Leon XIV: “Biskup jest sługą, powołanym do służby wierze ludu”

Dziś rano w Watykanie Ojciec Święty podkreślił ideę “służby” w swojej posłudze nowym biskupom z pięciu kontynentów, uczestniczącym w kursie formacyjnym w Rzymie. Tych 147 biskupów pochodzi z takich krajów jak Indie, Kongo, Papua-Nowa Gwinea, Zimbabwe, Kirgistan i Tajlandia, choć papież w swoim przemówieniu podniósł ich liczbę do 200.

Po zachęceniu wszystkich do śpiewania Veni Creator – ”Myślę, że wszyscy macie kopię. Mam nadzieję, że ktoś ma dziś rano lepszy głos ode mnie… Zacznijmy a cappella” – Papież chciał przypomnieć wszystkim w swoim Mowa Myślą przewodnią jego słów jest służba wierze, Kościołowi.

“Biskup jest sługą” 

“Przede wszystkim coś tak prostego, jak to, czego nie należy brać za pewnik: dar, który otrzymaliście, nie jest dla was samych, lecz po to, by służyć sprawie Ewangelii. Zostaliście wybrani i powołani, by zostać posłani jako apostołowie Pana i słudzy wiary” – oświadczył Leon XIV.

Zanim zacznę z wami braterski dialog, chciałbym na chwilę się nad tym zatrzymać – dodał: “Biskup jest sługą, biskup jest powołany do służby wierze ludu. To coś, co ma związek z naszą tożsamością”.

„Dlaczego zostałem wybrany? Ja przynajmniej zadaję sobie to pytanie” – wyznał papież. 

“Służba nie jest zewnętrzną cechą ani sposobem pełnienia roli. Wręcz przeciwnie, od tych, których Jezus powołuje jako uczniów i głosicieli Ewangelii, a zwłaszcza od Dwunastu, oczekuje się wewnętrznej wolności, ubóstwa w duchu i gotowości do służby zrodzonej z miłości, by ucieleśniać ten sam wybór Jezusa, który stał się ubogim, aby nas ubogacić (por. 2 Kor 8, 9). 

Pokazał nam styl Boga, który nie objawia się nam w mocy, ale w miłości Ojca, który wzywa nas do komunii z Nim – dodał, przypominając słowa św. Augustyna: “Odnośnie święceń biskupich Augustyn stwierdza: ‘Przede wszystkim ten, kto przewodniczy ludowi, powinien rozumieć, że jest sługą wielu’ (Kazanie 340/A, 1)”.

“Pragnienie wielkości” apostołów: Jezus musiał interweniować

Niedługo potem Ojciec Święty przypomniał, że w Apostołach ujawniło się “pewne pragnienie wielkości” (tamże), wobec którego Jezus musiał interweniować jako lekarz, aby ich uzdrowić. 

Przypominamy sobie ostrzeżenie Pana, gdy widzi, jak grupa Dwunastu spiera się o to, który z nich jest największy: “Kto by chciał być wielki między wami, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszy między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich” (Mk 10, 43-44). 

Co to znaczy być sługą? 

Jednocześnie, kontynuował Papież, “musimy dziś zadać sobie pytanie, co to znaczy być sługami wiary ludu. Jakkolwiek ważne i konieczne by to nie było, nie wystarczy mieć świadomość, że nasza posługa jest zakorzeniona w duchu służby, w obrazie Chrystusa”.

W istocie musi się to także odzwierciedlać w stylu apostolstwa, w różnych formach duszpasterstwa i zarządzania, w pragnieniu głoszenia, w sposób tak różny i kreatywny, w zależności od konkretnych sytuacji, w jakich się znajdują”.

Pokorna służba – powiedział papież Franciszek

Papież zacytował tu papieża Franciszka, który powiedział kilkakrotnie: „Jedynym autorytetem, jaki mamy, jest służba, i to służba pokorna!”. Naprawdę ważne jest, abyśmy zastanowili się nad tymi słowami i starali się żyć zgodnie z nimi.

Dlatego proszę was, abyście zawsze byli czujni i postępowali w pokorze i modlitwie, abyście stali się sługami ludu, do którego Pan was posyła” – kontynuował Leon XIV.

“Bliskość powierzonym nam ludziom nie jest strategią oportunistyczną, ale naszym podstawowym warunkiem” – powiedział papież Franciszek (Przemówienie do biskupów biorących udział w kursie szkoleniowym, 12 września 2019 r.).

Pasja i odwaga w głoszeniu Ewangelii

Na zakończenie Papież wspomniał o trudnościach i wezwał do pasji. “Kryzys wiary i jej przekazu, wraz z trudnościami w przynależności do Kościoła i praktyce Kościoła, zachęcają nas do odkrycia na nowo pasji i odwagi do ponownego głoszenia Ewangelii”.

Nie możemy zapominać – dodał Następca Piotra – o “innych wyzwaniach, bardziej kulturowych i społecznych, które dotyczą nas wszystkich, a w szczególności dotyczą niektórych terytoriów: o dramacie wojny i przemocy, o cierpieniu ubogich, o pragnieniu wielu ludzi, by świat był bardziej braterski i wspierający, o wyzwaniach etycznych, które stawiają przed nami pytanie o wartość życia i wolności, a lista z pewnością byłaby dłuższa”.

“Jak uważni pasterze” 

W tym kontekście “Kościół posyła was jako uważnych pasterzy, którzy potrafią dzielić drogę, pytania, niepokoje i nadzieje ludzi; pasterzy, którzy chcą być przewodnikami, ojcami i braćmi dla kapłanów oraz dla sióstr i braci w wierze”.

Na koniec Leon XIV stwierdził, że modli się za nich, “aby nigdy nie zabrakło im wiatru Ducha i aby radość ich Wyświęcenie, Niech niczym delikatny zapach, spłynie również na tych, którym będą służyć. Dziękuję!”.