Świat

W świeckiej Holandii bezprecedensowy «Marsz dla Życia» uwydatnia zmianę mentalności wśród młodych ludzi

Rekordowa frekwencja, wynosząca 15 000 osób, oraz rosnące zaangażowanie młodych ludzi odzwierciedlają zmiany kulturowe w kraju, w którym aborcja cieszy się szerokim poparciem społecznym.

Bryan Lawrence Gonsalves-21 listopada 2026 r.-Czas czytania: 5 minuty
Marsz dla Życia w Holandii

W sobotę 14 listopada, 34. Marsz dla Życia w Holandii zgromadził rekordową frekwencję 15 000 osób, przewyższając ubiegłoroczne 11 000. Obywatele, rodziny, politycy i biskupi zebrali się w Hadze, siedzibie holenderskiego rządu, aby domagać się ochrony dzieci nienarodzonych. Wydarzenie jest organizowane od 1992 roku przez organizację pro-life. Schreeuw om Leven.

Ta historyczna mobilizacja jest następstwem serii skandali etycznych, które zaniepokoiły obrońców życia. 

Zaledwie kilka dni wcześniej holenderski Senat zagłosował za zezwoleniem na tworzenie ludzkich embrionów w celach badań naukowych, podczas gdy napięcie społeczne utrzymuje się w związku z komercyjnym macierzyństwem zastępczym i pierwszym udokumentowanym w kraju przypadkiem eutanazji dziecka poniżej 12. roku życia, małego 2-letniego chłopca. 

Co więcej, biorąc pod uwagę, że liczba aborcji dokonywanych w kraju zbliża się do 40 000 rocznie, wydarzenia te stały się bodźcem do odrodzenia się ruchu pro-life, którego celem jest obrona godności człowieka na każdym etapie.

Cisza dla tych, którzy nie mają głosu

Zwracając się do zgromadzonych, Arthur Alderliesten, dyrektor Schreeuw om Leven, zaprezentował pusty regał ze swojego biura, który nazywa «regałem ciszy», jako symbol, że słuchanie musi poprzedzać mówienie. Podkreślił potrzebę słuchania kobiet w ciąży, nienarodzonych dzieci, które nie mają głosu, oraz Boga; zauważył, że «słuchanie chroni przed zbyt uproszczonymi stwierdzeniami lub sloganami» i pozwala na autentyczną empatię. 

Alderliesten wezwał również obecnych do połączenia ochrony prawnej nienarodzonych dzieci z konkretnym wsparciem dla matek, stwierdzając: «Dziś mówimy nie aborcji, a tak odpowiedniej pomocy i wsparciu w przypadku niechcianej ciąży; nie aborcji, a tak nienarodzonym dzieciom». 

Następnie marsz skierował się w stronę centrum miasta. Uczestnicy nieśli czarno-żółte transparenty z hasłami «Za społeczeństwem bez aborcji» i «Każdy człowiek jest cudem stworzenia». Dzieci otrzymały również małe flagi z hasłem «Jestem pokoleniem pro-life». 

Wierna swojej cichej naturze, procesja przeszła ulicami bez skandowania haseł i okrzyków, dając ciche świadectwo nienarodzonym, którzy nie mają głosu. Po drodze niektórzy uczestnicy śpiewali Salve Regina i odmawiali różaniec, zarówno po holendersku, jak i po łacinie, za ofiary aborcji. 

Oznaki zmiany kulturowej 

Mimo że Holandia uchodzi za pioniera postępowej polityki bioetycznej (zalegalizowała aborcję do 24. tygodnia ciąży w 1984 r., zdekryminalizowała altruistyczne macierzyństwo zastępcze w 1994 r. i jako pierwszy kraj zalegalizowała eutanazję w 2002 r.), pojawiają się oznaki przemian kulturowych.

Roos Sparreboom, koordynator regionalny ProLife Europa dla Holandii – oświadczył do Omnesa że społeczny konsensus zaczyna być bardziej otwarty na sprawę pro-life. «Ruch pro-life niewątpliwie rośnie» – stwierdził, zauważając wzrost oddolnych inicjatyw i bliższą współpracę między organizacjami. 

Podczas niedawnego występu w programie poświęconym świeckim debatom, w którym analizowano holenderską politykę dotyczącą eutanazji, wspominała, że prezenterzy «byli zszokowani, gdy dowiedzieli się, że eutanazji poddano dwuletnie dziecko».

Według Sparrebooma większość obywateli Holandii jest «z założenia za prawem do aborcji, nie zastanawiając się zbytnio nad przyczynami». Ten bierny konsensus, jak zauważył, pozostawia im pole do zmiany zdania w konfrontacji z realiami aborcji. «Większość ludzi nie jest radykalna» – powiedział. «Nie popierają aborcji do dziewiątego miesiąca życia i nie chcieliby zmieniać prawa, aby ją zezwolić».

Dla Sparrebooma, który prowadzi grupę studentów-wolontariuszy podczas regularnych sesji informacyjnych z ProLife Europe w miastach i na kampusach uniwersyteckich w całej Holandii, dotarcie do tej biernej większości wymaga świeckich argumentów opartych na nauce i prawach człowieka, a nie na apelach religijnych. «Ludzie często zakładają, że nasz ruch opiera swoje argumenty na religii» – powiedział, dodając, że przechodnie «są zaskoczeni, gdy przedstawiamy świecki argument i mówią mi, że miło jest usłyszeć argument oparty na prawach człowieka, a nie na religii».

Krytycy często zakładają, że jest niedoinformowana lub wychowała się w konserwatywnym domu, podczas gdy w rzeczywistości dorastała, opowiadając się za prawem wyboru i zmiana poglądów zajęła jej prawie pięć lat. Opierając się na własnym doświadczeniu, Sparreboom zauważyła, że pojedyncza rozmowa uświadamiająca rzadko zmienia czyjeś zdanie z dnia na dzień; celem jest raczej pobudzenie refleksji i zachęcenie ludzi do samodzielnego zbadania problemu.

Ostatecznie, argumentował, transformacja kulturowa musi poprzedzać reformę prawną w parlamencie. Chociaż około 85% obywateli Holandii obecnie zasadniczo popiera aborcję, Sparreboom utrzymywał, że same zakazy prawne nie są ani wystarczające, ani trwałe bez rzeczywistego poparcia społecznego.

«Uczynienie aborcji nie do pomyślenia oznacza coś więcej niż tylko wprowadzenie przepisów chroniących nienarodzone dzieci» – powiedziała, apelując do obywateli o wspieranie kobiet w obliczu niechcianej ciąży «z miłością, a nie osądem, i poprzez celebrowanie każdego życia, niezależnie od okoliczności poczęcia». 

Podkreśliła, że prawdziwa zmiana kulturowa wymaga wspólnej odpowiedzialności: «Nie możemy zakazać aborcji, ignorując jednocześnie praktyczne i emocjonalne potrzeby kobiet, takie jak mieszkanie, wsparcie ekonomiczne i wsparcie społeczności».

Dotarcie do pokolenia wychowanego w duchu motta «Moje ciało, moja decyzja»

Ze swojej strony Irmgard Averesch, koordynatorka generalna Holenderskie Centrum Reformy Bioetyki (DCBR), wyjaśnił do Omnesa Chociaż wielu młodych ludzi w Holandii dorastało w przekonaniu, że aborcja jest z definicji pro-choice, często są oni bardziej otwarci na otwarty dialog niż starsze pokolenia.

Biorąc pod uwagę, że większość młodych dorosłych spotyka się głównie z retoryką «moje ciało, mój wybór“ w mediach społecznościowych, Averesch zauważyła, że wolontariusze pro-life są często pierwszymi głosami sprzeciwu, z jakimi spotykają się osobiście. ”Zadając właściwe pytania, możemy zachęcić ich do głębszego zastanowienia się nad tą kwestią i uznania, że nienarodzone dziecko to coś więcej niż tylko zbiór komórek» – wyjaśniła, dodając, że ta zmiana w perspektywach młodych ludzi ostatecznie ukształtuje przyszły kierunek i ustawodawstwo kraju.

Jednocześnie Averesch zauważył rosnącą gotowość młodych chrześcijan do wystąpienia publicznie i podkreślił, że większość wolontariuszy w jego organizacji to młodzi ludzie, którzy «uświadamiają sobie, że nie mogą dłużej przymykać oczu na tę niesprawiedliwość». 

Ostrzegła, że holenderski ruch pro-life generalnie cierpi z powodu braku widoczności i że wielu wierzących uważa tę kwestię za przegraną. «Chociaż zwolennicy prawa do aborcji zawsze będą próbowali zdyskredytować nasz ruch, nie możemy pozwolić, by strach przed opinią publiczną nas uciszył» – stwierdziła.

Odnosząc się do powszechnych stereotypów, Averesch zauważyła, że obrońcy życia są często określani mianem «mizoginów, którzy po prostu chcą kontrolować kobiety», choć osobiste rozmowy szybko obalają ten obraz, gdy ludzie zdają sobie sprawę, że wolontariusze «naprawdę troszczą się o kobiety i ich dzieci».

Apelując do obrońców praw człowieka, aby okazywali innym miłość i współczucie, podkreśliła, że uprzejmość nie może oznaczać milczenia, skoro «codziennie w Holandii 108 nienarodzonych dzieci traci życie».

Patrząc w przyszłość, Averesch nakreślił wizję społeczeństwa, które chroni życie ludzkie od poczęcia do starości i «nigdy nie przedstawia śmierci jako rozwiązania» w trudnych okolicznościach. 

Oprócz ochrony prawnej dzieci nienarodzonych, zalecała oferowanie praktycznego wsparcia matkom, które są w nieoczekiwanej ciąży, a także zachęcanie mężczyzn do ojcostwa. 

«Docelowo chcemy społeczeństwa, w którym aborcja nie będzie już uważana za normalne lub akceptowalne rozwiązanie w przypadku nieoczekiwanej ciąży, ale stanie się nie do pomyślenia» – stwierdziła Averesch. Społeczeństwa, w którym «każda matka czuje się wspierana, każdy ojciec bierze na siebie odpowiedzialność, a każde dziecko jest mile widziane i chronione».

Biuletyn informacyjny La Brújula Zostaw nam swój e-mail i otrzymuj co tydzień najnowsze wiadomości z katolickim punktem widzenia.