie ostatnim w\u0142oskim papie\u017cem od ponad czterech wiek\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Po \u015bmierci Paw\u0142a VI Stolic\u0119 Piotrow\u0105 obj\u0105\u0142 patriarcha Wenecji, Albino Luciani (1912-1978). By\u0142 prostym cz\u0142owiekiem, wychowanym w skromnej chrze\u015bcija\u0144skiej rodzinie, najstarszym z czterech braci. Pod\u0105\u017caj\u0105c \u015bladami \u015bw. Jana XXIII i \u015bw. Paw\u0142a VI, po\u0142\u0105czy\u0142 ich imiona na znak ci\u0105g\u0142o\u015bci ze swoimi dwoma poprzednikami.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Pontyfikat Jana Paw\u0142a I trwa\u0142 trzydzie\u015bci trzy dni. Nie zd\u0105\u017cy\u0142 napisa\u0107 encykliki, ani nawet przenie\u015b\u0107 swoich ksi\u0105\u017cek i rzeczy do Watykanu. \"Papie\u017c z u\u015bmiechem\" zmar\u0142 nagle 29 wrze\u015bnia 1978 roku.<\/p>\n\n\n\n Jako patriarcha Wenecji, poruszony swoj\u0105 katechetyczn\u0105 gorliwo\u015bci\u0105, podj\u0105\u0142 przedsi\u0119wzi\u0119cie publikowania comiesi\u0119cznego listu, kt\u00f3rego odbiorcami by\u0142y znane postacie z przesz\u0142o\u015bci, takie jak pisarze Chesterton, Dickens, Gogol i P\u00e9guy. Ten osobliwy zbi\u00f3r list\u00f3w zosta\u0142 opublikowany pod tytu\u0142em Illustrious Gentlemen. Cartas del patriarca de Venecia (Madryt, BAC, 1978).<\/p>\n\n\n\n Niew\u0105tpliwie najbardziej \u015bmia\u0142y i g\u0142\u0119boki list zosta\u0142 skierowany do Jezusa Chrystusa. List ko\u0144czy\u0142 si\u0119 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: \"Nigdy nie czu\u0142em si\u0119 tak niezadowolony z pisania, jak przy tej okazji. Wydaje mi si\u0119, \u017ce pomin\u0105\u0142em wi\u0119kszo\u015b\u0107 rzeczy, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142o powiedzie\u0107 o Tobie i \u017ce powiedzia\u0142em \u017ale to, co powinienem powiedzie\u0107 znacznie lepiej. Pociesza mnie tylko to: wa\u017cne jest nie to, \u017ce kto\u015b pisze o Chrystusie, ale to, \u017ce wielu kocha i na\u015bladuje Chrystusa. I na szcz\u0119\u015bcie, mimo wszystko, tak jest do dzi\u015b.<\/p>\n\n\n\n Kilka tygodni przed wyborem na papie\u017ca opublikowa\u0142 w weneckim czasopi\u015bmie artyku\u0142 na temat Opus Dei<\/a>zatytu\u0142owanym \"Poszukiwanie Boga w codziennej pracy\" (\"Gazzetino di Venezia\", 25 lipca 1978 r.). Odwa\u017cy\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy innymi dokona\u0107 por\u00f3wnania mi\u0119dzy \u015bw. Josemar\u00ed\u0105 Escriv\u0105 a \u015bw. Franciszkiem Salezym: \"Escriv\u00e1 de Balaguer przewy\u017csza Franciszka Salezego pod wieloma wzgl\u0119dami. Ten ostatni r\u00f3wnie\u017c opowiada si\u0119 za \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 dla wszystkich, ale wydaje si\u0119 naucza\u0107 tylko \"duchowo\u015bci \u015bwieckich\", podczas gdy Escriva chce \"duchowo\u015bci \u015bwieckich\". Innymi s\u0142owy, Franciszek prawie zawsze sugeruje \u015bwieckim te same \u015brodki praktykowane przez zakonnik\u00f3w z odpowiednimi adaptacjami. Escriva jest bardziej radykalny: m\u00f3wi wprost o materializacji, w dobrym tego s\u0142owa znaczeniu, u\u015bwi\u0119cenia. Dla niego to sama praca materialna musi zosta\u0107 przekszta\u0142cona w modlitw\u0119 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107\".<\/p>\n\n\n\n Jego proste pisma i ujmuj\u0105cy u\u015bmiech przekazuj\u0105 obraz cz\u0142owieka Bo\u017cego, kt\u00f3rego wkr\u00f3tce zobaczymy na o\u0142tarzach, podobnie jak jego poprzednika \u015bw. Paw\u0142a VI i jego nast\u0119pc\u0119 \u015bw. Jana Paw\u0142a II.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pca Jana Paw\u0142a I postanowi\u0142 zachowa\u0107 jego imi\u0119 na znak ci\u0105g\u0142o\u015bci. Jan Pawe\u0142 II stara\u0142 si\u0119 o\u017cywi\u0107 ducha dokument\u00f3w soborowych, czego nie zd\u0105\u017cy\u0142 uczyni\u0107 jego poprzednik. Jednym z tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o dostrzec harmoni\u0119 papie\u017ca Polaka z Janem Paw\u0142em I, a tak\u017ce z Paw\u0142em VI, jest adhortacja apostolska \"....\".Christifideles laici<\/a>\" (1988). W tym dokumencie Jan Pawe\u0142 II potwierdzi\u0142, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma wymiar \u015bwiecki. W numerze 9 zapyta\u0142, kim s\u0105 wierni \u015bwieccy i odpowiedzia\u0142 definicj\u0105 \"...\" (1988).Lumen Gentium<\/a>\"Wszyscy wierni chrze\u015bcijanie, z wyj\u0105tkiem cz\u0142onk\u00f3w zakon\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w stanu zakonnego\".<\/p>\n\n\n\n Numer 15 dokumentu pog\u0142\u0119bia \u015bwieck\u0105 natur\u0119 \u015bwieckich, kt\u00f3rzy maj\u0105 misj\u0119 bycia zaczynem w \u015bwiecie: \"B\u00f3g, kt\u00f3ry powierzy\u0142 \u015bwiat m\u0119\u017cczyznom i kobietom, aby uczestniczyli w dziele stworzenia, uwalniali go od wp\u0142ywu grzechu i u\u015bwi\u0119cali si\u0119 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie lub celibacie, w rodzinie, w zawodzie i w r\u00f3\u017cnych dzia\u0142aniach spo\u0142ecznych\".<\/p>\n\n\n\n33-dniowy pontyfikat<\/h2>\n\n\n\n
Listy Jana Paw\u0142a I<\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.omnesmag.com\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/20220711T0830-JPI-BEATIFICATION-MASSES-1717562-1.jpg\")
Jan Pawe\u0142 I i Opus Dei<\/h2>\n\n\n\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 po Janie Pawle I<\/h2>\n\n\n\n
Powszechne powo\u0142anie do \u015bwi\u0119to\u015bci<\/h2>\n\n\n\n