Święci Robert Bellarmin i Hildegarda z Bingen oraz stygmaty św. Franciszka

Czterysta lat po jego śmierci w 1621 r. świętość Święty Robert Bellarmin “Nieustannie rzuca światło na historię, mówiąc o Chrystusie i Jego miłości do Kościoła”. Kanonizowana w 1930 roku, w następnym roku została Doktorem Kościoła, pisze watykańska agencja prasowa. Kościół również obchodzi święto i tytuł Doktora Kościoła 17 września. Hildegarda z Bingen, Benedyktyńska przełożona i mistyczka, doradczyni książąt, papieży i cesarzy.

Święty Robert Bellarmin (1542-1621), według św. Jana z dwoma “l” Strona internetowa jezuitów Bellarmin był intelektualistą, teologiem i nieustraszonym obrońcą wiary w czasie sporów reformacji. Jako kardynał służył trzem papieżom, którzy cenili jego mądrość i mądre rady. 

Kardynał Bellarmin wykorzystywał swoje coroczne rekolekcje, które przedłużał do 30 dni w roku, na pisanie książek o duchowości. Kiedy Paweł V został wybrany na papieża 16 maja 1605 roku, poprosił kardynała o zamieszkanie w Rzymie, gdzie pracował dla kilku dykasterii watykańskich. Po śmierci i pogrzebie, jego ciało zostało przeniesione w 1823 roku do kościoła św. Ignacego.

Hildegarda z Bingen, mistyczka i wielowymiarowa 

Opatka benedyktyńska Hildegarda z Bingen Urodziła się w Bermesheim w Niemczech w 1098 roku. Była najmłodszym z dziesięciorga dzieci i kobietą o wielkiej inteligencji. Pomimo słabego zdrowia, dożyła 81 lat, żyjąc pełnią życia. Miała doskonałe wykształcenie w zakresie studiów biblijnych i liturgicznych, filozofii, nauk przyrodniczych i muzyki.

Jej wizje, zapisane w notatkach, a później w księgach, przyniosły jej sławę. Na Górze Świętego Ruperta, niedaleko Bingen, nad brzegiem Renu, Hildegarda założyła pierwszy klasztor. A w 1165 roku drugi, na przeciwległym brzegu rzeki. W 2012 roku została ogłoszona Doktorem Kościoła Powszechnego przez Benedykta XVI, który poświęcił jej [doktrynę/spotkanie/itp.]. List apostolski.

Stygmaty św. Franciszka z Asyżu

“Od września 1224 roku do dnia dzisiejszego minęło osiem wieków, o czym przypomina nam obchody stulecia”, zwrócili uwagę Franciszkanie. W istocie, rodzina franciszkańska, a wraz z nią cały Kościół, obchodziła wówczas osiemsetlecie swojego przyjęcia przez Święty Franciszek z Asyżu “znaków męki” ukrzyżowanego Chrystusa. 

Wraz z nimi został naznaczony na świętej górze La Verna (prowincja Arezzo we Włoszech). Kiedy święty Franciszek zszedł z góry, niósł na sobie wizerunek Ukrzyżowanego Chrystusa wyryty na jego ciele. Nie przez artystę, lecz ręką Boga żywego (świętego Bonawentury).