Kult Matki Boskiej Bolesnej, szczególnie rozpowszechniony w krajach śródziemnomorskich, rozwijał się od końca XI wieku. Papież Pius VII wprowadził to święto do rzymskiego kalendarza liturgicznego w 1814 roku. Święty Pius X ostatecznie ustalił datę na 15 września, zmieniając tytuł z ‘Siedmiu Boleści’ na ‘Matka Boska Bolesna’, zauważa. Wiadomości Watykańskie.
Świadectwem starożytności tego nabożeństwa jest ‘Stabat Mater’, przypisywana bł. Jakubowi da Todi (1230-1306). Pierwsze liturgiczne obchody ku czci Matki Bożej Bolesnej u stóp Krzyża sięgają XV wieku, wyjaśnia watykańska agencja prasowa. Należy również zaznaczyć, że Zakon Serwitów został założony w 1233 roku. Serwitowie przyczynili się do rozpowszechnienia nabożeństwa do Matki Bożej Bolesnej.
Święto upamiętnia cierpienie i siłę Maryi podczas męki i śmierci Jezusa. Nabożeństwo to znane jest również pod innymi nazwami, takimi jak Matka Boska Bolesna, Matka Boska Goryczy i Matka Boska Miłosierdzia. W zjednoczeniu z odkupieńczym dziełem swojego Syna, Maryja staje się Matką, która rodzi każdego chrześcijanina, każdego ucznia Jezusa.
Maryja u stóp krzyża
Nawiązując do tej uroczystości, napisał Święty Paweł VI: To “dobra okazja, by na nowo przeżyć decydujący moment w historii zbawienia. I by wraz z Synem wywyższonym na Krzyżu oddać cześć Matce, która dzieli Jego cierpienie”. W zjednoczeniu z odkupieńczym dziełem swojego Syna, Maryja staje się Matką, która rodzi każdego chrześcijanina, każdego ucznia Jezusa.
Benedykt XIV zauważył w swojej encyklice ‘Deus caritas est’, że nasza Matka jest “pokorna” i kobietą wiary i nadziei. «Kobietą, która kocha”, jak stwierdza książka. ‘'Maria'’.“Godzina Matki nadejdzie dopiero w chwili krzyża, która będzie prawdziwą godziną Jezusa. Potem, gdy uczniowie uciekną, Ona pozostanie u stóp krzyża”.





