Święty Ambroży, biskup Mediolanu, klucz do nawrócenia świętego Augustyna

Święty Ambroży, biskup Mediolanu (Włochy), jest jedną z najbardziej wpływowych postaci wczesnego chrześcijaństwa i Doktorem Kościoła. Jego życie i działalność zostały obszernie udokumentowane w oficjalnych źródłach Stolicy Apostolskiej oraz w tradycji augustiańskiej, zwłaszcza w ‘Wyznaniach’ św. Augustyna, gdzie wspomina o decydującej roli, jaką św. Ambroży odegrał w jego nawróceniu.

Urodzony w chrześcijańskiej rodzinie rzymskiej i wykształcony w retoryce i prawie, Ambroży przybył do Mediolanu jako gubernator prowincji Liguria i Emilia. Jego wybór na biskupa w 374 roku był szybki i niemal niespodziewany. Według źródeł kościelnych, był jeszcze katechumenem, gdy wspólnota aprobowała go na stolicę biskupią. Po otrzymaniu chrztu i święceń kapłańskich w ciągu kilku dni, Ambroży pełnił urząd biskupi przez ponad dwie dekady.

Sprzeciwiał się stanowczo cesarzom Teodozjuszowi i Walentynianowi II, zawsze podkreślając prymat chrześcijańskiego sumienia i konieczność podporządkowania się władców prawu moralnemu.

Wpływ na Świętego Augustyna 

‘Wyznania’ opowiadać wpływ powstał na skutek elokwencji, inteligencji i duchowej interpretacji Pisma Świętego, jakie św. Ambroży oferował w swoich homiliach. Augustyn Początkowo był sceptycznym intelektualistą i w świętym Ambrożym znalazł żywe świadectwo wiary chrześcijańskiej. 

To właśnie święty Ambroży ochrzcił go ostatecznie podczas Wigilii Paschalnej w roku 387. Augustianie twierdzą, że “gdybyśmy nie mieli świętego Ambrożego, nie mielibyśmy Zakonu Augustianów w takiej formie, w jakiej znamy go dzisiaj‘.

“Ubi Petrus, ibi Ecclesia”

Święty Ambroży zawsze uznawał prymat biskupa Rzymu, głosząc: “Ubi Petrus, ibi Ecclesia” (‘Gdzie Piotr, tam Kościół’). Teologia sakramentalna, liturgia i muzyka sakralna – w tym słynne ‘Te Deum’, tradycyjnie z nim kojarzone – uczyniły ze świętego Ambrożego filar Kościoła łacińskiego.