Święty Albert urodził się w Niemczech około 1200 roku. Już w młodym wieku studiował w Padwie, Bolonii i Wenecji. Studiował teologię w Kolonii, ale jego krytyczny i systematyczny duch filozoficzny musiał stawić czoła trudnym kwestiom teologicznym, zgodnie z watykańskim kalendarzem świętych.
We Włoszech Albert został dominikaninem i przyjął habit od błogosławionego Jordana z Saksonii, bezpośredniego następcy św. Dominika. Ten ostatni wysłał go najpierw do Kolonii, a następnie do Paryża, gdzie przez kilka lat piastował katedrę teologii. Tam poznał św. Tomasza z Akwinu, którego zabrał ze sobą, gdy Zakon skierował go do Kolonii, aby założył tam ośrodek studiów teologicznych. Studiowanie i nauczanie, Jego pasją była miłość do Pana.
Integracja filozofii Arystotelesa i prawd objawionych
W Kolonii zyskał przydomek “Wielki”. Studiował i nauczał dzieł Arystotelesa, przybliżając arystotelizm myśli chrześcijańskiej i wykazując jego zgodność z teologią. W ten sposób położył podwaliny pod innych, zwłaszcza pod św. Tomasza z Akwinu. Tomasz z Akwinu, Rozwiną głębszą syntezę, z metafizyką.
W 1256 roku św. Albert został wysłany do Rzymu, a następnie, niespodziewanie, papież mianował go biskupem Ratyzbony. W 1274 roku został zaproszony przez Grzegorza X na II Sobór Lyoński, a w drodze powrotnej otrzymał wiadomość o śmierci Tomasza z Akwinu. Był to druzgocący cios dla św. Alberta, który stwierdził: “Światło Kościoła zgasło”. Został kanonizowany w 1931 roku przez Piusa XI, który ogłosił go również Doktorem Kościoła.
Święty Jan Paweł II przy swoim grobie w Kolonii
Modlitwa św. Jana Pawła II, klęczącego przed jego grobem w Kolonii w 1980 r., jest powszechnie znana i można ją przeczytać. tutaj. Papież Polak przedstawił św. Alberta Wielkiego jako symbol pojednania nauki (rozumu) z wiarą, kwestię tę rozwinął później jego następca, Benedykt XVI.





