El Vaticano presenta la exhortación apostólica ‘Dilexi te’

Kardynałowie Michael Czerny SJ i Konrad Krajewski, prefektowie Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka i Dykasterii ds. Miłosierdzia, byli odpowiedzialni za wygłoszenie referatu Dilexi Te, pierwsza adhortacja apostolska podpisana przez Roberta Prevosta.

W prezentacji wzięli również udział franciszkanin Frédéric-Marie Le Méhauté i siostra Clémence ze Zgromadzenia Małych Sióstr Jezusa. 

Dilexi te, podpisane przez Papieża 4 października, Święto św. Franciszka z Asyżu stanowi pierwszy dokument magisterialny papieża Leona XIV, który przejął ten tekst od papieża Franciszka, jak wyjaśniono na początku Adhortacji Apostolskiej. 

Robert Prevost ukończył i poprawił tę adhortację apostolską, która składa się ze 121 punktów i w dużej mierze odzwierciedla główne przesłania Kościoła dotyczące nierówności społecznych, ubóstwa i odpowiedzialności krajów najbardziej rozwiniętych. 

Temat społeczny i teologiczny

Biskup Czerny podkreślił, że dokument dowodzi, iż «ubóstwo jest zarówno kwestią społeczną, jak i teologiczną, ponieważ Pan przemawia do Kościoła, a wiara staje się realna» poprzez nich. Podkreślił również, że «ubóstwo wynika ze struktur, które utrwalają nierówności, z gospodarki, która zabija, która mierzy wartość człowieka produktywnością».

«Kościół» – kontynuował prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka – «potępia fałszywą bezstronność rynku i koncentruje się na przekształcaniu struktur. Opowiada się za formą pokuty społecznej, która przywraca godność ludziom niewidzialnym».

Biedni są twarzą Chrystusa

Ze swojej strony, Ksiądz Prałat Konrad Krajewski, Prefekt Dykasterii ds. Miłosierdzia i Jałmużnik Apostolski podkreślił, jak papież Leon XIV, na początku swojego pontyfikatu, potwierdził jego rolę zwierzchnika Stolicy Apostolskiej w sprawach miłosierdzia, podkreślając «dwutysiącletnią historię» Kościoła w trosce o najsłabszych. Ta historia trwa do dziś, tak jak Jezus: «W Ewangelii jest 'dzisiaj'. Chrystus udaje się do domu Zacheusza 'właśnie teraz' i nakazuje nakarmić tłumy 'teraz'‘.

«Miłość do ubogich jest ewangeliczną gwarancją Kościoła wiernego sercu Chrystusa» – przypomniał biskup Krajewski. «Opieka będzie różnorodna, jak to miało miejsce na przestrzeni wieków, ale musi istnieć zawsze, ponieważ to w ubogich Kościół rozpoznaje oblicze Chrystusa». W związku z tym Jałmużnik Apostolski przytoczył anegdotę z papieżem Franciszkiem: Krajewski ubolewał, że nie może dotrzeć do wszystkich, pomimo zainstalowanych w Watykanie pryszniców, opieki medycznej itd., a papież powiedział mu: ‘Pomagasz bezpośrednio Chrystusowi, a narzekasz?’.

Na koniec apostolski jałmużnik chciał podkreślić znaczenie jałmużny, która zajmuje ostatnią część Adhortacji apostolskiej, i że jałmużna, «która dziś nie cieszy się dobrą sławą, często
Nawet wśród wierzących. Nie tylko nie jest praktykowane, ale wręcz jest pogardzane.

Bycie Kościołem z ubogimi

Prezentację zakończyło świadectwo Siostry Clémence ze Zgromadzenia Małych Sióstr Jezusa, która podzieliła się swoim doświadczeniem pracy ze wspólnotami romskimi. Zakonnica podkreśliła, że poprzez ten dokument «Ojciec Święty zachęca nas do uznania ‘tajemniczej mądrości, którą Bóg pragnie nam przekazać za ich pośrednictwem’. Idąc za ich przykładem, odkrywamy na nowo solidarność, o której często zapominamy w naszej gorliwości o zachowanie bogactwa».

Prezentację zakończyła refleksja brata Frédérica-Marie Le Méhauté, franciszkanina, który podsumował poruszane kwestie. Dilexi Te, podkreślając zwłaszcza, że jest to dokument kładący nacisk na pracę Kościoła na rzecz ubogich i z ubogimi: «Dilexi Te Przypomina nam o potrzebie angażowania się na rzecz ubogich, o potrzebie dawania im, zwłaszcza poprzez jałmużnę. Podkreśla jednak, że niezwykle ważne jest, aby nauczyć się z nimi współpracować.

W ciągu najbliższych kilku godzin czasopismo Omnes opublikuje pełną refleksję na temat pierwszej adhortacji apostolskiej papieża Leona XIV, napisanej przez księdza i teologa Ramiro Pellitero.