Ksi\u0105\u017cka ta nie nale\u017cy do najbardziej znanych Congara, a jednak pozwala mu na dog\u0142\u0119bne studium miejsca Ko\u015bcio\u0142a w \u015bwiecie, pomi\u0119dzy stw\u00f3rczym i zbawczym dzia\u0142aniem Boga a jego skonsumowaniem w Chrystusie. Ma te\u017c istotny aspekt ekumeniczny, poniewa\u017c w tej opowie\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 ukazany jest jako zaczyn ku jedno\u015bci w Bogu wszystkich ludzi, a nawet ca\u0142ego kosmosu. Refleksji Congara zawsze przewodniczy\u0142a troska ekumeniczna, kt\u00f3ra znajduje odzwierciedlenie tak\u017ce w tej ksi\u0105\u017cce i jest jednym z kluczy do jej genezy.<\/p>\n\n\n\n
Tajemnica \u015bwi\u0105tyni<\/em> zosta\u0142 uko\u0144czony w Jerozolimie w trudnym okresie jego \u017cycia (1954). Znamy go zewn\u0119trznie z historii ko\u015bcielnej tamtych lat, a wewn\u0119trznie z jego wspomnie\u0144 zebranych w Dziennik teologa (1946-1956)<\/em> (Trotta). Musia\u0142 z bliska znosi\u0107 nieporozumienia zwi\u0105zane z \"now\u0105 teologi\u0105\", kt\u00f3ra obejmowa\u0142a wszystko, co pojawi\u0142o si\u0119 we Francji w ci\u0105gu ostatnich trzydziestu lat: od ksi\u0119\u017cy robotnik\u00f3w po studia patrystyczne, a wszystko to przyprawione zrozumia\u0142ym l\u0119kiem przed wp\u0142ywami komunistycznymi w powojennym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n Jego wielka ksi\u0105\u017cka, pionierska w temacie ekumenicznym, Chrze\u015bcijanie zjednoczeni<\/em> (1936) wywo\u0142a\u0142 krytyk\u0119. I ponownie powsta\u0142y wraz z publikacj\u0105 Prawdziwe i fa\u0142szywe reformy Ko\u015bcio\u0142a<\/em> (1956), kt\u00f3ra widziana kilkadziesi\u0105t lat p\u00f3\u017aniej jest ksi\u0105\u017ck\u0105 niemal prorocz\u0105. Congar by\u0142 zawsze teologiem, kt\u00f3ry chcia\u0142 i\u015b\u0107 do przodu, ale by\u0142 bardzo jasny, \u017ce idzie si\u0119 do przodu w komunii z Ko\u015bcio\u0142em. Aby unikn\u0105\u0107 wi\u0119kszego z\u0142a, Zakon Kaznodziejski wycofa\u0142 go z nauczania w Le Saulchoir i wys\u0142a\u0142 na kilka miesi\u0119cy do Jerozolimy, gdzie podpisa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ta ksi\u0105\u017cka jest bardzo zbli\u017cona do pierwszej ksi\u0105\u017cki Jeana Dani\u00e9lou, Le signe du Temple ou de la Pr\u00e9sence de Dieu<\/em> (1942). Jean Dani\u00e9lou uzyska\u0142 bardzo dobry wynik, pod\u0105\u017caj\u0105c za wspania\u0142ym tematem przez etapy Przymierza. Jednym z wielkich \"odkry\u0107\" teologii biblijnej od lat dwudziestych XX wieku by\u0142o czytanie Biblii w ten spos\u00f3b, na dzia\u0142ce historii zbawienia lub historii Przymierza. Poniewa\u017c Objawienie rzeczywi\u015bcie pod\u0105\u017ca za rytmem historycznym, z antycypacjami i wype\u0142nieniami, kt\u00f3re id\u0105 od stworzenia i powo\u0142ania Abrahama do Jezusa Chrystusa, przechodz\u0105c przez czas patriarch\u00f3w, Moj\u017cesza i Exodusu, prorok\u00f3w, samego Chrystusa, za\u0142o\u017conego przez niego Ko\u015bcio\u0142a i niebia\u0144skiego (i apokaliptycznego) Jeruzalem, gdzie wszystko si\u0119 dope\u0142nia. Zawsze uczy si\u0119, czytaj\u0105c ka\u017cdy aspekt objawienia na tym tle i z tym historycznym post\u0119pem.<\/p>\n\n\n\n Dla Dani\u00e9lou rytm etap\u00f3w Objawienia pos\u0142u\u017cy\u0142 do b\u0142yskotliwego wyznaczenia manifestacji Bo\u017cej obecno\u015bci od kosmosu do chwalebnego Chrystusa. A nast\u0119pnie ukaza\u0107 tajemnic\u0119 samego Boga, w B\u00f3g i my<\/em>kt\u00f3ra jest ksi\u0105\u017ck\u0105 genialn\u0105 i jedn\u0105 z najpi\u0119kniejszych w teologii XX wieku. Congar natomiast dokonuje lektury \"eklezjologicznej\", bardziej szczeg\u00f3\u0142owej i g\u0142\u0119bokiej, skoncentrowanej na wewn\u0119trznym oddzia\u0142ywaniu na chrze\u015bcijanina (indwelling), ale tak\u017ce na tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry tworzy si\u0119 przez komuni\u0119 wszystkich, kt\u00f3rzy otrzymali tego samego Ducha. Ta sama ekonomia czy dyspensa Ducha \u015awi\u0119tego w historii zbawienia dosi\u0119ga ka\u017cdego cz\u0142onka Ludu Bo\u017cego i gromadzi Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Cia\u0142o Chrystusa, jako \u015awi\u0105tyni\u0119 Ducha.<\/p>\n\n\n\n Z drugiej strony, jak zawsze, widoczna jest intensywna praca Congara jako teologa. Czyta\u0142 wszystko i robi\u0142 mn\u00f3stwo notatek. Wszystkie jego pisma, a tak\u017ce to, s\u0105 bardzo wra\u017cliwe na to, co zosta\u0142o opublikowane, z monumentaln\u0105 erudycj\u0105, ale tak\u017ce z ostrym rozeznaniem i z jasno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra go charakteryzowa\u0142a. Czasami, maj\u0105c tyle materia\u0142u i tyle propozycji, nie udawa\u0142o mu si\u0119 wszystkiego zaokr\u0105gli\u0107. Ale ta ksi\u0105\u017cka, mo\u017ce dlatego, \u017ce pod\u0105\u017ca za tak wyra\u017an\u0105 fabu\u0142\u0105, jest nadzwyczajnie kompletna i sko\u0144czona.<\/p>\n\n\n\n Dzieli materia\u0142 na dwie cz\u0119\u015bci, mi\u0119dzy Stary i Nowy Testament, i dodaje trzy dodatki, kt\u00f3re skomentujemy p\u00f3\u017aniej. Przechodzi najpierw przez etapy Patriarch\u00f3w, Wyj\u015bcia i Moj\u017cesza, \u015bwi\u0105tyni Dawida i Salomona, Prorok\u00f3w i tego, co \u015bwi\u0105tynia reprezentuje w p\u00f3\u017aniejszej historii Izraela. Je\u015bli chodzi o Nowy Testament, to dzieli go na relacj\u0119 Jezusa do \u015bwi\u0105tyni oraz Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako \u015bwi\u0105tyni\u0119 duchow\u0105.<\/p>\n\n\n\n Rytm doskonale zapowiada Wst\u0119p: \"Naszym zamiarem by\u0142o przedstawienie tego wielkiego tematu \u015bwi\u0105tyni, godnego podziwu, wszechstronnego i syntetycznego, \u015bledz\u0105c etapy jej objawienia i realizacji, kt\u00f3re pokrywaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce z etapami ekonomii zbawienia (...), w ramach trajektorii obejmuj\u0105cej ca\u0142\u0105 Histori\u0119 - i ca\u0142y Kosmos - od pocz\u0105tku do jej ko\u0144ca, od tego, co by\u0142o zal\u0105\u017ckiem, do pe\u0142ni, zdominowanej przez Osob\u0119 Jezusa Chrystusa\". \"Jak w ka\u017cdym rozwoju, r\u00f3wnie\u017c w tym rozwoju s\u0105 antycypacje i powt\u00f3rzenia\" (Tajemnica <\/em>Temple, Estela, Barcelona 1964, 9 i 11).<\/p>\n\n\n\n W odniesieniu do studium Dani\u00e9lou rozszerza ide\u0119 \u015bwi\u0105tyni w Chrystusie na ca\u0142e cia\u0142o mistyczne i przygl\u0105da si\u0119 wewn\u0119trznemu oddzia\u0142ywaniu na ka\u017cdego chrze\u015bcijanina: \"zamys\u0142em Boga jest uczynienie z ludzko\u015bci, stworzonej na Jego obraz, duchowej i \u017cywej \u015bwi\u0105tyni, w kt\u00f3rej nie tylko mieszka, ale tak\u017ce komunikuje si\u0119 i w kt\u00f3rej odbiera cze\u015b\u0107 synowskiego pos\u0142usze\u0144stwa (...). Historia relacji Boga ze swoim stworzeniem - a zw\u0142aszcza z cz\u0142owiekiem - to nic innego jak historia coraz hojniejszej i g\u0142\u0119bszej realizacji Jego Obecno\u015bci w stworzeniu\" (9).<\/p>\n\n\n\n \"Ta historia zamieszkania Boga w\u015br\u00f3d ludzi zmierza do okre\u015blonego celu charakteryzuj\u0105cego si\u0119 najwi\u0119ksz\u0105 wewn\u0119trzno\u015bci\u0105. Jej etapy pokrywaj\u0105 si\u0119 z tymi samymi etapami interioryzacji. W swoim post\u0119pie przechodz\u0105 od rzeczy do os\u00f3b, od przelotnych spotka\u0144 do stabilnej obecno\u015bci, od prostej obecno\u015bci dzia\u0142ania do \u017cywego daru, do intymnej komunikacji i pokojowej rado\u015bci komunii\"; \"Urzeczywistnienie Obecno\u015bci w czasach mesja\u0144skich, czyli na etapie zapocz\u0105tkowanym przez Wcielenie Syna Bo\u017cego, w kt\u00f3rym i przez kt\u00f3rego realizuj\u0105 si\u0119 obietnice, dokonuje si\u0119 wraz z Ko\u015bcio\u0142em\" (11-12).<\/p>\n\n\n\n Zako\u0144czenie drugiej cz\u0119\u015bci w spos\u00f3b godny podziwu podsumowuje to, co zosta\u0142o osi\u0105gni\u0119te: \"Na pocz\u0105tku B\u00f3g przychodzi tylko nagle, ingeruje w \u017cycie patriarch\u00f3w poprzez kilka przelotnych dotkni\u0119\u0107 czy spotka\u0144. Nast\u0119pnie, gdy tylko nar\u00f3d zostanie ukonstytuowany w celu jego mieszka\u0144cy<\/em>istnieje dla niej jako osobliwie jego<\/em> B\u00f3g (...). Od czas\u00f3w patriarch\u00f3w a\u017c do zbudowania \u015awi\u0105tyni niepewny i ruchomy charakter Obecno\u015bci oznacza nie tylko to, \u017ce nie zosta\u0142a ona jeszcze prawdziwie zrealizowana, ale tak\u017ce to, \u017ce nie zosta\u0142a prawdziwie urzeczywistniona. nie jest<\/em>jak si\u0119 wydaje, lokalny i materialny (...). Prorocy (...) nie przestaj\u0105 g\u0142osi\u0107 (...) prawdy o obecno\u015bci zwi\u0105zanej ze skutecznym panowaniem Boga w sercach ludzi. B\u00f3g nie zamieszkuje materialnie w jakim\u015b miejscu, ale zamieszkuje duchowo w ludzie wiernym\" (265-266).<\/p>\n\n\n\n \"Wcielenie S\u0142owa Bo\u017cego w \u0142onie Maryi Dziewicy inauguruje absolutnie nowy etap (...), kult moj\u017ceszowy znika przed doskona\u0142\u0105 ofiar\u0105 Chrystusa (...). Nie ma ju\u017c tylko jednej \u015bwi\u0105tyni, w kt\u00f3rej mo\u017cemy wa\u017cnie oddawa\u0107 cze\u015b\u0107, modli\u0107 si\u0119 i sk\u0142ada\u0107 ofiary i w kt\u00f3rej naprawd\u0119 spotykamy si\u0119 z Bogiem: jest ni\u0105 cia\u0142o Chrystusa. (...) Od Jezusa Duch \u015awi\u0119ty jest prawdziwie dany; jest w wiernych wod\u0105 wytryskuj\u0105c\u0105 ku \u017cyciu wiecznemu (J 4,14), konstytuuje ich jako dzieci Bo\u017ce, zdolne do prawdziwego dotarcia do Niego przez poznanie i mi\u0142o\u015b\u0107. To ju\u017c nie jest kwestia obecno\u015b\u0107<\/em>ale z zamieszkanie<\/em>Boga w wiernych. Ka\u017cdy osobi\u015bcie i wszyscy razem, w samej swej jedno\u015bci, s\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga, poniewa\u017c s\u0105 cia\u0142em Chrystusa, o\u017cywianym i zjednoczonym przez Jego Ducha\" (266-267).<\/p>\n\n\n\n \"Ale w tej duchowej \u015bwi\u0105tyni, tak jak istnieje ona w tkance Historii \u015awiata, to co cielesne jest wci\u0105\u017c, nie tylko obecne, ale dominuj\u0105ce i obsesyjne. Kiedy wszystko zostanie oczyszczone (...), kiedy wszystko b\u0119dzie pochodzi\u0142o z Jego Ducha, wtedy Cia\u0142o Chrystusa zostanie ustanowione na wieki, wraz ze swoj\u0105 G\u0142ow\u0105, w domu Chrystusa. B\u00f3g<\/em>\" (267). By\u0107 mo\u017ce podkre\u015blaj\u0105c tak \u017cywo \"cielesno\u015b\u0107\" w Ko\u015bciele, przypomina o z\u0142ym okresie, jaki on prze\u017cywa\u0142, o czym w \u017cadnym miejscu ksi\u0105\u017cki nie ma mowy.<\/p>\n\n\n\n \"Znajdujemy si\u0119 dok\u0142adnie na granicy mi\u0119dzy tym, co widzialne i niewidzialne, cielesne i duchowe. Od tego momentu g\u0142\u0119boka historia stworzenia b\u0119dzie histori\u0105 komunikacji, dzi\u0119ki kt\u00f3rej B\u00f3g b\u0119dzie realizowa\u0142 w niej coraz intensywniejsz\u0105 obecno\u015b\u0107 siebie\" (268).<\/p>\n\n\n\n Przypomina doktryn\u0119 \u015bw. Tomasza z Akwinu i debaty na temat sposob\u00f3w obecno\u015bci, przez stworzenie (ontologiczne) i przez \u0142ask\u0119. \"Druga, \u0142aska, w rzeczywisto\u015bci skutecznie nawraca nas ku Bogu, aby\u015bmy mogli Go uchwyci\u0107 i posi\u0105\u015b\u0107 przez poznanie i mi\u0142o\u015b\u0107: tak, uchwyci\u0107 i posi\u0105\u015b\u0107. a On<\/em>. Nie na Jego podobie\u0144stwo, ale w Jego Substancji. Dlatego w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 prawdziwa dywinacja. Ojcowie i teologowie staraj\u0105 si\u0119 wyra\u017anie zaznaczy\u0107 (...), \u017ce nie chodzi ju\u017c o. Obecno\u015b\u0107<\/em>ale z Zamieszkanie<\/em>\" (269).<\/p>\n\n\n\n Pozwala mu to na pi\u0119kne i g\u0142\u0119bokie powi\u0105zanie Chrystusa, Eucharystii i Ko\u015bcio\u0142a: \"W Chrystusie ludzkie cia\u0142o staje si\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga (...). Re\u017cim istnienia Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry wyp\u0142ywa z tego w\u0142a\u015bnie Wcielenia, znajduje tu swoje najg\u0142\u0119bsze prawo (...) Ca\u0142y re\u017cim Ko\u015bcio\u0142a jest tak\u017ce re\u017cimem obecno\u015bci i dzia\u0142ania poprzez cia\u0142o (...) Wed\u0142ug Pisma \u015awi\u0119tego cia\u0142o zrodzone z Maryi, kt\u00f3re zawis\u0142o na drzewie, nie jest jedynym, kt\u00f3re zas\u0142uguje na miano cia\u0142a Chrystusa. Tytu\u0142 ten nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c w ca\u0142ej prawdzie do chleba ofiarowanego w Eucharystii na Jego pami\u0105tk\u0119 i do wsp\u00f3lnoty wiernych, do Ko\u015bcio\u0142a (...). W nich realizuje si\u0119 jedna i identyczna tajemnica, tajemnica Wielkanocy, Transitus do Ojca. Ta tajemnica, dokonana w jednym, cho\u0107 dla wszystkich, musi sta\u0107 si\u0119 tajemnic\u0105 wszystkich w jednym. (...) Cielesne cia\u0142o Pana, przyj\u0119te jako pokarm w sakramencie, konstytuuje nas w pe\u0142ni w Jego cz\u0142onkach i tworzy Jego cia\u0142o wsp\u00f3lnotowe. Tak wygl\u0105da dynamiczne przeplatanie si\u0119 trzech form tej samej tajemnicy\" (271-273).<\/p>\n\n\n\n Jest to naprawd\u0119 owocne i znacz\u0105ce po\u0142\u0105czenie. \"Eucharystia, sakramentalne cia\u0142o Chrystusa, od\u017cywia w naszych duszach \u0142ask\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej jeste\u015bmy duchow\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga; jest sakramentem jedno\u015bci, znakiem mi\u0142o\u015bci, dzi\u0119ki kt\u00f3rej tworzymy jedno cia\u0142o, wsp\u00f3lnotowe cia\u0142o Chrystusa. Jest to wreszcie dla naszych w\u0142asnych cia\u0142 obietnica zmartwychwstania. Jest te\u017c dla ca\u0142ego \u015bwiata zal\u0105\u017ckiem chwalebnej przemiany moc\u0105 Chrystusa. Ma wi\u0119c warto\u015b\u0107 kosmiczn\u0105\" (276-277).<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105\u017cka zawiera r\u00f3wnie\u017c trzy ciekawe aneksy. Pierwszy to chronologiczny przegl\u0105d Historii Zbawienia, w kt\u00f3rym Congar przyjmuje, z niuansami, r\u00f3\u017cne rozs\u0105dne opinie na temat datowania tekst\u00f3w. Pozosta\u0142e dwa za\u0142\u0105czniki maj\u0105 charakter teologiczny. Pierwsza, bardzo ciekawa, dotyczy. Matka Boska i \u015bwi\u0105tynia<\/em>Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 ksi\u0105\u017cki, traktuj\u0105ca o g\u0142\u0119bokich zwi\u0105zkach i paralelach znajduj\u0105cych si\u0119 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, podchwyconych przez Ojc\u00f3w i wyra\u017conych w Liturgii. Drugi dotyczy. Obecno\u015b\u0107 i zamieszkanie Boga w starym i w nowym i ostatecznym usposobieniu<\/em>. Chodzi o my\u015blenie o ekonomii Ducha \u015awi\u0119tego: jak zosta\u0142 dany w historii, w pe\u0142ni w Jezusie Chrystusie, kt\u00f3ry udziela Go swojemu Cia\u0142u, Ko\u015bcio\u0142owi. Ale te\u017c jak dzia\u0142a wcze\u015bniej: z prawdziw\u0105 skuteczno\u015bci\u0105, ale jednocze\u015bnie z dystynkcj\u0105. Jan Chrzciciel, \"najwi\u0119kszy z tych, kt\u00f3rzy narodzili si\u0119 z kobiet\" zosta\u0142 u\u015bwi\u0119cony, a mimo to nadal nale\u017cy do staro\u017cytnego usposobienia. Niew\u0105tpliwie istnieje antycypacja, dzi\u0119ki kt\u00f3rej wszyscy ludzie mog\u0105 by\u0107 w jaki\u015b spos\u00f3b po\u0142\u0105czeni z Duchem \u015awi\u0119tym, ale jest te\u017c nowo\u015b\u0107, gdy\u017c Chrystus powstaje z martwych i przekazuje swojego Ducha Ko\u015bcio\u0142owi.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Este libro no es de los m\u00e1s conocidos de Congar, y sin embargo le permite estudiar profundamente el lugar de la Iglesia en el mundo, entre la acci\u00f3n creadora y salvadora de Dios y su consumaci\u00f3n en Cristo. Tambi\u00e9n tiene un relevante aspecto ecum\u00e9nico, porque, en esta historia, la Iglesia se muestra como un fermento […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":11719,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[57,537,53],"tags":[],"class_list":["post-4445","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-argumentos","category-recursos","category-teologia-siglo-xx"],"yoast_head":"\nTeologia biblijna<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Tre\u015b\u0107<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Post\u0119py w internalizacji<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Spos\u00f3b rozumienia zbawienia<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Spos\u00f3b rozumienia \u0142aski<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Spos\u00f3b rozumienia Ko\u015bcio\u0142a<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Za\u0142\u0105czniki<\/strong> <\/h2>\n\n\n\n