Bankier w czasach zimnej wojny 

Alfred Herrhausen, presidente del consejo de administración del Deutsche Bank, fue asesinado en noviembre de 1989. Nunca se identificó a los autores del crimen, si bien se atribuyó a la Frakcja Czerwonej ArmiiHerrhausen był kluczową postacią w procesie rozmrażania żelaznej kurtyny i upadku muru berlińskiego. Herrhausen był kluczową postacią w rozmrożeniu żelaznej kurtyny i upadku muru berlińskiego. Jego polityka gospodarcza polegała na umarzaniu długów krajów rozwijających się i promowaniu większej odpowiedzialności społecznej w bankowości, co spotkało się z ostrą krytyką sektora kapitalistycznego. Środki te przyciągnęły jednak uwagę Gorbaczowa, który dostrzegł w Herrhausenie osobę, której mógł zaufać, aby złagodzić bankructwo Związku Radzieckiego.

Ten pięcioodcinkowy miniserial gorączkowo opowiada o wydarzeniach, które uczyniły Herrhausen kluczową postacią w historii Europy w 1989 roku. W przeciwieństwie do dobrze znanych wydarzeń, które doprowadziły do upadku muru berlińskiego, widz jest traktowany jako intra-historia, do wielu pozornie niewinnych czynów, które stopniowo tworzyły klimat sprzyjający Gorbaczowowi i Zachodowi, osiągając porozumienie, które przezwyciężyło podział. Herrhausen jest przedstawiony jako charyzmatyczna postać, wizjoner, skłócony ze swoim zarządem i zachodnią opozycją polityczną. 

Znane postacie drugoplanowe, takie jak prezydent Niemiec Helmut Kohl, były sekretarz CIA Henry Kissinger i szefowie Deutsche Bank, są stale obecne na ekranie. Ponadto zimnowojenna atmosfera szpiegostwa i nieufności jest dobrze uchwycona. Odzwierciedla to również motywy stojące za zabójstwem Herrhausena. Chociaż bomba została zdetonowana przez bardzo małą grupę, jest wielu, którzy do tego zachęcali i świętowali. Tak więc, biorąc pod uwagę niemożność dokładnego ustalenia, kto spowodował eksplozję, miniserial opracowuje odpowiedzi, które są satysfakcjonujące i wiarygodne. Postacie nie są skrupulatnie rozwijane i nie ma zbyt wiele wytchnienia dla ich dramatycznej ewolucji, ponieważ nagromadzenie wydarzeń wydaje się mieć większe znaczenie. Jednak szalone tempo 1989 roku jest wiarygodnie odtworzone.