W obecności przywódców sunnickich, greckiego Kościoła prawosławnego, szyickiego, syryjskiego Kościoła prawosławnego, druzów, ormiańskiego Kościoła prawosławnego, protestanckich i alawickich, papież wyraził dziś popołudniu uznanie dla Libanu. On to zrobił W niedzielę po przybyciu do Bejrutu przemawiał przed prezydentem kraju i przedstawicielami społeczeństwa libańskiego, a dziś powtórzył to samo w towarzystwie przywódców tradycji religijnych.
Papież został dziś po południu powitany w dużym namiocie na Placu Męczenników przez syryjsko-katolickiego patriarchę, patriarchę maronitów, wielkiego imama imperium sunnickiego oraz przedstawiciela szyitów. Wszyscy byli świadkami, jak Leon XIV umieścił drzewo oliwne, symbol pojednania i pokoju, w centrum spotkania.
Przemówienia przeplatane były pieśniami w wykonaniu licznego chóru dziecięcego. Liderzy mówili o jedności, otwartości, współistnieniu i szacunku, aż do momentu, gdy papież Leon XIV umieścił w centrum drzewo oliwne.
Drzewo oliwne, symbol pojednania i pokoju
Jeśli Liban słynie z majestatycznych cedrów, to “drzewo oliwne stanowi również kamień węgielny jego dziedzictwa” – powiedział Papież. Drzewo oliwne nie tylko zdobi przestrzeń, w której się dziś gromadzimy, ale “jest również wychwalane w świętych tekstach chrześcijaństwa, judaizmu i islamu, stanowiąc ponadczasowy symbol pojednania i pokoju”.
Leon XIV podkreślił, że ich długowieczność i ogromna zdolność do rozwoju nawet w najtrudniejszych warunkach “symbolizują odporność i nadzieję, a także stałe zaangażowanie niezbędne do pielęgnowania pokojowego współistnienia”.
“Z tego drzewa wypływa olej leczniczy, balsam na rany fizyczne i duchowe, wyrażający nieskończone współczucie Boga dla wszystkich cierpiących”. Co więcej, «olej ten daje również światło, przywołując wezwanie do rozświetlania naszych serc wiarą, miłością bliźniego i pokorą».

Budowniczowie pokoju
Leon XIV przypomniał, że naród libański jest rozproszony po całym świecie, ale zjednoczony niezniszczalną siłą i wiecznym dziedzictwem swojej ojczyzny.
«Ich obecność, tutaj i na całym świecie, wzbogaca ziemię ich starożytnym dziedzictwem, ale stanowi również powołanie. W coraz bardziej połączonym, globalnym świecie są oni powołani do bycia budowniczymi pokoju: do zwalczania nietolerancji, przezwyciężania przemocy i eliminowania wykluczenia; oświetlania drogi do sprawiedliwości i harmonii dla wszystkich poprzez świadectwo swojej wiary” – stwierdził.
Papież na początku przyznał, że jest “głęboko poruszony i niezmiernie wdzięczny, że może być dziś wśród was, w tej błogosławionej ziemi, ziemi wychwalanej przez proroków Starego Testamentu”.
Powszechne powołanie Kościoła: dialog z innymi religiami
Następnie Ojciec Święty zacytował w swoim liście: przemówienie Papież Benedykt XVI w swojej posynodalnej adhortacji apostolskiej ‘Ecclesia in Medio Oriente’, podpisanej w Bejrucie w 2012 r., podkreślił, że “natura i powszechne powołanie Kościoła wymagają, aby prowadził on dialog z wyznawcami innych religii”.
“Ten dialog na Bliskim Wschodzie opiera się na duchowych i historycznych więzach łączących chrześcijan z Żydami i muzułmanami. Dialog ten, który nie jest podyktowany przede wszystkim względami pragmatycznymi o charakterze politycznym czy społecznym, opiera się przede wszystkim na fundamentach teologicznych, które stanowią wyzwanie dla wiary» (n. 19).
Minarety obok dzwonnic kościelnych
Następnie papież Leon powiedział przywódcom, że «wasza dzisiejsza obecność tutaj, w tym niezwykłym miejscu, gdzie minarety i dzwonnice stoją obok siebie, obydwie skierowane ku niebu, jest świadectwem niezachwianej wiary tego kraju i głębokiego oddania jego mieszkańców jedynemu Bogu”.
«W tej ukochanej krainie niech każdy dzwon i każdy adhan zabrzmią razem; niech każde wezwanie do modlitwy będzie oparte na jednym hymnie, wzniesionym nie tylko po to, by wychwalać miłosiernego Stwórcę nieba i ziemi, ale także po to, by z serca prosić o boski dar pokoju”.
Jak pokonać niepokój związany z Bliskim Wschodem
Przez wiele lat, a zwłaszcza w ostatnich czasach, “świat wpatrywał się w Bliski Wschód, kolebkę religii abrahamowych, obserwując trudną drogę i niestrudzone poszukiwanie cennego daru pokoju” – powiedział na początku Leon XIV.
“Ludzkość czasami patrzy na Bliski Wschód z lękiem i zniechęceniem, w obliczu tak złożonych i przedłużających się konfliktów. Jednak pośród tych zmagań możemy znaleźć nadzieję i otuchę, skupiając się na tym, co nas łączy: naszym wspólnym człowieczeństwie i wierze w Boga miłości i miłosierdzia”.
W czasach, gdy współistnienie może wydawać się odległym marzeniem, “Libańczycy, mimo wyznawania różnych religii, stanowią przekonujący przykład: strach, nieufność i uprzedzenia nie mają ostatniego słowa, a jedność, pojednanie i pokój są zawsze możliwe”.
Maryja Panna, Matka Jezusa i Królowa Pokoju
Papież zakończył, przypominając, że “25 marca każdego roku jest świętem narodowym w jego kraju”, podczas którego “gromadzą się, aby oddać cześć Maryi, Matce Bożej Libanu, czczonej w Sanktuarium w Harissie, ozdobionym imponującą figurą Matki Bożej z otwartymi ramionami, obejmującą cały naród libański”.
“Papież Leon XIV modlił się: ”Niech to pełne miłości i macierzyńskie objęcie Maryi Dziewicy, Matki Jezusa i Królowej Pokoju, prowadzi każdego z was, aby w waszej ojczyźnie, na całym Bliskim Wschodzie i na całym świecie dar pojednania i pokojowego współistnienia płynął “jak rzeki płynące z Libanu« (por. Pieśń nad pieśniami 4, 15), przynosząc wszystkim nadzieję i jedność».





