Odrzuć pokusę nawrócenia. Pierwsza niedziela Wielkiego Postu (A)

Pierwsza niedziela Wielkiego Postu naznaczona jest zwycięstwem Jezusa nad pokusami. Na początku wielkopostnej drogi Kościół opowiada nam historię kuszenia Jezusa na pustyni i o tym, jak przezwyciężył pokusy. To wydarzenie wyznacza ton okresu Wielkiego Postu, który wzywa nas do pokuty i nawrócenia.

Pokusa jest zawsze zaproszeniem do grzechu: próbą zerwania jedności, którą dzielimy z Bogiem. Grzech rani naszą więź z Bogiem; oddziela nas od Niego i od innych. Pokusa może nas doprowadzić do grzechu, a jeśli nie rozpoznamy rzeczywistości grzechu, nie rozpoznamy pokusy, gdy się pojawi. Istnienie Wielkiego Postu, drogi na Krzyż, wynika z faktu, że istnieje zło, że istnieje grzech. Na naszej drodze do nawrócenia ważne jest, aby rozpoznać grzech i możliwość popadnięcia w niego. Chrystus idzie na Krzyż mocą miłości, która pragnie wyzwolić nas z niewoli grzechu.

Dzisiejsze czytania mszalne przedstawiają nam dwa kontrastujące epizody kuszenia: Adama i Ewy oraz Jezusa Chrystusa. Pierwsze czytanie, zaczerpnięte z Księgi Rodzaju, ukazuje źródło grzechu: grzech pierworodny. Przebiegły wąż kusi kobietę, wdając się z nią w dialog, w wyniku którego ona i jej mąż zjadają owoc z drzewa pośrodku ogrodu. Pismo Święte mówi nam:“I rzekł do niewiasty: ‘Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?’ Niewiasta odpowiedziała wężowi: ‘Możemy jeść owoce z drzew tego ogrodu, ale Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców z drzewa, które jest w środku ogrodu, ani nie dotykajcie go, abyście nie umarli’.”.

Natomiast Jezusa widzimy w chwili wielkiej słabości, zdolnego natychmiast odrzucić pokusę dzięki stanowczości swojego postanowienia. Głodny po czterdziestodniowym poście, zostaje kuszony, by przemienić kamienie w chleb. Za tą pokusą kryje się atak na Jego tożsamość jako Syna Bożego i Jego synowską relację z Ojcem. W przeciwieństwie do Ewy, Jezus nie nawiązuje dialogu z diabłem. Diabeł jest przebiegły, a nawiązanie z nim dialogu naraża nas na niebezpieczeństwo. Zamiast tego Jezus odpowiada stanowczo Słowem Bożym:“Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz tym kamieniom, żeby stały się chlebem. Lecz On odpowiedział: “Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych‘.’”To rozumienie natury pokusy, jakie oferują nam dzisiejsze czytania, jest również żywo przedstawione w twórczości literackiej C.S. Lewisa, Listy od diabła do siostrzeńca, Korespondencja między doświadczonym kusicielem Screwtape’em i jego siostrzeńcem Wormwoodem ujawnia, w jaki sposób diabeł dostosowuje swoje strategie, używając subtelnych i nowoczesnych technik, aby odwieść ludzi od Boga.

Pokonywanie pokus wymaga dojrzałego posługiwania się wolnością i rozumem. Pokusy Jezusa są naszymi pokusami; uczy nas przezwyciężać pokusę wiary w samowystarczalność, bo skoro przeszliśmy przez to samo, obdarza nas swoją łaską, pomagając nam jak starszy brat. Jak przypomina nam św. Paweł:“Tak jak pojedyncze przestępstwo skutkowało potępieniem wszystkich, tak też akt sprawiedliwości skutkował usprawiedliwieniem i życiem dla wszystkich.".

Pierwsza niedziela tego okresu liturgicznego zachęca nas w naszej drodze ku Wielkanocy, gdzie kontemplujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Zwycięstwo nad grzechem zaczyna się od naszej zdolności odrzucenia pokusy. Nie zaczyna się ono po naszej śmierci, ale wraz z pokusami, które napotykamy w życiu codziennym. Rozpoznawanie i odrzucanie pokus jest zatem istotnym wymiarem życia chrześcijańskiego.