Ojciec \u015awi\u0119ty Franciszek m\u00f3g\u0142 w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105, kt\u00f3ra rozpoczyna okres Wielkiego Postu, odprawi\u0107 Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 przy O\u0142tarzu Katedry w Bazylice \u015bw. Piotra. Podczas uroczysto\u015bci mia\u0142o miejsce na\u0142o\u017cenie popio\u0142u, kt\u00f3ry Franciszek na\u0142o\u017cy\u0142 na obecnych na uroczysto\u015bci kardyna\u0142\u00f3w i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Papie\u017c rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 homili\u0119 od przypomnienia, \u017ce dzi\u015b \"rozpoczynamy drog\u0119 Wielkiego Postu\" i wskaza\u0142 kierunek, w kt\u00f3rym nale\u017cy pod\u0105\u017ca\u0107 w tych dniach, a\u017c do Wielkiego Tygodnia: \"Istnieje zaproszenie, kt\u00f3re pochodzi z serca Boga, kt\u00f3ry z otwartymi ramionami i oczami pe\u0142nymi t\u0119sknoty b\u0142aga nas: 'Nawr\u00f3\u0107 si\u0119 do mnie ca\u0142ym swoim sercem'\" (Jl <\/em>2,12). Zwr\u00f3\u0107 si\u0119 do mnie<\/em>. Wielki Post to. podr\u00f3\u017c powrotna <\/em>do Boga. Ile razy, zabiegani lub oboj\u0119tni, m\u00f3wili\u015bmy: \"Panie, wr\u00f3c\u0119 do Ciebie p\u00f3\u017aniej... Dzi\u015b nie mog\u0119, ale jutro zaczn\u0119 si\u0119 modli\u0107 i robi\u0107 co\u015b dla innych\". Teraz B\u00f3g wzywa nasze serca. W \u017cyciu zawsze b\u0119dziemy mieli rzeczy do zrobienia i wym\u00f3wki do dania, ale teraz nadszed\u0142 czas, aby powr\u00f3ci\u0107 do Boga\".<\/p>\n\n\n Wielki Post to czas, by na nowo odnale\u017a\u0107 drog\u0119 do domu.<\/p>\n<\/p>\n\tPapie\u017c Franciszek\u015aroda Popielcowa Homilia<\/span><\/cite>\n<\/blockquote>\n\n\n Dlatego, kontynuuje Papie\u017c, \"Wielki Post jest podr\u00f3\u017c\u0105, kt\u00f3ra obejmuje ca\u0142e nasze \u017cycie, wszystko, czym jeste\u015bmy. Jest to czas sprawdzenia dr\u00f3g, kt\u00f3rymi idziemy, odnalezienia drogi powrotnej do domu, ponownego odkrycia fundamentalnej wi\u0119zi z Bogiem, od kt\u00f3rej wszystko zale\u017cy. Wielki Post nie polega na zbieraniu ma\u0142ych kwiatk\u00f3w, ale na rozeznaniu, gdzie jest ukierunkowane serce. Zadajmy sobie pytanie: w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 prowadzi mnie nawigator mojego \u017cycia, w stron\u0119 Boga czy w stron\u0119 w\u0142asnego \"ja\"? Czy \u017cyj\u0119 po to, by podoba\u0107 si\u0119 Panu, czy po to, by by\u0107 widzianym, chwalonym, preferowanym? Czy mam serce \"ta\u0144cz\u0105ce\", kt\u00f3re robi jeden krok do przodu i jeden do ty\u0142u, troch\u0119 kocha Pana, a troch\u0119 \u015bwiat, czy serce utwierdzone w Bogu? Czy jestem spokojny w swoich ob\u0142udach, czy walcz\u0119 o uwolnienie serca z ob\u0142udy i fa\u0142szu, kt\u00f3ry je zakuwa w kajdany?\".<\/p>\n\n\n\n Papie\u017c Franciszek wyja\u015bnia, \u017ce \"droga Wielkiego Postu jest wyj\u015bcie z niewoli do wolno\u015bci<\/em>. S\u0105 to czterdzie\u015bci dni, kt\u00f3re przypominaj\u0105 o czterdziestu latach, w kt\u00f3rych lud Bo\u017cy w\u0119drowa\u0142 po pustyni, aby powr\u00f3ci\u0107 do swojej ojczyzny. Ale jak\u017ce trudno jest opu\u015bci\u0107 Egipt! Zawsze, po drodze, pojawia\u0142a si\u0119 pokusa t\u0119sknoty za cebul\u0105, powrotu, przywi\u0105zania si\u0119 do wspomnie\u0144 z przesz\u0142o\u015bci, do jakiego\u015b idola. Tak jest i z nami: drog\u0119 powrotn\u0105 do Boga utrudniaj\u0105 nasze niezdrowe przywi\u0105zania, spowalniaj\u0105 j\u0105 uwodzicielskie wi\u0119zy wad, fa\u0142szywe zabezpieczenia pieni\u0119dzy i pozor\u00f3w, parali\u017cuj\u0105cy lament ofiarny. Aby i\u015b\u0107, trzeba zdemaskowa\u0107 te z\u0142udzenia\".<\/p>\n\n\n\n \"Jak zatem powinni\u015bmy post\u0119powa\u0107 w drodze do Boga\" - pyta Papie\u017c. A potem proponuje jako odpowied\u017a podr\u00f3\u017ce powrotne, o kt\u00f3rych m\u00f3wi nam S\u0142owo Bo\u017ce.<\/p>\n\n\n Bo\u017ce przebaczenie, spowied\u017a, to pierwszy krok na naszej drodze powrotnej.<\/p>\n<\/p>\n\tPapie\u017c Franciszek\u015aroda Popielcowa Homilia<\/span><\/cite>\n<\/blockquote>\n\n\n Patrz\u0105c na syna marnotrawnego, \"u\u015bwiadamiamy sobie, \u017ce i dla nas nadszed\u0142 czas na czas z powrotem do Ojca<\/em>. Podobnie jak \u00f3w syn, my r\u00f3wnie\u017c zapomnieli\u015bmy w domu perfum, roztrwonili\u015bmy cenne dobra na nieistotne rzeczy, zostali\u015bmy z pustymi r\u0119kami i nieszcz\u0119\u015bliwi w sercu. Upadli\u015bmy: jeste\u015bmy dzie\u0107mi, kt\u00f3re ci\u0105gle upadaj\u0105, jeste\u015bmy jak ma\u0142e dzieci, kt\u00f3re pr\u00f3buj\u0105 chodzi\u0107 i upadaj\u0105 na ziemi\u0119, i zawsze potrzebuj\u0105 tatusia, aby je znowu podnie\u015b\u0107. To jest przebaczenie Ojca <\/em>kt\u00f3ry stawia nas na nogi: Bo\u017ce przebaczenie, spowied\u017a, jest pierwszym krokiem na naszej powrotnej drodze\".<\/p>\n\n\n\n Aby powr\u00f3ci\u0107 do Jezusa, musimy uczy\u0107 si\u0119 od \"tego uzdrowionego tr\u0119dowatego, kt\u00f3ry wr\u00f3ci\u0142, aby Mu podzi\u0119kowa\u0107\". Dziesi\u0119ciu zosta\u0142o uzdrowionych, ale tylko on zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c uzdrowiony\". otr\u0119by<\/em>poniewa\u017c powr\u00f3ci\u0142 do Jezusa (por. Lc <\/em>17,12-19). Wszyscy mamy choroby duchowe, nie mo\u017cemy ich sami wyleczy\u0107; wszyscy mamy g\u0142\u0119boko zakorzenione wady, nie mo\u017cemy ich sami wykorzeni\u0107; wszyscy mamy l\u0119ki, kt\u00f3re nas parali\u017cuj\u0105, nie mo\u017cemy ich sami pokona\u0107. Musimy na\u015bladowa\u0107 tr\u0119dowatego, kt\u00f3ry wr\u00f3ci\u0142 do Jezusa i upad\u0142 u jego st\u00f3p. Potrzebujemy uzdrowienie Jezusa<\/em>Trzeba Mu przedstawi\u0107 nasze rany i powiedzie\u0107: \"Jezu, jestem tu przed Tob\u0105, z moim grzechem, z moimi nieszcz\u0119\u015bciami. Ty jeste\u015b lekarzem, Ty mo\u017cesz mnie uwolni\u0107. Uzdr\u00f3w moje serce\".<\/p>\n\n\n\n Pod koniec swojej homilii papie\u017c Franciszek stwierdzi\u0142, \u017ce \"nasze PODR\u00d3\u017b POWROTNA <\/em>do Boga jest mo\u017cliwe tylko dlatego, \u017ce zosta\u0142o najpierw wyprodukowane ich zewn\u0119trzna podr\u00f3\u017c do nas<\/em>. Zanim my przyszli\u015bmy do Niego, On zszed\u0142 do nas. On szed\u0142 przed nami, On wyszed\u0142 nam na spotkanie. Ze wzgl\u0119du na nas zszed\u0142 ni\u017cej ni\u017c mogli\u015bmy sobie wyobrazi\u0107: sta\u0142 si\u0119 grzechem, sta\u0142 si\u0119 \u015bmierci\u0105. Przypomina nam o tym \u015bw. Pawe\u0142: \"B\u00f3g sprawi\u0142, \u017ce Ten, kt\u00f3ry nie pope\u0142ni\u0142 grzechu, sta\u0142 si\u0119 dla nas jak grzech\" (2 Co <\/em>5,21). Aby nie zostawi\u0107 nas samych i towarzyszy\u0107 nam w naszej drodze, zni\u017cy\u0142 si\u0119 do naszego grzechu i naszej \u015bmierci. Nasza podr\u00f3\u017c polega wi\u0119c na tym, by da\u0107 si\u0119 wzi\u0105\u0107 za r\u0119k\u0119. Ojciec, kt\u00f3ry wzywa nas z powrotem, to Ten, kt\u00f3ry opuszcza dom, aby przyj\u015b\u0107 i spotka\u0107 si\u0119 z nami; Pan, kt\u00f3ry nas uzdrawia, to Ten, kt\u00f3ry pozwoli\u0142 si\u0119 zrani\u0107 na krzy\u017cu; Duch, kt\u00f3ry zmienia nasze \u017cycie, to Ten, kt\u00f3ry wieje z moc\u0105 i \u0142agodno\u015bci\u0105 na nasze b\u0142oto.<\/p>\n\n\n Postawmy si\u0119 przed krzy\u017cem Jezusa: patrzmy codziennie na Jego rany. W tych ranach rozpoznajemy nasz\u0105 pustk\u0119, nasze wady, rany grzechu, ciosy, kt\u00f3re nas zrani\u0142y.<\/p>\n<\/p>\n\tPapie\u017c Franciszek\u015aroda Popielcowa Homilia<\/span><\/cite>\n<\/blockquote>\n\n\n Nawi\u0105zuj\u0105c do aktu pochylenia g\u0142owy przy nak\u0142adaniu popio\u0142u, papie\u017c zach\u0119ca nas, by\u015bmy \"po zako\u0144czeniu Wielkiego Postu jeszcze bardziej pochylili si\u0119, by umy\u0107 stopy naszym braciom i siostrom\". Wielki Post to pokorne uni\u017cenie si\u0119 w sobie i wobec innych. Jest to zrozumienie, \u017ce zbawienie nie jest wspinaniem si\u0119 do chwa\u0142y, ale obni\u017ceniem siebie z mi\u0142o\u015bci. To jest stawanie si\u0119 ma\u0142ym. Na tej drodze, aby nie straci\u0107 kierunku, postawmy si\u0119 przed krzy\u017cem Jezusa: to cicha siedziba Boga. Patrzmy na jego rany ka\u017cdego dnia. W tych dziurach rozpoznajemy nasz\u0105 pustk\u0119, nasze wady, rany grzechu, ciosy, kt\u00f3re nas zrani\u0142y\". <\/p>\n\n\n\n Jednak, podsumowuje Franciszek, \"w\u0142a\u015bnie tam widzimy, \u017ce B\u00f3g nie wskazuje na nas palcem, ale szeroko otwiera swoje ramiona\". Jego rany s\u0105 dla nas otwarte i w tych ranach zostali\u015bmy uzdrowieni (por. 1 P <\/em>2,24; Czy <\/em>53,5). Uca\u0142ujmy je, a zrozumiemy, \u017ce w\u0142a\u015bnie tam, w najbardziej bolesnych pustkach \u017cycia, czeka na nas B\u00f3g ze swoim niesko\u0144czonym mi\u0142osierdziem. Tam bowiem, gdzie jeste\u015bmy najbardziej bezbronni, gdzie najbardziej si\u0119 wstydzimy, On wychodzi nam na spotkanie. A teraz zaprasza nas do powrotu do Niego, do ponownego odkrycia rado\u015bci bycia kochanym.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" El Santo Padre Francisco, guardando las medidas sanitarias, ha podido celebrar la Santa Misa del Mi\u00e9rcoles de Ceniza, que da inicio al tiempo de Cuaresma, en el Altar de la C\u00e1tedra de la Bas\u00edlica de San Pedro. Durante la celebraci\u00f3n, ha tenido lugar la imposici\u00f3n de la ceniza, que Francisco ha impuesto a los cardenales […]<\/p>\n","protected":false},"author":22,"featured_media":9166,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[36,51],"tags":[588,396],"class_list":["post-9140","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actualidad","category-vaticano","tag-cuaresma","tag-papa-francisco"],"yoast_head":"\n\n\t
Przejazdy powrotne<\/h4>\n\n\n\n
\n\t
Najpierw przyszed\u0142 do nas<\/h4>\n\n\n\n
\n\t