\u015awi\u0119ty Dominik z Guzm\u00e1n to jeden z wielkich \u015bwi\u0119tych kap\u0142an\u00f3w \u015bredniowiecza. Urodzi\u0142 si\u0119 oko\u0142o 1172 roku w Caleruega (Burgos). W wieku czternastu lat uda\u0142 si\u0119 na studia sztuk wyzwolonych i Pisma \u015awi\u0119tego na Uniwersytecie w Palencii. Tam wykaza\u0142 si\u0119 mi\u0142osierdziem wobec ubogich, bowiem w okresie strasznego g\u0142odu sprzeda\u0142 swoje ksi\u0105\u017cki, by doch\u00f3d z nich przekaza\u0107 ubogim. Oznacza\u0142o to rozstanie z cennymi kodeksami, pieczo\u0142owicie zbieranymi przez lata \u017cmudnych studi\u00f3w, rezygnacj\u0119 z patrymonium, kt\u00f3rego p\u00f3\u017aniejsze odbudowanie by\u0142oby niemal niemo\u017cliwe.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n
\u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 w wieku 25 lat, jako cz\u0142onek kapitu\u0142y kanonik\u00f3w regularnych katedry w Osma (Soria). W 1203 roku towarzyszy\u0142 swojemu biskupowi, Diego de Acebes, w delikatnej misji zaaran\u017cowania ma\u0142\u017ce\u0144stwa syna kr\u00f3la Kastylii Alfonsa VIII z du\u0144sk\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105. Wracaj\u0105c z Danii w 1206 r. spotkali we francuskim mie\u015bcie Montpellier legat\u00f3w papieskich Pedro de Castelnau i Raula de Fontroide, wys\u0142anych przez papie\u017ca w celu st\u0142umienia herezji katar\u00f3w lub albigens\u00f3w, i przekonali ich, \u017ce aby ich przepowiadanie by\u0142o skuteczne, musz\u0105 da\u0107 przyk\u0142ad ewangelicznego ub\u00f3stwa i wyrzec si\u0119 ostentacyjnego luksusu, kt\u00f3ry sami pokazywali. Biskup i Dominik pozostali na po\u0142udniu Francji, by g\u0142osi\u0107 kazania przeciwko tej herezji.<\/p>\n\n\n\n
Biskup Diego wkr\u00f3tce wr\u00f3ci\u0142 do swojej diecezji, aby zwerbowa\u0107 nowych kaznodziej\u00f3w i zmar\u0142 tam w 1207 roku, wi\u0119c Dominik musia\u0142 kontynuowa\u0107 prac\u0119 kaznodziejsk\u0105 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, ale wkr\u00f3tce potem do\u0142\u0105czy\u0142a do niego grupa ksi\u0119\u017cy, przyci\u0105gni\u0119ta jego ewangelicznym idea\u0142em. W 1215 r. za\u0142o\u017cy\u0142 w Tuluzie sw\u00f3j pierwszy dom zakonny z dwoma pierwszymi uczniami, kt\u00f3rzy przy\u0142\u0105czyli si\u0119 do niego przez profesj\u0119 zakonn\u0105, tworz\u0105c wsp\u00f3lnot\u0119. W tym samym roku biskup diecezji, Folco, oficjalnie go zatwierdzi\u0142, co sta\u0142o si\u0119 pocz\u0105tkiem Zakonu Kaznodziejskiego. Kolejnym krokiem by\u0142o uzyskanie aprobaty papieskiej, gdy\u017c w tym czasie jedynymi zinstytucjonalizowanymi kaznodziejami byli biskupi. W tym celu towarzyszy\u0142 biskupowi Folco do Rzymu na IV Sob\u00f3r Latera\u0144ski (1215), gdzie spotka\u0142 si\u0119 z papie\u017cem Innocentym III, kt\u00f3ry zach\u0119ci\u0142 go do realizacji swojego programu \u017cycia zakonnego i duszpasterskiego. W 1216 roku powr\u00f3ci\u0142 do Rzymu, gdzie papie\u017c Honoriusz III ostatecznie zatwierdzi\u0142 nowy Zakon Kaznodziejski.<\/p>\n\n\n\n
W 1218 roku powsta\u0142y dwa g\u0142\u00f3wne klasztory zakonu w Pary\u017cu i Bolonii, gdy\u017c te dwa miasta by\u0142y g\u0142\u00f3wnymi o\u015brodkami kultury w tamtym czasie. Kapitu\u0142a Generalna w 1220 roku potwierdzi\u0142a wyb\u00f3r Dominika na prze\u0142o\u017conego generalnego, kt\u00f3ry u dominikan\u00f3w nazywany jest \"Mistrzem Zakonu\", kt\u00f3r\u0105 to funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0142 do kilku miesi\u0119cy przed \u015bmierci\u0105. Ostatni rok swojego \u017cycia sp\u0119dzi\u0142 na zlecenie papie\u017ca, organizuj\u0105c w Rzymie dwa klasztory: jeden dla zakonnic - San Sisto, a drugi dla braci - Santa Sabina, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej sta\u0142 si\u0119 generalatem zakonu. <\/p>\n\n\n\n
Zmar\u0142 6 sierpnia 1221 roku w Bolonii. Na kr\u00f3tko przed \u015bmierci\u0105 powiedzia\u0142 do swoich duchowych dzieci: \"Nie p\u0142aczcie; po \u015bmierci b\u0119d\u0119 wam bardziej przydatny i przynios\u0119 wam wi\u0119cej owoc\u00f3w ni\u017c wszystko, co zrobi\u0142em w \u017cyciu\".<\/em> Zosta\u0142 kanonizowany przez Grzegorza IX w 1234 roku. Jego wsp\u00f3\u0142cze\u015bni przedstawiaj\u0105 \u015bw. Dominika jako cz\u0142owieka g\u0142\u0119bokiej modlitwy, z fraz\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 klasykiem: \"M\u00f3wi\u0142 tylko do Boga lub o Bogu.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u017badne z jego dzie\u0142 nie zachowa\u0142o si\u0119. Z jego korespondencji, kt\u00f3ra musia\u0142a by\u0107 liczna, zachowa\u0142 si\u0119 jedynie list w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim do madryckich dominikanek. <\/p>\n\n\n\n Osobista duchowo\u015b\u0107 \u015bw. Dominika jest przekazywana poprzez jego charyzmat za\u0142o\u017cycielski Zakonowi Kaznodziejskiemu. Jak pisze George Bernanos: \"Gdyby\u015bmy mogli podnie\u015b\u0107 jedno i czyste spojrzenie na dzie\u0142a Bo\u017ce, ten Zakon ukaza\u0142by si\u0119 nam jako samo mi\u0142osierdzie \u015bw. Dominika, zrealizowane w przestrzeni i czasie, jakby jego modlitwa sta\u0142a si\u0119 widzialna\".<\/em><\/p>\n\n\n\n Duchowo\u015b\u0107 ta charakteryzuje si\u0119 wsp\u00f3lnym celem, kt\u00f3ry polega na pragnieniu zbawienia dusz. Wymaga to specyficznego celu, g\u0142oszenia, kt\u00f3ry jest podporz\u0105dkowany poprzedniemu. Kaznodzieja przekazuje innym skarb, kt\u00f3ry zgromadzi\u0142 w kontemplacji. Na tym polega zasadnicza r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Zakonem Kaznodziejskim a wcze\u015bniejszymi zakonami, kt\u00f3re \"m\u00f3wi\u0142y do Boga\" i cz\u0119sto \"o Bogu\", ale nie mia\u0142y orientacji bezpo\u015brednio apostolskiej, natomiast ich specyficznym celem by\u0142o \u017cycie kontemplacyjne. Natomiast w Zakonie Kaznodziejskim cel apostolski jest umieszczony na tym samym poziomie co cel kontemplacyjny. \u015aw. Tomasz z Akwinu podsumowa\u0142by p\u00f3\u017aniej ten fakt sentencj\u0105: Contemplata aliis tradere<\/em>dawa\u0107 innym owoce w\u0142asnej kontemplacji.<\/p>\n\n\n\n Je\u017celi wsp\u00f3lnym celem Zakonu Kaznodziejskiego jest zbawienie dusz, a jego celem szczeg\u00f3\u0142owym - g\u0142oszenie kaza\u0144, to niezb\u0119dnym \u015brodkiem do osi\u0105gni\u0119cia obu cel\u00f3w jest pilne studiowanie nauk \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3re zast\u0105pi\u0142o prac\u0119 fizyczn\u0105 mnich\u00f3w w zakonach poprzedzaj\u0105cych zakon \u015bw. Dominika. Studiowanie jest dominuj\u0105c\u0105 pasj\u0105 tego zakonu. Liturgia okre\u015bla \u015bwi\u0119tego jako. Doctor Veritatis<\/em>, <\/em>y Veritas<\/em> to motto Zakonu Kaznodziejskiego.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Santo Domingo de Guzm\u00e1n es uno de los grandes sacerdotes santos de la Edad Media. Naci\u00f3 hacia el a\u00f1o 1172 en Caleruega (Burgos). A los catorce a\u00f1os march\u00f3 a estudiar Artes liberales y Sagrada Escritura en la universidad de Palencia. All\u00ed manifest\u00f3 su caridad hacia los pobres, pues durante un periodo de terrible carest\u00eda, vendi\u00f3 […]<\/p>\n","protected":false},"author":49,"featured_media":6073,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[548,550],"tags":[8],"class_list":["post-5887","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-foco","category-vocaciones","tag-santos"],"yoast_head":"\nTroska o zbawienie dusz<\/h4>\n\n\n\n