Święty Januarius, czczony w Neapolu za krew i obrońca przed Wezuwiuszem

Urodzony w Neapolu, a może w Benewencie, w drugiej połowie III wieku, Januarius został biskupem miasta w wieku trzydziestu lat. Tam kochany i szanowany Wszyscy, łącznie z poganami, chwalili go za jego działalność charytatywną. Jednak w 303 roku chrześcijanie stali się wrogiem i poniósł śmierć męczeńską wraz z sześcioma innymi chrześcijanami w Pozzuoli. Stało się to za panowania cesarza Dioklecjana.

Po śmierci Gennaro (z literą G lub J), zgodnie ze zwyczajem egzekucji męczenników, kobieta imieniem Euzebia zebrała krew przelaną przez biskupa, już słynącego ze swojej świętości, do dwóch fiolek. Przekazała je biskupowi Neapolu, który, według watykańskiej agencji prasowej, kazał wybudować dwie kaplice ku czci tych relikwii. Kult świętego rozpowszechnił się, a w 1586 roku został kanonizowany przez Sykstusa V. aktualności, jego święto obchodzone jest w Neapolu, w Nowy Jork (Małe Włochy), i wiele innych miejsc.

Krew upłynnia się trzy razy w roku

Jeśli chodzi o relikwię krwi, po raz pierwszy wystawiono ją na widok publiczny w 1305 roku. Jednak cud, kiedy krew stała się płynna i zaczęła wrzeć, wydarzył się po raz pierwszy 17 sierpnia 1389 roku, po wielkim głodzie. 

Dziś cud powtarza się trzy razy w roku. W pierwszą sobotę maja, na pamiątkę pierwszego przeniesienia. 19 września, w liturgiczne wspomnienie świętego i datę jego męczeństwa. A 16 grudnia, w rocznicę straszliwego… wybuch Wezuwiusza w 1631 roku, po wezwaniu świętego, zamknięto.

Dwie fiolki przechowywane są w pudełku w kaplicy św. Januarego w katedrze neapolitańskiej. Arcybiskup Neapolu stwierdził, że “każda kropla tej krwi mówi nam o miłości Boga”.

W dzisiejszej liturgii wspominamy także między innymi świętych Franciszka Marię de Camporosso, Alonso de Orozco, Carlosa Hyona Song-muna, Marię de Cervelló i Teodora z Canterbury.