Gospel

Będziemy czerpać miłość ze źródła. Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (rok)

Vitus Ntube komentuje czytania na uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (A) przypadającą na 12 czerwca 2026 r.

Vitus Ntube-9 Czerwca 2026-Czas czytania: 2 minuty

Dziś obchodzimy ostatnie z wielkich świąt, jakie liturgia oferuje nam po okresie wielkanocnym: uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jutro będziemy obchodzić święto Niepokalanego Serca Maryi. Dzisiejsza uroczystość, wraz ze świętami Trójcy Przenajświętszej i Bożego Ciała, łączy w spójną całość wszystko, czego doświadczyliśmy podczas czterdziestu dni Wielkiego Postu i pięćdziesięciu dni Wielkanocy. A tą całością jest miłość Boga do nas. Obchodząc uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, docieramy do samego serca tej tajemnicy: serca Bożej miłości.

Kościół dzisiaj nie zachęca nas do oddawania czci fizycznemu organowi oddzielonemu od Chrystusa, jakbyśmy skupiali się na wyizolowanej części Jego ciała. Przeciwnie, Serce Jezusa jest żywym symbolem i pełnym wyrazem Jego miłości do ludzkości. Można by zapytać: dlaczego nie czcić świętej głowy ukoronowanej cierniem lub rąk przebitych dla naszego zbawienia? Odpowiedź brzmi: w sercu, bardziej niż gdziekolwiek indziej, rozpoznajemy “…“naturalny znak lub symbol jego ogromnej dobroczynności”Najświętsze Serce nie jest zatem tylko obrazem, ale rzeczywistością miłości Chrystusa wylanej za nas.

W modlitwie kolektywnej Mszy świętej wyznajemy, że Bóg Ojciec obdarzył nas:“nieskończone skarby miłości”w Sercu Jej Syna. Przed takim darem ożywają słowa proroka Izajasza:“Z radością będziecie czerpać wodę ze źródeł zbawienia."(Encyklika Haurietis aquas).

Ewangelia rozwija to zaproszenie. Jezus mówi:“Uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokornego serca.”Jest wiele rzeczy, których możemy się nauczyć od Chrystusa, ale w centrum ich wszystkich jest miłość: łagodna, pokorna i ofiarna. Z przebitego na krzyżu Serca Chrystusa wypływa życie dla świata. To, co zostało przebite, staje się źródłem.

Dla wielu ludzi na świecie, zwłaszcza w miejscach, gdzie woda musi być pobierana codziennie, obraz fontanny jest bardzo realistyczny. Gdy poziom wody jest niski, wysiłek staje się wyczerpujący. Można użyć koła pasowego, a nawet pompy, ale żaden ludzki wysiłek nie wytworzy wody, jeśli fontanna jest sucha. Prawdziwa radość tkwi nie w mechanizmie, ale w obfitości fontanny.

Tak właśnie jest z miłością Chrystusa. Techniki, wysiłki i struktury w naszym życiu nie wystarczą, jeśli brakuje źródła. Ale Serce Jezusa nigdy nie wysycha. Jest niewyczerpane. Zawsze jest pełne i przepełnione.

Pierwsze czytanie przypomina nam, że ta miłość jest darem. Izrael został wybrany nie ze względu na swoją siłę czy wielkość, ale po prostu dlatego, że Bóg go umiłował. Jak mówi Pismo Święte:“Pan wybrał was i upodobał sobie nie dlatego, że liczebnie przewyższacie inne narody, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich narodów, ale dlatego, że was umiłował i dochował przysięgi, jaką złożył waszym przodkom.".

Liturgia zaprasza nas, abyśmy z ufnością zbliżali się do tego przebitego Serca, pili z Niego, trwali blisko Niego i, otrzymawszy tak wiele, sami stali się źródłem miłości dla innych. Jak usłyszeliśmy w drugim czytaniu, jesteśmy wezwani do wzajemnej miłości. Ci, którzy piją z Serca Chrystusa, są wezwani, by być oazą miłości w swoich rodzinach i w społeczeństwie.

Biuletyn informacyjny La Brújula Zostaw nam swój e-mail i otrzymuj co tydzień najnowsze wiadomości z katolickim punktem widzenia.