W liturgii maronickiej \u015bpiew w modlitwie jest sposobem pieszczenia Boga, naszego Pana; jest czu\u0142ym i s\u0142odkim sposobem zwracania si\u0119 do Niego melodiami, kt\u00f3re wyra\u017caj\u0105 ludzkie uczucia z Tradycji i Pisma \u015awi\u0119tego. Nie ma zachodnich kryteri\u00f3w racjonalizacji muzyki, ale ma tendencj\u0119 do bycia afektywn\u0105 (sercem), z poetyckim j\u0119zykiem i, na wiele sposob\u00f3w, improwizacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u015apiew maronicki jest \u015bpiewem syro-antioche\u0144skim (syriackim z Antiochii) i monastycznym. S\u0105 to dwa podstawowe elementy, kt\u00f3re definiuj\u0105 jego to\u017csamo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Fakt, \u017ce jest to \u015bpiew syro-antioche\u0144ski, wynika z faktu, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 maronicki - jeden z 24 ko\u015bcio\u0142\u00f3w sui iuris <\/em>Ko\u015bcio\u0142a katolickiego; Ko\u015bci\u00f3\u0142 sui iuris <\/em>Najbardziej rozpowszechniony jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u0142aci\u0144ski - nale\u017cy on do syryjskiej tradycji liturgicznej Antiochii - pierwszej Stolicy Piotrowej - i dlatego jego tradycyjne \u015bpiewy s\u0105 w j\u0119zyku aramejskim (syriackim) i semickim.<\/p>\n\n\n\n Nale\u017cy podkre\u015bli\u0107, \u017ce w\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych repertuar\u00f3w r\u00f3\u017cnych ga\u0142\u0119zi Ko\u015bcio\u0142\u00f3w syryjsko-antioche\u0144skich, pokrewie\u0144stwo muzyczne jest r\u00f3\u017cne w\u015br\u00f3d grup i warstw, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na repertuar ka\u017cdego syryjskiego Ko\u015bcio\u0142a Antioche\u0144skiego. Syryjsko-antioche\u0144ski \u015bpiew maronicki zachowuje swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 oryginalno\u015b\u0107 i specyfik\u0119 w odniesieniu do innych \u015bpiew\u00f3w innych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w syryjskich (zar\u00f3wno syryjsko-katolickich, jak i syryjsko-prawos\u0142awnych).<\/p>\n\n\n\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Antiochii, pocz\u0105wszy od V wieku - ze wzgl\u0119du na \u00f3wczesne dyskusje chrystologiczne - stopniowo da\u0142 pocz\u0105tek trzem niezale\u017cnym obrz\u0105dkom: wschodni obrz\u0105dek syro-antioche\u0144ski (po kt\u00f3rym nast\u0105pi\u0142y Ko\u015bcio\u0142y asyryjski, chaldejski i malabarski); nie-chalcedo\u0144ski zachodni obrz\u0105dek syro-antioche\u0144ski (po kt\u00f3rym nast\u0105pi\u0142y Ko\u015bcio\u0142y syriacki i malankarski); oraz chalcedo\u0144ski zachodni obrz\u0105dek syro-antioche\u0144ski (po kt\u00f3rym nast\u0105pi\u0142 jedynie Ko\u015bci\u00f3\u0142 maronicki, w ca\u0142o\u015bci katolicki i bez od\u0142amu prawos\u0142awnego). Ko\u015bci\u00f3\u0142 maronicki, ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 jedno\u015b\u0107 i wierno\u015b\u0107 papie\u017cowi rzymskiemu, stopniowo izolowa\u0142 si\u0119 od reszty Antiochijskich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Syryjskich, a\u017c utworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 hierarchi\u0119 patriarchaln\u0105 od VII wieku ze \u015bw. Janem Maronem jako jedynym Ko\u015bcio\u0142em wschodnim zjednoczonym z Rzymem, zachowuj\u0105c sukcesj\u0119 \u015bw.<\/p>\n\n\n\n J\u0119zykiem u\u017cywanym w syro-antioche\u0144skim \u015bpiewie maronickim jest aramejski w dialekcie syriackim (j\u0119zyk rozwini\u0119ty w regionie Edessy) i chocia\u017c jego pochodzenie si\u0119ga I wieku, jego r\u0119kopi\u015bmienne \u015bwiadectwa mo\u017cna znale\u017a\u0107 od II-III wieku, na przyk\u0142ad w hymnach Bardaisana (+222), Efrema Syryjczyka (+373), Balai (+ ok. 432), Narsai (+ 502) lub Jakuba z Serugh (+ 521). 432), Narsai (+502) lub Jakuba z Serugh (+521).<\/p>\n\n\n\n W XIII wieku, bulla wydana przez papie\u017ca Innocentego III w 1215 roku poprosi\u0142a Maronit\u00f3w o przyj\u0119cie pewnych rzymskich zwyczaj\u00f3w, co doprowadzi\u0142o Ko\u015bci\u00f3\u0142 maronicki do okresu latynizacji jego liturgii, co paradoksalnie nie wp\u0142yn\u0119\u0142o na jego \u015bpiew, poniewa\u017c \u015bpiew, b\u0119d\u0105cy modlitw\u0105 serca ludu maronickiego i cz\u0119\u015bci\u0105 jego to\u017csamo\u015bci, pozwoli\u0142 im zachowa\u0107 zar\u00f3wno sw\u00f3j j\u0119zyk liturgiczny (aramejski), jak i oryginalne melodie do dnia dzisiejszego. Co wi\u0119cej, od tego stulecia pisana historia \u015bpiewu maronickiego pozostawa\u0142a milcz\u0105ca, poniewa\u017c zachowa\u0142 si\u0119 jedynie manuskrypt oficjum o zmar\u0142ych (Syryjski r\u0119kopis watyka\u0144ski <\/em>59), a tak\u017ce kilka komentarzy na temat muzyki syryjskiej autorstwa jakobickiego biskupa Grzegorza Bar Hebr\u00e6usa (+ 1286).<\/p>\n\n\n\n Pozwala to stwierdzi\u0107, \u017ce \u015bpiew maronicki by\u0142 utrzymywany przy \u017cyciu tylko ustnie a\u017c do prawie XIX wieku, kiedy to ojciec Jean Parison nagra\u0142 w 1899 roku pierwsz\u0105 adnotacj\u0119 muzyczn\u0105 w naukowym badaniu j\u0119zyka syriackiego i muzyki obrz\u0105dk\u00f3w maronickiego, chaldejskiego i syriackiego. Od tego czasu powsta\u0142y partytury i pisma na temat muzyki maronickiej, takie jak te autorstwa brata Marie-Andr\u00e9 Chaptiniego (1924), ojca Boulosa Ashqara (1939), Yaacouba Fayyada (1947), ojca Youssefa Khoury'ego (1992), ojca Louisa Hage'a (1976), ojca Mileda Tarabaya (1998) i siostry Marany Saad (2010), by wymieni\u0107 tylko kilka z nich.<\/p>\n\n\n\n Monastyczny charakter \u015bpiewu maronickiego wynika z jego pochodzenia. By\u0142 to klasztor Beth-Maron (klasztor \u015bw. Marona), za\u0142o\u017cony oko\u0142o 452 r. w Apamei nad brzegiem rzeki Orontes, gdzie mnisi z Antiochii \u017cyli i prowadzili swoje \u017cycie liturgiczne i duchowe. Ca\u0142y dzie\u0144 by\u0142 pie\u015bni\u0105 chwa\u0142y dla Boga, naszego Pana; nie przestawali \u015bpiewa\u0107 dniem i noc\u0105. \u015apiewali na zmian\u0119, a ludzie \u015bwieccy przychodzili \u015bpiewa\u0107 razem z nimi, na ile pozwala\u0142y im na to ich zaj\u0119cia, aby przy\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do modlitwy. Tak gorliwe by\u0142o \u017cycie duchowe regionu, \u017ce \u017cycie ludzi i ich jedno\u015b\u0107 z mnichami obraca\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 klasztoru. Pozwoli\u0142o to na zachowanie muzyki jako integralnej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa od dzieci\u0144stwa i w rodzinie. Ponadto s\u0142u\u017cy\u0142a jako metoda katechezy, poniewa\u017c teksty pie\u015bni, pe\u0142ne doktryny, zawiera\u0142y nauczanie wiary chrze\u015bcija\u0144skiej i mi\u0142o\u015bci do Matki Bo\u017cej.<\/p>\n\n\n\n Melodie sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 z improwizowanej bazy melodycznej, tj. teksty pisane proz\u0105 s\u0105 \u015bpiewane w procesie improwizacji bez jasnych instrukcji dotycz\u0105cych ich wykonania lub interpretacji, w ten spos\u00f3b proza staje si\u0119, gdy jest \u015bpiewana, rodzajem poezji.<\/p>\n\n\n\n Jednak pozosta\u0142e \u015bpiewy nieprozatorskie s\u0105 poetyckie, tj. \u015bpiew maronicki jest poezj\u0105 napisan\u0105 w j\u0119zyku aramejskim (syriackim). Poezja jest stroficzna, a ka\u017cda strofa ma tak\u0105 sam\u0105 lub podobn\u0105 konstrukcj\u0119, w kt\u00f3rej uwzgl\u0119dnia si\u0119 metrum poetyckie i wz\u00f3r stroficzny, a ka\u017cdy \u015bpiew ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 nazw\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u015apiew maronicki sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch poetyckich modeli metrycznych: metrycznego wed\u0142ug ilo\u015bci i metrycznego wed\u0142ug liczby sylab. Metryka poetycka wed\u0142ug ilo\u015bci bierze pod uwag\u0119 d\u0142ugi i kr\u00f3tki charakter sylab w wersie. Metryka poetycka wed\u0142ug liczby sylab dzieli si\u0119 na dwie kategorie: homotoniczn\u0105, w kt\u00f3rej akcentowane sylaby wiersza s\u0105 liczone bez uwzgl\u0119dniania ca\u0142kowitej liczby sylab; oraz izosylabiczn\u0105, w kt\u00f3rej liczone s\u0105 wszystkie sylaby wiersza, niezale\u017cnie od ich akcentowanego lub atonicznego charakteru.<\/p>\n\n\n\n Podstawowy model stroficzny nazywany jest rish qolo -<\/em>Aramejska fraza, kt\u00f3ra w j\u0119zyku angielskim oznacza \"g\u0142ow\u0119 hymnu\" i jest uwa\u017cana za punkt odniesienia do grania go w ca\u0142ym hymnie. Funkcja rish qolo <\/em>ma na celu zar\u00f3wno wskazanie wersyfikacji lub poetyckiej struktury strof, jak i wskazanie melodii zwi\u0105zanej ze wzorem stroficznym. \u015apiewy maronickie s\u0105 uporz\u0105dkowane wed\u0142ug imion, tj. imion rish qolo <\/em>Modele stroficzne nosz\u0105 odpowiedni\u0105 nazw\u0119 wskazuj\u0105c\u0105 na metrum wiersza, funkcj\u0119 liturgiczn\u0105, archetyp hymnu lub spos\u00f3b jego wykonania. Do tych nazw mo\u017cna doda\u0107 podtytu\u0142 wskazuj\u0105cy miejsce oficjum liturgicznego, w kt\u00f3rym jest \u015bpiewany, pierwsze s\u0142owa oryginalnego wiersza lub s\u0142owo poprzedzaj\u0105cego \u015bpiewu, aby pozna\u0107 sekwencj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Aby lepiej wyja\u015bni\u0107 t\u0119 organizacj\u0119 wed\u0142ug nazwy rish qolo<\/em>Przedstawiono nast\u0119puj\u0105ce przyk\u0142ady nazw modeli stroficznych niekt\u00f3rych \u015bpiew\u00f3w maronickich ramremain <\/em>-oznaczaj\u0105ce po aramejsku \"wywy\u017cszamy\" - jest stroficznym modelem funkcji liturgicznej, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy do wprowadzenia czyta\u0144. bo'uto dmor efrem<\/em>oznacza \"b\u0142aganie \u015bw. Efrema\", jest nazw\u0105, kt\u00f3ra odnosi si\u0119 do metryki 7+7 sylab; sedro <\/em>-oznaczaj\u0105ca \"lini\u0119\" w j\u0119zyku aramejskim, jest nazw\u0105 wskazuj\u0105c\u0105 na struktur\u0119 pewnego rodzaju modlitwy liturgicznej, tj. qole yawnoye <\/em>-co w j\u0119zyku aramejskim oznacza \"grecki hymn\", to nazwa, kt\u00f3ra wskazuje na archetyp hymnu, tj. lhudoye <\/em>-oznaczaj\u0105ce \"samotnik\u00f3w\" w j\u0119zyku aramejskim-, co wskazuje spos\u00f3b jego wykonania; itd. <\/p>\n\n\n\n Przyk\u0142ady napis\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 podane to mazmur <\/em>-oznaczaj\u0105ce \"psalm\" w j\u0119zyku aramejskim, co wskazuje na rodzaj psalmodii dla oficjum liturgicznego. tubayk 'idto <\/em>-co w j\u0119zyku aramejskim oznacza \"b\u0142ogos\u0142awiony jeste\u015b, Ko\u015bciele\", kt\u00f3re s\u0105 pierwszymi s\u0142owami melodii. korozuto <\/em>-oznaczaj\u0105cy \"proklamacj\u0119\" w j\u0119zyku aramejskim-, kt\u00f3ry wyznacza sekwencj\u0119 w liturgii.<\/p>\n\n\n\n Kategorie poetyckie (lub melodie) \u015bpiewu maronickiego klasyfikuj\u0105 rodzaje zastosowa\u0144, do kt\u00f3rych \u015bpiew jest u\u017cywany. Jednak ta poetycka kategoryzacja nie zawsze jest \u0142atwa do rozr\u00f3\u017cnienia, poniewa\u017c r\u00f3\u017cnica nie polega tylko na metryce lub konkretnym i dobrze zdefiniowanym atrybucie, ale mo\u017ce wynika\u0107 ze znaczenia tekstu lub jego liturgicznego zastosowania, modeli stroficznych lub kombinacji kilku cech.<\/p>\n\n\n\n W\u015br\u00f3d kategorii poetyckich wymienia si\u0119, tytu\u0142em przyk\u0142adu i nie tylko, nast\u0119puj\u0105ce kategorie madrosho <\/em>-oznaczaj\u0105ce \"pouczenie\" w j\u0119zyku aramejskim-, jest staro\u017cytnym gatunkiem lirycznym w stylu pedagogicznym i s\u0142u\u017cy do pouczania w wierze. sughito <\/em>-\"oda\" w j\u0119zyku aramejskim, to popularny gatunek liryczny \u015bpiewany w formie dialogu o dramatycznym charakterze, cz\u0119sto w strofach akrostychu. bo'uto <\/em>-oznaczaj\u0105cy \"b\u0142aganie\" w j\u0119zyku aramejskim, jest gatunkiem lirycznym, kt\u00f3ry oznacza kompozycj\u0119 poetyck\u0105 w formie strof o dobrze zdefiniowanej metryce. mimro <\/em>- oznaczaj\u0105cy \"homili\u0119 metryczn\u0105\" w j\u0119zyku aramejskim, to liryczny gatunek \u015bpiewanych homilii; ulito <\/em>-oznaczaj\u0105cy \"lament\" w j\u0119zyku aramejskim, jest gatunkiem lirycznym dotycz\u0105cym okre\u015blonych funkcji lub okoliczno\u015bci liturgicznych, np. \u015bpiewanych na pogrzebach. qolo <\/em>-oznaczaj\u0105cy \"g\u0142os\" w j\u0119zyku aramejskim-, jest lirycznym gatunkiem \u015bpiewanego hymnu; itp.<\/p>\n\n\n\n Nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce gdy \u015bpiewane s\u0105 melodie syriackie, u\u017cywane s\u0105 alternatywne wersje tej samej melodii z r\u00f3\u017cnymi tekstami. Oznacza to, \u017ce jest to ta sama melodia, ale s\u0142owa si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0105. Na przyk\u0142ad w bo'uto dmor yacoub <\/em>-oznacza \"b\u0142aganie Jakuba\" w j\u0119zyku aramejskim i jest to bo'uto <\/em>kt\u00f3rej metryka to 4+4+4 sylaby - \u015bpiewana jest w liturgicznym cyklu Epifanii z tekstem o chrzcie Pa\u0144skim, natomiast w liturgicznym cyklu Zmartwychwstania Pa\u0144skiego \u015bpiewana jest z tekstem nawi\u0105zuj\u0105cym do Wielkanocy itd.<\/p>\n\n\n\n Wszystkie kategorie poetyckie s\u0105 zwykle \u015bpiewane naprzemiennie w dw\u00f3ch refrenach (jedna zwrotka jest \u015bpiewana przez jedn\u0105 grup\u0119, a druga przez drug\u0105).<\/p>\n\n\n\n Maronicki \u015bpiew syriacki, b\u0119d\u0105cy staro\u017cytnym, tradycyjnym, liturgicznym i wsp\u00f3lnotowym \u015bpiewem Ko\u015bcio\u0142a maronickiego, znajduje si\u0119 w tekstach liturgicznych od wczesnej daty i stopniowo nabiera\u0142 w\u0142asnego stylu, kt\u00f3ry odr\u00f3\u017cnia\u0142 go, jak wspomniano powy\u017cej, od \u015bpiew\u00f3w innych syriackich tradycji liturgicznych; Zosta\u0142 nam przekazany praktycznie przez tradycj\u0119 ustn\u0105, poniewa\u017c, jak wspomniano powy\u017cej, bardzo niewiele zosta\u0142o zapisanych, a mimo to pozosta\u0142 w du\u017cej mierze niezmieniony i dlatego zosta\u0142 zachowany ze swoj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 oryginalno\u015bci\u0105 do dnia dzisiejszego.<\/p>\n\n\n\n Pod wzgl\u0119dem ekspresji melodia nie ma prawie \u017cadnego zwi\u0105zku z tekstem, poniewa\u017c tekst ma zbyt wiele zwrotek, a melodia ma zbyt ma\u0142o nut.<\/p>\n\n\n\n Pod wzgl\u0119dem metrum melodia zazwyczaj obejmuje struktur\u0119 wersetu i jego metrum. Ma silne pokrewie\u0144stwo zar\u00f3wno ze staro\u017cytnym \u015bwi\u0119tym \u015bpiewem ko\u015bcio\u0142\u00f3w Syro-Antiochii, jak i z profanicznymi, popularnymi i tradycyjnymi \u015bpiewami kraj\u00f3w Bliskiego Wschodu.<\/p>\n\n\n\n Maronicki \u015bpiew syriacki jest sylabiczny, tj. ka\u017cda sylaba niesie jedn\u0105 nut\u0119, z wyj\u0105tkiem ostatniej sylaby, a czasem przedostatniej sylaby, kt\u00f3re nios\u0105 kilka nut.<\/p>\n\n\n\n B\u0119d\u0105c muzyk\u0105 tonaln\u0105, zar\u00f3wno tryb (r\u00f3\u017cne rozmieszczenie interwa\u0142\u00f3w skali), jak i sama skala (diatoniczne nast\u0119pstwo nut) mog\u0105 nie by\u0107 rozr\u00f3\u017cniane, ale s\u0105 to dwa bardzo r\u00f3\u017cne aspekty. Je\u015bli chodzi o skal\u0119 \u015bpiewu maronickiego, w przypadku trybu mo\u017cna kierowa\u0107 si\u0119 kryterium temperowanej skali diatonicznej r\u00f3wnych p\u00f3\u0142ton\u00f3w lub orientalnej skali 24 r\u00f3wnych \"\u0107wier\u0107ton\u00f3w\" lub kompatybilno\u015bci skali diatonicznej i skali niediatonicznej. Nie nale\u017cy jednak zapomina\u0107, \u017ce skala \u015bpiewu maronickiego by\u0142a pierwotnie nietemperowana.<\/p>\n\n\n\n Interwa\u0142 sekundy durowej, molowej lub neutralnej jest zdecydowanie najcz\u0119\u015bciej u\u017cywanym interwa\u0142em w muzyce maronickiej. Wysoko\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku, rosn\u0105ca lub malej\u0105ca, mo\u017ce by\u0107 \"doskona\u0142a\" lub zmniejszona; p\u00f3\u0142ton mo\u017ce by\u0107 diatoniczny lub lekko podniesiony.<\/p>\n\n\n\n Zakres jest bardzo ograniczony; w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w jest on ograniczony do trzech, czterech lub pi\u0119ciu nut. Wi\u0119cej ni\u017c pi\u0119\u0107 nut jest bardzo rzadkie. Czasami dodaj\u0105c nut\u0119 do wysokiej lub niskiej nuty, zakresy osi\u0105gaj\u0105 ma\u0142\u0105 sz\u00f3st\u0105.<\/p>\n\n\n\n Istniej\u0105 r\u00f3\u017cne procesy ruchu melodycznego w muzyce maronickiej, cho\u0107 najcz\u0119stszy zaczyna si\u0119 od toniki w B (B), tj. od pierwszej nuty skali muzycznej. Melodie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 na C (C) mog\u0105 zwykle zaczyna\u0107 si\u0119 od C (C), E (E), F (F) lub G (G). Te ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 na D (D) zwykle zaczynaj\u0105 si\u0119 od D (D), F (F) lub G (G), a wyj\u0105tkowo od E (E), A (A) lub C (C). Melodie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 na E zwykle zaczynaj\u0105 si\u0119 od E lub G, a wyj\u0105tkowo od C, D lub F.<\/p>\n\n\n\n Stopniowy ruch melodii, a tak\u017ce cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 niekt\u00f3rych g\u0142\u00f3wnych nut, zw\u0142aszcza toniki, u\u0142atwiaj\u0105 wsp\u00f3lny \u015bpiew. Melodie te, skomponowane w ten spos\u00f3b, podkre\u015blaj\u0105, \u017ce nie s\u0105 przeznaczone do wykonywania przez solist\u0119 czy nawet ch\u00f3r, ale maj\u0105 by\u0107 \u015bpiewane przez zgromadzenie wiernych. W rzeczywisto\u015bci ka\u017cdy mo\u017ce uczestniczy\u0107 w \u015bpiewie Boskiego Oficjum, poniewa\u017c melodie s\u0105 proste i \u0142atwe.<\/p>\n\n\n\n Centonizacja jest najcz\u0119\u015bciej stosowan\u0105 technik\u0105 w chorale syromaronickim, tj. komponowanie melodii z istniej\u0105cego materia\u0142u melodycznego; tak wi\u0119c kompozycja utworu maronickiego jest zorganizowan\u0105 centonizacj\u0105 istniej\u0105cych i znanych formu\u0142 melodycznych. Formu\u0142y te s\u0105 cz\u0119sto powtarzane, czasem w spos\u00f3b uporz\u0105dkowany, a czasem w spos\u00f3b przypadkowy, ale nigdy nie pojawiaj\u0105 si\u0119 same lub w stanie czystym.<\/p>\n\n\n\n Inn\u0105 technik\u0105 komponowania syryjskiego \u015bpiewu maronickiego jest adaptacja, kt\u00f3ra polega na dostosowaniu nowego tekstu do istniej\u0105cej melodii. Czasami adaptacja jest identyczna z orygina\u0142em, czasami jest dostosowana tak, aby lepiej do niego pasowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u015apiew jest monodyczny, tzn. nie ma harmonii.<\/p>\n\n\n\n W repertuarze syromaronickim nie ma miejsca na okto\u00edjos <\/em>(muzyczny system zapisu sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z o\u015bmiu tryb\u00f3w) i jego odpowiedniki.<\/p>\n\n\n\n Wykonanie i interpretacja syryjskiego \u015bpiewu maronickiego zak\u0142ada i wymaga - i jest to absolutnie podstawowe i bardzo wa\u017cne - aby zgromadzenie modli\u0142o si\u0119 podczas \u015bpiewu, poniewa\u017c jest to modlitwa \u015bpiewana, aby m\u00f3wi\u0107 do Boga. Interpretacja opiera si\u0119 na pami\u0119ci i jej historycznym smaku, a nie na teorii muzycznej lub notacji, wi\u0119c pochodzi bardziej z serca ni\u017c z rozumu. \u015apiew maronicki jest \u015bpiewem popularnym (\u015bpiewanym przez lud: mnich\u00f3w i \u015bwieckich), prostym, powtarzalnym, z oko\u0142o 150 melodiami i zawsze i wsz\u0119dzie jest form\u0105 modlitwy. <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" En la liturgia maronita el canto en la oraci\u00f3n es una manera de acariciar a Dios nuestro Se\u00f1or; es una forma tierna y dulce para dirigirse a \u00c9l con melod\u00edas que expresan el sentimiento humano desde la Tradici\u00f3n y las Sagradas Escrituras. No se cuenta con los criterios occidentales de la racionalizaci\u00f3n de la m\u00fasica, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2425,"featured_media":45007,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[36,39],"tags":[1894,26],"class_list":["post-45006","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actualidad","category-cultura","tag-iglesia-maronita","tag-musica"],"yoast_head":"\nNarodziny trzech rytua\u0142\u00f3w<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\u015apiew maronicki: poemat w melodii<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Stroficzny model \u015bpiewu maronickiego<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Kategorie poetyckie (lub melodie) <\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Charakterystyka \u015bpiewu maronickiego<\/strong><\/h2>\n\n\n\n