Gospel

Jak poznać drogę? Piąta Niedziela Wielkanocna (Rok A) 

Vitus Ntube komentuje czytania na Piątą Niedzielę Wielkanocną (A), przypadającą na 3 maja 2026 r.

Vitus Ntube-30 kwietnia 2026 roku-Czas czytania: 2 minuty

W miarę jak stopniowo zbliżamy się do okresu wielkanocnego, czytania Ewangelii zaczynają kierować naszą uwagę ku świętom Wniebowstąpienia i Pięćdziesiątnicy. Widzimy, jak Chrystus przygotowuje swoich uczniów na swoje odejście i obiecuje stałą obecność Ducha Świętego, który będzie prowadził Kościół.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus właśnie mówił o swoim odejściu. Wyczuwa niepokój swoich uczniów i mówi im:“Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzcie w Boga i we mnie wierzcie.”Mówi o wyjeździe i powrocie, właśnie po to, by być z nimi na stałe:“Przyjdę znowu i zabiorę was z sobą, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli.”Jezus chce, abyśmy byli tam, gdzie On. To jest najgłębszy sens zbawienia: komunia z Nim, a przez Niego z Ojcem. On idzie przed nami, aby przygotować nam miejsce. Ale to Tomasz daje głos niespokojnemu sercu:“Panie, nie wiemy dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?".

W tym czasie rozstania i powrotu przypominamy sobie, gdzie Chrystus pozostaje ze swoim Ojcem. Ta tajemnica nabiera realnych kształtów w życiu Kościoła. Chrystus pozostaje obecny w swoim Kościele. W Kościele znajdujemy Chrystusa, który jest “droga, prawda i życie”który prowadzi nas do Ojca, źródła i szczytu naszego istnienia i drogi życia”.

Drugie czytanie z Pierwszego Listu św. Piotra opisuje Kościół jako żywą świątynię zbudowaną na Chrystusie, “żywy kamień”On jest kamieniem węgielnym, tym, który wszystko spaja. Ale On jest też kamieniem, który niektórzy odrzucają, kamieniem, o który niektórzy się potykają. Kościół, zbudowany na Nim i ukształtowany przez“żywe kamienie”, uczestniczy w tej samej tajemnicy.

Pierwsze czytanie Dzieje Apostolskie, To pokazuje nam tę rzeczywistość w działaniu. Pierwsza wspólnota chrześcijańska doświadczała napięć: ludność greckojęzyczna narzekała na ludność hebrajskojęzyczną, ponieważ ich wdowy były zaniedbywane w codziennym liturgii. Różnorodność kulturowa prowadziła do nieporozumień i podziałów. Jednak ponieważ Kościół został zbudowany na Chrystusie, znaleziono rozwiązanie. Apostołowie rozeznawali, delegowali obowiązki i w ten sposób zachowali jedność Kościoła. Ludzka słabość nie zniszczyła Kościoła. 

To jest Kościół, do którego należymy: różnorodna rzeczywistość, zjednoczona w Chrystusie, w której każdy z nas jest “żywy kamień”Jako żyjący członkowie Kościoła, apostoł Piotr wzywa nas “wybrany ród, królewskie kapłaństwo, naród święty, lud należący do Boga”. To nasza godność, a zarazem dar. Jednocześnie mamy misję głoszenia cudów Chrystusa. Jesteśmy wezwani, by być wiernymi temu darowi, który Bóg dał Kościołowi, i nie pozwolić, by nasze ludzkie ograniczenia go zniszczyły.

Pytanie Tomasza staje się zatem również naszym pytaniem: «Jak możemy poznać drogę?» Znamy drogę, trwając w Chrystusie. Trwamy w Chrystusie, trwając w Jego Kościele jako żywe kamienie. Droga do Ojca to nie mapa, ale żywa osoba, żywa rzeczywistość.

Biuletyn informacyjny La Brújula Zostaw nam swój e-mail i otrzymuj co tydzień najnowsze wiadomości z katolickim punktem widzenia.