Rok temu, w lutym 2025 roku, francuski \u015bwiat akademicki po\u017cegna\u0142 jednego ze swoich. Aurell, urodzony w Barcelonie, ale b\u0119d\u0105cy centraln\u0105 postaci\u0105 francuskiego \u017cycia intelektualnego, odszed\u0142, pozostawiaj\u0105c po sobie dziedzictwo wykraczaj\u0105ce poza biblioteki, o czym \u015bwiadcz\u0105 liczne \u015bwiadectwa jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Aurell nie by\u0142 romantykiem idealizuj\u0105cym przesz\u0142o\u015b\u0107, lecz surowym i pe\u0142nym pasji uczonym. Jego opus magnum dla szerokiej publiczno\u015bci, Dziesi\u0119\u0107 b\u0142\u0119dnych przekona\u0144 na temat \u015bredniowiecza<\/em>, Podsumowuje swoje przemy\u015blenia i o\u015bwieca czytelnika, kt\u00f3ry ulega stronniczym pogl\u0105dom. Z rygorem, jaki zyska\u0142, kieruj\u0105c presti\u017cowym Centre d'\u00c9tudes Sup\u00e9rieures de Civilisation M\u00e9di\u00e9vale, Aurell obali\u0142 \u00abczarn\u0105 legend\u0119\u00bb, kt\u00f3ra przedstawia\u0142a \u015bredniowiecze jako epok\u0119 stagnacji.<\/p>\n\n\n\n Dla Aurella \u015bredniowiecze nie by\u0142o epok\u0105 mrocznego fanatyzmu: to czas wynalezienia jednostki, narodzin uniwersytet\u00f3w i szacunku dla kobiet \u2013 uciele\u015bnionego w postaciach takich jak Eleonora Akwita\u0144ska, kt\u00f3rej po\u015bwi\u0119ci\u0142 mistrzowsk\u0105 biografi\u0119 \u2013 kt\u00f3rego odrodzenie zaj\u0119\u0142oby wieki nowoczesno\u015bci. Podobnie, jego intelektualna ciekawo\u015b\u0107 sk\u0142oni\u0142a go do zg\u0142\u0119biania z\u0142o\u017conych i mniej zbadanych temat\u00f3w, takich jak kwestia chrze\u015bcijan sprzeciwiaj\u0105cych si\u0119 krucjatom.<\/p>\n\n\n\n Tym, co wyr\u00f3\u017cnia\u0142o Martina Aurella w z\u0142o\u017conym ekosystemie francuskiego uniwersytetu, by\u0142a jego konsekwencja i pokora. W \u015bwiecie akademickim, kt\u00f3ry \u0142atwo wzbudza dum\u0119, wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 \u017cyczliwo\u015bci\u0105. Jako chrze\u015bcijanin, pojmowa\u0142 swoj\u0105 prac\u0119 historyka jako poszukiwanie Boga poprzez prawd\u0119. Nie musia\u0142 \u00abchrystianizowa\u0107\u00bb historii; wystarczy\u0142o, \u017ce pozwoli\u0142 faktom m\u00f3wi\u0107 za siebie, aby pokaza\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 t\u0119tni\u0105cej \u017cyciem cywilizacji.<\/p>\n\n\n\n Jego wiara nie tylko nap\u0119dza\u0142a jego intelekt, ale tak\u017ce ogromn\u0105 zdolno\u015b\u0107 dialogu. Unika\u0142 sekciarstwa i zyska\u0142 szacunek zar\u00f3wno agnostyk\u00f3w, jak i os\u00f3b wierz\u0105cych. Pokaza\u0142, \u017ce wiara nie jest przeszkod\u0105 dla doskona\u0142o\u015bci naukowej, lecz raczej horyzontem, kt\u00f3ry poszerza perspektyw\u0119 i pog\u0142\u0119bia rozumienie historii jako iloczynu ludzkiej wolno\u015bci i Opatrzno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n W czasach, gdy Europa zdaje si\u0119 zapomina\u0107 o swoich korzeniach, spu\u015bcizna Aurella brzmi jak konieczne przypomnienie: Stary Kontynent nie narodzi\u0142 si\u0119 z pustki, ale jest spadkobierc\u0105 tradycji, kt\u00f3ra potrafi\u0142a po\u0142\u0105czy\u0107 wiar\u0119 katolick\u0105 z filozofi\u0105 greck\u0105 i prawem rzymskim.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego m\u0142ody cz\u0142owiek z Santiago lub Valpara\u00edso mia\u0142by po\u015bwi\u0119ci\u0107 \u017cycie studiom nad rycerstwem XII wieku lub reform\u0105 gregoria\u0144sk\u0105? Aurell znalaz\u0142 odpowied\u017a. Dzi\u0119ki swojemu promotorowi i hojno\u015bci wyszkoli\u0142 kluczow\u0105 grup\u0119 chilijskich historyk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Jego rola jako pedagoga nie by\u0142a jedynie techniczna; by\u0142a to osobista transformacja. Inspirowa\u0142 chilijskich student\u00f3w, by nie czuli si\u0119 \u00abwyobcowani\u00bb z historii Europy, lecz raczej jej prawowitymi spadkobiercami. Pod jego kierunkiem wielu odkry\u0142o, \u017ce naukowa rzetelno\u015b\u0107 i wiara s\u0105 si\u0142ami nap\u0119dowymi w d\u0105\u017ceniu do prawdy.<\/p>\n\n\n\n Aurell pom\u00f3g\u0142 nam zrozumie\u0107, \u017ce Chile jest w du\u017cej mierze produktem tego \u00ab\u015bredniowiecznego \u015bwiat\u0142a\u00bb. Chilijskie instytucje \u2013 uniwersytet, prawo cywilne i samorz\u0105dy \u2013 maj\u0105 swoje korzenie w stuleciach, kt\u00f3re tak dog\u0142\u0119bnie studiowa\u0142. J\u0119zyk i wiara, kt\u00f3re kszta\u0142tuj\u0105 chilijsk\u0105 kultur\u0119, s\u0105 dojrza\u0142ymi owocami hiszpa\u0144skiego \u015bredniowiecza. Nawet wsp\u00f3\u0142czesne debaty polityczne, takie jak godno\u015b\u0107 jednostki i granice w\u0142adzy, zrodzi\u0142y si\u0119 z kontrowersji mi\u0119dzy wiar\u0105 a rozumem w XIII wieku.<\/p>\n\n\n\n Jak zauwa\u017ca chilijski historyk Jos\u00e9 Miguel de Toro, kt\u00f3ry uzyska\u0142 doktorat pod kierunkiem Martina Aurella, wk\u0142ad jego profesora by\u0142 ogromny i g\u0142\u0119boki: \u201cJego badania obejmowa\u0142y r\u00f3\u017cnorodne aspekty \u017cycia w \u015bredniowieczu, takie jak w\u0142adza polityczna, struktura spo\u0142eczna, literatura i mity, a tak\u017ce \u017cycie dworskie, mi\u0119dzy innymi. Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 jego prace o Eleonorze Akwita\u0144skiej, dynastii Plantagenet\u00f3w i kr\u00f3lu Arturze\u201d. \u00abPo\u015bwi\u0119ci\u0142 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 zawodow\u0105 rzetelno\u015b\u0107 prawdzie historycznej, obalaj\u0105c absurdalne mity\u00bb \u2013 zauwa\u017ca De Toro.<\/p>\n\n\n\n Jego wp\u0142yw w Chile by\u0142 wynikiem niezwyk\u0142ego osobistego zaanga\u017cowania. Benjam\u00edn Franzani opowiada, jak prosty e-mail z pro\u015bb\u0105 o porad\u0119 doprowadzi\u0142 do obj\u0119cia przez niego stanowiska promotora pracy doktorskiej: \u00abZaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie w moj\u0105 spraw\u0119, kiedy nawet nie zna\u0142em francuskiego. Przez lata odpowiada\u0142 na e-maile i oferowa\u0142 rozwi\u0105zania problem\u00f3w zwi\u0105zanych ze stypendiami i procedurami\u00bb.<\/p>\n\n\n\n Ta dost\u0119pno\u015b\u0107 nie zna\u0142a granic. Franzani wspomina, jak pewnego razu Aurell wybra\u0142 si\u0119 w b\u0142yskawiczn\u0105 podr\u00f3\u017c do Pary\u017ca: przyby\u0142 z Poitiers po po\u0142udniu na wywiad dla Radio France i wczesnym rankiem nast\u0119pnego dnia wyjecha\u0142, aby odebra\u0107 nagrod\u0119 w po\u0142udniowofrancuskim mie\u015bcie za biografi\u0119 Eleonory Akwita\u0144skiej. Przy takim harmonogramie, pozytywna odpowied\u017a na pro\u015bb\u0119 Franzaniego o spotkanie wydawa\u0142a si\u0119 niemo\u017cliwa. Jednak Aurell nigdy nie odmawia\u0142, gdy m\u00f3g\u0142 komu\u015b pom\u00f3c: tam, gdzie inni mogli nie widzie\u0107 \u017cadnej mo\u017cliwo\u015bci, Aurell zaprosi\u0142 go na \u015bniadanie i wsp\u00f3lny spacer na peron: \u00abDzi\u0119ki temu mog\u0142em z nim porozmawia\u0107 przez co najmniej p\u00f3\u0142 godziny i uzyska\u0107 jego rad\u0119. Dworzec kolejowy doskonale odzwierciedla\u0142 jego postaw\u0119 bycia dla wszystkich\u201d.<\/p>\n\n\n\n Profesor Jos\u00e9 Manuel Cerda, kt\u00f3ry pozna\u0142 go w Oksfordzie w 2004 roku, ma wspomnienie, kt\u00f3re jest zar\u00f3wno ludzkie, jak i odkrywcze: mecz pi\u0142ki no\u017cnej w pobli\u017cu Keble College. \u00abBy\u0142em zaskoczony, \u017ce za t\u0105 erudycj\u0105 kryje si\u0119 osoba, kt\u00f3ra tak bardzo kocha ten sport. Pomimo ca\u0142ej swojej wiedzy, nie upokarza\u0142 swoich student\u00f3w, a wr\u0119cz przeciwnie, uprzejmie ich poprawia\u0142\u00bb \u2013 wspomina Cerda.<\/p>\n\n\n\n Aurell by\u0142 cz\u0142owiekiem o jasnych przekonaniach i godnej podziwu otwarto\u015bci. Cerda pami\u0119ta, jak jego twarz czerwieni\u0142a si\u0119 z nie\u015bmia\u0142o\u015bci, gdy by\u0142 \u015bwiadkiem za\u017cartych dyskusji mi\u0119dzy kolegami: \u00abCi, kt\u00f3rzy nie podzielali jego pogl\u0105d\u00f3w, darzyli go szacunkiem\u00bb. Nigdy nie pozostawi\u0142 bez odpowiedzi \u017cadnego e-maila. Dzi\u015b jego uczniowie \u017cegnaj\u0105 go, wiedz\u0105c, \u017ce dzi\u0119ki jego hojno\u015bci mog\u0105 teraz widzie\u0107 dalej, poniewa\u017c st\u0105paj\u0105 \u00abna ramionach olbrzyma\u00bb, kt\u00f3ry nigdy nie uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za wi\u0119kszego od najskromniejszych ze swoich uczni\u00f3w.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Hace un a\u00f1o, en febrero de 2025, el mundo acad\u00e9mico franc\u00e9s desped\u00eda a uno de los suyos. Aurell, barcelon\u00e9s de nacimiento, pero figura central de la intelectualidad gala, part\u00eda dejando un legado que trasciende las bibliotecas, como qued\u00f3 de manifiesto en los numerosos testimonios de sus colegas. Aurell no era un rom\u00e1ntico de un pasado […]<\/p>\n","protected":false},"author":3101,"featured_media":58958,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[36,39],"tags":[],"class_list":["post-58957","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actualidad","category-cultura"],"yoast_head":"\nSp\u00f3jno\u015b\u0107 i wiara<\/h2>\n\n\n\n
Nauczyciel Chilijczyk\u00f3w<\/h2>\n\n\n\n
Pokora olbrzyma<\/h2>\n\n\n\n